Bee

"joostvanter zei: Bedankt voor je reactie, ik heb wel vaker pittig sterke hasj gebruikt maar dit waren effecten die ik nooit gevoeld heb, voor van t vergeten van de ademhaling schrok ik en dat ik nu nogsteeds niet besef wat er in mijn omgeving gebeurt, vind ik ook heel angstig.. Hoe kan het uberhaupt dat ik me nu nog zou voelen na een half jointje?.. Klik om te vergroten... Omdat hersenen raar zijn, en drugs ook. Ik zou me niet teveel zorgen maken en even niet blowen tot je weer "wakker bent" om het zo maar te noemen."

"Wat: Ayahuasca Wie: Ik en andere deelnemers Waar: Ceremoniële setting (NL) Al een lange tijd sudderde het idee om mee te doen aan een Ayahuasca ceremonie. Helaas heb ik een lange tijd anti-depressiva geslikt waardoor het voor mij niet mogelijk was, maar begin dit jaar ben ik af gaan bouwen en sinds enkele maanden leef ik zonder. En dat gaat prima! De laatste maanden heb ik erg veel over mezelf geleerd en heb ik ook de diagnose adhd gekregen, wat ingrijpender is dan ik dacht (voor de buitenwereld verandert er niet veel, maar er is enorm veel zelfverwijt en onbegrip weggevallen). Hierdoor weet ik niet goed welke richting ik uit moet gaan en zit er ergens een knoop, maar waar precies weet ik niet. Toen popte het idee in mijn hoofd toch weer eens te langzaam te zoeken en wellicht ooit misschien wel eens wellicht binnenkort kennis te maken met Ayahuasca. Enkele dagen nadat ik het gezocht had kwam het per toeval ter sprake binnen een vriendenkring en was er een gegadigde die vroeg of ik mee zou willen gaan. "Ja". De dagen voor de ceremonie heb ik veel nagedacht, ik was er immers veel mee bezig ook omdat er een dieet is om je aan te houden. Alles wat ik at "confronteerde" me weer met de komende trip. Eerlijk, ik ben overmand geweest door angst; welke skeletten zouden er uit de kast komen, hoe moet ik dit doen in een groep met mijn sociale angst, wat als ik paniekerig word, wat als ik het niet naar binnen krijg, wat als het niks doet, wat als ik het verschrikkelijk vind om te purgen? En ga zo door. Gelukkig heb ik inmiddels geleerd die angst voor het onbekende niet teveel te voeden, en ze al helemaal niet zomaar gelijk te geven, zodoende ben ik toch echt afgereisd naar het centrum. Eenmaal daar werden we super ontvangen, er hing een fijne sfeer en ik was al iets meer op mijn gemak. We maakten kennis met elkaar, kregen uitleg, deelden onze intenties en namen plaats in de zaal. Een voor een kregen we een bakje thee wat ik achterover gooide als een shotje. Toch nog iets positiefs meegenomen uit de ik-moet-me-als-stereotype-student-gedragen-periode. Ik bleef even zitten, besefte me dat ik net Ayahuasca had ingenomen en de paniek sloeg volledig in. Mijn hart ging tekeer en het angstzweet brak uit. Ik besloot maar te gaan liggen om mezelf wat te kalmeren, liefst voor de trip daadwerkelijk begon, want, ja, he, trippen+paniek, op zich. Door de paniek werd ik een beetje misselijk, ik probeerde me meer op mijn ademhaling te focussen wat ongeveer niet hielp. Ik probeerde mezelf te overtuigen dat het maar paniek was, dat de trip tijdelijk is, dat het vast prima zal gaan. Ineens voelde ik een golf aan rust en ontspanning over me heen drijven, ik zakte weg in het matras en kon eigenlijk niet echt meer bewegen. Ik voelde een soort warmte door mijn armen stromen en had het gevoel dat iemand me gerust aan het stellen was. Mijn misselijkheid was weg, bij anderen duidelijk niet, en ik zag een driedimensionaal oog me recht aankijken. Daarop volgenden allerlei andere beelden die langzaamaan steeds sterker, echter en vreemder