Jaime

"Goed om te lezen dat er hulp wordt aangeboden. Tof ZG Movement!!! Ik weet niet of je van een "zorg organisatie" bent of gewoon iemand met ervaring... Als je maar weet wat je doet .. Natuurlijk heeft "dwingen" geen zin. Men moet uit zichzelf willen en de stap durven te nemen om af te kicken, clean te blijven en gedrag/gedachten veranderen. Maar dat is juist in vele gevallen (helaas) het probleem. Ijsman vroeg in deze topic om tips en advies, dus die heeft hij ook uit een oprechte en betrouwbare manier door de "ervaringsdeskundige" hier gekregen ... We hebben allemaal onze ervaring en voor de 1 werkt dit en voor de ander dat. Dus ik probeer zoveel mogelijk mijn verhaal te vertellen door andere te inspireren en hopelijk te kunnen helpen met mijn ervaringen... En dat is in mijn geval een langdurige opname in kliniek. Goed bedoeld allemaal Ik wens Ijsman en ZG Movement ontzettend veel sterkte en succes. Kom op Ijsman, je kan het en het gaat je lukken!!!! Ik zal jullie sowieso volgen over de vorderingen tijdens het proces !"

"Ik lees al een paar dagen deze discussie en wil er nu toch graag op reageren ... Ik ben 6 jaar verslaafd geweest aan GHB en in 2009 heb ik me laten opnemen. Het ging echt de verkeerde kant op en mijn leven hing aan een zijden draadje. Dit was mijn enige en laatste kans. Ik heb eerst 3 weken in de detox gezeten en ben afgekickt met behulp van heel veel milligram Diazepam. De eerste paar dagen werd ik in de gaten gehouden door een camera op de kamer en werd ik om de 3 uur wakker gemaakt zodat ze mijn bloeddruk en hartslag konden meten. Ik was tevens de laatste "GHB" patiënt die ze op die manier konden behandelen en laten afkicken, omdat het risico gewoon te hoog was. Tijdens mijn afkick werd er een ander grietje die naast mij zat en afkickte van de GHB met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Nogmaals, de risico's zijn erg groot ... Daarna werden de andere naar Hoofddorp gestuurd om daar af te kicken met behulp van de door hun gefabriceerde GHB. Daar heb ik totaal geen verstand van. Ik kan dan ook alleen mijn eigen ervaringen delen. Ik heb dan ook nooit eerder gehoord van Phenibut. Wel inmiddels opgezocht wat het middel inhoudt en doet. Toen ik in de detox aankwam, was ik nog onder invloed van de GHB. Ze waarschuwde mij dus om niet zomaar zelf thuis te stoppen met het middel. Ik moest het blijven gebruiken tot ik eindelijk werd opgenomen en onder toezicht kon afkicken. Ik moest zelfs GHB meenemen, zodat zij het konden testen ofzo ... Ik heb dus 3 weken in de detox gezeten en godzijdank viel deze laatste afkick onwijs mee. Daarvoor heb ik heel veel verschillende afkick processen meegemaakt (op eigen initiatief met medicatie en eigen risico dus) ... Maar je denkt dat je er dan bent, maar dan begint het pas .. Althans, voor mij dan. Na de Detox heb ik een programma van 1 jaar gevolgd. Het heet de Emiliehoeve.. misschien ooit van gehoord??? Ik dacht toen wel binnen een paar maanden naar huis te kunnen gaan, maar er kwam meer bij kijken ... Verleden, het aard van het beestje, levenspatroon, de rode draad in mijn leven, etc ... Er komt echt meer bij een verslaving kijken. En op het moment dat je erkent en toegeeft, kan je jezelf openstellen en er wat aan doen ... Het komt ergens vandaan en helaas zit het ook in de genen ... Ik was in mijn pubertijd erg opstandig en vanaf mijn 16e jaar kwam ik in het "gabberwereldje". XTC was mijn eerste drugs en ik experimenteerde met paddo's, coke en dus later GHB ... Ondanks de experimenten en nieuwsgierigheid, had ik toch zo mijn grenzen. (klinkt dubbel ) Ik ben nooit verder gegaan dan dat en GHB is mijn enige vreselijke drug geweest die ik ooit heb gebruikt! Geen base coke of heroïne ... Maar ik kan je vertellen dat GHB een verschrikkelijke slopende drug is ... Alles veranderde daarna ... Wat ooit een experiment was met mijn toenmalige ex-vriend (jaja, het verdiept je sex leven), liep uit op een vreselijke verslaving, verdriet en wanhoop van mijn familie en een regelrechte hel. Mijn advies ... Pas aub op met zelfstandig afkicken en experimenteren. GHB wordt nog steeds onderschat of overschat .. het is maar net hoe je het bekijkt. In 2009/2010 wisten de hulpverlening er weinig van, nu zijn ze al meer op de hoogte .. Maar nog steeds, het blijft een verschrikkelijk gevaarlijke drug ... Succes en sterkte ... Bij vragen of wat dan ook, mag je me altijd een bericht sturen of vragen stellen ."

