Breekijzer

"Sillous zei: Hoi toppers ik heb best een fysieke job waar ik 5 dagen op 7 om 4u op moet. Dat gaat me goed af, alleen dat ik na 14u (thuiskomst) geen fut/motivatie meer overblijft om dingen te doen die ik elke dag zou moeten doen/willen Ik zou toch elke dag als levensstijl yoga willen sessie doen, 1 huishoudelijke taak, Wim Hof oefening, koude douche, en eventueel ook een schilderijtje ofzo afwerken al is het maar digitaal achter de computer. Dat is helemaal niet veel zeker niet aan de vrije uren die ik heb op een dag, alleen ontbreekt mij ofwel de zin of de energie of beiden. Ik heb periodes waar ik deze gewoontes 2 weken volhou maar dan houd het op bij warme weer, drukke werkweek, geen motivatie,... Krijg het schijt van deze jojo-gedoe en zoek wat me kan helpen om het toch gedaan te krijgen... Op dit moment kijk ik naar Adderall en Vyvanse Maar wellicht zijn er nog tal van andere middelen die misschien beter zijn. Iets dat mij extraverter en socialer maakt met minder remmingen/verlegenheid zou mooi meegenomen zijn (want dat zoek ik namelijk ook maar dat staat lol van deze topic) geen snuifstuff liefst Klik om te vergroten... Weet je wat goed helpt? Zonder dat je daar iets voor nodig hebt, behalve een bed en een donkere kamer? Een power nap! Sommigen zetten een wekker, ik eigenlijk nooit. Soms word ik na een kwartier wakker en soms na een uur. Daarna is het vaak even weer acclimatiseren maar... als je dat hebt gedaan (ik ga na het dutje vaak ff met de hond wandelen)... dan voelt het alsof je weer bruist van de energie. In het begin als je een power nap wilt doen lukt het niet. Je kunt niet in slaap komen omdat je het niet gewend bent. Je lichaam kent dat niet. Maar blijf het volhouden, elke dag, voor 2 weken lang. En je zult merken dat je lichaam eraan went en steeds sneller in slaap valt. Als ik nu ga liggen in de middag ben ik met 1 minuut weg. En voel me daarna weer top, want ik kan het tweede deel van de dag aan. Winston Churchill deed het ook geregeld, en moet je zien waar het hem heeft gebracht 😂"

"Casrus zei: Het leven is pijnlijk, teleurstellend en ongelukkig. Drugs geven ons even de mogelijkheid om daar overheen te stappen. Klik om te vergroten... Dat klinkt wel erg negatief. Daar geloof ik niet in. Het leven is een gift. We zijn super kort hier en moeten er allemaal op onze eigen manier iets van maken. Misschien is dit dan gewoon 'mijn manier'. Ik weet het ook niet."

"dupont zei: Lekker je middelenverslaving omzetten naar een gokverslaving. Top idee! Maar ff serieus; zingeving in je leven zal je zeker goed doen. (Vrijwilligers-)werk, voldoende vrienden, hobbies zullen helpen om plezier te halen uit gezonde activiteiten. Klik om te vergroten... Wat een ***reactie zeg. Lekker bemoedigend. En btw.. traden is iets heel anders dan gokken, maar dat even terzijde. @Fairflower hoe gaat het er nu mee?"

"Casrus zei: "the business that is gambling hates the gambling that is business." Klik om te vergroten... die vat ik effe niet haha"

"Mevrouw Pløp zei: Forumregel 1: noemen van verkooppunten is verboden, op straffe van een permanente ban. Voor deze keer kom je weg met een waarschuwing Klik om te vergroten... Excuus!"

"Me niet goed (genoeg) voelen herken ik zeker. Ik ben begonnen aan een boek over sociale angst. Van die angsten heb ik ook regelmatig last. De auteur van het boek geeft aan dat iedere sociale angst, in welke vorm ook, voortkomt uit een overtuiging van dat je jezelf niet goed (genoeg) vind. Je gelooft vervolgens ook dat anderen dit ook zo zien. Daar kun je dan in iedere sociale situatie last van hebben. Negatieve gedachten dat mensen iets van je vinden etc. Ik ga hier nog verder in ontdekken, maar voor mij kan dit wel een oorzaak zijn dat ik mezelf veel wil verdoven. Ik ben vaak op zoek naar middelen die me energieker en socialer maken. En tegelijkertijd mijn angsten / vele gedachten onderdrukken. Uiteindelijk zou het mooi zijn als ik minder last heb van die shit in mijn hoofd, dan heb ik mogelijk ook niet meer zo de neiging om middelen te gebruiken."

