Gemberthee

"Psychojohn zei: Hahaha echt precies dit gewoon, voelde voor mij ook een beetje als vasoconstrictie. Absoluut geen fijn gevoel, en leek inderdaad alsof ik flink aan het janken was. Geen idee hoelang dit heeft geduurd maar voor mijn gevoel toch wel half uur - uur. Klik om te vergroten... Vasoconstrictie. Is dat niet een beetje heel erg overdreven?? Het is duidelijk. Mannen worden hypochonder onder invloed van truffels (Just kidding)"

"Oh shit, da's wel kut zeg. Misschien een keertje iets totaal anders tussendoor doen, dat je een andere vernieuwende associatie krijgt met drugs? Dmt of Ketamine? Zou het kunnen dat je het kunstje van de psychedelica op een bepaald moment wel kent? Ik vraag me dat wel eens af. Op een gegeven moment heb je wel genoeg kaleidoscopen, bewegende krulletjes en vuurwerk gezien ofzo, misschien? Nu we toch helemaal off topic gaan (sorry!) Ik heb áltijd koppijn richting het einde van de trip. Gaat met paracetamol wel voorbij, maar wat is dat joh? Ik vermoed dat er zoveel vreemd hersenactiviteit is geweest dat ik het gewoonweg niet kan bolwerken. Is dit voor anderen ook een herkenbaar iets?"

"Psychojohn zei: Ja ik bedoel meer dat ik het gapen ook altijd heb bij vasoconstrictie, en daarom doet het mij daaraan denken. Klik om te vergroten... No shit. Waarom heb je dan vasoconstrictie? (En sorry voor mijn botte grap. Als ik dat wist, had ik hem niet gemaakt.)"

"0t0lerance zei: Ga eens voorbij de recreatieve dosis.. zoals Terence zou zeggen "you took a pissant amount", deze dingen staan niet voor niets bekend als vlees van de goden.. voordat je zoiets onderneemt wel langzaam opbouwen naar de dosis (5gr gedroogde paddo's). Paddo's gaan ver voorbij je wildste fantasieën, voorbij wat te bevatten en met woorden te beschrijven is... Je concept van tijd en ruimte veranderd.. deze realiteit brokkelt af.. 'jij' met alles wat je weet wordt afgebroken.. Ben wel heel benieuwd of je dan nog hetzelfde erover denkt, maar denk dat je een kleine defragmentatie hebt ondergaan en uberhaupt anders over het leven gaat denken hahaha Klik om te vergroten... True! Ik ervaar overigens bij elke trip vernieuwende perspectieven waar ik dankbaarheid bij voel. Er is veel liefde. Ik zie schoonheid, zelfs in lijden. En ik voel een overvloed aan alles. Er is eenheid, ook in tijd. Ik aanschouw het leven, het heden, als een voortdurend veranderend, ongrijpbaar iets waar verleden en toekomst elkaar ontmoeten, waarbij er geen verschil is tussen beiden, omdat het ze tegelijk scheidt en verbindt. En waarbij herinneringen nieuwe betekenissen krijgen, een grotere ruimte voor ze ontstaat om in te bewegen door nieuw inzicht, ipv door te mijmeren. En als ik internet mag geloven zijn mijn visuals complex. Ik zie en ervaar beelden/dingen/ entiteiten die er niet zijn, heel levendig, en totaal niet eng. Edit: Ik vind het ook cool dat mijn onzekerheden onder een microscoop worden gelegd. Daardoor kan ik het na de trip onderzoeken en zien dat het niet zo belangrijk is. Dat lukt dan weer door de overvloed aan liefde en zelfliefde (dat is één en hetzelfde tijdens de trip) die ik ook gevoeld heb . Maar ik denk ook dat ik nog wel dieper kan ja. Het lijkt een beetje alsof de blauwdruk of het "huismerk" van mijn trip steeds regenboogjes/unicornworld/hemelswit/glitters/fluorescerend en goud is (niet constant, maar in golven). Ik zou best een ander soort bubbel willen. Gelukkig duurt het leven nog lang, dus ik heb geen haast Edit: ik vind lsd ook makkelijker. Minder confronterend, mentaal minder heftig en fysiek meer actief. Maar ook minder bizar en minder diep. Ikzelf zoek liever de diepte op en van mij mag het wel bizar zijn. Nieuwsgierig: playlist van johns hopkins psychedelic therapy. Ga ik straks meteen ff luisteren. En is er een echt een verschil tussen paddo's en truffels?"

"Psychojohn zei: Ja heb daar een aantal keer last van gehad na 3mmc, beetje jammer. Klik om te vergroten... Niet meer doen dan. Bah zeg! Lijkt me heel naar om te ervaren."

"Interessant om te lezen allemaal. Ik wist dat niet."

