#1
nog niet gekeken hoor wou het wel delen
Boos: Hoe YYCC haar cliënten traumatiseert
36 antwoorden
11 weergaven
18-5-2026
#2
Ik snap de terughoudendheid, want het kan ook het aanzien van de verslavingszorg (als geheel) aantasten.
Persoonlijk ben ik het erg met de eindconclusie van de aflevering eens. Dus ik kan aanraden om door te spoelen naar minuut 57:00, zodat je meekrijgt wat YWCC zegt te willen verbeteren, en wat volgens Tim Hofman ondanks die beloftes een probleem blijft:
Met name mensen die suïcidale gedachten hebben zijn een risicogroep voor de confronterende methodiek van YWCC. De effectiviteit van de behandeling is niet goed aangetoond voor de doelgroep waar zij zich op richten: mensen met complexe problemen naast een verslaving. Maar omdat YWCC een belang heeft om cliënten aan te trekken blijven ze op hun website en in interviews erop wijzen dat hun methode heel goed is.
Ik heb hem volledig gezien hoor. En ook de 'reactie' van YWCC èn de daaropvolgende Boos podcast. Ik ben het ergens ook wel eens met de eindconclusie. En er wordt veel gefocust op wat misgaat, maargoed daar gaat het item over. Ewoud heeft het verhaal al vertelt over wat goed gaat.
Wat mij denk ik het meeste steekt is dat soms de veilige, liefdevolle omgeving lijkt te ontbreken. En dat is een basisvoorwaarde om die confrontaties te doen.
En vanuit de twaalf stappen ben ik natuurlijk erg bekend met het stukje eigen verantwoordelijkheid. Maar wat hieruit bijna naar voren komt is dat je altijd een eigen aandeel hebt en niets je overkomt. En dat is nu eigenlijk net waar je vaak in stap 4-5 aan werkt. Onderscheid vinden tussen waar je een aandeel in hebt, maar ook waar je dus niets aan kan doen. Juist omdat veel addicts zichzelf de schuld geven van zaken waar ze niet altijd schuld aan hebben. En die emotionele last staat in de weg van het clean zijn. Dat moet opgeruimd worden.
Er wordt wel erg veel gefocust op dat eigen aandeel lijkt het. En juist bij jongeren is dat deel van de hersenen die dat goed overziet, nog niet uitontwikkeld. Lastige kwestie hoor.
Want tegelijkertijd is het super helpend om je eigen aandeel in te zien. Ik zat bijvoorbeeld met iemand in de kliniek die herhaaldelijk was misbruikt onder invloed van GHB. Ja, dat was haar aangedaan. Tegelijkertijd bracht ze zichzelf keer op keer opnieuw in die situatie waar ze met ongure mannen in huis bewusteloos raakte van de GHB. Daar heb je ook een aandeel in (niet als je hebt er schuld aan, maar wel in je kunt dit vrij makkelijk voorkomen door jezelf niet telkens weer in die kwetsbare positie te zetten)
Maargoed dit alles werkt voor verslaving. En zelfs dan is het mager wetenschappelijk onderbouwd. Daar heb je goede funding voor nodig. En die verdient zich in het kader van een twaalf stappen programma niet terug. Daarnaast helpt het niet dat de fellowships anoniem zijn, heel beschermend naar hun leden, en daarom onderzoek heel schaars onder strikte voorwaarden plaatsvindt.
Is het dan niet helpend of onvoldoende onderzocht? Niet voldoende om als commerciële kliniek op deze manier in te zetten.
Jammer wel... Want ik heb ook een beetje het idee dat hierdoor het Minnesota model ook een beetje in een negatief licht komt te staan. Terwijl ze daar wel met een aangepaste (tien acties ipv 12 stappen) variant werken. Met vrij harde methodes.
Achja... Wel goed dat erover gesproken wordt denk ik.
