unique

"Beste mensen, Hieronder mijn ervaring met mijn tijdelijk overmatig drugsgebruik van speed. Ik heb dit 3 maanden gedaan. Ik ben mezelf tegengekomen en ik heb overwonnen. Dit alles met als doel bepaalde angsten te overwinnen en meer controlle over mezelf te hebben en mezelf beter te leren begrijpen. Ik zou het heel erg fijn vinden als jullie ook zo'n dergelijke ervaring met overmatig speedgebruik wilde delen met andere forum gebruikers. De processen die je hebt doorgaan, etc. Hieronder mijn verhaal in het kort hoe ik het heb ervaren, wat ik ervan heb geleerd, etc. Wat leuk dat je dat vraagt! Ik ben er gewoon open over hoor. Ik kwam inderdaad op een punt dat ik aanmezelf begon te twijfelen. Ik heb heel dit forum elke post wel afgelezen om alles te begrijpen. Verschillende invalshoeken te benaderen. Mijn proces ging zo. De eerste weken dat ik nam voelde ik me intens gelukkig. Kan me moeilijk concentreren dus alles ging goed. Gewoon goed eten en slapen. Alles liep als een rolletje. motivatie. Huishouden, werken, school, geen probleem. De werken daarna merkte ik al dat ik iets meer moest nemen en dat ik vaak echt helemaal over the edge was. Als ik van school naar huis moest met de trein telde ik zowat de seconde af omdat ik me echt goed moest concentreren om niet out te gaan. En om eerlijk te zijn wilde ik ook wel afvallen. Ik woog 73 en ben 1.71. Heb heel lang gesport en na 2 maanden was daar nog geen twee kilo van af. Had alles geprobeerd ging te langzaam. Daarna werd het van kwaad tot erger. Ik sliep 's nachts niet omdat het gewoon niet lukte. Toen raakte ik paranoia omdat ik wilde slapen maar het kon niet en 's nachts is er geen drol te beleven. In het begin verzette ik me tegen deze situatie. Maar ik leerde steeds meer te relativeren. Ik had nogal de neiging om dingen uit context te halen en dat dan als waarheid te zien. Nu ging mijn lichaam in overlevingsmodus en dat wist ik van te voren. Waardoor je geen tijd hebt om je zorgen te maken om de dingen waar je je normaal zorgen om maakt. Na heel veel gelezen te hebben over verslavingen, drugs en speed. En het kijken van de film SPUG. Kwam ik eindelijk zo ver om de zooi door de wc te gooien. Want het was zo ver gekomen dat ik het toch elke dag ging gebruiken in de hoop dat ik me weer zo zou voelen. Ik dacht waarom gebruiken mensen het anders elke dag dan moet het toch werken? Maar nee, dat is allemaal een illusie en dat is de valkuil ervan. Ik stopte 1 dag met gebruiken. Maar na die ene dag had ik ook totaal geen moeite meer om er vanaf te blijven. Tenzij het nog in huis lag. maar ik zorgde gewoon dat ik het nergens in de buurt kon halen. en had het mijn vriend verteld dus ja. Ik ben mezelf heel erg tegen gekomen en heb overwonnen. Ik ben nu baas over de speed en voorheen was het alleen de baas over mij. Ik liet me met alles in het leven altijd beinvloeden en was onzeker en naief. Dat is nu stukke minder. Ik ben nu veel nuchterder geworden. Wat ik daar moest toepassen vanwege overlevingsmodus doe ik nu ook. Dat kost het minste tijd en is gewoon het efficients. BTW DE eerste keer dat ik speed gebruik en dat het uitgwerkt was was SUPER SUPER depressief. Maar hoe vaker ik het gebruikte hoe minder ik eigenlijk last had van dat. Ik herkende het gevoel en ik dacht zo; je hersens hebben geen dopamine meer dus feitelijk kan je je ook niet super goed voelen. (om maar een benadering te noemen) Wat ik nog toevoegen is het volgende. Er zijn mensen die zien harddrugs bijvoorbeeld speed met wat voor reden dan ook definitief als fout/slecht. Ik heb het als spirituele reis ervaren. Zolang je heel erg bewust ben van de drug. Wat het met je doet. Waarvan het gemaakt is. Kan je je juist er heel veel goeds aan over houden. Ik vind het juist mooi wanneer iemand zo open minded kan zijn en niet naar alleen naar de handeling van het gebruiken zelf kijkt maar ook het kan relativeren en kan controleren. Toch heb ik zelf nog steeds moeite met het gaan naar tekno feesten. Vroeger ging ik elke week, maar nu ga ik ongeveer 3 keer per jaar. Elke keer neem ik me voor nooit meer te gaan. Want het gevoel wat ik heb als ik een nacht door trek is echt zo naar. Al die mensen die uit het pand komen met hun vertyfte gezichten in het daglicht. Dat vind ik heel erg moeilijk om daar mee om te gaan. Als ik het objectief bekijk kan ik het positief zien en hebben die mensen gewoon genoten hun zijn los gegaan hun lichaam is op. Maar vanuit mijn eigen perspectief vind ik het een beetje sneu, extreem en freaky. Ik vind tekno bv. super tof. Maar als je mij zou zien zou je waarschijnlijk niet zeggen dat ik daar naar luister. Ik heb toch nog wel een beetje moeite met hoeveel hersenlozen dwazen daar rond lopen. En dat is mijn probleem dat weet ik. Daar heb ik gewoon nog moeite mee om het los te laten. Heb elke drug wel geprobeerd maar ben toch op het volgende gekomen. Enkel af en toe speed in een jaar voor thuis gebruik of bij vrienden. Maar feestjes liever niet. Mits ik eerst goed slaap van te voren en dan bv. 5 uur 's ochtends pas aankom. Maar dan nog voel ik me niet meer echt fijn daar. Ik ben een keer expres nuchter naar een tekno party geweest en toen zag ik hoe de mensen onder invloed waren en in een grote illusie leven. Wanneer je weer thuis bent en je bent nuchter leek het net een droom. Dat heb je met drugs. Enkel op dat moment kan je het ervaren. En ik kon persoonlijk niet meer zo goed voor de geest halen wat dat GEWELDIGE gevoel nou precies was. Dus in feiten is het een droom wereld waar je even in kan maar wanneer je thuis bent je goed beseft dat je weer teveel hebt gepraat over dingen die je eigenlijk voor je wilt houden. om maar een voorbeeld te noemen."