"Vrouw 37 jaar 68 kilo Genoeg ervaring met truffels 25 tot 30 gram Mexicana In mijn huis waar mijn vriend ook was (hij had geen zin om mee te doen). We deden tijdens mijn trip de normale dagelijkse dingen, zoals avondeten, samen op de bank zitten, nieuws kijken, serie opzetten. Starttijd: 18u Eindtijd: 2.30u Ik ga geen verslag schrijven. Alleen een opsomming: - tijdens de coming up wilde ik muziek opzetten, maar raakte ik per ongelijk mijn scherm verkeerd aan en stuitte ik op een krantartikel over mijn ex (gevoelig onderwerp). Ik was blij om te voelen dat het me niet zoveel deed. - hoogtepunt van mijn trip begon tijdens het rtl nieuws. Die had fantastische kleurtjes. Ik was totaal gebiologeerd door Carien ten Have die ik normaal gesproken maar stijfjes vind, maar nu vond ik haar prachtig en heerlijk om naar te luisteren. Ze spatte echt van het scherm. Het viel me op dat de beelden van Israël en Palestina nog altijd heel mooi kleurden. Dat vond ik wel een beetje vreemd. Had verwacht dat ik zulke donkere beelden ook donker zou beleven. Maar toen er een vrouw in beeld kwam met twee dochtertjes die vertelde dat haar man overleden was, begon mijn hart ineens tekeer te gaan. Ik kan me natuurlijk heel goed identificeren met deze vrouw, omdat ik ook een man en twee jonge dochters heb. - de trip was op een bepaald moment heeeeeer-lijk met ogen dicht. Wat een kermis was dat zeg. Prachtig! Vooral als ik in mijn vriend kroop. Ik had mijn hoofd op zijn buik en hoorde en voelde het voedsel verteren, zijn hart kloppen en het rijzen en dalen door zijn ademhaling. Ondertussen voelde ik ook mijn eigen lichaamsfuncties en met mijn ogen dicht zag ik een splitsing in de CEV's, een deel die aan hem toebehoorde en die andere van mijzelf. Ze waren los van elkaar, maar beïnvloedde elkaar constant. Als een soort lavalamp ofzo. Eén geheel, onze materie had een gelijke massa, alleen het veranderde om elkaar heen. - mijn vriend was op zijn telefoon bezig en ik keek mee (wat ik normaal niet doe). Hij was met zijn werk bezig en ineens voelde ik me een beetje alleen. Op het beeldscherm veranderde álles in pulserende hartjes en ineens voelde ik een traantje. Ik vroeg mijn vriend of hij een knuffel wilde geven. En ipv dat hij mij knuffelde, liet hij zichzelf knuffelen. (Dat is een patroon bij ons). Tijdens de trip kon ik heel duidelijk vertellen waar mijn behoeften lagen. En ik zei: ik wil dat je mij vast pakt en tegen jou aan drukt. Dat deed hij en dat voelde fantastisch. Daardoor nam de intensiteit van ds CEV's sterk toe. - we keken een Amerikaanse documentaire over leven op andere planeten. We raakten allebei ontzettend afgeleid door die overdreven spanningopbouwende stem en muziek. Ik vroeg me af waarom ze dat maar blijven doen in Amerika en waarom Nederland dat nooit heeft overgenomen. - we begonnen aan een nieuwe serie Sex Education en ik had zooooooo ontzettend de slappe lach. En juist omdat mijn vriend een beetje of niet lachte, nam mijn slappe lach alleen maar toe. Juist omdat het zo ongepast was om zo uit elkaar te barsten van hilariteit. Ik deed heel erg mijn best op mijn lach te onderdrukken, maar mijn gezicht was kleddernat van het lachen en ik rolde zowat van de bank. Niet te doen gewoon. - de hoofdpersonage (wiens verliefdheid niet beantwoord werd) deed me denken aan een aantal jongens uit mijn jeugd en ik had het ineens ontzettend met ze te doen. Ik dacht na over mezelf. Waarom ik altijd zo bang was voor jongens die bij mij wilde zijn. En waarom ik nu met een man ben die absoluut een goed hart heeft en goed voor mij is, maar verder vrij solistisch is, terwijl ik zeker "warmere", meer attente jongens kon krijgen. Maar die wilde ik niet. Daar kon ik niet tegen. Ik hou van de eigengereidheid van mijn vriend, maar ik moet wel duidelijk zijn over de nabijheid waar ik ook naar verlang. - ik keek naar mezelf in de spiegel. Ik had een golvend gezicht. Ik genoot van mijn haren. Ik keek naar mijn lichaam en verwonderde me erover dat ik mijn buik helemaal niet dik vond (is een issue voor mij de laatste tijd). In mijn gezicht zag ik mijn moeder, mijn zus en mijn vader tegelijkertijd. Dat vond ik een heel vreemde gewaarwording. - ik keek naar een leuke foto van mijn twee dochtertjes en tranen biggelden over mijn wangen. Wat zijn ze prachtig. Kunnen ze niet voor altijd zo lief en klein blijven? Nouja en verder sprankelde de hele trip met felle kleurtjes, veranderende krullende barok achtige vormpjes en knallend felle CEV patronen. Tijdens de coming down begon mezelf af te vragen of ik wel helemaal normaal ben dat ik op een doodnormale avond aan de truffels ga. Ik voelde plotseling heel sterk dat ik naar iets wil streven. Ik heb een mild depressieve periode gehad en ik snak nu naar iets doelgerichts. Iets met focus, zonder dwalingen zoals dat trippen. Er is niets mis met escapisme maar ik hecht meer waarde aan het streven naar doel, naar iets waar je hart naar verlangt, waar je blij van wordt. Ondanks dat ik om 18u al begon, kon ik pas om 3u slapen. Oh het is toch een verslag geworden 😇"

"Ik voel het vanaf 7 gram. Bij 10 gram trip ik. 15 gram is in principe voldoende voor mij. Maar ik was nieuwsgierig hoeveel meer intenser het worden kan. Ik merk nu de dag erna nog wat na effecten. De kleuren zijn intenser dan normaal. Best wel mooi en absoluut niet storend ."

"Kan het misschien zijn dat de combinatie van Mexicana en Galindoi iets doet wat niet fijn werkt? Of is dat onzin? Ik kauw altijd extreem lang op truffels, zodat er zoveel mogelijk via het wangslijmvlies wordt opgenomen. Mijn laatste trip op galindoi 15 gram duurde zeker 6 uur of meer en viel goed. Leek wel een mix van X, lsd en truffels. Geen last van bodyload. Ik had wel ff een fase van extreem gapen. Dat heb ik altijd bij iedere truffelsoort (en niet bij lsd trouwens) maar dat gaat altijd weer voorbij."