"Mindless zei: Ik ben het eens met die auteur dat sociale angst voortkomt uit de overtuiging jezelf niet goed (genoeg) te vinden, maar geeft hij/zij dan ook aan waar die overtuiging uit voortkomt? (Nu volgt mijn mening. Hierbij alvast een disclaimer voor dat ik stellig overkom, maar ik laat mijn gedachten even vloeien zoals ze komen) Die overtuiging komt voort uit niet gegrond zijn in jezelf. Dat klinkt nogal abstract, maar ik bedoel: niet bewust zijn van jezelf. Helaas weet ik dit nu even niet op een niet-zweverige manier te zeggen (ik probeer meer alledaagse taal te vinden voor iets wat eigenlijk extreem simpel is, maar zo moeilijk uit te leggen in woorden, but bear with me...), maar ik bedoel bewust zijn van "dat wat ziet". Ik zeg het even zo, omdat "bewust zijn van jezelf" verkeerd opgevat kan worden. Want wat is "jezelf"? Je kunt bijvoorbeeld ook jezelf zien als je naam, maar dat is maar een concept met allemaal informatie eraan vast (je verleden, je relaties met andere mensen, etc). Of je kunt jezelf zien als je lichaam, maar slechts bewust zijn van je lichaam werkt hier ook niet, want dan is er nog steeds "jij" en je lichaam. Maar als je je bewust bent van "dat wat ziet", dán ben je je écht bewust van jezelf. Dan zie je niet alleen de wereld, maar dan weet je vóórdat je de wereld ziet, dat "jij" bent. En die "jij" (of "ik", vanuit jezelf bekeken) is écht zelfvertrouwen. Het is zelfvertrouwen dat van binnenuit komt. Zolang je je bewust bent van jezelf, is er die stroom van waar zelfvertrouwen. Maar wat er nu gebeurt, als je je niet bewust bent van jezelf (van dat wat ziet), dan is er geen andere optie dan dat je jezelf(vertrouwen) in de wereld gaat zoeken. En daar begint de grote vergelijking: Jezelf vergelijken met alle anderen. Nu komt je zelfvertrouwen niet meer van binnenuit, maar moet deze (schijnbaar) gewonnen worden in de wereld daarbuiten (buiten jezelf). Je zelfvertrouwen wordt conditioneel. Er zijn nu voorwaarden aan verbonden. Bijvoorbeeld: - Ik voel me niet waardig, zolang ik niet een slank figuur heb, zoals... - Ik voel me niet waardig, zolang ik geen gespierd lichaam heb, zoals... - Ik voel me niet waardig, zolang ik geen partner heb - Ik voel me niet waardig, zolang ik geen materieel succes heb Enzovoorts... Dit zijn allemaal condities van een geest/bewustzijn die niet in verbinding staat met zichzelf en zo dus geen toegang heeft tot intern onvoorwaardelijk zelfvertrouwen. En wat dan gebeurt, is dat je "zelfbewust" wordt, maar op de slechte manier. Omdat je niet gegrond bent in zelfvertrouwen, heb je het gevoel dat anderen naar je kijken en over je oordelen. Ómdat je constant over jezelf oordeelt... Je denkt dan dat de ander denkt over jou wat jij denkt over jezelf... Terwijl dat misschien helemaal niet zo is, maar ook al zou dat zou zijn, is het irrelevant. Het probleem is dat je je zelfvertrouwen niet van binnenuit haalt, maar van buiten. Het is als een indirect pad naar jezelf: je doet dingen in de wereld, om een proefje van je zelfvertrouwen - dat al onlosmakelijk is van jezelf (en dus jezelf is) - te krijgen. Ik wil niet zeggen dat het slecht is om een slank of gespierd lichaam na te streven, om een partner te zoeken, om materieel succes na te streven, etc. (deze dingen zijn misschien niet op jou van toepassing, maar vul hier alles in dat je extern van jezelf zoekt) Al deze dingen zijn op zichzelf goed. Maar als je daar je waardigheid in zoekt - in externe factoren - dan zoek je jezelf buiten jezelf en stel je zo voorwaarden aan je zelfvertrouwen. Terwijl zelfvertrouwen helemaal vrij toegankelijk is, enkel door bewust te worden van en te rusten in, jezelf. Aaarghh... Waarom is het zo moeilijk om dit kort en in normale taal neer te zetten! Het is zo extreem simpel... Het is alreeds onszelf. Wij zijn alreeds dat wat we allemaal zoeken. Er ontbreekt niets, er is alleen een verkeerde perceptie, waarin we onszelf (en dus onze waardigheid en zelfvertrouwen) in de wereld zoeken. We zoeken onszelf op álle plekken, behálve daar waar we echt zijn... Frustrerend! Excuses voor het toch weer zweverige verhaal, maar ik had het gevoel dit even kwijt te moeten en misschien dat iemand toch herkent wat ik hier zeg. Wellicht dat ik nog betere, kortere en meer down to earth taal zal vinden om dit in te verwoorden, want in principe is er helemaal niets ingewikkelds of "spiritueels" aan je bewust zijn van jezelf en zo je zelfvertrouwen uit jezelf halen. Het is het meest simpele, natuurlijke, gegronde ding dat je kunt doen. Klik om te vergroten... Bedankt voor je reactie. Ik probeer het te begrijpen, maar ik heb het nu 3 keer gelezen en het landt eigenlijk nog steeds niet echt. 'Dat wat ziet' is me ook te vaag, Conclusie is in ieder geval wat ik eruit op kan maken dat ik extern zoek naar antwoorden, maar dit eigenlijk intern al heb. Die heb ik vaker gehoord, alleen ook dat vind ik te lastig om te bevatten. Of, laat ik het zo zeggen.. de antwoorden kan ik nog niet vinden."

