Rays

"Ik zou het niet vertellen. Het is 9 maanden geleden en zoals je zelf zegt, het was pril. Zelf vraag ik me af met welk doel je gaat vertellen wat je 9 maanden geleden gedaan hebt, vooral omdat je het nooit meer wilt doen. Zelf vertel ik m'n meisje alles, maar als het 9 maanden geleden is, heeft het naar mijn idee weinig zin. Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat je zo eerlijk mogelijk moet zijn en vooral tegen je vriend(in). Ik denk alleen dat je er weinig mee opschiet om het nu te vertellen, daar heb je 9 maanden de tijd voor gehad. Ik vind ook dat je het toen had moeten vertellen, nu kan ze er namelijk niks mee en moet het maar aannemen. Ik denk dat je iemand vooral kwetst als je de mededeelt dat je iets zo lang verborgen hebt gehouden, maar dat is hoe ik erover denk. De beste tip die ik kan geven is dat je doet wat voor jou het beste aanvoelt, nadat je alles goed overwogen hebt."

"Laatst met m'n vriendin aan de LSD, en na een tijdje zaten we op het balkon. M'n vriendin kijkt naar boven vanuit het balkon en zegt; "Kijk, een struisvogel!" Je weet dat je hard gaat als.... Je vanuit het balkon een struisvogel ziet vliegen!"

"Ja, daar is hulp voor. Maar ik wil het niet groter maken voor mezelf dan het is. Ik werk op een acute opnameafdeling en zulke dingen gebeuren, hoe erg dat ook is. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik eerst de evaluatie ga afwachten, omdat de psychiater en de betrokkene collega's daar ook bij zijn. Als dat niet helpt, wil ik zeker wel verder kijken."

"Ja dat is waar. Maar als mensen een einde aan hun leven willen maken, vinden ze toch wel manieren. Het enige wat je als hulpverlener kan doen is er zijn, want voorkomen kan je het toch niet altijd. Mensen met suïcideklachten zitten toch in een crisis. Helaas is het niet als met een gebroken been, dat je via een echo kan zien waar de breuk zit. Je weet niet wat iemand voelt en wat diegene meemaakt, dat maakt het zo moeilijk."

""

"1 gram bubblegum wiet 15 gram super polm 5 gram mdma 16x 2CB 20x XTC 1 gram gedroogde speed 1 gram cocaïne 2x buisjes Blue69 5x LSD zegeltjes 4,5 liter GHB 28x lorazepam 15x temazepam 8x promethazine 1x kamagra Alcohol"

"Yayaya zei: kan je me meer vertellen over Blue69? Klik om te vergroten... Het enige wat ik weet is dat het bestaat uit speed, mdma en blue Curaçao. Zelf heb ik het nog nooit gebruikt, ik heb het liggen voor als ik in een gekke bui ben 😂"

