Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Geert29 zei: Hallo allemaal, ik ben geert 29 jaar en wil graag mijn verhaal delen met jullie. Alvast mijn excuses voor als de zins opbouw niet helemaal klopt mijn Nederlands is niet optimaal. Ik rookte mijn eerste jointje op mijn 15de heel onschuldig op het schoolplein. Een keer proberen je kent het wel. Dit beviel me meteen goed, ik vondt het lekker en kreeg er een fijn gevoel bij. Dus ging ik het vaker gebruiken, de eerste jaren van mijn gebruik was leuk met vrienden, maar het ging al vrij snel over naar dagelijks gebruik nog steeds niets aan de hand dacht ik toen. De reden dat ik blowen was toen nog steeds omdat ik het leuk en lekker vondt, helaas was dat na een een paar jaar dagelijks gebruik niet meer het geval en merkte ik dat ik heel stil werd onder invloed. Ik ging ook steeds meer alleen gebruiken, vooral voor het slapen gaan. Dit ging zo een tijdje door totdat ik op mijn 20ste geen vrienden meer had die ook gebruikte. Goed zou je denken en ja ik heb toen ook besloten om te stoppen cold turkey. Verrassend genoeg ging dat destijds best goed niet heel veel moeite mee gehad, maar na 9 maanden ongeveer dacht ik nou kan wel weer eens een jointje roken. Dit ging van 1tje in een paar weken weer terug naar dagelijks gebruik. Op dit moment ging alles nog wel redelijk in mijn leven. Ja door het blowen een paar keer van school gewisseld opleidingen niet afgemaakt, maar had uiteindelijk toch een diploma gehaald en besloot te gaan werken. Dit beviel me prima maar uiteindelijk doordat het gebruik wat steeds meer werd en daardoor dus te laat kwam, ik ging om 2 uur slapen en dan om 7 uur beginnen ja dat gaat een tijdje goed maar houd een keer op. Zo vanaf mijn 21ste door gesukkeld van de eene baan naar de andere. Uitkering, soms in de bijstand. Ondertussen was de reden om te blowen ook niet meer omdat het leuk en gezellig was, ik blowen tenslotte altijd alleen en er nu op terug kijkend gebruikte ik om niet te voelen, om te ontsnappen aan de realiteit, niet te hoeven na denken over de problemen die zich toch wel ontwikkelden. Ik sla even een paar jaar over anders wordt het echt een te lang verhaal. Ik besloot op mijn 28ste weer te stoppen en deze keer ook bewust niet zomaar wat ik op mijn 19de deed. Ik ging deze keer naar NAA meetings en dat beviel me heel goed, heel fijne groep gevonden waar ik mijn ding kon delen en er veel respect voor elkaar was. Dit ging perfect voor zo'n 5-6maanden en dacht echt dat ik er deze keer van af kon blijven en een normaal leven kon gaan opbouwen. Maar toen ging het eigenlijk pas echt mis ik ging niet meer graag naar de meetings toe werd er zenuwachtig en gespannen van. Dit had zo zijn redenen maar dat is niet echt heel relevant of misschien wel maar ik besloot om even mijn rust te pakken en te stoppen met de meetings. Heel slecht idee achteraf gezien want ik verloor mijn contacten en ik had al niet echt vrienden en werd dus al snel eenzaam. Dit ging naar een tijdje over naar een depressie en niet veel later kwamen daar dwanggedachten bij. Ik werd letterlijk helmaal gek in mijn hoofd had geen controle meer over mijn gedachten en werd nog depressiever. Toen ben ik naar de huisarts gegaan en kwam al vrij snel bij de psychiater en psygoloog. Dit heeft me goed gedaan ik kreeg anti depresiva en anti psygoticum voorgeschreven en ook de gesprekken die ik had deden me ontzettend goed, ik kon mijn verhaal kwijt en had het gevoel dat ik er niet alleen voor stond. Dit zorgde ervoor dat ik weer wat rustiger in mijn hoofd werd. Helaas duurde dit niet lang, ik ontmoete iemand via een dating app en dat klikte heel goed. We begrepen elkaar en er kwamen gevoelens bij die ik heel lang niet gevoeld had. We spraken veel over mijn problemen en ze stond altijd voor me klaar nu nog steeds trouwens maar goed, op een gegeven moment kon ze mijn problemen niet meer aan, want ze had zelf ook nog