"Nu is het nog de grote verleiding waarom hij gebruikt, maar straks is het om bovengenoemde ontwenningsverschijnselen tegen te gaan. Vanaf dat punt zal hij steeds vaker moeten gaan gebruiken totdat hij 24/7 verslaafd is en er nauwelijks nog een weg terug is. In de door Abstraction aangehaalde aflevering gaat iemand voor de 12e keer naar de ontwenningskliniek, ik bedoel maar. Het is een feit dat bij regelmatig gebruik je gaba-b en ghb-receptoren ongevoeliger worden (downregulation). Deze receptoren zijn voor een groot deel verantwoordelijk voor hoe jij je voelt, daarom voel je je ook zo goed als je gebruikt. Echter door het ongevoeliger worden van deze receptoren voel je je niet meer goed als je niet meer gebruikt, en hoe ongevoeliger je receptoren des te slechter dat je je voelt, dat is een kwestie van tijd... Eenmaal 24/7 verslaafd zijn je receptoren dermate beschadigd dat het heel lang zal gaan duren voordat ze zich weer hebben hersteld, en bij langdurige verslaving bestaat de kans dat dit helemaal niet meer gebeurt. In dat geval ben je veroordeeld tot levenslange depressies en angsten, ik bedoel maar... In de meeste klinieken word je dan wel ontwend (afgekickt) d.m.v. afbouwen i.c.m. valium, en als je geluk hebt baclofen. Maar als je dan na een paar weken zonder onderhoudsdosering baclofen naar huis wordt gestuurd dan is het een kwestie van tijd voordat je weer gaat gebruiken omdat je je beroerd voelt. Je hebt dan nog steeds last van de lange termijn ontwenningsverschijnselen omdat je receptoren nog beschadigd zijn. Bij een 24/7 verslaving duurt het maanden, zo niet jaren voordat deze receptoren weer gevoelig genoeg zijn om je weer een beetje normaal te voelen. Het is een keihard gegeven dat 2/3 van de verslaafden weer terugvalt in hun gebruik. Dit cijfer komt van prof. Cor de Jong die aan het hoofd van NISPA staat en ook in deze uitzending aan het woord komt, hier is veel onderzoek naar gedaan. Hierboven getypt door 'Someone' Hier ben ik het niet helemaal mee eens.... Tenzij de GHB is veranderd en veel sterker-heftiger is geworden waardoor de afkickverschijnselen nog erger zijn ... Maar levenslange depressies en angsten? Nee, dat geloof ik niet. Ik ben vanaf september 2009 clean van de GHB. Daarvoor 6 jaar 24/7 verslaafd geweest, met tussendoor stoppogingen en zelf afkicken (fout fout). In 2009 kliniek ingegaan voor een jaar en daarna een jaar begeleid wonen. Mijn laatste afkick viel (gelukkig) onwijs mee, vergeleken met