"Gisteren was ik jarig en zou samen met mijn vriendin LSD gaan nemen. Voor mij was dit de 9e keer dat ik dit zou doen en heb mijn voorbereidingen getroffen. Ik voelde me goed, voelde me uitgerust en heb lekkere dingen in huis gehaald waar ik van hou. Ik had er veel zin in. Om 11:00 uur nam ik mijn LSD-zegel in (de exacte sterkte weet ik niet, maar heb vaker van hetzelfde LSD-vel zegeltjes genomen). Deze zegel liet ik tot 11:30 uur onder mijn tong liggen en daarna besloten we om wat GHB te nemen en daarna een jointje te roken. Nadat ik 4,1 ml. GHB ingenomen had, zaten we op mijn balkon even te roken. Het werd een beetje wazig en ik merkte dat de drugs zijn werk deed. Ik lag op bed en er voelde iets anders, het ging sneller dan ik gewend was. In het begin was dit nog wel erg lekker, je gaat mee met de flow en ik liet m'n positieve gedachtes z'n gang gaan. Maar hoe langer het duurde, hoe onoverzichtelijker het werd. Ik begon m'n overzicht kwijt te raken en ik merkte dat ik mij niet meer kon concentreren, in m'n hoofd zag ik allemaal bubbels die onderwerpen moesten voorstellen die ik niet kon bereiken. Ik weet nog dat ik dacht dat ik m'n hoofd allemaal kamertjes had die ik allemaal kende, die kamertjes bestonden uit emotie's, gedachtes en ervaringen. Alleen nu zat ik in een kamer die ik niet kende, het was een zwarte, donkere leegte waar ik in verdwaald was en ik kon niet meer uit die ' kamer'. Alsof ik de deurklink kwijt was. Terwijl alle logica in m'n hoofd begon te verdwijnen, kon ik mezelf nog wel vertellen dat dit door de LSD kwam en dat het uiteindelijk over zou gaan. Ik keek op de klok en ik zag dat het pas 13:00 uur was. Wat erg, ik zat nog niet eens op mijn piek en ik trok het amper nog. Ik probeerde ademhalingstechnieken toe te passen, om een beetje te ontspannen. Maar ik merkte dat ik alleen maar meer in paniek raakte. We zijn afleiding gaan zoeken door nog wat hasj te roken, wat te eten en dergelijke. Als ik maar een doel had, iets waar ik me op kon richten en dan ging het wel goed. Voor even... Vanaf 13:30 uur werd het steeds heftiger en ik begon steeds meer in paniek te raken, omdat ik de realiteit begon te verliezen. Ik was zo verschrikkelijk in de war en mijn tijdsbesef was weg. Het enige wat ik wist, was dat ik om 11:00 uur LSD had ingenomen en dat dit uiteindelijk weer over zou gaan. Maar ik kon mij niet meer herinneren hoe mijn leven eruit zag voordat ik LSD innam en hoe het is of nuchter te zijn. De angst dat ik hierin zou blijven werd steeds groter en ik voelde me enorm verdwaald. Alsof ik in een groot doolhof stond en ik in een bepaalde tijd ergens moest zijn, maar ik wist niet welke kant ik op moest en wanneer ik waar moest zijn. Ik weet nog dat ik zei; "Ik kom hier nooit meer uit" en de wanhoop nam alleen maar toe. Zelfs toen mijn vriendin tegen mij praatte, herkende ik haar niet meer. Ik wist dat zij naast me lag en ik kon voor mezelf precies benoemen wie zij was, maar ze kwam me niet bekend voor. Ook kon ik mij niet voorstellen dat dit ooit over zou gaan, want ik wist niet meer wat realiteit was. Wat ik wel wist, was dat dit moest stoppen. Af en toe een jointje, maakte het wel wat rustiger in mijn hoofd, maar het was eigenlijk als een druppel op een gloeiende plaat. Elke keer kwam ik weer terug op de plek waar ik verdwaald en eenzaam was. Ik probeerde me eraan toe te geven, maar het lukte gewoon niet. Onderbewust was ik zo aan het vechten en ik zat opgesloten in mijn eigen hoofd waar ik geen controle meer had. Het enige wat ik wilde, was dat het stopte. Ik heb zelfs overwogen om mezelf wat aan te doen, omdat ik zo de weg kwijt was en ik alle grip van de realiteit verloren was dat ik mij niet meer kon realiseren dat het uiteindelijk over zou gaan. Ik weet ook zeker, dat als ik alleen was geweest, ik dit niet getrokken zou hebben en waarschijnlijk uit het raam gesprongen was. Terwijl de moeheid van het vechten zo erg toenam en ik niet kon slapen vanwege de LSD, ben ik maar rondjes gaan lopen in m'n huiskamer en wat gaan eten. Pas om 21:30 uur merkte ik dat ik wat rustiger werd, de realiteit sprankelde weer heel langzaam als puzzelstukjes in elkaar en ik begon weer houvast te krijgen. Op dat moment werd ik zo emotioneel, dat ik wist dat het uiteindelijk weer allemaal goed zou komen. Toch merkte ik dat ik toch geregeld weer de weg kwijt was en gesprekken had in m'n hoofd die totaal niet plaatsvonden, maar ik wel antwoordde. Ik kwam dus lekker adequaat over. Uiteindelijk ben ik om 05:00 uur gaan slapen tot 09:00 uur en ik moet dit echt even verwerken. Ik heb namelijk nog nooit zoiets engs mee gemaakt en dat wil ik voorlopig niet meer. Ik denk zelfs dat ik voorlopig klaar ben met drugs, ik wil gewoon van de kleine dingen in het leven gaan genieten en dicht bij mezelf blijven. Ik kan er nog steeds emotioneel van worden als ik eraan denk en ik hoop dat ik hier uiteindelijk toch wat positiefs uit kan halen."

"Wat ik een enorm gave film vond is The Fountain (2006), heeft op momenten wel wat weg van een LSD trip."