Drugs die werken op serotonine geven mij ook trouwens niks van euforie. Onlangs 6-apb geprobeerd en ik kreeg er enkel een dwaze kop van. Dus vraag ik me af of het wel zin heeft om bijvoorbeeld eens xtc te proberen. Waarschijnlijk zal ik dan hetzelfde voorhebben?
Doorgaans wordt 6-APB ervaren als minder waus dan MDMA, dus als je van 6-APB al een 'dwaze kop' krijgt, zal dat met MDMA hoogstwaarschijnlijk niet veel beter wezen. Echter, zou het ook niet kunnen dat je te hoog gedoseerd hebt? Zo'n 120-130 mg 6-APB is voldoende. Less is more, is mijn devies. Laat je niet misleiden door torenhoge doseringen die je geregeld de revue ziet passeren. Blijf nadenken voor jezelf.
Wel jullie zullen het vast een slechte reden vinden en mogelijk een risico voor verslaving. Maar ik heb al mijn hele leven een vorm van sociale fobie veronderstel ik. Het is te zeggen het is voor mij onmogelijk om spontaan en mezelf te zijn bij mensen die ik niet goed ken. Ik ervaar altijd wel spanning en trek een muur om me heen. De laatste tijd is dit voor mij een serieus obstakel en dit is ook de voornaamste reden waarom ik drugs uitprobeer. De enige drug die dit wist te doorbreken was dus cocaïne, maar ik weet dat ik dit niet veel mag gebruiken. Dus kijk ik uit naar alternatieven die weliswaar minder zullen werken maar misschien net voldoende voor mij.. Zeg ook aub niet dat ik iemand zou moeten raadplegen ofzo want dit heb ik heel mijn leven gedaan en ik ben er inmiddels zeker van dat er voor mij geen echte oplossing bestaat.
Ik vind het niet per se een slechte reden om drugs te gebruiken, op voorwaarde dat je dit dan wel op een goed doordachte wijze doet. Er is in mijn optiek dan sprake van therapeutisch gebruik. De intentie moet zijn om van je angst af te komen, niet om je angst tijdelijk te ontvluchten. Er bestaat zeker een oplossing voor je sociale angst, namelijk 'exposure in vivo', ofwel herhaalde blootstelling aan de angst in het 'echte' leven. Hiermee kun je ervaren dat er feitelijk niets is om bang voor te zijn, waardoor de angst zal afnemen. Wanneer de angst echt groot is, gaat het natuurlijk niet werken om jezelf voor de leeuwen te gooien. Dan klap je dicht en wordt je angst juist bekrachtigd. Wat je kunt doen met drugs is de angst verzachten, zodat het draaglijk wordt op zo'n manier dat je het wél kunt doorstaan en gaandeweg correctieve ervaringen kunt hebben waardoor de angst geleidelijk kan afnemen. Het gaat hierbij zoals gezegd niet om het ontvluchten van de angst. Integendeel. Stel je een glazen muur voor. Je zou aan de andere kant willen staan, maar je kunt het niet, durft het niet, weet niet hoe. De juiste drugs kunnen je aan de andere kant van de muur brengen. Wat je dan niet moet doen is drugs blijven gebruiken om aan die andere kant van de muur te komen, maar proberen om de ervaringen met het aan de andere kant van de muur zijn onder invloed van drugs te integreren in je dagelijkse - hopelijk nuchtere - leven. Naarmate je meer vertrouwd raakt met die andere kant, zal het gemakkelijker worden om op eigen kracht aan die andere kant te komen. Dáár is waar het om gaat wanneer je voor je sociale angst drugs gaat gebruiken: niet om je naar de andere kant te brengen, maar om te leren hoe je zélf, op eigen kracht zónder de drugs, aan die andere kant kunt komen. Dat is een geleidelijk leerproces.
Het meest voor de hand liggend voor incidenteel gebruik bij (sociale) angst zijn benzodiazepines. Ik heb dat járen geleden ook toegepast bij mijn sociale problemen, precies om correctieve ervaringen te kunnen beleven en gaandeweg meer vertrouwen te krijgen. Ik heb dat enkele malen gedaan, steeds een iets lagere dosis tot ik besefte dat ik het nu zonder óók wel zou kunnen. Immers, a pill is not a skill. Als je lekker sociaal kunt wezen of kunt dansen op een pilletje, dan benut je een vaardigheid die je al in je hebt. Het is dan echter een vaardigheid die is toegedekt door je angst, daarom moeilijk om in nuchtere staat te gebruiken. Echter, beseffen dat je het wél kan doordat je dat door drugs hebt mogen ervaren geeft kracht om het ook echt te gaan benutten in nuchtere staat. Nou is het nadeel van benzodiazepines dat ze in zekere zin emotioneel afvlakken, waardoor je niet per se echt socialer wordt of van een sociale gelegenheid kunt genieten. Je zou in plaats van een benzodiazepine daarom eens phenibut kunnen overwegen, wat doorgaans dezelfde angstremming geeft zonder de emotionele afvlakking. Wat doet 'gewoon' alcohol eigenlijk bij je? In het verleden heb ik op alcohol ook enkele malen zeer succesvol mijn onzekerheden voorbij kunnen gaan wat me een enorme boost gaf. Echter kon ik lang niet altijd op dat effect rekenen (het was toch altijd meer een hit or miss) en bovendien is de lichamelijke belasting van dit middel zodanig groot dat het voor mij althans een aanzienlijk bezwaar vormt.