werden. De kleuren roze en groen hadden een duidelijke overhand, maar ik zag vaak meerdere beelden tegelijkertijd waar ik eigenlijk geen kaas van kon maken. Ik werd nieuwsgierig naar de buitenwereld, deed mijn ogen open en was vergeten dat ik een vest had meegenomen wat aan de binnenkant blijkbaar een behoorlijk psychedelisch patroon had. Het patroon draaide, ging van links naar rechts, van boven naar onder, ik dacht, het is mooi geweest, ik doe mijn ogen terug dicht. Hierna volgde nog een compleet kleurenfestijn, het was waanzinnig mooi. Een beeld wat eruit sprong en wat het enige is wat ik me nog concreet kan inbeelden, en ook de laatste (sorry voor de spoiler), was het beeld van een vrouw. Ze glimlachte naar me met haar handen op elkaar (de namaste-houding, je kent het wel), opende haar handen en liet twee bladeren zien. Om haar heen krulden allerlei patronen, wel weer voornamelijk groen met enkele roze accenten. Toen ik dit beeld zag voelde ik een intense liefde en geborgenheid door me heen stromen. Dat moment stopte de visuals en"hoorde ik"; "Dat gevoel ken je niet zo goed he". Dit raakte mij enorm. Ik heb heel veel moeite met het ontvangen, maar daardoor ook het geven van liefde. Een beetje alsof je zelf wel een voorraad moet hebben gekregen om dat weer uit te delen. Door allerlei narigheid heb ik een groot deel van mijn leven niet de geborgenheid gehad die een mens/kind nodig heeft (los van het onbegrip wat ik ervaarde door onbekende adhd), ik voelde me onveilig en niet op mijn plek. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik die gevoelens en emoties niet verdiende, dat ik het eeuwige vijfde wiel op de wagen zou zijn. Daar komt ook mijn sociale angst vandaan. Dit drong enorm tot me door waarop een gigantische huilbui volgde die enorm opluchtte. Hierna ratelde deze gedachtenstroom nog wat verder door, zijn er tientallen puzzelstukjes op zijn plek gevallen (en nog wat huilbuien) en had ik het gevoel dat er een paar pleisters waren geplakt op wonden die ik niet had gezien. Ik had zoveel liefde gekregen dat ik dacht "dit kan ik niet bijhouden" en wou ik het verspreiden over de ruimte. Gelukkig was ik nog wel zo snugger om het in stilte te doen (er mocht niet gesproken worden), daar heb ik me dus wat mee bezig gehouden tot de trip af begon te zwakken. Omdat mijn brein nog steeds de humor er van in zag gebeurde dit intern zoals Oprah het doet; "You get the love! You get the love! Everybody gets te love!". En zodoende landde ik zachtjes terug in deze wereld. Na de ceremonie heb ik nog enorm goede gesprekken gehad met verschillende andere deelnemers en enkele begeleiders, over het middel maar ook over het leven en alles er tussenin. De volgende ochtend in stilte naar huis (mee)gereden met genoeg tijd om langzaam nog eens alles te overdenken. Al met al was het een intense, maar mooie ervaring. Als ik het zo lees doet het er eigenlijk geen recht aan, maar ja, wat doe je eraan. Ik moet het nog even laten sudderen (niet de thee), ik merk wel positieve veranderingen bij mezelf maar dit kan natuurlijk nog de afterglow zijn. Ik hoop in ieder geval dat er toch minstens een stukje blijft hangen Dank u voor het lezen, en natuurlijk ook een boel liefde voor jullie"

"Dankjewel! Ja, het was een erg mooie ervaring en ik ben ook best trots dat ik de angst niet heb laten winnen. Dat was op zich al een therapeutisch moment Het inzicht probeer ik ook meer toe te passen, ik maak op het moment ook iets makkelijker contact met nieuwe mensen en merk ook dat ik iets liever ben voor mezelf. Heel fijn. Het was nodig haha."

