Plaatselijke paranoia

De zoekfunctie kan helpen.

ik heb zelf nooit ayuasca gebruikt, maar wat ik begrijp is dat het dmt is, en een trip onder begeleiding zou resultaat moeten bieden. je sluit je niet bij een kerk of sekte aan, en je zit er ook geen langere tijd aan vast.

Jixx zei:

Meedoen aan zo een ceremonie lijkt me een beetje sekte- achtige , of zie ik dat verkeerd?

Klik om te vergroten...

Vraag maar aan Dumpy

update *paranoia treed bijna altijd op in de avond (rond uurtje of 9) NOOIT in de mddag

Hoi lieve mensen!

Ik heb ooit op een ander account (waarvan ik 't wachtwoord niet meer weet) een berichtje omtrent mijn paranoia geplaatst. Om het nog even kort samen te vatten: Ik heb na mijn laatste XTC trip een gruwelijke paniekaanval gekregen wat niet bij 1 avond bleef, hierna nooit meer XTC gebruikt maar toch voor een jaar lang (begin april 2014-ongeveer eind april 2015) een paniekstoornis ontwikkeld, officiele diagnose was PTSS, agorafobie en een depersonalisatiestoornis, hiernaast had ik ook last van wat paranoia. Ik verdacht mensen er van iets in mijn drinken te hebben gegooid, om mij bewust kwaad te doen. Ik heb natuurlijk mijn xtc gebruik toen gestaakt en met het staken namen de paniekaanvallen af en ook de paranoia. Echter heb ik nu weer last van paranoia, al dan niet in lichtelijke mate. Zo had ik laats bijvoorbeeld ruzie met mijn huisgenoot en durfde ik daarna niet meer mijn drinken uit de koelkast op te drinken (pak was al open) omdat ik dacht dat zij na die ruzie mij wou vergiftigen. Is dit angst, of paranoia? Het is namelijk zo dat ik weet dat het niet klopt, en ik ga dan echt niet naar haar toe om te vragen waarom ze mij wil vergiftigen omdat ik gewoon weet dat ze dat echt niet gaat doen, maar toch spelen mijn hersenen dan een spelletje :P Ik heb nog nooit een psychose oid gehad maar ik ben toch bang dat het er uiteindelijk wel van komt, woon ook sinds kort in een nieuwe stad en heb nog niet echt kunnen socalizen hier dus de nodige stress is ook wel aanwezig. Anyhow, ik heb nog een open antidepressiva recept staan, die ik nooit heb gebruikt omdat ik er zonder medicijnen van af wou komen, wat toen lukte maar nu heb ik dus z''n duidelijke terugval dat ik niet weet wat ik moet doen. Med's nemen? Hoor graag jullie goedbedoelde advies xxxx

Ik denk dat deze vraag de meeste gebruikers hier boven de pet gaat. We zijn geen medici die hier een eenduidig antwoord op kunnen geven. Ik heb zelf ook in allemaal therapieën gezeten en een meisje had precies hetzelfde als jij. Ze was bang vergiftigd te worden en nuttigde daardoor amper nog voedsel. Zij was gediagnosticeerd met een dwangstoornis, dus misschien zit het ergens in die hoek. Ik durf in ieder geval echt niet te gokken wat dit zou kunnen zijn. Wat ik je wel echt ten zeerste wil aanraden een dokter een bezoekje doen.

Antidepressiva altijd in overleg met een behandelend arts overleggen. Nooit zomaar iets nemen. Je moet met antidepressiva gedoseerd opbouwen omdat anders heftige neveneffecten kunnen optreden. Ik ben hem zelf ook wel eens helemaal geflipt ergens op een heide en kreeg een ziek snelle ademhaling. Dit zou jou ook kunnen gebeuren. Veel succes!

Hoi candymonster,

Allereerst goed dat je om advies vraagt en je je paranoia probeert te analyseren.
Als ik het goed begrijp ben je net verhuisd, nieuwe omgeving, nieuwe mensen. Je hebt heel wat extra stress in je leven. Dus niet zo raar dat, in jouw geval, dat je 'hersenen een spel met je spelen'.

De vraag is, hoe krijg je de controle weer terug en een betere, minder angstige, grip op de realiteit? Je kunt op op verschillende paarden wedden. Overleg met een arts of je medicijnen zou kunnen nemen, bouw een betrouwbare vrienden/kennissen club in je nieuwe stad en indien mogelijk, bombardeer (zoek) iemand in je omgeving die als jouw vertrouwenspersoon kan fungeren, zeg maar, een luisterend oor. Kortom, als het kan, deel je paranoia met iemand (professioneel iemand?).

