Plaatselijke paranoia

Ja! ik heb nu ik dit typ weer iets minder last van paranoia (het schommelt heel erg) dus ik heb die huisarts maar even verzet, ik ga natuurlijk niet bij te weinig klachten aan de antidepressiva. Geen idee of ik te vroeg juich maar er is een beetje plaats vrij gekomen voor een rationele denkwijze ipv veeeel angst maarja, zoals ik weet kan dat net zo snel weer veranderen :P dankje! x

candymonster zei:

Ja! ik heb nu ik dit typ weer iets minder last van paranoia (het schommelt heel erg) dus ik heb die huisarts maar even verzet, ik ga natuurlijk niet bij te weinig klachten aan de antidepressiva. Geen idee of ik te vroeg juich maar er is een beetje plaats vrij gekomen voor een rationele denkwijze ipv veeeel angst maarja, zoals ik weet kan dat net zo snel weer veranderen :P dankje! x

Klik om te vergroten...

Als je aan de ad gaat realiseer dan wel dat het beter is om niet combineren met mdma, xtc?
Ik kan ernaast zitten, maar ik had ergens eens gelezen dat dit juist tot een teveel aan serotonine kan geven, wat weer kan leiden tot het serotonine syndroom. Welke tactieken gebruik jij om weer rationeler te denken , dan angstig te denken als ik vragen mag? Of gaat dit onbewust?

Werkt het praten met andere mensen erover bij jou?

Ik weet het, zal ook weer niet heel snel mdma gaan doen maar bedankt Bij mij helpt het gewoon om te zeggen dat wat ik denk nogal met de werkelijkheid botst, niet een supertip ofzo. en het gebeurt meestal ook gewoon

candymonster zei:

Ik weet het, zal ook weer niet heel snel mdma gaan doen maar bedankt Bij mij helpt het gewoon om te zeggen dat wat ik denk nogal met de werkelijkheid botst, niet een supertip ofzo. en het gebeurt meestal ook gewoon

Klik om te vergroten...

Ja, dat is ook zoiets vreemds bij mij. Ik heb elke dag weer het gevoel, niet alleen de gedachten, maar het gevoel dat er iets gaat gebeuren, maar elke dag die inmiddels voorbij is gegaan is nog steeds niks ernstigs gebeurd. Soms dan denk ik ook wel eens: Het zit niet alleen psychisch, er is lichamelijk iets niet in orde. Toch zit dit waarschijnlijk psychisch, alleen realiseer ik me dat nog niet altijd.

kijk gewoon hoe ver je al bent gekomen er zal niet plotseling zomaar iets gebeuren, mocht het erger worden dan gebeurt dit sowieso geleidelijk en is er nog ruimte om hulp te zoeken.

candymonster zei:

kijk gewoon hoe ver je al bent gekomen er zal niet plotseling zomaar iets gebeuren, mocht het erger worden dan gebeurt dit sowieso geleidelijk en is er nog ruimte om hulp te zoeken.

Klik om te vergroten...