"Welkom terug op aarde! Klinkt als een prima trip, en heerlijk geschreven! Vind het ook wel grappig om te lezen dat je inderdaad zoveel meekreeg van die "oudheden" om het zo maar te noemen, ik hoor dat vaker en heb het zelf ook al regelmatig ervaren. Mocht je zoiets interessant vinden wil ik je van harte aanbevelen een te lezen over de stoned ape-theory van Terence McKenna (of gewoon zijn boek Food of the Gods lezen), dat gaat over de invloed van psychedelica op de ontwikkeling/evolutie van de mens zoals hij het zag. Jouw gedachte erover kan ik ook wel waarderen @Eik , klinkt zo gek nog niet. Ik denk dat onderschat wordt wat de rol van psychedelica is (geweest) in de geschiedenis, vooral betreffende religie en spiritualiteit. Ik bedoel, kijk naar deze plafonds; https://www.boredpanda.com/mosque-c...oogle&utm_medium=organic&utm_campaign=organic . Die kleuren en patronen komen me ook verdacht bekend voor"

"Yasspassss zei: Jullie hebben gelijk ik vind het op een of andere manier alleen moeilijk om het ook toe te passen :/ Het ding is ook dat ik niet weet wat ik met die inzichten kan doen. Klik om te vergroten... Dan heeft het ook niet heel veel zin aan de volgende trip te beginnen lijkt me. Persoonlijk zou ik even niet trippen en de volgende trip niet solo doen maar met iemand met ervaring om om te gaan met de paniek die je beschrijft."

"Aanwezigen: Ik en een van mijn beste vriendinnen (en tripbuddy) A. , en natuurlijk mijn kat B. (lijkt niet belangrijk, maar wacht maar tot je verder in het verhaal komt). Middel: Magic Truffels, ik 15 gram en A 10 gram. B. had Royal Canin Setting: In mijn eigen studiootje, dekens, kussens De dag zelf was niet heel bijzonder, ik heb nog gewerkt tot 5 uur en ben op de terugweg om "boodschappen" gegaan bij de smartshop. A. was om werkelijke boodschappen gegaan bij de AH, zodat er wat te eten/drinken was tijdens de trip. Ook de standaard AA drink voor mij voor de volgende dag, moest uiteraard al in de koelkast staan (ik drink werkelijk nauwelijks frisdrank, laat staat energydrink, maar merk dat een sugarboost een hoop doet voor mijn truffelhoofdpijn de volgende dag). Rond 6 uur hebben we gemeet, nog snel even wat wiet gehaald en gedraaid en tussen half 7 en 7 uur zijn de truffels naar binnen gewerkt. Ik had geen concreet doel voor ogen tijdens de trip, het was eigenlijk een beetje last minute omdat A met twee anderen zou gaan trippen maar die hadden enkele dagen eerder afgezegd en toen bedacht ik me dat ik eigenlijk ook wel weer wou. Dus dat. In het begin hadden we YouTube opstaan, het een en ander aan grappige filmpjes kijken (op tv, hulde aan de chromecast) en een klein beetje wiet roken. Na een tijdje begonnen de truffels hun werk te doen en merkten we beiden dat we YouTube echt veel te veel prikkels vonden geven. Er ontstond een kleine, maar hilarische discussie over wat we dan op gingen zetten. Ik stemde voor Planet Earth, maar A wou Alice in Wonderland zien alhoewel ik al meerdere keren duidelijk had gemaakt dat dat niet kon omdat die niet op Netflix stond. Uiteindelijk dus toch Planet Earth opgezet. De truffels waren inmiddels behoorlijk aanwezig en we zaten echt naar het programma te kijken alsof we het allemaal voor het eerst zagen. Er werd intens meegeleefd met alle dieren, met als gevolg een gigantische huilbui (geen nare huilbui, ze moest lachen om het feit dat ze aan het huilen was) van A om een gnoe die door een krokodil in het water getrokken werd. Neus gesnoten met een