"@Skirri: Dankje voor je reactie! Je hebt zeker een punt dat het goed voor me zou zijn een hobby/sport te zoeken, of eigenlijk een drukke dagelijkse invulling te hebben. Met sport ben ik echt één en al drama, zo onhandig als wat. Ik heb wel een tijd hardgelopen toen ik me wat depressief voelde, dit hielp in eerste instantie wel. Ik voelde me veel beter tijdens en na m'n rondje. Hier ben ik helaas een beetje in doorgeslagen, ik moest van mezelf steeds grotere afstanden lopen, mocht geen pauzes tussendoor nemen, mocht geen rustdagen inlassen om m'n spieren te laten rusten etc. Blessure opgelopen, mee doorgelopen, tot ik niet eens meer normaal kon lopen van de pijn, toen was ik er erg klaar mee en ben ik gestopt. Ik wil het over een een maandje, als het weer iets lekkerder weer wordt, weer gaan oppakken. Maar ja, ik wil zoveel. Ik weet dat het een kwestie is van jezelf een schop onder de kont geven en doen, maar dat valt me op het moment heel zwaar. Op m'n studie richten lukt me niet meer, geen concentratie. Voor bijvoorbeeld 'leuk' boeken lezen heb ik ook de concentratie ook niet meer. Maar je blijft zeker een punt houden met het feit dat ik weer eens écht wat moet gaan doen met m'n leven.
En oja, ik gebruik 1x in de 6 à 8 weken XTC. Ik weet dat dit niet de 3-maanden regel is, maar ik ben hier zelf oké mee. Als dat iets schade oplevert aan m'n hersenen, tja, dan is dat maar zo. Neig om sommige momenten om m'n hersenen juist helemaal kapot te maken zodat ze iets minder goed werken wat nadenken betreft, maar ja dan kan ik m'n studie en baan later wel helemaal vergeten.
@Fool: Dankje voor je reactie! Ehm, ja, ik lijd er op zich wel onder. Met inslapen heb ik gelukkig niet zo heel veel moeite, ik ervaar de hele dag vermoeidheid en als ik 's ochtends wakker word, verlang ik altijd heel erg naar het moment 's avonds dat ik weer kan gaan slapen. Vandaar, misschien. Ik slaap echter wel verrot. Ik word een aantal keren 's nachts wakker, en inslapen dan duurt meestal wel lang. Om toch aan m'n slaap te komen, ga ik als het kan vroeg naar bed en zet ik geen wekker (toch amper colleges 's ochtends..).
Huisarts heb ik zelf ook overwogen inderdaad. M'n moeder is het er echter niet mee eens dat ik hiervoor naar de huisarts ga, nu ben ik natuurlijk zelf volwassen, maar toch (ik woon nog thuis trouwens). ''Is gewoon de leeftijd, gewoon iets meer op school focussen, en lekker naar buiten gaan, dan komt het allemaal wel goed. Ik vond die leeftijd ook maar niks, het leven wordt wel wat leuker als je ouder wordt'' - aldus mama. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden, hou er iig niet van om achter haar rug om naar de huisarts te gaan. En wat verwacht ik van de huisarts? Therapie? Vind dat wel een beetje een eng idee, eerlijk gezegd. Maar je hebt wel een point, misschien dit toch maar even serieus overwegen en gewoon 'yolo' een afspraak te maken, en dan zien we wel verder. Zucht, moeilijk allemaal."
In: Wiet om te ontsnappen van m'n gedachtes
1-1-2024