Al vraag ik mij soms ook af of die anti psychotica wel noodzakelijk zijn.
Ik heb jaren lang diverse soorten antipsychotica voorgeschreven gekregen voor allerlei redenen met name overprikkeling en angsten, paranoia en korte waanideeën.
Pipamperon, seroquel, zyprexa en als laatst risperidon allemaal in combinatie met clonazepam.
Het maakte alles erger en heeft veel te lang geduurd voor ik het door had hoe ernstig ik beperkt werd in mijn leven en zijn.
Ik kwam op een punt dat ik moeite kreeg met stoepranden trappen en dergelijke omdat m'n lichaam zo verlamd was. Daarbij is alles een lange waas geweest.
Zoals bij veel dingen tegenwoordig is het eerst volproppen met pillen en afwachten.
Ik vind het belangrijker dat je begeleid word in je proces, daar heb je ook wat aan.
Het is ook de vraag waarvoor je het nodig hebt.
Iemand met een dopamine afwijking is het meestal noodzakelijk om antipsychotica te slikken.
Of mensen met wanen en/of psychose's
Zolang je dat niet hebt is het ook niet nodig in mijn visie.
Pas ermee op en luister vooral naar jezelf, dat verloor ik namelijk.