"Gedroogde Mexicaanse paddo’s. (Teveel)
De naam zegt het eigenlijk al.. De avond begon goed, maar toen kwamen de slechte tijden…
14 februari 2009: Een geweldig “ dom “ plan..
Het was Valentijn en mijn vriendin en ik zaten lekker op de bank te chillen. Dan belt om 11 uur ’s avonds een maat van me op, of ik zin heb een filmpje te kijken. Mijn vriendin was toch moe en ging thuis lekker slapen. Ik spring meteen in de auto naar m’n maat.
Eenmaal daar aangekomen had ik bedacht dat het wel leuk zou zijn om er een paddo avond van te maken.
Het was een strak plan, maar er waren een paar downsiders.
- z’n ouders zouden om 2 uur thuiskomen van een feest. Met zijn moeder als de Bob dus nuchter. En het huis is nogal gehorig.
- De paddo’s lagen bij mij thuis in Amsterdam (Studentenkamer) en we waren in Brabant. (2 uur op en neer)
- M’n maat zou om kwart over 8 ’s ochtends opgehaald worden om te gaan skiën..
- Mijn ouders hadden de auto ’s ochtends om half 9 weer nodig.
Na hier samen goed over nagedacht te hebben, nemen we de risico’s voor lief en vertrekken we richting Amsterdam.
Onderweg waren we al helemaal blij met het idee dat de avond zo relax ging worden. We komen aan in Amsterdam, nemen al het gruis wat nog over was van m’n paddo kweekset. Twee grote handen vol met gedroogde paddo’s. En vertrekken weer richting Brabant.
Na een half uur op de terugweg te zijn, nemen we het besluit ze maar vast op te eten, want het duurt toch een uur voordat ze inkicken.
We slokken alles in een keer naar binnen met grote stukken chocolade. Het is nu 1.15 en we moeten nog een half uur rijden.
Na bijna bij mijn maat thuis te zijn voel ik hem al opkomen. De druk op mijn hersenen neemt toe alsof al het vocht er even uitgezogen wordt. Ik voel me chill en parkeer de auto iets naast het huis van m’n maat.
Er lag een briefje op de tafel dat z’n ouders al thuis waren en z’n zusje ook. Dat was heel relax, want heel normaal waren we niet meer.
Om het effect een beetje te versterken lopen we naar buiten om nog even een paar joints te roken. Het effect werd sterker en na 10 minuten zitten we te gieren van het lachen in de huiskamer.
We hadden de film “the long weekend” opgezet, maar konden hem niet echt volgen.
Inmiddels is het 2.15 en de hele kamer werd versierd met Cyaan en Magenta kleuren. Elke keer als ik naar m’n maat keek dacht ik dat ik naar mezelf in de spiegel aan het kijken was.
Om de zoveel tijd komt er in de film “The long weekend” een funniest home video langs. Elke keer lagen we dubbel van het lachen en begonnen een beetje op en neer te deinen over de vloer.
Na een hele tijd van lachen, gieren, brullen en ontdekken zitten we een beetje versuft in de bank in onze eigen wereld. Ik dacht nergens over na en alles was op en top relax.
Dan rond een uur of 3 sta ik op en zwalk in naar het toilet. Hiervoor moet ik eerst de keuken door en daarna in een halletje naar het toilet. Mijn maat zit nog steeds te relaxen in de bank. Toen ik terug kwam van de geweldig verlichte wc (op de een of andere manier worden die witte tegeltjes op toiletten altijd zo ontzettend prachtig..) had ik zin om een geintje uit te halen bij m’n maat en zeg tegen hem:
“He mattie, ik loop net naar boven.. (giechel) sta ik ineens bij jullie pap en mam in de kamer.. (ernstig gezicht), hoor ik.. He wie is daar.. Hallo?..”
Mijn maat schiet overeind!! Serieus!! Schreeuwt ie..
Ik blijf hem een paar seconden geschrokken aankijken en zeg dan.. “Nee natuurlijk niet”
Hij vond het geen leuke grap en raakt meteen uit de chillmodus.. Elke kraak beweging schiet hij overeind, bang dat z’n ouders naar beneden komen.
De TV blijkt veel te hard te staan en gaat bijna op volume 0. Ik stel hem gerust dat er niets aan de hand is, maar hij is niet meer op zijn gemak te brengen. Ik zat daarentegen nog steeds heel ver weg te chillen.
Dan rond een uur of 5 staat hij op en zegt dat ik moet gaan.. Hij word over een paar uur opgehaald en het is mooi geweest, ik moet de deur uit…
Helaas snapte ik er niet zoveel van en stap zonder tegenstribbelen gewoon de deur uit, de vrieskou in. M’n maat roept na dat ik niet mag gaan autorijden.. Nou ik kon nog niet eens de autosleutel vinden in m’n jaszak, dus daar was ik zelf niet zo bang voor.
Ik loop in de wondere ijzige wereld richting de auto. Ik had nog geen plan, maar dacht dat als ik een uurtje zou slapen in de auto, dat ik dan wel naar huis zou kunnen rijden. Mijn huis is op zo’n 5 minuten autorijden van hem vandaan. Lopen was geen optie, want de auto moest ’s morgens op tijd thuis staan. Verder had ik niet veel opties, want ik kon totaal niet logisch nadenken. Eenmaal in de auto begon de paranoia.