Er spelen wel wat lichamelijke dingen. Maar ik weet niet of ik me daar drukker om maak, dan ik eigenlijk hoef te zijn. Sowieso is mijn angst gedeeltelijk ontstaan tijdens mijn heftige rugpijn. Ze konden er niet veel mee. Ze hebben me op van alles geprikt, en op 2 verschillende manieren scans gemaakt van mijn (onder)rug. Het enigste wat bleek was dat ik ernstig vitamine D tekort kwam, maar dit is inmiddels aangevuld. En uit de scan kwam naar voren dat mijn tussen wervel iets verschoven is. (milde discopathie) Maar dit verklaarde de ernstige pijn niet volgens de orthopeed. En al helemaal niet de verharde spieren en spierpijn aanvallen die ik had, en nog steeds regelmatig heb. Dit werd allemaal op tabak afgeschoven door de orthopeed. Dan heb ik nog regelmatig pijn op mijn linkerborstkast. De pijn komt vooral opzetten bij lichte aanraking van mijn borst, of in de ochtend als ik net geslapen heb. Vermoedelijk ook iets van een spier of zo. Daarnaast voel ik me erg uitgeput (energieloos) , misselijk gevoel in me buik, hoofdpijn,duizeligheid, spierkrampen en rugpijn. En regelmatig krijg ik ook trillingen in mijn benen en armen en handen. Of dit alles alleen psychisch is? Ik vermoed regelmatig van niet. In het begin begon ik heel internet af te zoeken naar mijn klachten. Maar deze klachten passen bij een hoop verschillende dingen. Fibromyalgie is uitgesloten door een reumatologen. Maar ik kwam ook een artikel tegen over rugpijn en psyche. Daarin werd uitgelegd hoe rugpijn psychische klachten teweeg kan brengen. Maar vice versa kan ook. Ik kreeg vooral bewegingsangst , en ook begon ik steeds vaker te denken dat ik lichamelijk van alles mankeerde. Met Lyrica 300 mg is dit min of meer verdwenen. Soms heb ik nog steeds het idee dat ik alleen maar een gedachten onderdruk, maar dat er lichamelijk toch wel iets is.
Ik moet er wel bij zeggen dat de orthopeed gelijk zou kunnen hebben. Ik heb al verschillende artikelen gelezen over de afvalstoffen van tabak en spierpijn. Ook mensen met hernia's en fibromyalgie wordt geadviseerd om niet te roken. Maar ikke eigenwijs! Daarnaast vraag ik me af in hoeverre hij gelijk had, aangezien ik gewoon door ben gegaan met het roken van tabak, maar de klachten allemaal al lang niet meer zo ernstig zijn, als dat ze waren. De enigste verandering is dat ik nu geen shag meer rook, alleen nog maar joints met tabak.

Natuurlijk is dit niet het antwoordt wat je wilt horen maar ik vertel het toch.

Ik zelf ben eind 17 jaar en heb op mijn begin 16de een operatie aan m'n rug gekregen. Een correctie operatie van mijn scoliose (afwijking in de ruggengraat). Deze was aardig zwaar, je kan het vergelijken met de klokkenluider van notre dam maar dan zijwaarts (c bocht voor de geïntereseerde). Ze hebben mij dus een soort nieuwe ruggengraat / constructie gemaakt. Natuurlijk was dit een klote tijd maar het kan altijd erger zeg ik (zat naast de kinderoncologie dus en dat is past zielig). Ik heb altijd geleerd om te zeggen "er zijn altijd wel ergere dingen in het leven" maar ik ben er ook achter gekomen dat ik het er onbewust nog erg moeilijk mee heb.

Er is mij ooit verteld in een smartshop dat ik is een sjamaan moest opzoeken en ayahuasca moest doen. Veel mensen kennen dit goedje maar hij vertelde dat hij het echt zag als een medicijn. Het kan je dingen laten zien wat je niet wilt zien, de slechte kanten. Ik moet ook eerlijk zeggen dat de "trip" niet heel positief kan oplopen voor jou en waarsschijnlijk ook voor mij maar het is mogelijk dat ayahuasca je ermee helpt.

Ik ben er niet zeker van of ik het echt wilt doen (ik wacht wel tot ik 18 ben) maar het is altijd een optie waar jij jezelf meer kan over informeren. Het zal altijd mogelijk zijn dat deze trip je eroverheen helpt maar...het is wel ayahuasca...dat is een aardig goedje.

Ik heb hier niet veel meer over de vertellen, hoop dat iemand op dit forum dit kan ondersteunen of er wat tegen zeggen want ik weet er ook nog niet genoeg over.

Hoop dat het goed komt!

Candymonster, ga alsjeblieft gewoon naar een arts. jou problemen kunnen schommelen, maar je hebt gewoon professionele hulp nodig.

Jixx, is jou arts er van op de hoogte wat je allemaal gebruikt naast wat hij of hun je voorschrijven?

jullie twee moeten echt oppassen, voordat je situatie echt vervelend word. lees dit niet als krititek, maar ik vind de hele conversatie zo 'apart' dat ik denk dat er wat moet gebeuren. ik vind jullie posts redelijk zorgwekkend.