tissue die later omgedoopt werd tot een kunstwerk genaamd "De Aanval op de Gnoe". Door Planet Earth raakte ik een beetje in een jungle vibe, ik had het idee dat ik er echt was. Ik ging even "full on ADHD" zoals ik het noem, die momenten heb ik tijdens een truffeltrip regelmatig. Dan word ik echt heel druk in mijn praten en bewegen. Nu is het zo dat B (de kat) door had dat ik druk was, en voor haar betekent dat "het is speeltijd". Ze had mij dan ook als target aangewezen, en besloot naast me op de krabpaal naast de bank te gaan zitten. Ik had mijn arm op de leuning en werd dus ineens "aangevallen" door een kat. Voor mijn gevoel was ze gigantisch groot (ze is 6 maanden oud) en zwaar agressief (ze gebruikte geen nagels of wat dan ook). A voelde de taak om B te "temmen" zoals ze het noemde, door herhaaldelijk "Niet doen B" te zeggen en met een vinger naar haar te wijzen. Helaas bleek haar talent voor het temmen van en kat wat tegen te vallen, ik zat inmiddels weggedoken en te huilen/lachen "Ik word gepest". We zijn toen even naar buiten gegaan zodat de kat binnen uit kon razen, en toen kwamen we natuurlijk weer in een heel ander universum terecht. Ik heb coniferen in mijn tuin, en het licht van de straat valt er precies langs achter op. We staken beiden een jointje aan en zaten naar de bomen te staren. Na een paar seconden zag ik ineens van alles gebeuren in de boom, ik zag lichtjes en vormen en beweging. Opeens zag ik ook een gezicht, wat naar me glimlachte en mijn boom kwam bijna tot leven. Door de wind danste hij natuurlijk heen en weer, dus begon ik ook heen en weer te bewegen en zag rond de boom allemaal kleuren en patronen ontstaan. Ik had het gevoel (jongens, ik was ver heen) dat ik telepathisch met een wezen aan het communiceren was dat zichzelf even had genesteld in de boom. Alles rond me voelde als een groot energieveld(?) van licht en niet als materiaal. Alsof alles eigenlijk een geheel vormde. Ik weet niet goed hoe ik het moest omschrijven, het was een vrij nieuwe ervaring voor me. Maar wel een hele mooie! Ik zat midden in dit moment toen A ineens zei "Er zijn geen sterren", waarop ik zei: "Jawel, maar er zijn ook wolken. En die mogen er ook best zijn toch". Daarop volgend beseften we dat we vergeten waren water mee te nemen naar buiten, gingen we naar binnen om water te halen (Samen, inderdaad. Die 4 meter door de deur naar binnen is een hele onderneming als je aan de truffels bent). Eenmaal binnen ontstond er een lichte discussie over het binnen blijven of terug naar buiten gaan. A vertelde dat ze binnen meer een grappige sfeer voelde en buiten een serieuzere sfeer. Ik begreep wat ze bedoelde, maar vertelde trots mijn wijsheid die ik net had opgedaan van de boom. Dat alles een grote speeltuin is en het hele universum een grote grap is. Dus waar je ook bent, het is allemaal hetzelfde. De discussie werd afgesloten met een "Het is koud buiten", waarop we Blue Planet opgezet hebben met ondertiteling en geluid uit, en dromerige muziek aan. Zeker een aanrader, mocht iemand dit nooit gedaan hebben. De visuals waren waanzinnig, de muziek paste ook precies bij het beeld wat te zien was. Tijdens het afzwakken van de trip hebben we nog even "apart" gezeten en muziek geluisterd met oortjes in. Toen de trip hanteerbaar werd is A naar huis gegaan (woont vlakbij en was te voet) en ben ik in mijn bed nog wat muziek gaan luisteren. Nog even welterusten gezegd tegen mijn favoriete conifeer, en erna lekker gaan slapen."