al wat problemen dus achter af gezien was het ook niet de ideale macht zeker niet voor mij. Ik trekte het niet en ik neem haar absoluut niks kwalijk. Maar voor mij was het de trigger om weer terug te vallen in de depressie en dwanggedachten die in die periode ook wel aanwezig waren maar door het contact met haar zag ik het weer een beetje positief in. We hebben nu nog steeds contact maar het is niet meer zo als toen en dat is vooral mijn eigen schuld. Die periode daarna is het bergafwaarts gegaan met als dieptepunt automutilatie, gelukkig is dit niet heel ver gegaan en heb ik maar een paar lelijke littekens. Op een gegeven moment was ik er wel zo ontzettend klaar mee boos op mezelf, snapte mezelf niet meer meer en ging dus weer gebruiken. Weer heel onschuldig paar keer per week ma dit werd natuurlijk al weer snel dagelijks gebruik. Mijn dwanggedachten gingen bijna helemaal weg de depressie werd een heel stuk minder. Ben toen ook gestopt met de medicatie want ik dacht het gaat wel weer redelijk nu, dit kwam natuurlijk door het dagelijks gebruik en dat is gewoon heel naïef en stom gedacht. Want dat lost de echte problemen natuurlijk niet op maar ik onderdrukte ze door te blowen. Ik ben hier weer zo'n 5-6 maanden in blijven hangen en deed letterlijk niks zat thuis in de uitkering. Totdat ik een week geleden een gesprek had met mijn vader die op de hoogte is van mijn gebruik en die heeft me weer wakker kunnen schuden. Dit was precies het gesprek wat ik nodig had en ben nu weer een week gestopt met blowen. Tot nu toe niet al te veel moeite om er van af te blijven en relatief weinig afkick verschijnselen vooral zweten in de nacht en wat trillen soms maar dat gaat wel weer over. En inslapen is lastig typ dit nu ook om 5.17 in de ochtend. Maar ik ben dus weer op de goede weg en zit nu op mijn roze wolk waar ik altijd op kom de eerste week tijdens het stoppen. Maar ik ben verschrikkelijk bang dat ik van die wolk afval en wat dan komen de dwanggedachten weer terug, wordt ik weer depressief. Ik wil het zo graag deze keer heb al te veel dingen verpest in mijn leven en ja dat is voor een groot deel mijn eigen schuld dat besef ik me heel goed. Ik ga het hierbij laten, bedankt voor het luisteren als je het tot hier hebt gelezen. Als iemand tips of advies heeft hoor ik het heel graag. Klik om te vergroten... Hoi Geert, Dit klinkt heel erg bekend, ik heb ongeveer hetzelfde mee gemaakt. Blowen begint heel onschuldig, maar voor je het weet ben je hartstikke verslaafd. Ik ben momenteel 5 dagen gestopt met blowen en zweet me eigen kapot verder heb ik ook angst gevoelens en ben ik depressief, en slapen is een ramp met levensechte nachtmerries. maar aan de ene kant ook niet vreemd aangezien ik 10 jaar heb geblowd. hebben er hier nog mensen tips om het afkicken wat dragelijker te maken?"
"maartje2000 zei: Hallo iedereen, Ik maak dit topic aan omdat ik dit ergens kwijt wil op een plek waar mensen mij zullen begrijpen. Ik ben voor het eerst in aanraking gekomen met verdovende middelen op mijn vijftiende. Daarvoor had ik wel eens een blikje Shandy (dat drankje 7-up met Alcohol geloof ik) tijdens kerst maar niks bijzonders. Op mijn vijftiende dronk ik mijn eerst echte biertje. Destijds mocht men overigens al drinken vanaf zestien. Zoals velen van ons vond ik het maar niks. Ik deed ongeveer twee uur over een 300 mL flesje bier. Bleh. Vervolgens niet echt meer aan gedacht en mijn schoolleven ging verder. Ik heb toen mijn vwo-diploma gehaald en ik heb een tussenjaar genomen waarin ik Fulltime ben gaan werken in een bioscoop. Ik zou echt iedereen aanraden om voor je potentiële studie een jaartje Fulltime te gaan werken. (Dit alles is nog tijdens mijn middelbareschoolperiode). Vanaf mijn achttiende was ik regelmatig aan het drinken (1x per week). Tijdens stappen etc. Op mijn 19e was ik op een huisfeestje, heel gezellig en ik ben tot een uur of 5 doorgegaan. Toen waren alle