De auto staat midden in een bevroren, donker landschap met als enig licht het licht van een verre straatlantaarn. Het is superstil en ik durf de verwarming niet aan te zetten, te bang dat iemand mij daar zou spotten. Als ik licht in de verte zie, denk ik dat er mensen naar me op zoek zijn en ik duik weg in de passagiers stoel. De lichten verdwijnen uiteindelijk in de verte en ik kom langzaam weer overeind. Ik besef dat ik door de angst ontzettend moet plassen en ik sluip de auto uit om te gaan plassen. Ik loop naar de overkant van de straat om bij de bosjes te gaan staan. Het is nog steeds donker en stil, door de glinstering van alle bevroren objecten voel ik me bekeken. Ik plas snel en schier weer terug naar de auto. Als ik voor de auto sta denk ik dat ik m’n sleutel erin heb laten liggen. Na 10 seconden voelen in m’n zakken vind ik de sleutel en maak ik de auto weer open. Snel ga ik zitten en doe de deur voorzichtig dicht. Daar zit ik dan weer.. Alleen in de koude auto in het donker.. Dan sms ik m’n maat of het verstandig is als ik de verwarming aanzet. Smst hij terug: (weet ik niet.. Is het koud dan?)
Daar had ik dus niets aan. Ik begon door te denken en malen te met m’n gedachten. Wat een stom plan!! Ik draai op een gegeven moment de sleutel in het slot en zet de verwarming aan. Net als ik een poging doe te gaan slapen denk ik aan de verhalen van mensen die sterven in de auto door de verwarming. Meteen zet ik de verwarming weer uit en kijk weer angstig over de glinsterende straat. Ik had hulp nodig en begon te bellen met een andere maat van me (Eddie, m’n buurjongen). Van al mijn maten was hij de enige die dicht genoeg in de buurt zou zijn om me te helpen. Mijn vriendin wilde ik nooit van m’n leven bellen. Maar helaas, hij nam niet op, ook niet na 10 pogingen.
Het is inmiddels zo’n kwart voor 6 ’s ochtends. Ik moet naar huis dacht ik bij mezelf, in deze situatie zal ik doodvriezen.. Met deze gedachten draai ik de sleutel weer in het slot en start de motor, haal de handrem eraf en zet de versnelling in zijn achteruit. Langzaam laat ik de auto achteruitrollen, ik zie niets, oja de lampen aanzetten! Na 2 meter draai ik de verkeerde kant op en stamp megahard op de rem. Dit word niets! Ik moet hulp hebben.
Ik ruk de sleutel uit het contact en kruip weer ineen. Nogmaals doe ik een poging te gaan slapen en wil de radio aanzetten voor wat afleiding. Ik kon het ding niet bedienen en kreeg 2 radiozenders door elkaar heen met ruis erbij. Het leek wel een horror scene. Voordat ik m’n ogen sluit, besluit ik de wekker te zetten en nog één keer Eddie te bellen. Dan hoor ik in de verte.. “Hallo… Wat moet je!”
Het geluid uit de telefoon leek meters ver weg, maar het geluid klonk hemels.. Ik was even niet meer alleen. Ik begin meteen te roepen dat hij niet op moet hangen en me moet helpen. Ik hoor hem scherper worden aan de telefoon en vragen: “Waar ben je dan? Is het weer zover? Dit is geen grap hé!!” Nee! Zeg ik. Ik smeekte hem met alles wat ik had dat hij moest komen helpen en legde de situatie uit zo goed ik kon.
Na even nadenken over hoe hij naar mij moest komen, zegt hij: “Wacht maar, ik kom wel te voet. “ Ik mag alleen geen autorijden want ik heb wat gedronken maarja. Ik kom eraan!.” Meteen na die woorden valt m’n telefoon uit. Batterij leeg! Maarja het kon me niet meer schelen, de redding was net op tijd.
Nu werd ik weer blij en kon ik ineens weer genieten van het prachtig glinsterende landschap. Het wachten duurde wel lang, maar uiteindelijk kwam Eddie er aan rennen. Ik ben nog nooit zo blij geweest om hem te zien! Hij stelt me gerust en stapt in de auto. (Het was een automaat, dus hij snapte even niet hoe dat stomme ding werkte.) Dan rijdt hij weg en ik vertel het hele verhaal aan hem. Zegt hij:
Hmm dat was niet zo’n slim idee dan.. :P
Eenmaal thuis aangekomen sluip ik naar m’n kamer en lag ik in bed met een euforisch gevoel. Alsof ik een hele strijd had overleefd en niemand er iets van zou merken.
Ik pakte m’n ipod en heb nog even genoten van m’n trip.
En we leefden nog lang en gelukkig!
Behalve m’n maat, want die stond heel erg brak op de skibaan de volgende dag.
Wat hebben we nu geleerd?
- doe paddo’s niet ‘s nachts als je de volgende ochtend moet gaan skiën.
- denk niet dat je nog kunt autorijden met paddo’s op.
- doe het niet als je in een gehorig huis bent en je ouders liggen op bed. (en je ouders zijn tegen drugs.)
- Zet nooit je maat alleen het huis uit met paddo’s op!
- En weet wie je maten zijn die altijd voor je klaarstaan!
Bedankt voor het lezen!
Laterr x C"
In: Hmm dat was niet zo’n slim idee dan..
1-1-2024