#3
ik ben van plan echt wel de afleveringen te gaan kijken
maar ik zag ook dit voorbij komen
maar ik zag ook dit voorbij komen
Zorgverzekeraars geschrokken na BOOS-uitzending over Yes We Can Clinics
Zorgverzekeraars VGZ, Menzis en CZ zeggen geschrokken te zijn van de verhalen van de Yes We Can Clinic in de BOOS-uitzending van BNNVARA. De berichten zouden hen 'hebben geraakt' en worden 'uiterst vervelend en zorgelijk' genoemd. De drie verzekeraars laten dinsdag weten de signalen serieus te...
www.omroepbrabant.nl
#4
Wat ik me ook afvraag, misschien dat jullie daar een antwoord op hebben, maar er wordt door YWCC gezegd dat je ten alle tijde weg mag omdat je daar vrijwillig zit. Natuurlijk gaat dat niet zo makkelijk, logisch, soms is het ook beter om dan juist te blijven. Heb zelf ook ooit de kliniek verlaten op dag 3, was een hele domme keuze, maar kwam daarna wel in een mega diepe rock bottom terecht waardoor ik me besefte dat ik wilde herstellen. Die rock bottom had ik even heel hard nodig haha.
Als je de kliniek wil verlaten gaan ze je natuurlijk proberen over te halen om te blijven, komt de psychiater om te kijken of je écht weg wil of dat het je ‘ziekte’ aan het woord is. Als je na dat gesprek nog steeds wil gaan, ben je vrij om te gaan. Zo gaat het volgensmij bij heel veel klinieken.
Maar bij YWCC loopt een van de begeleiders helemaal achter je aan tot je huis aan toe, probeert je de hele weg nog over te halen om toch te blijven. Dat liet Ewoud ook al zien, maar ik zag laatst heel toevallig iemand met een YWC medewerker achter m aan door t dorp lopen.
Waar is dat eigenlijk goed voor? 😅
Als je de kliniek wil verlaten gaan ze je natuurlijk proberen over te halen om te blijven, komt de psychiater om te kijken of je écht weg wil of dat het je ‘ziekte’ aan het woord is. Als je na dat gesprek nog steeds wil gaan, ben je vrij om te gaan. Zo gaat het volgensmij bij heel veel klinieken.
Maar bij YWCC loopt een van de begeleiders helemaal achter je aan tot je huis aan toe, probeert je de hele weg nog over te halen om toch te blijven. Dat liet Ewoud ook al zien, maar ik zag laatst heel toevallig iemand met een YWC medewerker achter m aan door t dorp lopen.
Waar is dat eigenlijk goed voor? 😅
#5
Wat ik me ook afvraag, misschien dat jullie daar een antwoord op hebben, maar er wordt door YWCC gezegd dat je ten alle tijde weg mag omdat je daar vrijwillig zit. Natuurlijk gaat dat niet zo makkelijk, logisch, soms is het ook beter om dan juist te blijven. Heb zelf ook ooit de kliniek verlaten op dag 3, was een hele domme keuze, maar kwam daarna wel in een mega diepe rock bottom terecht waardoor ik me besefte dat ik wilde herstellen. Die rock bottom had ik even heel hard nodig haha.
Als je de kliniek wil verlaten gaan ze je natuurlijk proberen over te halen om te blijven, komt de psychiater om te kijken of je écht weg wil of dat het je ‘ziekte’ aan het woord is. Als je na dat gesprek nog steeds wil gaan, ben je vrij om te gaan. Zo gaat het volgensmij bij heel veel klinieken.
Maar bij YWCC loopt een van de begeleiders helemaal achter je aan tot je huis aan toe, probeert je de hele weg nog over te halen om toch te blijven. Dat liet Ewoud ook al zien, maar ik zag laatst heel toevallig iemand met een YWC medewerker achter m aan door t dorp lopen.
Waar is dat eigenlijk goed voor? 😅
De meeste mensen die daar in behandeling zitten, zijn kwetsbaar en emotioneel onstabiel. Het ene moment zitten de emoties hoog, ben je er helemaal klaar mee, gaat de fuck-it switch aan en loop je weg. Maar één of twee uur later kan ineens de realisatie weer inslaan waarom je daar eigenlijk zit. En dan komt de twijfel, de spijt.
