Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Hoi sniesnasnatsie! Wat vervelend om te horen dat je een slechte ervaring hebt gehad, die ook nog eens is blijven hangen. Je bent hier zeker niet alleen. Ik heb zelf ook iets vergelijkbaars meegemaakt, al was dat op een combinatie van truffels en wiet waar ik enorm bad op ging. En precies wat jij ook hebt, bleef er toen ik helemaal nuchter was een soort angst over die ik daarvoor niet had. Het goede nieuws is wel dat het niet voor altijd is Hoe ik het zie, is dat de "trip" iets in je hersenen hebben losgemaakt wat er eerst niet was. Een soort angst/paranoia, je hebt nu een keer deze trigger gehad en die blijft maar terugkeren. En elke keer dat je opnieuw bang wordt, versterk je dat patroon waar je in terugvalt. Het vervelende is dat je zelf weinig controle hebt over die gevoelens die naar boven komen... Jij kan niet bepalen wat voor gedachtes je denkt, en je brein schiet nu steeds weer angstige gedachtes op je af. Wat je wel kunt doen - en wat mij toendertijd geholpen heeft - is leren omgaan met de gedachtes. Verzet je er niet tegen en probeer je niet mee te laten slepen. Je wordt ineens bang, iedereen kijkt naar je en praat over je?! Probeer bewust te worden wanneer deze gedachtes opkomen, maar prop ze niet weg. Oke, ik word ineens bang. Dat voel ik aan mijn lichaam aan (jouw symptomen). Ik denk dat mensen naar me kijken en over mij praten. Oordeel niet (dit moet ik niet denken! ik wil dit niet voelen!) maar ga er ook niet in mee. Je hebt het erkend en nu mag het gevoel weer weg gaan. Probeer je gedachten op iets anders te focussen - kijk bijvoorbeeld eens goed om je heen wat je allemaal ziet, of denk even na wat je nog moet doen vandaag, of probeer een leuke herinnering op te halen. Of focus alleen op je ademhaling, die is er tenslotte altijd. Het maakt niet uit wat het is, als je maar de gedachtes met angst/paranoia weet te onderscheppen. Dat is wat ik bij de psycholoog ook moest leren en je gaat merken dat elke keer dat je dat succesvol doet, dat de volgende keer dan misschien iets minder intens gaat zijn. Misschien komt het minder hard binnen, of kun je het makkelijker weer loslaten. Het zal niet volgende week over zijn, maar in ieder geval krijg je zo steeds weer een beetje de controle terug. Hopelijk geeft dat je er wat vertrouwen in dat je weer helemaal de oude gaat worden. Tenminste, hopelijk wel verstandiger dan je oude zelf, en geen drugs meer gebruiken in die omstandigheden Sterkte en voel je vrij om me een PB te sturen als je nog meer wilt weten!"
"Hey weekendtrip! Klinkt als een hele vette ervaring! Ik durf het zelf nooit echt aan om drugs te combineren, maar krijg er bijna zin in als ik dit zo lees haha. Ik denk ook dat je trip daarom zo intens was. Je kunt echt een visuele trip hebben op ketamine, maar dan moet je erg veel nemen om zo in een K-hole te belanden. Het klinkt alsof jij een redelijke dosis had, maar dat het op hol sloeg door de wiet+lachgas combo erbij. Ik heb vroeger wel eens 2CB of 4-HO-MET gedaan met een ballonnetje erbij en dat vervijfvoudigt (tijdelijk) de trip. Als je ketamine op zichzelf gaat doen, zul je niet zomaar in die wereld terechtkomen waar je tijdens je verhaal was. Voor mij zijn keta en LSD echt totaal niet te vergelijken. Ik heb het altijd een beetje gezien als een driehoek van alcohol, wiet en psychedelica waar ketamine precies tussenin zit (hoe meer je neemt, hoe meer je richting psychedelica gaat wel). Wat pen hierboven al zegt, truffels zijn een natuurproduct en daarmee super onvoorspelbaar qua effect. Ik heb intense trips gehad op 8gr en doodsaaie trips op 23gr. Dat vind ik zelf ook het vervelende aan truffels... Want de mooie trips waren ook echt GEWELDIG, maar als je een slechte batch hebt dan kan het ook een enorme domper zijn. Ik denk zeker wel dat je dieper kunt gaan in verdere trips als je eerdere trips hebt gemaakt. Hoewel elke trip anders is en het elke keer weer een beetje nieuw en onwennig voelt, leer je er steeds beter mee "om te gaan" en kun je het beter sturen. Als je dus van tevoren weet wat je wilt bereiken in je trip, kun je met wat trip ervaring makkelijker komen waar je wilt zijn. En ik kan ook beamen dat 4-HO-MET hét ultieme tripmiddel is als je graag prachtige visuals wilt aanschouwen zonder dat je er gelijk 8 uur of langer aan vast zit. Wij waren meestal na 3-4 uur wel uitgetript. De come-up is ook maar 20-30 minuten. Het enige nadeel voor mij is dat het qua bodyload vaak een stuk onprettiger is dan andere tripmiddelen."