mensen die niet goed bevriend waren met de huisbaas naar huis, en alleen de "main squad" bleef over. Ik kwam toen voor het eerst in aanraking met drugs. Ik kreeg mdma vanuit een flacon, geen idee hoeveel. Ik was alijd best tegen drugs, maar dit voelde spectaculair. Ik had me nog nooit zo goed gevoeld, en uiteraard kwam dit door de onnatuurlijke hoeveelheid dopamine, serotonine etc die vrijkwamen. Ik heb nog twee dagen lopen zweven (ik heb nog nooit last gehad van een "dinsdagdip", geen idee waarom niet) en ik vond het een geweldige ervaring. Ik heb toen jarenlang niks meer genomen omdat ik er geen behoefte aan had en, indien ik het zou nemen, het zoveel malen beter zou zijn. Fast forward naar 23 of 24 jaar. Ik zat in een kutrelatie en mijn partner zat maandenlang in het buitenland. Ik had het absoluut niet naar mijn zin tijdens onze videogesprekken en ik besloot, compleet uit het niks om te gaan experimenteren. Ik nam toen voor het eerst Oxycodon, in lichte dosis. Wat was dat fijn. Sindsdien ben ik erg geïnteresseerd geraakt in drugs, en ik ben er van overtuigd dat drugs een positieve invloed kunnen hebben op het leven. Ik neem maximaal 2-3x per jaar iets, en ik maak er ook echt meteen een hele dag van. Ik vind het één van de meest unieke ervaringen die je als menszijnde kunt hebben. Mensen weten dat ik er soms mee experimenteer, en vragen mij er soms naar. Ik vertel ze dat ik het zeker aanraad, maar dat je echt vanaf het eerste gebruik al een limiet moet opstellen. Het is ontzettend makkelijk om jezelf te verliezen in de valse realiteit die drugs je bieden. Ja het is heerlijk voor die paar uurtjes, maar op een gegeven moment ben je weer op je neutral level. Vandaar dat ik het ook heel erg afraad om te gaan kloten met drugs als je jezelf niet goed voelt. Dit is in tegenstrijd met wat ik deed, maar ik heb ontzettend goede zelfbeheersing. Voor je het weet begin je drugs te nemen om je normaal te voelen, en niet om een leuke avond te hebben. Ik moest dit ergens kwijt, waarschijnlijk voor velen van jullie overbodige informatie maarja. Ik hoop dat we allemaal met mate kunnen genieten. P.s. het getal in mijn username is niet mijn geboortejaar Klik om te vergroten... Ik vind het erg knap dat jij dit kan, helaas zou ik willen dat ik zo met drugs om kon gaan, maar voor mij is dat geen optie."
"KlaasVaak zei: De laatste tijd komen er veel probleemgevallen voorbij hier. Ook weleens leuk om iemand te horen die er gewoon mee om kan gaan! Wel zorgelijk dat Oxycodon zo vaak voorbij komt de laatste tijd. Maar jij zal er wel geen problemen mee krijgen. Klik om te vergroten... Ja idd zorgelijk, dit is toch alleen op doktersassistente te verkrijgen? Apart dat het dan zo vaak voorbij komt"
"T135 zei: Hallo allemaal, Ik ben al 7 jaar een fanatiek blower. Ik ben begonnen met dat ene jointje met een klasgenoot en zo is dat langzaam verder gegroeid. Inmiddels blow ik dagelijks en natuurlijk is dat niet perse iets goed, dat weet ik ook. IK werk nu 3 jaar fulltime in de agf, dit is dus lichamelijk zwaar werk. Nou sta ik 's ochtends op om 6 uur en dan werk ik maandag t/m woensdag en vrijdag van 7:30 tot 18:30. Nou rook ik elke dag na het werk wel een jointje en in het weekend 1 á 2 per dag. Het is niet echt een verslaving, maar het zit wel een beetje in mijn dagelijkse routine. Muziekje aan en even een joint draaien, daarna lekker roken, relaxen en naar bed. Het verstoort mij niet in mijn dagelijkse bezigheid of mijn BBL opleiding. Daarom heb ik er nog niet veel aan veranderd. Nu is mijn uiteindelijke graag: Zouden jullie dit gebruik problematisch noemen? Ik hoor graag van jullie en alvast bedankt! Klik om te vergroten... Hey, ik zelf blow ook al ruim 10 jaar, in het begin rookte ik ook alleen savonds een joint Om dat ik dan veel beter sliep, in het weekend rookte ik er ongeveer 3 op een dag. naar mijn scheiding ben ik elke dag meerdere joints gaan roken, de laatste 6 weken rookte ik gemiddeld 3 gram per dag. nu sinds afgelopen vrijdag niks meer gerookt, maar ben ontzettend onrustig,depressief en angstig. mijn mening is dat iets wat Je dagelijks doet een ritueel word, als jij er geen hinder van ondervind en je voelt je er goed bij is het geen probleem, maar als je niet lekker in je vel zit moet je zorgen dat je het niet meer gaat doen,"
