#1
in 2018 was ik 17, had al veel gedaan blowen hele dag door keta xtc 2cb etc allemaal geprobeerd.
het was veel drinken en af en toe wat geks tot ik 3mmc probeerde. daarna was het ieder weekend raak.
soms ook doordeweeks, ik kon me al snel echt niet inhouden. was het weekend voorbij zat ik dinsdag of woensdagavond alweer eraan. wilde gewoon nog eventjes door, een paar lijntjes vanavond dan ga ik om 11 uur naar bed kan ik gewoon 7 uur slapen.... s morgens geen oog dicht gedaan dus maar ziekmelden.
Dit herhaalde zich heel vaak.
ipv ziekmelden ben ik maar bij gaan halen en gewoon gaan werken.
was leuk ging als een tierelier.
ik heb met halve maatregelen een hbo studie verkloot, een mbo studie verkloot, een goeie baan verkloot, mijn gezondheid verkloot0 mijn ouders veel stress opgeleverd noem maar op maar het ergste van allemaal is dat stukje waar jij nu staat.
toen ik 19 was en ik maar de doek in de ring wierp en stopte met mijn hbo opleiding omdat het allemaal niet lekker liep, toen ben ik niet meteen gestopt met gebruiken.
ik heb jarenlang eigenwijs met halve maatregelen geprobeerd verder te leven en mn carriere te starten terwijl ik nog 3mmc gebruikte.
daar heb ik zo onwijs veel spijt van gehad.
Ik had er meteen korte metten mee moeten maken.
ik bleeff maar bouwen op die rotte fundering.
steeds ging het nét ik kwam er nét mee weg het is nét houdbaar soort van.
ik had er allemaal geen zin meer in. 3mmc was mijn drijfveer en als iets moest dan snoof ik mij er wel doorheen want dan had ik er zin in.
eindstand kwam ik mn bed dagen niet uit en als ik er eindelijk uit kwam haalde ik 5 dagen door tot ik weer instorte.
alles zo ontregeld, mn hoofd is altijd nog gewoon in de war met ritme en structuur en ik moet mn motivatie echt van mn schoenzolen scrapen en in de soep gooien wil ik wat voor mekaar krijgen.
net zon zooitje ongeregeld als deze lap tekst.
punt is dat ik echt een moord zou doen om op dat kruispnt te staan waar OP nu staat.
biij zn schouders te pakken en flink te schudden totdat ie beseft dat deze keuze hier je hele leven gaat bepalen.
als je nu gewoon kapt met die zooi, dan is t even strijden en daarna hoef je noooit meer om te kijken.
als je doorgaat daarentegen maak je het zo onwijs moeilijk voor jezelf, dit blijft altijd doorslepen.
dit lost zichzelf niet op.
dit wordt niet beter tenzij jij hier keuzes gaat maken.
het was veel drinken en af en toe wat geks tot ik 3mmc probeerde. daarna was het ieder weekend raak.
soms ook doordeweeks, ik kon me al snel echt niet inhouden. was het weekend voorbij zat ik dinsdag of woensdagavond alweer eraan. wilde gewoon nog eventjes door, een paar lijntjes vanavond dan ga ik om 11 uur naar bed kan ik gewoon 7 uur slapen.... s morgens geen oog dicht gedaan dus maar ziekmelden.
Dit herhaalde zich heel vaak.
ipv ziekmelden ben ik maar bij gaan halen en gewoon gaan werken.
was leuk ging als een tierelier.
ik heb met halve maatregelen een hbo studie verkloot, een mbo studie verkloot, een goeie baan verkloot, mijn gezondheid verkloot0 mijn ouders veel stress opgeleverd noem maar op maar het ergste van allemaal is dat stukje waar jij nu staat.
toen ik 19 was en ik maar de doek in de ring wierp en stopte met mijn hbo opleiding omdat het allemaal niet lekker liep, toen ben ik niet meteen gestopt met gebruiken.
ik heb jarenlang eigenwijs met halve maatregelen geprobeerd verder te leven en mn carriere te starten terwijl ik nog 3mmc gebruikte.
daar heb ik zo onwijs veel spijt van gehad.
Ik had er meteen korte metten mee moeten maken.
ik bleeff maar bouwen op die rotte fundering.
steeds ging het nét ik kwam er nét mee weg het is nét houdbaar soort van.
ik had er allemaal geen zin meer in. 3mmc was mijn drijfveer en als iets moest dan snoof ik mij er wel doorheen want dan had ik er zin in.
eindstand kwam ik mn bed dagen niet uit en als ik er eindelijk uit kwam haalde ik 5 dagen door tot ik weer instorte.
alles zo ontregeld, mn hoofd is altijd nog gewoon in de war met ritme en structuur en ik moet mn motivatie echt van mn schoenzolen scrapen en in de soep gooien wil ik wat voor mekaar krijgen.
net zon zooitje ongeregeld als deze lap tekst.
punt is dat ik echt een moord zou doen om op dat kruispnt te staan waar OP nu staat.
biij zn schouders te pakken en flink te schudden totdat ie beseft dat deze keuze hier je hele leven gaat bepalen.
als je nu gewoon kapt met die zooi, dan is t even strijden en daarna hoef je noooit meer om te kijken.
als je doorgaat daarentegen maak je het zo onwijs moeilijk voor jezelf, dit blijft altijd doorslepen.
dit lost zichzelf niet op.
dit wordt niet beter tenzij jij hier keuzes gaat maken.