"WeekendTrip zei: Dank je allebei voor de uitgebreide info en tips. Dus 4-HO-MET is vergelijkbaar met LSD en truffel trips? Heb je hier ook te maken met tolerantie opbouw zoals LSD? En ik begrijp dat een 20mg pellet al een redelijk normale dosis is voor een eerste ervaring? Klik om te vergroten... Ja, alle psychedelica heeft een opbouw van tolerantie. Ik zou echt als absolute minimum 7 dagen aanraden, liefst 14 of langer. 20mg is een prima startdosis. Ik ben er zelf vrij gevoelig voor (heb ook nog wel een tripreport of twee op dit forum slingeren ergens), en kan daar echt een volwaardige trip op hebben. Ik lees wel anderen die 30 of zelfs 40 nodig hebben om goed te kunnen trippen."
"WeekendTrip zei: Zojuist 4-HO-MiPT en 4-HO-MET besteld. Volgend weekend beide pillen na elkaar proberen. Ben heeeeel erg benieuwd naar wat het mij gaat geven Bij trip reports staan leuke ervaringen met deze combo Klik om te vergroten... Heb je het nog geprobeerd? En hoe vond je het?"
"WeekendTrip zei: Het was heel interessant. Ik had een dosis van 20/20 om te proberen. De 4-HO-MiPT lijkt behoorlijk veel op LSD, zeker alleen al de come-up: het beetje misselijke gevoel in de keel, maar gelukkig neemt dat snel af. Daarna is er ook een verhoogd gevoel bij aanrakingen, voel je je heerlijk en vrolijk en is de beleving van muziek extra intens. Qua visuals valt het daarbij tegen, zoals open als closed en was het eigenlijk niet tot nauwelijks aanwezig. We zijn toen naar de Grevelingen gereden en daar nam ik de MET (zo'n 1,5 later dan de MiPT). En wauw.....die gaf zeker visuals!!! Zeker vergelijkbaar met de 200um LSD die ik hiervoor had genomen: wuivende en krioelende bomen, wat soms lijkt op een zee van tentakels. Een spectaculaire lucht met patronen in de wolken, hervormende wolken en een soort time-lapse effect van lichtinval. De grond danste en golfte vrolijk. En nu had ik ook CEV met mooie kleuren en patronen die ik bij LSD niet had. Helaas had ik geen headset mee, want ik heb het gevoel dat de CEV daar flink mee gestimuleerd kunnen worden. Daarbij duurde het inderdaad max 4 uur totdat de effecten weg waren en tot zo'n 6 uur waarbij ook het high gevoel in je hoofd vrijwel weer weg was. Al met al een geweldige eerste ervaring! Maar het grote verschil is dat deze middelen puur het LSD gevoel en visuals geven, maar zonder de diepgang en emoties. Tenminste, dat leek tijdens deze eerste ervaring. Verder denk ik dat het ook geweldig kan zijn op een festival/hardcore feest ipv XTC. De volgende keer staat LSD weer op de planning met een dosis van 300um. Het lijkt of ik gewoon wat minder reageer en meer nodig heb. Bij 100 voelde ik wel veel, maar zag ik erg weinig: alleen een beetje ademende objecten. Bij 200um zag ik echt veel meer en kon ik het prima handlen: we zijn zelfs naar een pannenkoekrestaurant geweest. En ik heb toen emoties en gedachten gehad die volledig nieuw voor me zijn. Hier wil ik dus zeker meer over ontdekken voor mezelf. En de volgende keer MiPT/MET probeer ik 20/30 of zelfs 20/40. Klik om te vergroten... Zo, klinkt gaaf!! Dat zijn echt wel flinke dosissen inderdaad. Voor iemand met weinig tripervaring is 300ug echt wel een flinke kluif hoor. Besef dat het nogal een grote sprong is van 200 naar 300. Misschien eerst 250 doen?"