de vreselijke helse afkickervaringen die ik heb gehad. Ik kreeg in de detox diazepam, behoorlijke dosis en werd in de gaten gehouden de eerste paar nachten (bloeddruk/hartslag meten) en met camera op mijn kamer. Als ik het zo lees is er veel veranderd op gebied van medicatie. Ik heb nooit van het middel Baclofen gehoord. En afbouwen ken ik ook niet. Daar waren ze toen nog niet mee bekend. Wat ik wel geloof is dat een verslaving niet zo maar genezen is... Verslaafd zijn is een ziekte en dat duurt de rest van je leven. Je hebt veel tijd en geduld nodig en met de juiste behandelingen kan je er mee leren omgaan. Ik had veel baat bij de therapieën tijdens mijn opname (cognitieve gedragstherapie, terugvalpreventie, ACT, schematherapie, etc.) Nu volg ik leefstijltraining en ga ik naar een meeting. Mijn lichaam en geest moest zeker wel tijdens mijn opname herstellen en dat duurt lang ... Maar zware depressies en angsten heb ik niet gehad. Alles draait hier om echt willen stoppen met die rotzooi en dat doe je vanuit je eigen kracht. In de periode van mijn GHB gebruik was ik juist mezelf kwijt. Die leuke spontane gezellige vrolijke meid was slechts een hoopje ellende geworden ... Tijdens mijn opname kwam ik mezelf tegen en krabbelde ik weer omhoog. Allerlei deuren naar positieve dingen stonden weer open en ik heb zelfs mijn (eerste) echte MBO diploma gehaald. Dus laat je niet afschrikken door "levenslange depressies en angsten" en "je komt er nooit meer vanaf". Dat klinkt erg negatief en bijna (zoals ik het lees) demotiverend om te stoppen met het middel. Want dat zogenaamde "wondermiddel" GHB, geeft je zo'n heerlijk euforisch en blij gevoel, alsof je de hele wereld aan kan.... Maar ik ben er van overtuigd dat je net zo'n geweldig leuk leven kan leiden, zonder enige "wonder" poedertje, pilletje, vloeistofje en plantje ... Het komt van binnenuit!!! Jij bent regisseur over je eigen leven hoor!! Jij bepaalt het en laat het niet bepalen door drugs of alcohol!! En mr Big M... kijk uit!!! Als ik het zo lees ben je al zwaar over je grenzen heen gegaan. Ik snap het gevoel van nog niet willen stoppen maar al te goed. Het wel al weten dat je een probleem hebt, maar er nog niks aan doen .... Uiteindelijk gaat het fout! Het kan nog jaren doorgaan, maar er komt een moment dat het niet meer verder gaat en besluit om er iets aan te doen. Althans, dat hoop ik. Maar je komt wel als een slimme vent over ... Je snapt het best wel Succes en sterkte!!!"

