"Hello everyone!
Ik heb al redelijk wat ervaring met diverse soorten psychedelica, maar dit is mijn eerste triprapport die ik heb uitgeschreven. (Een matig triprapport over mijn ervaring, met AL-LAD uitgesloten.)Om heel eerlijk te zijn, is dit ook wel een ervaring voor mij geweest wat ook echt rapport-waardig is. Het rapport gaat over de trip die, ik op 25 Mei 2019 samen heb meegemaakt met Rupsje en haar vriend (Ik noem hem Floris in het rapport.) Om bepaalde invloeden beter weer te geven, heb ik gebruik gemaakt van plaatjes, gifjes.
De titel die ik heb gebruikt voor het rapport, Rooms of the house is geïnspireerd op een titel van een album van de band La Dispute omdat, de trip plateaus had die ieder aanvoelde als een kamer met een uniek verhaal.
Eindelijk... na een lange werkdag zit ik in de trein door de warmte was het toch een intensieve dag. Ik stuur Rupsje gelijk een appje dat ik onderweg ben naar station X. ‘’Kom je langs station E, dan kan ik daar over stappen en dan kunnen we samen reizen.’’ stuurt Rupsje terug. Ik kom wel langs station E maar, door de drukte in de trein is de stoel naast mij continu bezet daarbij, heeft Rupsje heeft een eerste klas abonnement (en ik dus nog niet.)
Rupsje gaat in de eerste klas coupe zitten en we spreken af dat we elkaar op station X zien mits, de stoel naast mij niet meer bezet is. Het is best wel een grappige situatie dat we in dezelfde trein zitten maar, niet in dezelfde coupe. Rupsje stuurt mij het triprapport van HAL door met de toelichting dat het fijn leesvoer is. Tijdens het lezen van het triprapport merk ik een hele bizarre overeenkomst.
‘’Weet je wat spooky is?’’
‘’3x raden wat er op onze lucy-zegels staat..’’
Stuur ik naar Rupsje.
‘’Albert?’’
Antwoord Rupsje.
‘’Nee, een Ohm-teken…’’ stuur ik met verbazing terug.
Rupsje en ik zijn het ermee eens dat dit geen toeval kan zijn.
Door het lezen van het triprapport gaat de reis snel voorbij en voor ik het weet stopt de trein op station X. Rupsje staat bij de trap op het perron te wachten. Ik loop naar haar toe en we omhelzen elkaar. ‘’We moeten wel echt opschieten voor de bus want, die gaat over een paar minuten en anders moeten we lang wachten.’’ zegt Rupsje.
Gelukkig, hebben we de bus gehaald en na een tijdje zijn we bij de bushalte waar Floris op ons wacht. We besluiten om nog naar de winkel te gaan om nog wat extra eten en drinken te halen voor onze trip. Cupcakes, ijsjes, broodjes en andere lekkernijen verdwijnen in ons winkelkarretje en we lopen naar de kassa om af te rekenen.
We lopen naar Floris zijn huis en ik zet mijn spullen neer op de bank. Ik merk dat ik een stuk meer ontspannen ben dan de vorige trip, logisch eigenlijk omdat we elkaar nu beter kennen. Floris maakt warme pasta klaar en in de tussentijd pak ik ook mijn spullen uit. ‘’Ik ben best wel benieuwd of ik veel last ga krijgen van mijn beugel tijdens de trip hoor.’’ Ik heb al een tijdje een beugel maar ik heb er best wel lang last van gehad. (Er was tot twee keer toe een bracet losgeschoten en gelukkig is deze inmiddels, goed vastgezet maar het zou vervelend zijn als die net zou gaan losschieten tijdens een trip.) Floris zet de lavalamp alvast aan die ik heb meegenomen. (Het opwarmen duurt ontzettend lang.)