"peertheseer zei: Hey iedereen, Ik ben een man en inmiddels 35 jaar. Ik denk dat ik een vorm heb van Asperger syndroom. Ik was vroeger best een awkward persoon, ik durfde geen mensen aan te spreken en was continu aan het gamen. Ook het gevoel van waarom zou ik willen praten met andere mensen. Werk ging meestal ook niet echt goed en ik werd steeds depressiever. Ik voelde me niet echt vrolijk, ik deed wel aan sport en vond daar wel een beetje voldoening in. Ik ging steeds meer blowen, door te blowen heb ik nergens last van en ben ik een 'normaal' persoon en heb ik een juist waanzinnig leuk leven. Ik kan juist makkelijk stappen ondernemen en relaties opbouwen en eindelijk voelde ik me een gelukkig persoon. Werk gaat ook beter omdat ik het leuk vind om met anderen te praten, juist dit is vaak zo belangrijk in het werk, daardoor gaan collega's je waarderen en werken werd juist heel leuk. Ik blowde niet onder werktijd, maar doordat ik de avond ervoor had geblowd voelde ik me de dag erop nog steeds relaxt. Daten ging uiteindelijk ook best wel makkelijk en ik kwam over het algemeen redelijk vlot aan een vriendin. Helaas blijk ik ook iemand die gevoelig is voor cannabis psychose, de eerste keer dat ik stopte kreeg ik een hele zware psychose. Ik kreeg allerlei waanideeen, ik dacht dat ik God en de Duivel was en ging schreeuwen overal, ik was mezelf helemaal kwijt. Na een maandenlang herstelproces met veel kutmedicijnen, (anti-psychotica medicijnen zijn super vervelend) en ik voelde me zwaar depressief. De relaties die ik had gingen er ook door stuk en ik ging een tijd bij mijn ouders wonen om te herstellen. Maar ook toen de medicatie eindelijk gestopt was werd ik heel zwaar depressief en anti-depressiva werken niet voor mij en ben ik toch weer gaan blowen. Eigenlijk door sociale druk van mijn ouders en directe omgeving toch weer gestopt. Ik dacht dat ik slim was en had al wat medicatie gehaald dat anti-psychotisch was en geen vervelende bijwerkingen hebben (lorazepam en promethazine), maar dat bleek niet voldoende, want ik kwam ondanks deze medicatie toch weer terecht in misschien wel een nog zwaardere psychose. Nu moet ik langer aan de medicatie (cisordinol) en ben ik nu wel plan om nooit meer te blowen. De psychose is voor jezelf eigenlijk minder erg dan het proces erna waarna je de depressie krijgt. Gewoon de vrolijkheid en de vlotte babbel is wat ik heel erg in mezelf mis. Ben nu door de medicatie veel rondjes aan het lopen uit pure verveling. Ik hoop dat ik wel ooit van die medicatie afkom, dus dat gaat gelukkig wel minderen. Maar ik ben iemand die moeite heeft zijn leven in te vullen zonder te blowen. Juist door te blowen ging ik veel leuke dingen doen en had ik veel kleur in mijn leven. Nu ik niet meer kan blowen voor de rest van mijn leven voel ik me weer depressief en praat zo min mogelijk met mensen. In gamen ben ik inmiddels veel minder goed dan dat ik vroeger was, dat doe ik nu wel om wat tijd te doden, maar ik geniet er niet meer zo van als vroeger. Ik doe nu vooral dingen om tijd te doden en ben blij als ik kan gaan slapen. Vooral in deze Corona tijd waar ik niet kan gaan sporten. Zijn er meer mensen die hebben geblowd om socialer te worden? Zijn er meer mensen die de depressie hebben gehad toen ze gestopt waren met blowen? Hoe heb je hiermee om leren gaan? Klik om te vergroten... Hey, ik ben momenteel 5 dagen gestopt en ben ook depressief, waanideeën,slecht slapen,trillen,zweten, ik probeer afleiding te zoeken door wat te wandelen en met vrienden Te praten over wat me dwars zit"