"Hoi Barre, Wat heftig om je verhaal te lezen. Ik ben een vrouw van 36 jaar en ben ook al een tijdje onderweg. Op mijn 14e rookte ik mijn 1e peukie, dronk mijn 1e glaasje en hees aan mijn 1e blowtje. Op mijn 16e nam ik het 1e xtc pilletje en 1e snuifje speed. En op mijn 18e 1e snuifje coke. Ik gebruikte veel in het weekend zowel thuis als op party's. In 2004 probeerde ik voor het eerst GHB en dat sloop er heel sneaky in totdat ik 24/7 verslaafd raakte, in combinatie met xtc, coke en speed. Het weekendgebruik werd dagelijks gebruik en in 2009 ging het goed fout. Gelukkig kwam er op tijd hulp en ben ik een jaar de kliniek ingegaan en daarna een jaar begeleid wonen gedaan. Omdat ik nooit een alcohol verslaving had, dacht ik wel te kunnen drinken. Daar ben ik gigantisch de mist mee ingegaan. Eens een verslaafde, altijd een verslaafde Wel al 5 jaar clean van de GHB, dat mijn grootste verslaving was. Maar in 2011 begon ik mezelf de goedkeuring te geven om af en toe een glaasje te drinken en dronk weer mijn 1e drankje op een verjaardag. Moet toch kunnen dacht ik ... Het is "sociaal geaccepteerd", je kan het overal krijgen en iedereen drinkt toch .. Maar iemand zoals ik, (mega impulsief, adhd, verslaafd, geen rem en grenzeloos) kan niet 1 glaasje drinken. Ik begon met buiten de deur te drinken en haalde al snel alcohol in huis. Met advies van mijn familie (die mij altijd steunen) om dat niet te doen. Nee Jaime, je hebt een verslaving en kan dus ook niet drinken. Tja... koppig en stront eigenwijs dat ik ben, moest ik dit natuurlijk zelf ervaren. Een verslaafde weet het altijd beter en doet het graag op zijn eigen manier ... :P Maar of dit de juiste manier is??? Bij mij niet. Alcohol sloop er gigantisch in bij mij en vanaf 2011 heb ik dagelijkse, wekelijkse, soms maandelijkse periodes gehad dat ik elke dag dronk en ook in de ochtend. Want als het in huis is, moet het op. Ook lange periodes dat ik er helemaal mee klaar was en niet dronk. Al snel viel ik in mijn oude gedrag en kreeg ook weer de drang om drugs te gebruiken ... Sinds 2 weken gestopt en ik ga weer naar meetings en volg een leefstijltraining bij de verslavingszorg. Ik heb het openbaar gemaakt en krijg veel steun van iedereen. Ik schaam me er niet meer voor en ben inmiddels een open boek geworden ... Ik zal de rest van mijn leven moeten dealen met de verslaving. Want ik kan ook doordraven in bijvoorbeeld koopgedrag, series kijken, chocolade, chips, etc... Geen rem! Alles of niets. Maar weet je ... dit hoort bij mij en maakt me tot wie ik ben. Mijn leverwaarde was hoger dan normaal, maar gelukkig wel te herstellen!!! Ga je er mee door en gaat je lever kapot dan .. tja .. je weet waarschijnlijk wel wat er dan gebeurd. Als ik het zo lees is bij jou de verslaving echt hardnekkig en vast geroest. Toch denk ik, met de juiste professionele hulp en begeleiding dat je al een heel eind de goede richting op gaat. Maar ja ... DAN ZOU JE MOETEN STOPPEN MET ALCOHOL!!!! Ik heb hier nog heel wat tassen met lege flessen staan en ook nog in de kelder.. Toevallig heb ik vanochtend een afscheidsbrief getypt .. Ik zal hem hieronder neerzetten .. Mij helpt het! Ik ga het overschrijven in een kaart en met de tassen en de kaart naar de glasbak om op deze manier het los te laten, zodat ik weer kan doorgaan. Ik wens je heel veel sterkte en succes!!! Ik hoop dat je goede en gezonde keuzes zult maken.. anders word je niet oud! Mijn afscheidsbrief aan de drank: Hello mate, cheers … Alleen proost ik vanaf nu met non-alcoholische drankjes, want ik neem afscheid van jou. Dat verbaast je hé? 2 Weken geleden al het stopbesluit genomen en dan nu het echte afscheid. Alle overblijfselen van de afgelopen paar jaar van jou gaan netjes naar het glaskerkhof en een afscheidsbriefje leek mij wel op zijn plaats na alles wat we hebben meegemaakt. Je was er in leuke en minder leuke tijden. Je troostte mij als ik het moeilijk had met je verdovende vloeistof. Samen in een roes, waardoor ik mijn emoties, problemen en verantwoordelijkheden aan de kant zette. De “ontspanning en plezier” was voor korte duur, want je weet wat ze zeggen … ‘De kater komt later’. Het is net als je een bal onder water drukt. Het lukt even, maar dan schiet de bal door de druk weer keihard omhoog. En zo is dat ook met de weggestopte problemen. Ik begrijp dat je het fijn vond om samen met mij, geïsoleerd, in een roes te zitten. En al die tijd stond ik stil. Jij belemmert mij in mijn ontwikkeling! En dat is iets wat ik niet meer wil. Daarom zet ik een punt achter onze haat/liefde relatie! Ja, dat LEF heb ik zeker! Want meervoud van LEF is LEVEN!!! En dat is wat ik ga doen, leven en verder komen in het leven!! Geen slaaf meer zijn van de verslaving! Het ga je goed mate … Farewell, adieu, lebewohl en vaarwel!!!"