Overigens, als ik jouw was, zou ik de drugs links laten liggen. Je bent gevoelig voor geestverruimende middelen en deze combi levert voor jouw niets goed op. Klinkt misschien belerend (gebruik zelf wel) en hypocriet (sorry), maar bedoel het opbouwend.

Heel veel wijsheid gewenst!

wat bedoel je met plaatselijk, heb je het vooral in je grote teen, of vooral op specifieke geografische locatie(s)?

de paranoia/psychose/angst die je beschijft zou ik zeker serieus nemen. omdat je zelf al aangeeft dat je weet dat de gedachten niet kloppen. het maakt niet uit welk naampje je ze geeft, maar dat je er hulp mee zoekt.

met zulke klachten zou ik zeker weten een psychiater of iets dergelijks bezoeken, want je geestelijke gezondheid is toch wel erg belangrijk voor je kwaliteit van leven. ook is het waarschijnlijk met medicatie goed op te lossen.

ook geef je aan dat je gestopt bent met antidepresiva te slikken, is dat recent of heb je het idee dat je daar wel zelfstandig vanaf bent? als je problemen begonnen toen je stopte met je antidepresiva innemen zou je kunnen kijken of je recept ophalen en innemen zoals voorgeschreven de problemen verhelpt. zelfs dan zou ik nog steeds aan de bel trekken en psychiatrische zorg zoeken.

Thanks! ik ben wel gevoelig voor geestverruimende middelen, maar niet perse in negatieve zin

Ik bedoel plaatselijk qua tijd, wist ff niet hoe ik het anders moest omschrijven. Zo heb ik noooooit angst overdag, maar treed die eigenlijk altijd op in de avond. Tegen de avond in wantrouw ik mensen 10 keer meer dan ik overdag doe (geen idee waarom?) Ik heb overigens nooit AD'S geslikt, ik kreeg een recept maar die heb ik nooit opgehaald omdat ik het gevoel had dat het ook wel zonder kon dat lukte, maar nu weer een terugval. ik twijfel omdat het feit dat ik weet dat de dingen die ik denk juist NIET gelinked zijn aan psychose omdat je dan alles wat je denkt maar als de realiteit aanziet, ik kan dat allemaal nog wel onderscheiden maar het beangstigd me wel ff voor de duidelijkheid..

het kan zijn dat je geen avondmens bent, of stress opbouwd in de loop van de dag dat je s'avonds die klachten krijgt.

zoals je ze omschrijft lijkt paranoide gedachten me de beste benaming. je zou het ook angstaanvallen kunnen noemen.

is het eigenlijk uitsluitend naar mensen, dat je ze niet vertrouwd?
ben je bang voor bepaalde incidenten zoals blikseminslag of een inbraak bijvoorbeeld?
ben je bang dat je zelf iets hebt, of gaat overkomen zoals een ziekte of ongeluk?

misschien heb je een psychose light, ik zou toch de hulpverlening opzoeken als ik jou was. want normaal is het niet, dat geef je zelf aan.

ik ben geen opgeleide hulpverlener, en via getypede berichtjes kun je ook moeilijk inschatten hoe het gaat met iemand.

je vertelde in je eerste post dat je nu in een nieuwe stad woont. misschien is dit een goed moment om je in te schrijven bij een huisarts daar in de buurt. dan kun je meteen kennis maken.

succes! hou ons op de hoogte he.

mijn eerste paniekaanval (onder invloed van x) was ook een nachtelijk incidentje, denk dat als dat overdag was gebeurd ik paniekaanvallen overdag had gekregen. Ben in het verleden gediagnosticeerd met paniekstoornis+agorafobie en PTSS. Die agorafobie is eigenlijk zo goed als weg, ik kan weer op festivals verschijnen en daar heb ik absoluut geen paranoia dus wat dat betreft is dat een verbetering vind het dan maar raar dat nu paranoia in de avond optreed, als er niemand is terwijl dat eerst altijd in een drukke omgeving was. Het is denk ik vooral een angst voor de dood en alles wat je zou kunnen doden, waaronder vergifiting dus ook. Ik ben een keertje out gegaan, ben daar erg van geschrokken en heb zo automatisch de link vergiftiging gelegd. (Althans mijn hersens leggen die link) terwijl in werkelijkheid ik te weinig had gegeten. Echt een irritant hersenspelletje dus. Ik ga maandag hier ff kijken of dat ad recept nog op actief staat, en dan maar hopen niet heel veel zin in, sowieso omdat ik echt een aversie tegen pillen heb gekregen, of het nu XTC of wat dan ook is. Soweso als je op een festival bent en je wordt dan gedrogeerd met xtc dan is dat wellicht nog 10 keer erger, erg rustiger word ik van dat idee dus niet.