"inner_search zei: Dus wat heb je geleerd ? Als ik mijn benzo's niet neem op onderhoud (nu dus , zit in een taper)Heb ik het ook , beetje parra , razende gedachten , oge diep in je hoofd , mensen praten door je heen. Soort van psychose door weed , accepteren en niet weer blowen is de beste oplossing voor jou lijkt me. Klik om te vergroten... Ik ben nu ook 5 dagen gestopt met blowen en merk ook deze gevoelens slecht slapen,piekeren,emotioneel zijn,razende gedachten. Had niet verwacht dat de verschijnselen zo erg zouden zijn"
"Addrera zei: Hi allemaal! Ik gebruik nu al een paar jaar recreatief bepaalde drugs maar ik denk dat ik naar een wat meer 'mellow' middel opzoek ben. In principe iets wat ik na een lange dag school of werk kan gebruiken om goed te relaxen. En ik dacht gelijk aan wiet! Ik ben nog nooit in een coffeeshop geweest, heb wel is een jointje gehad maar werd er nooit high van (ik rook nooit dus had moeite met inhaleren). Waar moet ik aan denken als ik naar een coffeeshop ga? Wat zijn goede dingen om te halen en mee te beginnen? Wat mag wel en niet? Sorry als dit een beetje dom overkomt Klik om te vergroten... Ik adviseer je als je een keer wilt blowen om amnesia te halen, mits je niet verslavingsgevoelig bent, ik heb zelf 10 jaar geblowd en dacht altijd dat het onschuldig was"
"dereisnietdebestemming zei: Dag mensen, Ik dacht dit is een super forum voor een vrije mening omtrent drugs dus dacht ik, ik plaats maar iets waarin iedereen zich in herkend. Het begon allemaal zeer onschuldig toen ik mijn eerste joint opstak op mijn 18de. Ik rookte heel af en toe eens wat uitmondde in dagelijks gebruik vanaf mijn 20ste tot en met mijn 23, nu dus. Nu ben ik 2 weken clean van wiet en ik heb toch wel wat behoorlijke neveneffecten gehad, zoals slecht slapen, depressief zijn en slechter eten. Gelukkig heb ik om een bepaald moment in mijn leven gezegd dat ik bepaalde mensen waarmee ik gebruikte uit mijn leven te bannen en dit verliep moeizaam maar het is me dan toch gelukt waardoor het grotendeel van mijn vrienden nu niet gebruiken. Wel drinken ze veel alcohol als we uitgaan en sommige poppen af en toe een pilletje. Maar dan denk ik ik hoef het alle twee niet maar geef me maar een jointje maar ja zo onschuldig is dit ook weer niet... Helaas is mijn moeder 9 maanden overleden en haar laatste woorden waren letterlijk ik moet me laten opnemen voor mijn cannabisgebruik... Ik ben helaas wat ontspoord daarna wat betekenddat ik dagelijks intensief wiet gebruikt heb tot nu. Nu wil ik er echt wel met stoppen maar wiet is zowel mijn hoogte punt geweest als mijn diepste dal. Ik maak ook muziek en helaas is het in deze wereld nogal genormaliseerd. Ik vraag me dan ook af of ik ooit na een langere tijd te kunnen stoppen nog mogelijk is een jointje te roken. Ik ben nogal een rare persoon wanneer het op drugs aankomt, soms wil ik bv. 3 gram kopen op mijzelf stom te roken en een soort van een beetje slecht te komen om dan zo het inzicht te krijgen om te stoppen aangezien mijn gebruik niet meer hetzelfde gelukkigs gevoel heeft als vroeger dacht ik toch omer voorgoed met de stoppen maar het blijft zeer lastig... Ik zie drugs wel een beetje als de verboden vrucht die wanneer je deze gebruikt je nooit meer terug kan maar dit is wel een beetje een illusie denk ik... Nu vraag ik me wel nog af of ik recreatief drugs kan gebruiken zoals wiet af en toe en of een pilletje of truffels, wat niet wil zeggen maandelijks maar om de zoveel tijd. blessings naar iedereen die probeert te stoppen. ruben Klik om te vergroten... Hey Ruben, mijn ervaring is dat als je verslavingsgevoelig bent je het beter helemaal niet kunt doen om dat je lichaam en geest dan weer getriggert word."
"mitchieee zei: stop nu voor zeker 1-2 maanddn daarna ken je wel in het weekend s blowen, rook je zekf ook? Klik om te vergroten... Nee niet meer nu 5 dagen gestopt met roken en blowen naar 10 jaar"