"Spyro zei: Als je nu volledig zou stoppen dan is het waarschijnlijk allemaal nog terug te draaien. Hoe meer je nu toch gaat snuiven, hoe meer je je blaas en k-cramps weer triggert. Ik zou inderdaad even wachten wat je lijf de komende tijd gaat doen. Ik zat in hetzelfde schuitje als jij, alleen moest ik na mijn aanvallen voor k-cramps direct naar het ziekenhuis en heb ik nog een jaar aan behandelingen gehad iedere week… Ketamine is een klote verslaving. Succes. 😘 Klik om te vergroten... Hoeveel gebruikte jij toen je die aanvallen kreeg? Klinkt heftig, ik ben wel benieuwd! Ketalicious zei: Ik zit momenteel (nog een paar weken) zonder werk als ik weer routine heb zal het weer een stuk makkelijker gaan, tot dan is het even aanprutsen maar ik stop nu in ieder geval een paar dagen en als het dan nog aanhoud een paar weken. Klik om te vergroten... Houd er wel rekening mee dat je jezelf altijd gebruik "goed kunt praten", want nu is het dat je geen routine hebt op het moment maar als je straks weer een baan hebt dan kun je het juist weer redeneren met "ik heb hard gewerkt vandaag dus heb het verdiend om nu te ontspannen". Waarmee ik niet wil zeggen dat het niet kan, maar wees bewust van je eigen valkuilen. Hier heb ik zelf in het verleden problemen mee gehad, je kunt alles goedpraten naar jezelf."
"Ook ik heb vrijwel exact dezelfde ervaring als jij gehad al was het dan in combinatie met psychedelica. De symptomen werden na die trip steeds erger tot ik uiteindelijk naar de huisarts ben gegaan waar ik oxazepam als noodmiddel kreeg voorgeschreven en later een combinatie van therapie en antidepressiva. Ik ging met stapjes vooruit en dat was heel prettig, maar uiteindelijk ben ik nog wel een aantal maanden niet mezelf geweest. Zoals hierboven ook al gezegd is het inderdaad je angstcentrum die gewoon op hol geslagen is. Wat ik bij therapie leerde was om enorm bewust te zijn van wat ik nou eigenlijk voel en denk. Ook moet je voorop durven zetten dat anxiety ongevaarlijk is. Het voelt heel dreigend en eng, dat weet ik als geen ander... Maar het kan je niks doen. Het zal ook altijd weer weg trekken! Daarom zou ik je aanraden om naar de huisarts te gaan. Om je een beetje op weg te helpen en moed in te spreken kan ik je wel vertellen hoe mijn traject ongeveer verliep: Mijn eerste oefeningen waren vrij simpel. Zodra ik een paniek/angstaanval op voelde komen, moest ik stoppen met wat ik aan het doen was en me compleet overgeven aan de aanval. In mijn geval was dat hartkloppingen, zweten, derealisatie en het gevoel van verlamde lichaamsdelen. Dat was vooral de eerste paar keer echt doodeng en heel onprettig. Maar als je dit vaker doet, ga je steeds meer beseffen dat het maar iets tijdelijks is en je niet echt in gevaar bent. Je lichaam reageert alsof dat wel zo is, dat maakt het zo vervelend. Door je zorgen te maken om de symptomen en angst die je voelt, kom je in een negatieve gedachtenspiraal ofwel feedback loop. Als je de gevoelens gewoon ervaart voor wat ze zijn zonder er een label ("angst", "gevaar") aan te hangen, zul je merken dat de aanvallen steeds korter duren en minder heftig worden. Na een tijdje zul je merken dat als de symptomen weer opkomen, je zult erkennen dat je het voelt ("mijn hart slaat ineens heel snel"), accepteren dat het zo is, en dan ga je niet verder op het gevoel of de emotie in. Voor je het door hebt is het gevoel dan ook weer weggetrokken. Zoals hierboven ook al gezegd is alles wat hierboven staat eigenlijk een vorm van mindfulness/meditatie. Natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan en het zal een hoop tijd kosten voor je weer helemaal de oude bent, maar ik kan je in ieder geval verzekeren dat dit gevoel tijdelijk is en je je er doorheen zult slaan! Heel veel sterkte, als je er meer over wilt vragen mag je me altijd een berichtje sturen!"
"Dessie zei: Hoelang had je last van die angst en heb je er nu geen last meer van? Had je ook paniekaanvallen zonder dat je geblowd had? Klik om te vergroten... Ja, ik stopte vrij snel daarna helemaal met blowen maar ook in het dagelijks leven kreeg ik paniekaanvallen en het gebeurde steeds vaker. Ik denk dat ik na ongeveer anderhalve maand merkte dat ik zodanig bang en gespannen was dat ik suicidaal werd. Daarom heb ik aan de bel getrokken en met spoed naar de huisarts gegaan om er iets aan te gaan doen. Vanaf dat punt werd het beter, de angst werd met de week minder maar ik heb er al met al zo'n 6-9 maanden last van gehad denk ik."