+ ik wil er ff aan toevoegen dat ik ten tijde van mijn paranoia een keer truffels heb gedaan en ik heb daar never last van ondervonden, niet bad gegaan o.i.d. Toch gek als dat wordt afgeraden bij psychisch instabiele mensen

Is het mogelijk dat de fobie, para-achtige verschijnselen en de PTSS al langere tijd op de achtergrond aanwezig waren en de XTC de trigger is die het in alle hevigheid naar boven heeft laten komen?
Dat je er 's avonds last van hebt, verbaast me niet. 'S nachts scherpen de tegenstellingen zich immers op krachtige wijze aan.
Zonder professionele hulp kom je hier echt niet uit. Troost je: als je er op tijd bij bent vallen deze symptomen meestal vrij gemakkelijk te behandelen.

Veel liefs en kracht gewenst.

Je AD-pillen gaan je hier echt niet uithelpen, je moet echt een arts raadplegen, en liever eerder dan later.

Tja, ik dacht altijd dat de XTC mijn serotonine niveau om zeep had geholpen, wat op z'n beurt weer angstklachten teweeg kan brengen. Bij het staken (herstellen van serotonine) van XTC verdwenen de angstklachten ook, vandaar dat ad's eventueel wel zouden helpen dacht ik. Heb altijd al wel wat paniekaanvallen gehad, maar zelden (1 keer per jaar?) Wat bedoel je met tegenstellingen?

Dankjewel X

Mijn zus kwam eens op een avond bij mij op visite, en ze had cocaine gesnoven. Ik was aan het smoken zoals gewoonlijk , en mijn zus vroeg ook om een paar hijsjes van de joint. Wat ze overigens wel vaker deed. Toen gebeurde er iets vreemds. Ze dacht dat ze een hartaanval ging krijgen, dus ik snel de ambulance gebeld. Ze schreeuwde alles bij elkaar! Eenmaal toen het ambulance personeel was aangekomen en haar hart gemonitord werd, was er niks geen afwijking te vinden, ook geen hoge bloeddruk. Mijn zus kalmeerde weer wat, en het personeel verliet mijn woning. Me zus zei dat ze naar huis wilde, en aangezien ze dicht in de buurt van mij woont, vertrok ze op haar fiets richting haar huis. Maar enkele minuten later toen ze deur uit was belde ze weer aan bij mij. Ze was er helemaal van overtuigt dat ze dood zou gaan. Ik wist totaal niet wat er speelde. Ik probeerde mijn zus te kalmeren, maar dat lukte niet. Ik ben vervolgens naar mijn tante gerend die een paar huizen verder woont dan ik. Daar belde ik mijn ouders, en vroeg of ze met spoed wilde komen, en met mijn zus naar het ziekenhuis wilde gaan. Die nacht heb ik niet meer kunnen slapen, en was ernstig bezorgd over mijn zus. In het ziekenhuis hadden ze haar iets kalmerend's gegeven (oxazepam) Maar mijn zus dacht ook dat ze haar iets gegeven hadden, wat haar om het leven zou helpen. Gelukkig gebeurde dit niet, en werd ze kalm en weer ontslagen uit het ziekenhuis. De volgende dag ging ik mijn zus opzoeken en toen begon ze ineens weer over een hartaanval en dit keer zat er ook iets in haar hoofd niet goed. De ambulance moest weer komen, en vervolgens was er weer niks aan de hand. Van de term paniekaanvallen had ik toen nog nooit gehoord. Het ging niet beter met mijn zus, alleen maar slechter, en uiteindelijk belande ze op de psychiatrie. Daar werden de diagnoses: dwangstoornis/ paniek-angstaanvallen/hypochondrie/hyperventileren vastgesteld. Ze werd ingesteld op verschillende medicatie, en bij efexor en lorazepam leek er uiteindelijk vooruitgang in te zitten. Maar mijn zus was altijd al anti antidepressiva geweest. Ze wilde liever nooit dat spul in haar lichaam. Dus ze begon over de langer termijn bijwerkingen, en zocht redenen om een andere antidepressiva te proberen. Haar psychiater ging hier elke keer in mee, en gaf haar min of meer de gelegenheid om alle SSRI's te proberen. Elke keer had ze wel een reden om het gebruik van antidepressiva af te kappen. Inmiddels liep de behoefte naar lorazepam steeds meer op. Vandaag bijna 5 jaar later gaat het nog steeds niet goed met haar. Ze vormde in de loop van tijd ook steeds agressiever gedrag. De thuissituatie liep volledig uit de hand, waardoor ze al meerdere malen met een RM is opgenomen. Ik kan me tot op de dag van vandaag nog steeds niet voorstellen dat cocaine en cannabis daar alleen de oorzaak van zijn geweest. Sowieso had ze last van stress door haar werk en relatie. Daarnaast heeft ze in feite een traag werkende schildklier, maar dat wordt door medicatie op peil gehouden. Ze had die dag wel meer stimulerende middelen op zoals energydrank, koffie en vetverbranders. Daarbij ben ik erachter gekomen dat het in onze gene zit om depressief te worden, paniek en angst etc... Iets wat dus altijd al op de achtergrond aanwezig was, maar door verschillende factoren getriggerd werd. Ik ben geen arts! Maar die paranoide achtige verschijnselen (doomscenario's) kunnen best onderdeel zijn van paniekaanvallen of hyperventileren. Sterkte met deze klachten! Ik gun ze echt niemand.