MeejheM zei:

Candymonster, ga alsjeblieft gewoon naar een arts. jou problemen kunnen schommelen, maar je hebt gewoon professionele hulp nodig.

Jixx, is jou arts er van op de hoogte wat je allemaal gebruikt naast wat hij of hun je voorschrijven?

jullie twee moeten echt oppassen, voordat je situatie echt vervelend word. lees dit niet als krititek, maar ik vind de hele conversatie zo 'apart' dat ik denk dat er wat moet gebeuren. ik vind jullie posts redelijk zorgwekkend.

Klik om te vergroten...

Naast mijn medicatie gebruik, gebruik ik alleen cannabis. En ja, de arts is daar van op de hoogte.

Candymonster en ik hebben beidde verschillende achtergronden, dus de situaties kun je echt niet met elkaar vergelijken. Er zijn waarschijnlijk wel wat enige overeenkomsten maar ze hebben een verschillende achtergrond. Candymonster kan niet goed tegen wiet heeft ze aangegeven. Ik daarin tegenover ben 17 jaar lang gewend om elke dag te blowen, en ik raak daar niet opgefokt door, maar juist kalm. Pas sinds ik risperidon ben gaan gebruiken is hier verandering ingekomen. Het hoogtepunt kwam na de afbouwfase toen ik dus niks meer gebruikte. Na de herstart ging het weer iets beter met me. Maar goed gekomen is het niet meer. Ik weet ook niet zeker of cannabis wel enige invloed heeft op hoe ik me nu voel? Of dat deze onrust, naar mijn mening meer een vorm van agitatie, gewoon ontstaan is door het afbouwen van de risperidon? Interacties zullen er vast geweest zijn toen ik 4 mg van dat spul combineerde met zware sativa's met 22% thc . Nu combineer ik 1,75 mg met wiet met een lager thc percentage. Ongeveer rond de 13% thc. Ik heb wel dagen dat ik nog zwaardere wiet soorten koop hoor. Ik wil heel graag nog een aantal soorten proberen sowieso. En niet perse om het thc gehalte. De smaak vind ik zelf persoonlijk ook belangrijk. Als ik een wietje koop met 22% thc , dan voel ik daar toch niet zo heel veel van, waarschijnlijk door de risperidon. Ik heb graag die risperidon uit me lichaam, en hoop dat ik daarna nog herstel tot de oude die ik was. Back to my roots! Wiet was voor mij een upper, en risperidon is volgens mij een zware downer?

Ik snap je bezorgdheid hoor. En ik vind het ook chill dat je meedenkt. Er moet zeker wat gebeuren, maar dat riep ik al de hele tijd tegen iedereen, maar ik werd daarin tegengehouden door mijn arts. Ik heb inmiddels wel een klacht ingediend bij het regionale tuchtcollege voor het voorschrijven van verkeerde medicatie. Maar die man hoeft zich nergens zorgen over te maken, want hij komt er "hoogstens'' met een waarschuwing vanaf. Fouten worden nou eenmaal gemaakt. Ik heb ook een melding gedaan bij Lareb over de interacties tussen cannabis en risperidon. Meer kon ik gewoon niet doen in al die tijd. Ik hoop dat artsen in de toekomst geen antipsychotica mogen voorschrijven aan mensen die niet in een psychose zitten, en/of cannabis of andere drugs gebruiken.

Bij mij spelen sowieso meerdere factoren een rol tot de persoon die ik nu geworden ben. Het zit best wel complex in elkaar. Zelfs voor mezelf is het nog moeilijk om precies te achterhalen wat er allemaal gebeurd is. In 15 jaar tijd gebeurde eigenlijk vrij weinig negatiefs, en binnen 3 jaar tijd gebeurd er ineens van alles. Niet alleen met mij, ook mensen om mij heen veranderen erg snel. Misschien omdat ik zelf stil sta of achteruit ga, en andere vooruit gaan? Maar ik zie ook mensen in mijn omgeving er op achteruit gaan. Misschien sta ik er wel gewoon allemaal te veel bij stil en ben ik er teveel mee bezig? Maar voor mij lijkt het of er binnen pakweg nu 5 jaar bijna , mijn hele omgeving totaal veranderd is.