"Dessie zei: thanks voor je reactie man! Waar begonnen je symptomen mee? Je verteld dat het steeds erger werd - hoe ging dat bij jou? Ik ben niet echt bang voor angst ofzo, ook toen ik de badtrip had wist ik wel - dit is een paniekaanval en het gaat wel weer weg en ik ga nu niet dood. Kreeg alleen m'n gedachten niet rustig, kreeg alleen maar negatieve flits gedachten en ik was helemaal aan t trillen en dat zo'n 2 uur lang. Het was heel raar hoe m'n gedachten non stop negatief waren en ik dat gwn niet kon stoppen. Nu ervaar ik het heel anders, ik kan het slecht uitleggen maar soms ben ik er gewoon niet bij en op drukke plaatsen met veel rumoer raak ik beetje van t padje af. Het is niet meteen een paniekaanval want kan mezelf wel redelijk rustig houden voor de buiten wereld maar in mezelf is het complete chaos - gevoel van angst en alsof ik gek wordt ofzo. Me ademhaling wordt ook sneller en kan me niet meer focussen. Me vriendin vond me vooral heel stil terwijl ik normaal erg aanwezig ben. Moest vandaag ook naar de supermarkt en dan ben ik daarvoor echt angstig en na een tijdje gaat het wel oke... En die periodes heb ik verschillend op een dag, het is voornamelijk heel irritant ofzo. Ik weet dat er niks aan de hand is maar mn hoofd en lichaam gedraagt zich anders. Heftig dat je je eerst volledig toe moest geven aan je paniekaanvallen, lijkt me totaal niet fijn nee. Hoelang heeft het bij jou allemaal een beetje geduurd? En ben je er nu volledig overheen? En kwam jou angst ergens vandaan of is het puur getriggerd door de drugs ook? Klik om te vergroten... Goede vraag, ik weet nog dat ik het moeilijk vond om precies te bestempelen wat ik nou voelde (op normale dagen, als ik nuchter was). Het was gewoon een soort spanning en vaag gevoel van "impending doom" wat me constant bezig hield en daardoor sloegen mn gedachten steeds op hol. Alsof ik nooit ook maar een klein beetje rust kon vnden ergens. Dat heb jij zo te zien ook op het moment. Probeer je eens te verdiepen in meditatie, dan leer je jezelf aan om dat soort gedachten te herkennen, onderscheppen en verminderen. Sinds ik mediteer heb ik ook eigenlijk nooit meer een bad trip gehad. Dat gevoel wat je beschrijft is ook een vorm van angst. Je geest distantieert zichzelf als het ware van wat er gebeurt om jou/zichzelf te beschermen. Ik herken dat ook wel. Wat ik je zou geven als tip om op dat soort momenten juist heel bewust proberen te worden van je omgeving. Ga heel specifiek noemen wat je ziet, voelt, hoort, ruikt. Dan creeer je weer een soort verbinding met de werkelijkheid en kom je er makkelijker in terug. Mijn eerste keer werd getriggerd door de drugs maar daarna werd het een deel van mn dagelijks leven, het kon zomaar overal gebeuren en op het laatst was het al vanaf de seconde dat ik wakker werd mis. Dat is het moment dat ik om hulp ben gaan vragen."
"Mindless zei: Ik was het niet die het origineel postte, maar om te antwoorden: Geluk is mijn baseline aan het worden. Niet uitbundige euforie of zo, maar kalm vredig geluk, dankbaarheid voor alles en gebeurtenissen die dat verder spiegelen. En in contrast met hoe ik eerder was, zou ik kunnen zeggen dat ik nu high ben, maar dat is ten opzichte van toen, nu is het normaal om me gewoon goed te voelen, met natuurlijk ook weleens uitzonderingen (en ik moet zeggen dat als dat gebeurd, of meer accuraat: als ik het contact met mezelf verlies, ik dat soms als extra naar ervaar, door dat contrast). In die zin is "high" wellicht "verkeerd" gekozen, al heb ik persoonlijk geen probleem met die term hiervoor. Het negatieve hoort bij het leven, maar ik zie het niet zo als dat het leven min of meer gelijkmatig verdeeld is tussen negativiteit/positiviteit. Onze baseline Ãs geluk. Meer en meer daarin verblijven, is meer en meer positiviteit ervaren. (beetje als in: door een roze bril gekeken, wordt alles roze) Ik zie het ervaren van negativiteit als een soort alarm: kom terug naar jezelf. Klik om te vergroten... Dat klinkt heel goed, blij voor je om dat te horen! Ik weet dat dat bij jou ook wel eens anders in geweest. Ik herken me hier ook wel een beetje in: ik voel me steeds beter in de algehele zin, en haal geluk uit kleinere dingen dan vroeger. Ik zou kunnen stellen dat ik gelukkiger ben dan eerst. Maar toch vind ik het ook wel fijn om af en toe een intens tripje te ervaren of helemaal wonky te gaan op 2F-DCK Al doe ik dat nu niet meer om de verveling te ontsnappen of om me even "anders" te voelen. Het voelt als een verrijking van de rest van mijn leven, hoe raar dat misschien ook klinkt.."