"Bedankt voor de reacties! " @Fenrir : Grappig dat je het aanhaalt, ik was het volledig vergeten maar ik heb hier tijdens de trip de oorzaak van gevonden! En die is een stuk simpeler dan wat ik voorheen dacht: door het trippen heb ik niet door hoe ik zit waardoor ik heel veel spieren aanspan die normaal niet zoveel werk moeten verrichten. Ik merk het echter pas als het dus daadwerkelijk kramp wordt. @Prison : Ik zal het vriendelijk aan haar vragen"

"Hallo hallo, Afgelopen maandag heb ik voor het eerst een solotrip gedaan, het was de 3e keer dat ik truffels at en de 2e keer dat ik echt een normale dosis at (en niet een uitprobeerdosis). Ik ben een 22-jarige vrouw, woon op kamers en mijn kamer is ongeveer 20m2 en echt "mijn plekje". Ik was een beetje zenuwachtig omdat ik toch benieuwd was wat het werd als ik in mijn uppie ging trippen, maar (als je denkt TL;DR) het was absoluut mooi. Ter voorbereiding heb ik gelezen, inspirerende films gekeken en zelfs naar een tentoonstelling van mijn favoriete artiest geweest (Banksy). Of ja, die stond sowieso gepland en ik dacht... Een dag of 2 daarna trippen is wel een idee... Ik zat het telkens uit te stellen omdat ik het toch erg spannend vond. Voor mijn eigen gemoedsrust heb ik mijn tripbuddy ingelicht dat ik truffels ging eten, zodat ik hem eventueel kon bellen/appen als ik daar even behoefte aan had (een reality-check zoals we dat noemen ). De reden dat ik wilde solotrippen is omdat ik de laatste tijd weer erg in de knel aan het komen ben (ik heb een depressieverleden inclusief trauma) en de vorige keer ervaarde dat die knoop er een beetje uitgehaald kan worden als ik onder invloed ben van truffels. Dit effect bleef ook nog erg lang aanhouden. Rond 3 uur heb ik de truffels opgegeten, ze waren natuurlijk weer onwijs lekker! Ik moest nog even het een en ander doen wat precies kon in de iktripnognietmaargadatstraksweldoentijd tot het moment dat ik dacht... Heuj... Ik merk iets. Daarna ben ik lekker in mijn bedje gekropen en heb ik Netflix aangezet om de film The Good Dinosaur te kijken. Tijdens deze film begon de trip echt op te zetten en tegen het einde was ik echt vol aan het trippen. Wat resulteerde in een jankbui vanwege het einde van de film. En dan heb ik het niet alleen over het einde van het verhaal, maar ook het feit dat de film dus klaar was en ik niet meer kon kijken :') Dat zakte al snel weer weg en ik was nog helemaal na aan het genieten van het verhaal. Om even tot rust te komen ben ik naar buiten gegaan en heb ik een sigaretje opgestoken, terwijl ik heerlijk in de zon naar de lucht en de wolken zat te staren. Wederom ervaarde ik intens geluk en alles viel op zijn plek. Vervolgens ben ik naar binnen gegaan om mezelf even af te sluiten van de buitenwereld. Ik heb een tshirt over mijn ogen gelegd en muziek aangezet (oortjes) en tadaa. Nu weet ik wat écht trippen is. Ik zag hele mooie visuals in het donker, gekleurde spiralen, driehoeken, patronen... Op den duur waande ik me in een tunnel waar ik daadwerkelijk doorheen kon zweven. Het was verschrikkelijk intens maar wauw! Wat ontzettend mooi en geweldig ook dat je lichaam dit zelf kan maken. Het voornaamste wat ik merk tijdens een truffeltrip