"Wouw Svali, wat een indrukwekkende brief!!! Dat heb je echt perfect verwoord en omschreven. En ben je pas 18 jaar of bedoel je 18 jaar gebruik? Pffff... op die leeftijd wist ik niet eens wat een verslaving was en wist ik zo weinig van de gevaren van de middelen. Ik dacht dat ik een "onschuldig" gabberinnetje was in die tijd, dat lekker uit haar dak hakte op de grote party's Yeah right, alles behalve onschuldig natuurlijk .. hahaha Ach, ik heb er 17 jaar over moeten doen om te weten wat ik nu weet. En ik weet nog niet alles en ben nog lang niet uitgeleerd ... Verslaving is inderdaad niet voor even maar je hele leven. Ik leer er mee omgaan en het belangrijkste vind ik dat ik niet naar de fles, ghb, speed of coke grijp bij wat voor emotie dan ook. Blij, boos, bedroefd of bang... Het maakt niet uit, als ik maar clean blijf! Nu volg ik de leefstijltraining en ga naar meetings. Meetings is nog niet helemaal mijn ding, maar ik vind het fijn om er over te 'kunnen' praten als ik dat wil en om naar de verhalen van de andere te luisteren..."

"Hey Barre, Wat super goed dat je weer hier open en eerlijk je verhaal vertelt!!! Blijf dat vooral doen, het is goed om te ventileren! Wees niet te bestraffend naar jezelf. Je hebt de stap gezet om het probleem aan te pakken. Natuurlijk is het is heel moeilijk als familie of je partner je confronteert met je foute gedrag. Maar het is juist ook weer heel goed om zo met je neus op de feiten gedrukt te worden, zodat je bewuster wordt en het probleem een keer gaat aanpakken. En dat doe je nu dus!!! Wees daar trots op! Ik had veel moeite met de benaming "verslaving is een ziekte". Dat kon ik maar niet accepteren. Het klinkt zo ... levenslang. BAF! Hier heb je een stempel op je hoofd ... Maar als je het accepteert, hoeft het niet zo zwaar te klinken. Het is iets wat bij me hoort en het maakt me tot wie ik nu ben. Alleen is het de kunst om geen slaaf van de verslaving te worden. Want wegrennen van problemen heeft geen zin, want daar lossen de problemen niet van op. Je kan niet wegrennen van jezelf, want je neemt altijd en overal jezelf mee inclusief je schaduw! Al ga je naar de andere kant van de wereld, je komt jezelf daar gewoon weer tegen ... Wij "verslaafde" zijn meesters (in mijn geval meesteres ) in manipuleren. Naar andere, maar al helemaal naar onszelf. Excuses en uitwegen verzinnen om maar niet uit die vicieuze cirkel te stappen. Om maar in dat oh zo vertrouwde en veilige wereldje te blijven ... Want zeg nou zelf, het is toch doodeng om het onbekende aan te gaan? Wij willen het bekende, die bekende roes en de bekende vermijdingstrucjes. En dan? Hoever kom je dan in het leven? Ik heb nu ervaren en eigenlijk steeds weer opnieuw, dat het eigenlijk een juist kick/trots gevoel geeft om niet toe te geven aan de trek en de verslaving. Zelfvertrouwen en waardering voor jezelf groeit daardoor. Het geeft een kick om een nieuwe stappen te zetten... Een nieuw leven. Jezelf uitdagen om iets te bereiken wat je nooit had gedacht dat je dat ooit kon. Je kan meer dan je denkt! Als je maar je gedachten veranderd en tegen jezelf zegt, ik kan het en ik ben het waard! Daag jezelf uit, op een gezonde manier. Verleg je grenzen, op een gezonde manier. Heb lef om te leven!! En weet je... het doet mij weer heel goed en geeft mij kracht om te lezen dat er hier mensen zijn met de beste bedoelingen om te helpen en dat mensen uiteindelijk durven toe te geven dat ze een probleem hebben en er iets aan gaan doen! Echt super tof!!!"