Spirit Wolf zei:

Natuurlijk is dit niet het antwoordt wat je wilt horen maar ik vertel het toch.

Ik zelf ben eind 17 jaar en heb op mijn begin 16de een operatie aan m'n rug gekregen. Een correctie operatie van mijn scoliose (afwijking in de ruggengraat). Deze was aardig zwaar, je kan het vergelijken met de klokkenluider van notre dam maar dan zijwaarts (c bocht voor de geïntereseerde). Ze hebben mij dus een soort nieuwe ruggengraat / constructie gemaakt. Natuurlijk was dit een klote tijd maar het kan altijd erger zeg ik (zat naast de kinderoncologie dus en dat is past zielig). Ik heb altijd geleerd om te zeggen "er zijn altijd wel ergere dingen in het leven" maar ik ben er ook achter gekomen dat ik het er onbewust nog erg moeilijk mee heb.

Er is mij ooit verteld in een smartshop dat ik is een sjamaan moest opzoeken en ayahuasca moest doen. Veel mensen kennen dit goedje maar hij vertelde dat hij het echt zag als een medicijn. Het kan je dingen laten zien wat je niet wilt zien, de slechte kanten. Ik moet ook eerlijk zeggen dat de "trip" niet heel positief kan oplopen voor jou en waarsschijnlijk ook voor mij maar het is mogelijk dat ayahuasca je ermee helpt.

Ik ben er niet zeker van of ik het echt wilt doen (ik wacht wel tot ik 18 ben) maar het is altijd een optie waar jij jezelf meer kan over informeren. Het zal altijd mogelijk zijn dat deze trip je eroverheen helpt maar...het is wel ayahuasca...dat is een aardig goedje.

Ik heb hier niet veel meer over de vertellen, hoop dat iemand op dit forum dit kan ondersteunen of er wat tegen zeggen want ik weet er ook nog niet genoeg over.

Hoop dat het goed komt!

Klik om te vergroten...

Ik heb me ff moeten verdiepen in scoliose want ik wist niet wat dat was. Maar dat lijkt me geen pretje? Sowieso het herstel en zo? Ik bedoel een compleet nieuwe constructie... Bij mij wilde ze die ene tussen wervel operatie (discusprothese) al niet uitvoeren omdat het te riskant was. Kans dat de volgende wervel eraan gaat zit er dan in. En ik heb een tijdje op de orthopedische afdeling moeten zijn vanwege mijn onderrug. En ik las daar al dat mensen die vaak operaties van orthopedagogische afdeling hebben ondergaan, een zwaar herstel hebben. Zowel lichamelijk, maar ook psychisch.

Ik ga in mijn geval geen hallucinerende middelen gebruiken, dat lijkt me niet zo raadzaam.

Wie weet als de tijd er voor is Jij ook sterkte met je herstel!

update *paranoia treed bijna altijd op in de avond (rond uurtje of 9) NOOIT in de mddag

Hoi lieve mensen!