Eenmaal klaar met eten is de tijd aangebroken voor de trip. Ik heb zegels van 220ųg (Zonnetje) en 250 ųg (Ohm). Floris maakt direct zijn besluit en gaat voor de 250 ųg. Rupsje gaat voor de 220 ųg. Ik twijfel zelf nog voor welke ik zou gaan. Uiteindelijk, besluit ik voor de 250 ųg te gaan.
Terwijl de zegel onder mijn tong wegsmelt vraag ik aan Rupsje of ze kan uitleggen hoe je de vaporizer gebruikt. (Rupsje heeft er 1 voor me bestelt.) Rupsje legt heel rustig en duidelijk uit, wat voor soort onderdelen erbij zitten en waar ze voor dienen. Ik luister aandachtig naar de uitleg en na een tijdje zie ik in mijn ooghoeken kleine vervormingen ontstaan die verdwijnen als ik wegkijk.
Rupsje geeft ook aan dat ze zich een beetje Mellow begint te voelen maar ondanks, dat kan ze nog goed uitleggen. ‘’Wat voor onderdelen?’’ zegt Floris gniffelend en ik moet lachen omdat, ik de uitleg van Rupsje door de dubieuze opmerking van Floris niet meer serieus kan nemen. Rupsje legt mijn vapoizer aan de oplader en ruimt de onderdelen op.
Nu is het goed merkbaar dat de zegel begint in te werken. Ik merk al gelijk dat de zegel een stuk zwaarder zou gaan vallen dan bij ons laatste trip-avontuur. ‘’Jezus, dit wordt echt heftig hoor’' stottert ik uit.
De kamer wordt gevuld met felgroene visuals en er ontstaan barok-patronen op het plafond.
‘’We hadden beter een halfje kunnen pakken hoor.’’ Ik kan geen grip krijgen op de trip wat me een onrustig gevoel geeft. ‘’Hoe gaan we dit overleven jongens?’’ en ik kijk angstig naar Rupsje en Floris. Ik heb gelukkig al heel snel door dat, ik wel in goede handen ben en dat ik er niet aan moet denken dat het fout zou gaan. ‘’Just go with the flow’’ zegt Floris met een relaxte vind en ik probeer wat meer grip op de trip te krijgen ondertussen, drink ik wat energy Rupsje krijgt een groene gloed om haar heen en volgens, Rupsje lijk ik op de zon door mijn blonde haar. Floris krijgt een rode gloed om zich heen en langzaam begint, alles te veranderen in de stijl van een old-school comic-boek.
Het zijn zoveel invloeden die prachtig zijn maar op dat moment zijn het er teveel waardoor, ik me geen houding weet te geven in de trip.
"Ik voel me net een kartelmes wat door de ruimte gegooid word waarvan, de grip steeds ontbreekt en weer afgevuurd wordt in een andere dimensie’’ stamel ik uit. ‘’Hebben jullie dit ook meegemaakt?’’ vraag ik bang aan Rupsje en Floris. Floris bevestigd dat hij voorheen, ook een heftige trip heeft meegemaakt. ‘’Heb je dat overleefd’’ ‘’Ja, maar ik kon toen niet meer praten en toen had ik mijn dealer gebeld voor cocaïne omdat, ik er niks meer van snapte.’’ vertelt Floris.Niet echt een geruststelling denk ik bij mijzelf en Rupsje vraagt zich af waarom je dat überhaupt zou gaan doen.
‘’Ik moet echt even naar de wc.’’ En ik loop weg van Floris en Rupsje. Op het toilet kijk ik om me heen en ik ben verwonderd van al de kleuren die ik om me heen zie.