Daar ze wisten in het ziekenhuis dat ze cocaine en cannabis had gebruikt , kwam ze gelijk op de laatste plek. Daar denken ze alleen: Dat is de volgende die door drugs hier zo bij ons terecht komt. Met andere woorden. Eigen schuld, dikke bult.

candymonster zei:

Wat bedoel je met tegenstellingen?

Klik om te vergroten...

Overdag zien we alles meestal door 1 lichtbron, de zon.
Na het invallen van de schemering heerst de duisternis en wat pogingen deze te verdrijven met wat electrisch licht.
De nacht brengt voor velen meer dreiging met zich mee.
In het donker gaan we vaak negatiever of irrationeler denken over van alles. Daardoor is de kans aanwezig dat we dan vatbaarder zijn voor buitenproportionele angsten.

candymonster zei:

Tja, ik dacht altijd dat de XTC mijn serotonine niveau om zeep had geholpen, wat op z'n beurt weer angstklachten teweeg kan brengen. Bij het staken (herstellen van serotonine) van XTC verdwenen de angstklachten ook, vandaar dat ad's eventueel wel zouden helpen dacht ik. Heb altijd al wel wat paniekaanvallen gehad, maar zelden (1 keer per jaar?) Wat bedoel je met tegenstellingen?

Dankjewel X

Klik om te vergroten...

Normaal is het ook de bedoeling dat je serotonine omhoog wordt gegooid bij xtc. Maar of je het daar direct mee om zeep kan helpen betwijfel ik. Wellicht is de een daar gevoeliger voor dan de ander. Je kan bijvoorbeeld wel het serotonine syndroom krijgen als je antidepressiva met xtc combineert. Vaak denk ik hierbij aan verschillende factoren zoals gene, organen, stress etc...
Wat mij sowieso opviel was dat wanneer mijn zus ongesteld moest worden duidelijk meer last had van haar paniekaanvallen. Dus ook hormonen kunnen hier een rol in spelen.

Snowblind zei:

candymonster zei:

Wat bedoel je met tegenstellingen?

Klik om te vergroten...

Overdag zien we alles meestal door 1 lichtbron, de zon.
Na het invallen van de schemering heerst de duisternis en wat pogingen deze te verdrijven met wat electrisch licht.
De nacht brengt voor velen meer dreiging met zich mee.
In het donker gaan we vaak negatiever of irrationeler denken over van alles. Daardoor is de kans aanwezig dat we dan vatbaarder zijn voor buitenproportionele angsten.

Klik om te vergroten...

Interessante toevoeging! Alleen bij mijn zus verschilt het altijd. Ze heeft dagen erbij dat ze overdag veel meer last heeft van paniekaanvallen, en 's avonds meer gekalmeerd. Maar andersom gebeurd ook.

Pfff naar verhaal! Hoop dat ze er weer boven op komt want het is geen pretje. Klopt ook inderdaad dat als je experimenteert met drugs mensen je gelijk niet meer serieus nemen. Drugs zijn geen garantie voor psychische problemen, maar zo wordt wel altijd gedacht Ik bedoelde trouwens dat ik niet vaak, maar wel kort op elkaar XTC heb gebruikt (en alcohol+2 keer speed/spacecake/lachgas) en dit in combinatie met niet al te veel slaap. Dat stelselmatig XTC doen heeft mijn sero natuurlijk niet veel goeds gedaan. :P Sowieso, mocht het weer voorkomen dan weet ik nu precies hoe de vork in de steel zit. @Snowblind, thanks. Zo had ik er nog niet over nagedacht, komt bij dat ik bad ging in de nacht wat de nacht voor mij indirect al wat duisterder maakt. Echter, ben ik overdag dan ook meer in staat om ondoordachte keuzes te maken (zoals xtc doen) omdat ik dan denk dat ik dat allemaal wel aankan, in de avond durf ik dat opeens niet meer.