Tegelijkertijd, zolang jij daar in behandeling bent, zijn zij verantwoordelijk voor je. Er mag jou dus niets overkomen. Dus ook om die reden zal er iemand meelopen.
De snelste manier om YWCC te verlaten, is voor de ogen van de meelopende counselor gebruiken. Dat levert een vrij snelle exit op.
#6
Wow, dit vind ik wel toewijding, dat ze helemaal meelopen. Bij de meeste andere plekken is het zoiets van: 'oh, jammer, maar ok, doei, en succes'.Maar bij YWCC loopt een van de begeleiders helemaal achter je aan tot je huis aan toe, probeert je de hele weg nog over te halen om toch te blijven. Dat liet Ewoud ook al zien, maar ik zag laatst heel toevallig iemand met een YWC medewerker achter m aan door t dorp lopen.
#7
tuurlijk kijk die inkomstenWow, dit vind ik wel toewijding, dat ze helemaal meelopen. Bij de meeste andere plekken is het zoiets van: 'oh, jammer, maar ok, doei, en succes'.
#8
Wow, dit vind ik wel toewijding, dat ze helemaal meelopen. Bij de meeste andere plekken is het zoiets van: 'oh, jammer, maar ok, doei, en succes'.
Dit is een van de redenen waarom ik YWCC zo hoog heb zitten. Ze gaan heel ver in het helpen, maar daarbij moet het wel ècht uit de cliënt komen. Het enige wat je kan doen is sturen.
Dat achtervolgen kan soms echt uren duren. Maar ze doen het wel haha
In Zuid-Afrika heb ik nooit meegemaakt dat mensen weglopen. Was ook wel gevaarlijk. In de verkeerde wijken word je daar als blanke soms zomaar neergeschoten. De meesten gingen niet zover.
Maar sommigen hadden bijna wekelijks een exit gesprek omdat ze per se naar huis wilden. Maar vaak in dat gesprek werd toch gestuurd naar: waarom zit je hier? Waarom de fuck ben je 10.000km van huis? Heb je ruim 11 uur in een vliegtuig gezeten om hier te komen? Dat doe je niet zomaar.
Manipulatief, maybe... Maar het werkt wel. Ik geloof dat ik slechts één daadwerkelijk heb zien vertrekken. Die had teveel last van herbelevingen omdat ie zich opgesloten voelde.
Van YWCC ken ik zelfs een verhaal van een jongen die naar huis wilde en daarom uiteindelijk maar een gevecht heeft uitgelokt met iemand. De regel is: fysiek geweld = exit. Die dacht daar dus gebruik van te maken. Maar z'n behandelaar doorzag dit, dus hij mocht blijven. Vlak daarna is de knop omgegaan en is ie intrinsiek aan herstel gaan werken.
#9
Was in NederlandWas dit bij YTCC of in Nederland?
Humaniteit wel heel ver te zoeken als je dit leest
#10
Van YWCC ken ik zelfs een verhaal van een jongen die naar huis wilde en daarom uiteindelijk maar een gevecht heeft uitgelokt met iemand. De regel is: fysiek geweld = exit. Die dacht daar dus gebruik van te maken. Maar z'n behandelaar doorzag dit, dus hij mocht blijven.
#11
De meeste mensen die daar in behandeling zitten, zijn kwetsbaar en emotioneel onstabiel. Het ene moment zitten de emoties hoog, ben je er helemaal klaar mee, gaat de fuck-it switch aan en loop je weg. Maar één of twee uur later kan ineens de realisatie weer inslaan waarom je daar eigenlijk zit. En dan komt de twijfel, de spijt.
Tegelijkertijd, zolang jij daar in behandeling bent, zijn zij verantwoordelijk voor je. Er mag jou dus niets overkomen. Dus ook om die reden zal er iemand meelopen.
De snelste manier om YWCC te verlaten, is voor de ogen van de meelopende counselor gebruiken. Dat levert een vrij snelle exit op.
Ja, ik zie er ook zeker de voordelen van in hoor daar niet van!
Het is ook zo dat het onderscheid lastig te maken is of iemand écht weg wil omdat het bijvoorbeeld niet de juiste plek is voor iemand, of dat het vanuit emoties is en het beter is om te blijven.