‘’WAAAAAUW’’ schreeuw ik uit terwijl, ik in de keuken stap en ik zie allemaal verschillende kleuren met patronen om me heen. (Ik had op dat moment echt niet door, dat het heel akelig zou kunnen klinken voor Rupsje en Floris.) ‘’Gaat alles wel goed?’’ ‘’Ja, wow het is allemaal zo mooi.’’ ‘’Oh, we dachten dat je aan het schreeuwen was’’ zeggen Rupsje en Floris bezorgd. "Nee nee hoor’’ zeg ik met grote ogen en een glimlach van oor tot oor. We lopen naar de bank toe en terwijl, ik wil gaan zitten voel ik een benauwde druk op mijn borst. ‘’Ik heb het echt benauwd’’en ik kijk weer peinzend naar Rupsje en Floris. ‘’Kom dan gaan we even uit het raam naar buiten kijken, daar wordt je misschien wat rustiger van.’’ en Rupsje doet geruststellend een arm om me heen terwijl we naar het raam lopen. Ik kijk naar buiten en de gebouwen nemen abstracte vormen aan.
‘’Gaat het weer een beetje, zal ik een raampje anders openzetten?’’ vraagt Floris
‘’Dat vind ik best wel eng, je gaat niet springen toch?’’ vraagt Rupsje ‘”Nee natuurlijk niet!”’ zeg ik met een glimlach. Floris zet het raampje open en ik kijk naar buiten. Ik besef me hoeveel geluk, ik wel niet heb met zulke lieve mensen om me heen en het lijkt alsof ik wat meer grip krijg op de trip.(Hele erge trippy-hippy gedachten i knowww…)
Nadat we even naar buiten hebben gekeken lopen we terug naar de bank, het drukkende gevoel op mijn borst is al gelukkig verdwenen. Ik kijk naar Rupsje en ik zie haar gezicht de vormen aannemen van een sierlijke vogel. ‘’Je begint te veranderen in een soort van uil’’ ik kijk Rupsje gefascineerd aan. Het is zo mooi en ik herinner me dat Rupsje ooit in een live trip-report heeft gedaan. ‘’Zullen we nu ook een live trip-report starten?’’ stel ik voor. ‘’Ja dat is goed.’’ zegt Rupsje Ik merk al snel dat ik zelfs typend niet uit mijn woorden in het topic. ‘’Waarom reageer je niet Rupsje?’’ ‘’Oh, huh wat moet ik zeggen dan?’’ Rupsje pakt haar smartphone en ze kan met moeite het topic vinden. Ik merk dat ik eigenlijk ook geen behoefte heb aan een live-report. ‘’Haha, dan weten de mensen van buiten dat we nog leven’’ grap ik. Na een tijdje is het topic vergeten en hebben we gesprekken over van alles en nog wat.
Rupsje stelt voor om Rise of the Gaurdians te kijken en ik stem er mee in. Ik ben heel erg benieuwd naar de film omdat Rupsje me al eens vertelt heeft dat, het een prachtige film is om te kijken tijdens het trippen.
Ik kan mijn concentratie niet echt richten op de film. De visuals slaan om naar een lichtblauwe kleur en er ontstaan patronen op de muren met wolfachtige wezens. Het is werkelijk prachtig. Toch wordt het me te veel en ik wil zoeken naar een punt van herkenning. ‘’Zou ik alsjeblieft een liedje mogen opzetten?’’ vraag ik aan Floris heeft Hip-hop videoclips opgezet die inderdaad supertof zijn zoals Rupsje vertelt had maar, ik heb de behoefte om iets van Frenchcore of Crossbreed op te zetten. Ik zet vervolgens een set van Dolphin op en maak gekke dansbewegingen. ‘’Zet alsjeblieft uit.’’ en Rupsje beklemd haar oren. Floris pakt de telefoon af en zet weer terug hip-hop op. ‘’Ah toe nou 1 nummer alsjeblieft?’' smeek ik.Dan ga ik in de keuken zitten hoor.’’ Ik snap heel goed dat Rupsje en Floris niet zo veel behoefte hebben aan zulke heftige muziek en ik voel me ergens ook wel schuldig omdat, ik zeker niet de trip van hun wil verstoren. Toch, heb ik nog steeds de behoefte om dat soort muziek te horen en ik ga op zoek naar mijn smartphone. Wanneer ik heb eindelijk heb gevonden besef ik me (gelukkig) dat ik het WiFi-wachtwoord niet tot mijn beschikking heb. Door het herkenningspunt voel ik me een stuk beter en heb ik nu wel het gevoel dat ik beter met de trip kan handelen.