is dat ik intens gelukkig ben en ontzettend veel liefde voel voor alles om mij heen. Een beetje het gevoel dat je na een lange werkdag op vrijdag eindelijk thuiskomt en neerploft op de bank met een bakje thee. En eigenlijk is dat ook de fase waar ik nu in ben. Ik heb een hele, hele lastige tijd achter de rug en ik heb mezelf nooit kunnen ontwikkelen op persoonlijk vlak omdat er altijd iets in de weg zat. Nu is dat niet meer zo en daar moet ik heel erg aan wennen, wat af en toe nog voor stress zorgt. Eigenlijk wacht in onbewust tot de volgende bom barst. Daarom vind ik het erg fijn dat ik tijdens de trip weer ervaarde dat er een bepaalde rust over me heen komt. Alles is goed, en alles komt goed als het op dat moment even niet goed is. Toen de trip wat af begon te zwakken merkte ik dat het mentaal inderdaad wat zwaar was, maar wel op een goede manier. Een aantal vrienden begon te appen of er misschien gegadigden waren om Pokemon te gaan vangen (ja.....) en aangezien ik inmiddels weer besef had van tijd en ruimte dacht ik, heu, waarom niet. Dus zodoende heb ik 's avonds lekker bijgekletst met vrienden. Ik was gewoon weer helemaal helder, af en toe merkte ik nog wel dat ik wat euforischer was dan normaal maar ik heb in ieder geval geen rare blikken gehad Toen ik terug was merkte ik dat ik redelijk wat hoofdpijn had, wat gangbaar blijkt te zijn als ik truffels heb gegeten. Omdat paracetamol ongeveer 0,0 doet bij mij en wiet een stuk beter helpt tegen hoofdpijn, besloot ik mijn jack herer nog even aan te steken en dan te gaan slapen. En nu weet ik dus ook waarom afgeraden wordt om truffels en cannabis te combineren. De trip kwam volledig terug en hield zeker 2 uur weer aan. Dit vond ik overigens ab-so-luut niet erg, aangezien het inmiddels dus daadwerkelijk donker was en ik mooi vanuit mijn bedje alle mooie kleuren en patronen kon bekijken die zich vormden in mijn kamer. Helaas kwam er toen een keerzijde, maar dat was precies waar ik op hoopte voor ik aan de trip begon. Ik begon na te denken. Ik besefte me dat mijn cannabisgebruik eigenlijk echt uit de hand aan het lopen was en ik vroeg me ook ten zeerste af in hoeverre ik nog steeds "niet verslaafd was". Ik raakte er wat van in paniek want ik wist echt niet wat ik nu moest doen. Daarom besloot ik om vanaf de volgende dag minstens 1 week niet te gebruiken en te kijken wat dat deed. Dat is nu inmiddels dus 4 dagen geleden en ik heb inderdaad braaf mijn handjes thuisgehouden. Het is lastig, en ik durf nu wel toe te geven aan mezelf dat ik minstens een beginnende cannabisverslaving had (psychisch). Wanneer ik het gevoel heb die controle terug te hebben wil ik zeker wel weer gematigd gaan blowen, maar niet meer dagelijks zoals het afgelopen tijd was. Kort maar krachtig, het was een bijzondere en af en toe heftige trip maar ik heb er zeker wat aan gehad. Ik schrijf dit ook uit om het een beetje te verwerken en om mijn doel (minderen met cannabis) ook te kunnen zien en terug te kunnen lezen voor "future reference". Groetjes, Bee."

"Re: Eerste keer truffels, High Hawaiians (11mg) Thanks! Het was inderdaad een mooie ervaring, ik las al vaker mee op dit forum maar dacht...he....zal mezelf eens aanmelden"