Ik heb ooit op een ander account (waarvan ik 't wachtwoord niet meer weet) een berichtje omtrent mijn paranoia geplaatst. Om het nog even kort samen te vatten: Ik heb na mijn laatste XTC trip een gruwelijke paniekaanval gekregen wat niet bij 1 avond bleef, hierna nooit meer XTC gebruikt maar toch voor een jaar lang (begin april 2014-ongeveer eind april 2015) een paniekstoornis ontwikkeld, officiele diagnose was PTSS, agorafobie en een depersonalisatiestoornis, hiernaast had ik ook last van wat paranoia. Ik verdacht mensen er van iets in mijn drinken te hebben gegooid, om mij bewust kwaad te doen. Ik heb natuurlijk mijn xtc gebruik toen gestaakt en met het staken namen de paniekaanvallen af en ook de paranoia. Echter heb ik nu weer last van paranoia, al dan niet in lichtelijke mate. Zo had ik laats bijvoorbeeld ruzie met mijn huisgenoot en durfde ik daarna niet meer mijn drinken uit de koelkast op te drinken (pak was al open) omdat ik dacht dat zij na die ruzie mij wou vergiftigen. Is dit angst, of paranoia? Het is namelijk zo dat ik weet dat het niet klopt, en ik ga dan echt niet naar haar toe om te vragen waarom ze mij wil vergiftigen omdat ik gewoon weet dat ze dat echt niet gaat doen, maar toch spelen mijn hersenen dan een spelletje :P Ik heb nog nooit een psychose oid gehad maar ik ben toch bang dat het er uiteindelijk wel van komt, woon ook sinds kort in een nieuwe stad en heb nog niet echt kunnen socalizen hier dus de nodige stress is ook wel aanwezig. Anyhow, ik heb nog een open antidepressiva recept staan, die ik nooit heb gebruikt omdat ik er zonder medicijnen van af wou komen, wat toen lukte maar nu heb ik dus z''n duidelijke terugval dat ik niet weet wat ik moet doen. Med's nemen? Hoor graag jullie goedbedoelde advies xxxx

Ik denk dat deze vraag de meeste gebruikers hier boven de pet gaat. We zijn geen medici die hier een eenduidig antwoord op kunnen geven. Ik heb zelf ook in allemaal therapieën gezeten en een meisje had precies hetzelfde als jij. Ze was bang vergiftigd te worden en nuttigde daardoor amper nog voedsel. Zij was gediagnosticeerd met een dwangstoornis, dus misschien zit het ergens in die hoek. Ik durf in ieder geval echt niet te gokken wat dit zou kunnen zijn. Wat ik je wel echt ten zeerste wil aanraden een dokter een bezoekje doen.

Antidepressiva altijd in overleg met een behandelend arts overleggen. Nooit zomaar iets nemen. Je moet met antidepressiva gedoseerd opbouwen omdat anders heftige neveneffecten kunnen optreden. Ik ben hem zelf ook wel eens helemaal geflipt ergens op een heide en kreeg een ziek snelle ademhaling. Dit zou jou ook kunnen gebeuren. Veel succes!

Hoi candymonster,

Allereerst goed dat je om advies vraagt en je je paranoia probeert te analyseren.
Als ik het goed begrijp ben je net verhuisd, nieuwe omgeving, nieuwe mensen. Je hebt heel wat extra stress in je leven. Dus niet zo raar dat, in jouw geval, dat je 'hersenen een spel met je spelen'.

De vraag is, hoe krijg je de controle weer terug en een betere, minder angstige, grip op de realiteit? Je kunt op op verschillende paarden wedden. Overleg met een arts of je medicijnen zou kunnen nemen, bouw een betrouwbare vrienden/kennissen club in je nieuwe stad en indien mogelijk, bombardeer (zoek) iemand in je omgeving die als jouw vertrouwenspersoon kan fungeren, zeg maar, een luisterend oor. Kortom, als het kan, deel je paranoia met iemand (professioneel iemand?).

Overigens, als ik jouw was, zou ik de drugs links laten liggen. Je bent gevoelig voor geestverruimende middelen en deze combi levert voor jouw niets goed op. Klinkt misschien belerend (gebruik zelf wel) en hypocriet (sorry), maar bedoel het opbouwend.

Heel veel wijsheid gewenst!

wat bedoel je met plaatselijk, heb je het vooral in je grote teen, of vooral op specifieke geografische locatie(s)?

de paranoia/psychose/angst die je beschijft zou ik zeker serieus nemen. omdat je zelf al aangeeft dat je weet dat de gedachten niet kloppen. het maakt niet uit welk naampje je ze geeft, maar dat je er hulp mee zoekt.

met zulke klachten zou ik zeker weten een psychiater of iets dergelijks bezoeken, want je geestelijke gezondheid is toch wel erg belangrijk voor je kwaliteit van leven. ook is het waarschijnlijk met medicatie goed op te lossen.

ook geef je aan dat je gestopt bent met antidepresiva te slikken, is dat recent of heb je het idee dat je daar wel zelfstandig vanaf bent? als je problemen begonnen toen je stopte met je antidepresiva innemen zou je kunnen kijken of je recept ophalen en innemen zoals voorgeschreven de problemen verhelpt. zelfs dan zou ik nog steeds aan de bel trekken en psychiatrische zorg zoeken.