Ineens komt er een mals verhaal in me op van een kennis die Rupsje ook kent wat ik op dit moment heel graag wil delen. We moeten hartelijk lachen om het verhaal en de kamer wordt gevuld met rood licht. De trip heeft een merkbaar vriendelijk karakter. Ik bevind me op een lagere etappe in de heftige trip en de omgeving heeft een soort candy-achtige invloed. Misschien heeft het wel te maken omdat, ik een vapoizer met bubblegum liquid aan het roken ben. ‘’Is mijn vapoizer al opgeladen?’’ ‘’Even kijken.’’ en Rupsje pakt mijn vapoizer Rupsje komt er vervolgens achter dat hij niet opgeladen is en er waarschijnlijk een defect in de accu zit. ‘Maakt niet uit dan sturen we hem gewoon retour toch?’’ stel ik voor en ik maak me er ook niet echt zorgen om.
Ik besef me dat ik het in het alledaagse leven het mijzelf vaak onnodig moeilijk maak in het dagelijkse leven en daarmee echt moet gaan stoppen. (Dat is heel erg makkelijk gezegd in een trip.) Ik heb het gevoel dat ik een moeilijke wiskunde opgave ben en dat ik hem zelf alleen op kan lossen.
Het komt ineens in me op dat ik enorm trots ben op mijn ouders dat ze er altijd voor me zijn en dat ik daar altijd op kan rekenen. ‘’Ben je aan het huilen?’’ Rupsje kijkt me bezorgd aan. ‘’Nee, hoezo?’’ Vraag ik met verbazing in mijn stem.(Zonder dat ik het doorhad, was ik aan het huilen.) Er komen heel veel fijne gedachten in me op. Rupsje kijkt naar de lavalamp en ze merkt op dat hij het nu pas begint te doen. Oh ja die hebben we ook nog, bedenk ik me. We hebben er tijdens de trip alleen niet meer naar omgekeken.
Even later, besluiten we om 2-cb bij te pakken en Rupsje vraagt of ik het af kan wegen. Ik denk dat mijn motoriek een stuk fijner is dan dat die in werkelijkheid is en ik denk dat het geen probleem zou moeten zijn. Helaas, valt het in de praktijk nog flink tegen. De aanhouder wint gelukkig, na een tijd stuntelen hebben we het eindelijk voor elkaar om drie 2-cb bommetjes in elkaar te fabriceren.
Poging 2 om Rise of the Guardians te bekijken. Ik ben helemaal gefascineerd door, de mooie elementen in de film . Ik merk dat de 2-cb verassend snel op begint te komen. "Merken jullie er al wat van?" Floris zegt dat hij er niet heel van merkt alleen dat hij zich wat "wakkerder" voelt. Mijn attentie gaat weer naar de film.
(Sophie Bennett.)
"Wauw, dat was echt heel lief en ook mega supermooi" kraamde ik vol verwondering uit met een heel sereen stemmetje. Met grote ogen staar ik naar het tv-scherm De elementen lijken uit het scherm te kruipen. Floris moet er van gniffelen ook omdat, een karakter in de film; Sophie Bennett, een klein blond meisje wat in de film voorkomt heel veel van me weg heeft.