"Oh... ik lees net dat je het door de wc heb gespoeld! TOP!!!!! Ik zeg niks meer ..."

"En inmiddels al geïnjecteerd??? Nou ben ik dus wel nieuwsgierig of die mensen het hebben gedaan en waarom ze zoiets zouden doen!! Experimenteren ok, maar om zo ver te gaan. Net zoals alcohol in je oogbal gieten! Maar dat is mijn mening hoor ..."

"Hoi Kicker, Heel herkenbaar en echt het bekende "GHB riedeltje" ... Ik ben een vrouw van 36 jaar en nu 5 jaar clean van de GHB. In 2004 begon ik ook als weekendgebruikster. Daarvoor gebruikte ik xtc, coke en soms drank. Vooral op (gabber) party's waar het allemaal mee begon toen ik 16 jaar was. Toen ik dus GHB gebruikte in 2004, wist ik er eigenlijk niks van (hoe naïef). Maar er was toen ook echt heel weinig bekend over de effecten en de gevaren. Artsen en verslavingszorg wisten ook bijna niks. Bij mij sloop het er dus ook in en raakte 24/7 verslaafd. Dit heeft in totaal 6 jaar geduurd. Het ging steeds slechter met mij, hield het ook verborgen voor familie en de buitenwereld. Had toen een relatie met een (foute) vriend en samen gebruikte we. Ik raakte vriendinnen kwijt en ik leefde geïsoleerd. Van wie ik ooit was, de vrolijke levenslustige meid, was weinig van over. Ik kon goed de schijn op houden hoor. Had genoeg maskers die ik op kon zetten. Maar natuurlijk voelde mijn familie het aan dat ik niet gelukkig was. In 2009 kwam er (als een engel uit de hemel gevallen) hulp van Brijder. Toen ben ik voor een jaar een kliniek ingegaan en daarna nog een jaar begeleid wonen gedaan. Zonder hulp had ik het nooit gered en had ik nooit die foute relatie met mijn ex kunnen beëindigen. Omdat ik eigenlijk al vanaf mijn 14e begon met gebruiken (weed, alcohol) en vanaf mijn 16e harddrugs, heeft het gewoon onwijs lang de tijd nodig om met die verslaving om te gaan en jezelf nieuwe gedragingen en gedachten aan te leren. Rome is ook niet in 1 dag gebouwd. En dat wordt nog wel eens door mensen onderschat. Een echte verslaving is niet zomaar genezen en het is sowieso een ziekte voor de rest van je leven. Ik leer er nog steeds mee om te gaan met behulp van Brijder. Ben er nog lang niet ... Maar a.u.b. doe het niet alleen. Zoek hulp!!!! In die jaren van mijn gebruik stopte ik ook elke keer thuis, omdat ik er helemaal mee klaar was. Maar daarna bleef ik weer gebruiken .... Het heeft echt tijd nodig en veel geduld met de juiste professionele hulp!!!! Onderschat dit middel niet en ook de rest er van niet. Je mag me altijd een bericht sturen als je vragen heb. Heel veel sterkte en succes!!!! Jaime"