Thanks! ik ben wel gevoelig voor geestverruimende middelen, maar niet perse in negatieve zin

Ik bedoel plaatselijk qua tijd, wist ff niet hoe ik het anders moest omschrijven. Zo heb ik noooooit angst overdag, maar treed die eigenlijk altijd op in de avond. Tegen de avond in wantrouw ik mensen 10 keer meer dan ik overdag doe (geen idee waarom?) Ik heb overigens nooit AD'S geslikt, ik kreeg een recept maar die heb ik nooit opgehaald omdat ik het gevoel had dat het ook wel zonder kon dat lukte, maar nu weer een terugval. ik twijfel omdat het feit dat ik weet dat de dingen die ik denk juist NIET gelinked zijn aan psychose omdat je dan alles wat je denkt maar als de realiteit aanziet, ik kan dat allemaal nog wel onderscheiden maar het beangstigd me wel ff voor de duidelijkheid..

het kan zijn dat je geen avondmens bent, of stress opbouwd in de loop van de dag dat je s'avonds die klachten krijgt.

zoals je ze omschrijft lijkt paranoide gedachten me de beste benaming. je zou het ook angstaanvallen kunnen noemen.

is het eigenlijk uitsluitend naar mensen, dat je ze niet vertrouwd?
ben je bang voor bepaalde incidenten zoals blikseminslag of een inbraak bijvoorbeeld?
ben je bang dat je zelf iets hebt, of gaat overkomen zoals een ziekte of ongeluk?

misschien heb je een psychose light, ik zou toch de hulpverlening opzoeken als ik jou was. want normaal is het niet, dat geef je zelf aan.

ik ben geen opgeleide hulpverlener, en via getypede berichtjes kun je ook moeilijk inschatten hoe het gaat met iemand.

je vertelde in je eerste post dat je nu in een nieuwe stad woont. misschien is dit een goed moment om je in te schrijven bij een huisarts daar in de buurt. dan kun je meteen kennis maken.

succes! hou ons op de hoogte he.

mijn eerste paniekaanval (onder invloed van x) was ook een nachtelijk incidentje, denk dat als dat overdag was gebeurd ik paniekaanvallen overdag had gekregen. Ben in het verleden gediagnosticeerd met paniekstoornis+agorafobie en PTSS. Die agorafobie is eigenlijk zo goed als weg, ik kan weer op festivals verschijnen en daar heb ik absoluut geen paranoia dus wat dat betreft is dat een verbetering vind het dan maar raar dat nu paranoia in de avond optreed, als er niemand is terwijl dat eerst altijd in een drukke omgeving was. Het is denk ik vooral een angst voor de dood en alles wat je zou kunnen doden, waaronder vergifiting dus ook. Ik ben een keertje out gegaan, ben daar erg van geschrokken en heb zo automatisch de link vergiftiging gelegd. (Althans mijn hersens leggen die link) terwijl in werkelijkheid ik te weinig had gegeten. Echt een irritant hersenspelletje dus. Ik ga maandag hier ff kijken of dat ad recept nog op actief staat, en dan maar hopen niet heel veel zin in, sowieso omdat ik echt een aversie tegen pillen heb gekregen, of het nu XTC of wat dan ook is. Soweso als je op een festival bent en je wordt dan gedrogeerd met xtc dan is dat wellicht nog 10 keer erger, erg rustiger word ik van dat idee dus niet.

+ ik wil er ff aan toevoegen dat ik ten tijde van mijn paranoia een keer truffels heb gedaan en ik heb daar never last van ondervonden, niet bad gegaan o.i.d. Toch gek als dat wordt afgeraden bij psychisch instabiele mensen