Rupsje geeft aan dat ze zich niet goed voelt en dat ze een drukkend gevoel op haar borst heeft. "Gaat het?" Vraag ik aan Rupsje Bij het uitspreken merk ik dat, het lijkt alsof mijn gedachten al een soort van voorspellen wat ik wil gaan zeggen. Floris pakt wat frambozen en geeft ze aan Rupsje ‘’Ik denk dat dit je wel goed doet.’’ zegt Floris vervolgens, zet hij Bertha en Thucka op wat heel erg verwarrend was. Ik bleef de serie op dezelfde manier zien als Rise of the Gaurdians. ‘’Als je wilt kan je wel op een tablet film kijken ofzo, want ik ben er nog even echt niet klaar voor.’’ zegt Rupsje. Natuurlijk, wil ik dat eerst alles goed gaat met Rupsje, dat gaat zonder twijfel boven de film. ‘Wil je anders een …Bromazepam?’’ spreek ik met moeite uit. Rupsje geeft aan dat het niet nodig is en dat het gelukkig een stuk beter gaat. Floris heeft een matras in de kamer gelegd waar Rupsje al plaats op heeft genomen. We kijken Rise of the Gaurdians verder en het is gewoon adem benemend hoe prachtig de film is. Door de film heen voel je ook echt de kinderangsten mee en het is best wel spannend.
Ik baal oprecht dat, de film afgelopen is maar gelukkig hebben we nog the Owls of Gahoole.Floris heeft meer zin om anime te kijken en besluit dat te gaan kijken op zijn tablet. Owls of Gahoole is net zo prachtig als Rise of the Gaurdians en ik ben inmiddels ook naar het matras verhuist. Ik besluit een cupcakje te gaan eten maar, ik ben zo erg afgeleid door de film dat er meer van de cupcake op het matras ligt dan dat er in mijn mond terecht komt. ‘Ík heb een klein beetje geknoeid.’’ ‘’Dat ruimen later wel op.’’ zegt Floris maar dan zien Rupsje en Floris pas dat ik wel heel erg veel geknoeid heb. ‘’Ruim nu maar op Floris anders dan eet de kat dat dadelijk op.’’ Floris ruimt direct de cupcake kruimels op want, de kat wil al direct zijn kansen grijpen.
(De poster waar het personage het geweer op een merkwaardige positie heeft zitten.)
Nadat Owls of Gahoole afgelopen is besluiten we om Hart van Nederland te kijken. Volgens Rupsje en Floris is dat heel erg grappig omdat, het er tijdens een trip heel knullig uit ziet. Echter, komen er best wel heftige onderwerpen aanbod bij Hart van Nederland. ‘’Oh wow, dat is wel heel erg messed up’’ zeg ik.Gelukkig zijn er ook onderwerpen waardoor, we moeten schaterlachen. Het lijkt wel een soort van tekenfilm in plaats, van het nieuws. Na het nieuws hebben we nog de films Pixels en Home bekeken. Wat van zichzelf al redelijk trippy films zijn. Tijdens de film Home, merk ik op dat een personage van een poster van one piece die Floris in de kamer heeft op best wel merkwaardig over komt. Ik wijs naar de poster en gniffel ‘’Dat is wel heel erg fout hoor.’’ ‘’Ja, je hebt wel gelijk het geweer zit ook wel… op een bepaalde golflengte.’’ merkt Floris op.
Nadat home is afgelopen merk ik dat de moeheid begint toe te slaan maar, dat ik nog steeds veel te hard aan het trippen ben om te slapen. Ik stel aan Floris en Rupsje voor om een Bromazepam van 3 mg te pakken en te gaan slapen. And so we did…
Mijn tripreport is zeker niet perfect maar, ik hoop dat hij toch tof was om door te lezen.
Ik was eigenlijk van plan om een schrift mee te nemen om in te schrijven tijdens de trip. Dat ga ik de volgende keer zeker niet vergeten!
De trip was intensief , heftig en emotioneel maar ook zeker prachtig. Wat in het begin een lange nacht leek te worden was het naderhand, dat ik de grip terug had op de trip verleden tijd.Gelukkig, was ik in een hele fijne omgeving met hele lieve mensen en merkte ik ook dat ik mij wel al meer op mijn gemak voel bij Floris en Rupsje (Maar goed, dat het in een thuis-setting was want, op een feest zou dit toch wel heel anders afgelopen kunnen zijn.)
Cheers!"
In: (250 ųg lsd en 20 mg 2-CB.) Rooms of the house.
1-1-2024