#1
De hippiebeweging was denk ik gedoemd te falen. Het was een kinderachtige droom van vrede/liefde willen, zonder zelf verantwoordelijkheid te willen nemen over de schaduwzijde van de zelf. Wat het hippieleven in werkelijkheid vaak was, was eerder hedonisme te noemen. Vrije liefde namen ze het. Het kwam er vaak op neer dat jonge mensen bij elkaar kwamen om hun eigen lusten te botvieren. Prima als mensen dat willen en doen met wederzijdse toestemming, maar zonder serieus werk aan de eigen schaduw is de contributie aan wereldvrede waar hippies het over hadden denk ik non-existent. Verreweg de meeste hippies wilden denk ik gewoon sensuele bevrediging en het gevoel ergens bij te horen en deden dat in naam van zogenaamde wereldvrede. Als de intenties oprecht en onzelfzuchtig waren geweest, dan had het allemaal een veel langer leven gehad vermoed ik.
De hippie periode had zo zijn charmes, maar ik denk dat er gewoon een diep gebrek aan echte substantie was.
De hippie periode had zo zijn charmes, maar ik denk dat er gewoon een diep gebrek aan echte substantie was.