"Re: de tijd dat je toch wel meer speed hebt gebruikt dan sli Misschien dat je tijdens het gebruik jezelf kwijt raakt. Maar juist door die overwinning dat je de controle hebt over speed ben je spiritueel(geestelijk) gegroeid. En geestelijk ben je ook door heel veel wereld gereist symbolisch gezien. Voor mij is spiritualiteit rijnheid en een met je zelf. Maar je kunt spiritualiteit natuurlijk op verschillende manieren benaderen."

"graag sluiten dit topic."

"Re: de tijd dat je toch wel meer speed hebt gebruikt dan sli Bedankt voor je interesse. Ik heb sowieso altijd nog koude voeten maar dat komt niet door speed dat had ik altijd al. Heb last van vergeetachtigheid en spastische spieren. Maar zeker weten of dat daar door komt weet ik ook niet. Voor de rest merk ik er eigenlijk nisk van. Oja, mijne eetlust is best weg. Ik at vroeger best veel. En als het nu bijv 3 uur 's middags is denk ik opeens misschien moet ik maar iets gaan eten. Daar ben ik eigenlijk wel blij mee want ik was bang als ik stopte met speed dat ik weer dik zou worden maar ik gewoon op gewicht gebleven toen ik was gestopt. Ben 4 kilo aangekomen. Ik woog eerst 73 en toen naar 60 en sinds toen nog steeds 64 en dat vind ik eigenlijk heel goed. Ben wel snel afgevallen waardoor ik een beetje een slappe huid heb. Je ziet precies in mijn figuur hoe ik eruit zie als dat hangende vel weg is en het is niet extreem of zo. Ik vergeet dus heel vaak te eten en te drinken en gevolg vocht verlies. Heb jij een verslaving gehad?"

"Beste mensen, Ik heb enige ervaring met speed. Kan er ook goed mee omgaan. Ik weet van mezelf als ik het gebruik en ik gebruik het 's ochtends en rond 4/5 uur laatste dosis dat ik dan goed kan slapen. Zolang ik me dus hier aan houd en goed eet heb ik nergens last van. Maar zaterdag op het feestje had ik dus 's avonds pas genomen en vanacht maar 6 uur geslapen en weinig gegeten. Heb nu wel een pak goeienmorgen van 1000 ml gedronken maar ik voel me heel slap. Ofdat ik ga flauwvallen en zo je kent het wel. Ik vraag me af als ik nu echt een dikke lijn bij neem word ik dan alleen maar slapper of ga je dan wel weer wat voelen? Ik heb van zaterdag tot nu ongeveer 0,4 genomen. (Natuurlijk kan je het niet met zekerheid zeggen hoe mijn lichaam er op reageert. Maar ik zie al die feest gangers zo lang door gaan en nog niet moe zijn. I just want to know) Zeg gelijk even bij hoe jij meestal omgaat met het eten en dosis etc als je speed gebruikt"