Je zou je natuurlijk onderweg ook nog kunnen bedenken en dan is de counselor die mee loopt wel lekker dichtbij haha. Al zou dit bij mij persoonlijk op dat moment zelf misschien juist weerstand oproepen, maar iedereen is anders
Alleen als ze zo met je meelopen, hoe vrijwillig zit je er dan vraag ik me vooral af? Het is natuurlijk ook niet de bedoeling dat het te makkelijk is, want dan zullen mensen aan de lopende band in, uit, in, gaan.
#12
Inspectie begint onderzoek naar Yes We Can Clinics na BOOS-aflevering over misstanden
De klinieken worden onderzocht nadat een aflevering van onderzoeksprogramma BOOS van BNNVARA misstanden in een vestiging in Hilvarenbeek aankaartte.
nos.nl
#13
Wow, dit vind ik wel toewijding, dat ze helemaal meelopen. Bij de meeste andere plekken is het zoiets van: 'oh, jammer, maar ok, doei, en succes'.
Ja, ik kan je vertellen dat die er al een flinke wandeltocht op hadden zitten gezien de plek waar ze liepen 😂 hij liep ook wel netjes op afstand achter de persoon.
Heb het wel eens vaker gehoord bij jeugdzorg instellingen, dat ze dit doen voor als bijv een minderjarig meisje terug dreigt te gaan naar haar loverboy.
#14
In Zuid-Afrika heb ik nooit meegemaakt dat mensen weglopen. Was ook wel gevaarlijk. In de verkeerde wijken word je daar als blanke soms zomaar neergeschoten. De meesten gingen niet zover.
Maar sommigen hadden bijna wekelijks een exit gesprek omdat ze per se naar huis wilden. Maar vaak in dat gesprek werd toch gestuurd naar: waarom zit je hier? Waarom de fuck ben je 10.000km van huis? Heb je ruim 11 uur in een vliegtuig gezeten om hier te komen? Dat doe je niet zomaar.
Manipulatief, maybe... Maar het werkt wel. Ik geloof dat ik slechts één daadwerkelijk heb zien vertrekken. Die had teveel last van herbelevingen omdat ie zich opgesloten voelde.
En dit trouwens, ja vanuit daar snap ik dat ook wel. Ik heb zelf ahum vrij regelmatig in de kliniek gezeten, en heb van al die keren ongeveer een handje vol mensen zien vertrekken. Bij hen was het wel altijd terecht dat ze gingen, gelukkig. Maar ik heb ook mensen weggestuurd zien worden, en dat eindigde meestal niet zo goed.. Maarja, dat is ook alleen wat ik zelf gezien heb natuurlijk.
Heb zelf trouwens in 2021 geloof ik bij YWCC intake gehad en ben toen geweigerd 🤡 dus het is ook zeker niet zo dat ze iedereen maar toelaten onder het mom van ‘one size fits all’!
#15
Ja dit ben ik wel met je eens. Hij neemt een stelling in en is ook alleen maar op zoek naar informatie die deze stelling bevestigd. Maar dat neemt niet weg dat de ervaringen die gemeld worden schrijnend zijn en helaas typisch voor de psychische zorg in klinieken. Eén methode voor iedereen, terwijl maatwerk op de persoon juist nodig is…Hi sorry voor de misschien wat botte reactie. Maar een documentaire gemaakt door Tim Hofman kan ik nooit als serieus beschouwen. Hij is er voor likes en clicks en dus tot op heden nog nooit een echt objectief item van hem gezien waarin aandacht is voor zowel positieve als negatieve verhalen.Dat hij hiermee een volledige instantie een stempel geeft interesseert hem niets. Ik ga er mijn tijd niet meer aan spenderen
#16
Ik heb van de week de documentaire gekeken en ik denk dat het idd wel goed is dat hier een onafhankelijk onderzoek naar komt.
#17
ik kan het ecgt niet aan om dit nu te zien met hoe ik me voel @LucidLucy dank voor je bijdrage ik ga lekker star trek scifi kijken