"Hai, ik kwam dit topic van jaren terug onlangs tegen via google. Toen dacht ik .. laat ik het ook gewoon proberen want ik kan wel een steuntje gebruiken! Een uur geleden heb ik dus ook voor het eerst 4FMPH genomen, de helft van een 25MG pil. Tot nu toe is het eigenlijk heel prettig. Ik heb het ingenomen omdat ik een (saaie) cursus volg over crypto traden. Ik wil de theorie wel goed beheersen, de video's goed volgen en ermee aan de slag gaan, maar ik merkte dat ik "nuchter" vaak mijn focus verlies. Vandaar dat ik dit goedje had besteld. Het leek me ongevaarlijk na het lezen van dit topic. Tot nu toe dus erg prettig en ik heb bijna geen last meer van gedachten / dingen die mij afleiden. Alleen de reactie hier plaatsen dan Het is nu gewoon leuk om de cursus te volgen en de charts in te duiken haha. Ik ga weer verder. Tot nu toe in ieder geval veelbelovend. Niet overheersend. Het geeft veel rust in mijn hoofd en dat is al super."

"Interessante vraag. Ik heb vaak een moment uit het niets dat ik helemaal klaar ben met alle middelen. Ik heb al veel verslavingen gehad. Speed en GHB/GBL zijn de beste voorbeelden van drugs. Maar denk ook aan verslaving van meer "geaccepteerde" middelen zoals roken, koffie en alcohol. Bij al die dingen heb ik dan uit het niets het moment... klaar mee. En dan stop ik cold turkey. Enkele maanden geleden was ik clean van alles. Letterlijk niets meer wat ik nam qua opwekkends of bewustzijn veranderende middelen, zelfs geen koffie of thee meer. En ook geen pre-workout voor het sporten. Toch merk ik vroeg of laat weer dat er een soort drang op komt spelen die zegt "koop toch dit of neem toch dat". Een beetje het engeltje op de ene schouder en duiveltje op de andere schouder verhaal. Dat gebeurt vooral op de moment dat mijn leven wat dof voelt of als ik saaie dingen moet ondernemen, zoals nu ben ik pas begonnen met crypto traden. Ik wil dat dan graag onder de knie krijgen, maar vind het moeilijk me te concentreren. Er spelen dan ontzettend veel gedachten en ben constant afgeleid. De duivel heeft me dan over kunnen halen om phenibut te kopen, vodka cola en een designerdrugs genaamd 4F-MPH. Soms denk ik dat ik me er maar bij neer moet leggen... ik heb in het verleden ook veel psychedelica gebruikt. Altijd met ontzettend veel plezier en bijzondere ervaringen aan gehad. Denk aan truffels, LSD en paddo's. Maar ook keta en metox. Het is soms wel eens flink misgegaan, maar ik denk nog nooit zo erg dat ik echt denk ik stop er volledig mee. Ik heb bij vrienden ook gezien dat het wel degelijk flink mis kon gaan. Bewusteloos opgehaald door de ambulance en dus op ziekenbezoek geweest. Nog steeds knapt het niet 100% af. Gisteren vroeg ik het me letterlijk nog af... waarom ben ik altijd op zoek naar "iets". Ben ik dan niet happy met mezelf, met het leven zoals het is? Ik heb het geschreven in mijn journal, maar kon geen antwoord vinden. Ik probeer rust te vinden in mijn hoofd, alles gaat alle kanten op. Ik kom niet goed toe aan de dingen die ik wil. En heb het idee (en de ervaring) dat dit alleen lukt met iets op. En dat laatste wordt telkens weer bevestigd. Lastig. Verder gaat het wel goed met me maar dit is wel een dingetje."