"Re: Is het dan toch allemaal een illusie? Omdat ik er nu midden in zit kan ik echt niet overzien wat er nou allemaal aan de hand is. Ik geloof ook wel dat wanneer ik weer alleen ben. En ik durf weer alleen plezier te hebben zonder schuldgevoel dat er dan dingen duidelijk worden. Maar ik heb wel het idee dat we echt van elkaar houden maar elkaar niet begrijpen. Diep van binnen willen we hetzelfde alleen hij zegt het in andere woorden die ik niet begrijp. En verder is er al zoveel gebeurd dat ik eigenlijk al walg van het idee dat ik zoveel moeite heb gedaan om dit topic überhaupt te openen. Tijd zal het zeggen. Een ding is zeker. We houden misschien van elkaar maar dat is ver te zoeken. Dit is meer wanhopige afwachten tot het ooit weer goed komt. Vervelend is dat. Als je je leven op elkaar gebaseerd hebt. Misschien is het maar beter zo. Met hem ben ik toch eigenlijk nooit echt gelukkig geweest. Soms vlagen. Maar nooit stabiel. Elke dag is er wel wat. Het is raar dat wanneer je in een relatie geworteld zit je dan jezelf als eigen persoon kwijt raakt. Wanneer ik weer vrijgezel ben en ik dit ook geaccepteerd hebt kan ik hopelijk weer zoals vroeger genieten van het leven. Toen kon het ook. Dus waarom nu niet meer? En wat denken jullie van het gedrag dat hij vertoont tijdens het speed gebruik waar hij dus precies doet zoals een gezonde relatie zou moeten zijn? Herkennen jullie dit, wel eens mee gemaakt? In hoeverre ben je nog jezelf als je onder invloed hiervan bent? Oh god. Later moet ik er waarschijnlijk om lachen hoe wanhopig ik vast zit in een beperkt denk kader. En dat ik uberhaupt mijn verhaal hier zomaar deel. Maar misschien is het toch ergens goed voor."

"Re: de tijd dat je toch wel meer speed hebt gebruikt dan sli Vet he. Ik vind het eigenlijk logischer. Ik zat nog na te denken over wat er nou eigenlijk zo slecht aan speed is? Het slechte is naar mijn mening o.a. dat je het vaak gebruikt om nachten door te trekken dat is dus al fout een. Ter compensatie gebruik je het overdag en je slaapt 's avonds. Verbeter punten; je dagelijkse ritme raakt niet van slag, je lichaam hoeft zich niet steeds te gaan aanpassen en te gaan trippen. Doordat je dus gewoon normaal hebt geslapen neem je ook niet meer want je slaapt. Je hebt al 8 uur de tijd gehad om weer terug te gaan naar de basis en de speed is al grote deel verwerkt. Wellicht wel in je systeem maar je bent weer nuchter en helder. Als je doorgaat in de nacht op speed duurd het proces wel 2/3x zo lang. En het risico dat je dan de volgende dag neemt is groter waardoor je de volgende nacht niet of slecht slaapt. Moet je nagaan wat voor impact het dus heeft als je de drugs enkel 's ochtends gebruik tot vroeg in de middag. Vaak vergeet je te eten op feestjes of er is geen eten. Je vergeet het mee te nemen omdat je toch geen honger hebt of je bent te waus. Als je wel eet normaal op de normale tijden hoeft je lichaam niet veel af te wijken. 'Enkel' de amfetamine heeft het lichaam mee te dealen maar niet nog eens voedsel tekort en slaap tekort wat primaire behoeftes zijn. Zo kan je alles relativeren. Echt zo veel fijner."

"Re: Is het dan toch allemaal een illusie? Echt raar hoe een relatie ipv liefde gewoon koelbloedige afstandelijke agressieve persoon wordt. En ik ben helaas zo zwak dat ik ondanks ik weet dit gewoon niet meer kan echt ontiegelijk veel moeite heb om er een punt achter te zetten. Ook al behandeld hij mij of dat ik een stuk stront ben. Het is echt sneaky, je bent gewoon vrij maar mijn leven was gebaseerd op samen zijn/etc. Heb een grote angst om alleen te zijn. Ik heb zo'n verstikkend gevoel. Het is zo onwerkelijk hoe je leven opeens veranderd. Het is echt belangrijk om positief te blijven denken Meerdere mensen die zich hier in herkennen maar er toch uit zijn gekomen? Please pm me."

"Ik herken je gevoel heel erg! Ik heb 'vroeger' ook gehad dat ik helemaal gek werd en bang was dat ik dood zal gaan. Maar ben er nu wel achter gekomen dat je niet zomaar dood gaat. Dan moet je echt een overdosis nemen, of jezelf uitdrogen en ver over je grens gaan. Ik denk dat het gewoon kramp is spierren die zich spannen. En het is wel zo dat als je er aan gaat denken het steeds erger en erger word. Ik heb nu wel geleerd om me te focussen op een ding en dat helpt. Your mind controls your body."