Wat is jouw favoriete lied en waarom?

Ik vind het heel moeilijk om slechts 1 nummer te kiezen. Beide nummers die ik in gedachten heb hebben in essentie wel overlap in boodschap (voor mij persoonlijk dan, is op basis van hoe ik het interpreteer), maar qua zang, melodie en soort toon waarmee de boodschap wordt overgedragen zijn er zo goed als geen overeenkomsten. Het ene nummer is metal en het andere nummer is dream pop. Nu zou ik zeggen dat 'The art of dying' van Gojira mijn favoriet is en anders is het 'Runaway Runaway' van Mars Argo.

De reden dat ik me zo aangesproken voel tot 'The art of dying' is omdat ik mezelf gewoon heel erg goed herken in de tekst. Mijn eigen interpretatie van het lied en de daadwerkelijke achterliggende gedachte van Gojira hebben veel overlap en in beide interpretaties kan ik me heel goed in vinden. Ik vind het ook heel erg mooi geschreven en de emotie waarmee het gezongen wordt (woede/frustratie) zijn emoties die ik ook het vaakst van alle emoties bij mezelf herken. I.t.t. dit lied is 'Runaway Runaway' juist heel lieflijk en vrolijk gezonden, terwijl de tekst dat juist niet is. Dat interpreteer ik zelf als een manier om je eigen gevoelens en emoties te bagatelliseren en/of het zoveel mogelijk te onderdrukken, omdat het te akelig is om er zo bewust bij stil te staan, terwijl ik dus bij 'The art of dying' de indruk heb dat het gezongen wordt met erkenning voor je ware gevoelens en dat anderen dat ook zeker mogen weten. Dat is ook mijn houding.

Ik weet niet goed hoe ik het verder logisch moet onderbouwen, het is meer een heel sterk tevreden gevoel bij het luisteren van het lied dat me doet denken van "Ja, dit klopt gewoon. Deze tekst had precies zo moeten zijn zoals het is." Herkennen jullie dat ook?

---

Gojira - The art of dying

Breathing slowly, mechanical heartbeat
Losing contact with the living
Almighty TV plugged, hybrid empty brain
Don't see anything real in the game

The tension is building constantly
No reason just a reflex I have, driven by clockwork
I try to keep an eye open
And I realize I haven't closed my eyes in a long time

Neglected emotions leading to catastrophic voyage on the other side
I have been given so much stress and lack of confidence
I've been given the gift of so small hope deep inside
I haven't close my eyes in a long time, I am trying

I cannot stomach these forms and colors anymore
But I'm here to continue, after all I have been through
I try to keep my eyes open, I am realizing
This life and death more precious than anything

I won't bring no material in the after life
Take no possessions, I would rather travel light
I'm of this kind that kills all day
But I don't know yet how to die

Art of dying is the way to let all go
Within I practice, in the secret of my soul
My shape in the reflector has
Now for ever, a life on it's own

---

Mars Argo - Runaway Runaway

Is there anybody listening?
Eager words are making me an awful mess
You say you need me
We're running out of time
I guess I fear the fear of consequence
You say you'll leave me
But you'll be sorry

You are making me uneasy
You make me want to scream
I wish I was a dumb pop star
So the words wouldn't matter to you

Am I living an illusion?
I wanna runaway, runaway, runaway
I feel like I'm losing control
Maybe I should let myself go
'Cause this is so predictable

Is there something that I'm missing?
My walls are caving in
I can't hear what you are saying
I'm afraid of giving in

You are making me uneasy
You make me want to scream
I wish I was a dumb pop star
So the words wouldn't matter to you

Am I living an illusion?
I wanna runaway, runaway, runaway
I feel like I'm losing control
Maybe I should let myself go
'Cause this is so predictable

[...]

"Your scars are a reminder, you are a survivor
So get off your ass, you are not your past
Your story's worth defending, you decide the ending
So get off your ass, you are not your past"

Deze 2 waren het jaren lang voor mij. En ook nu kloppen ze precies als ik ze hoor, ookal is mijn situatie niet meer een "match", die emoties vergeet ik nooit.

Vind het nu vooral chill om ernaar te luisteren en te bedenken hoe veel ik gegroeid ben tov toen.
Of gekrompen....ligt aan je perspectief 😜

Bij mij verandert het steeds, maar dit is toch wel één van de favorieten...

@Casrus Geniaal! wat een emoties ook he

Underworld - Born slippy

Dit nummer is als therapie voor me.

drugsmaatschappij zei:

Mijn lievelingslied is Matilda van Alt-J. Just amazing en op ketamine al helemaal.

Klik om te vergroten...

Hier ging ik lekker op, wanneer ik de K- hole bezocht:

Al een tijdje deze. Wat die man in zijn song verteld meer dan 70% mijn levensverhaal.

Swedish House mafia. War Child.
Wat een geweldig nummer is dit!

De tekst spreekt voor zichzelf vind ik

Momenteel is dit toch wel een mijn favorietje

First of all diep respect voor een ieder die daadwerkelijk één favoriet heeft. Momenteel ga ik wel goed op.

Alice Cooper is bang dat zn vriendin hem niet meer leuk vind omdat ie geen drugs meer gebruikt….

Maar goed, -+2000 werkte ik op de bouw, en daar was 1 metselaar : Lucas, een groninger, een beer van een vent, die consequent als dit nummer weer (3xper dag) voorbij kwam uit volle borst luidkeels meezong “in ow so many ways”. Dat kon je over de hele bouw horen, daar ging je onzichtbaar van glimlachen.


Dit is trouwens niet mijn favoriete lied.
Ik ben daar al best een poosje op aan het broeden en ik vind het een hele goeie vraag maar veelste moeilijk.

I am the daydreamer.

Mijn lievelingslied is Matilda van Alt-J. Just amazing en op ketamine al helemaal.