Ik heb zelf een aantal ervaringen, die ik ronduit slecht zou willen noemen.
Ambulante zorg bleek slechts een manier om je te integreren in het methadon verstrekkings programma.
Dit heeft ervoor gezorgd, dat ik de verslavingszorg meer ben gaan zien als een manier van "zorg dargen en onderhouden van verslavingen" dan het werkelijk helpen mensen vrij te zetten van de drugs.
Vele vrienden, waarmee ik dope gebruikte zijn nu verslaafd aan de methadon, en lijken de moed om te stoppen helemaal opgegeven te hebben.
Zelf lang geleden ooit aan een 3 weeks detox programma van de H.Hertzen kliniek in Zutphen deelgenomen.
Was zelf echter zeer rebels in die tijd,maar had een "Pact" gesloten met 2 anderen die op dezelfde dag arriveerden. We zouden hoe dan ook die 3 weken afmaken, en dan pas besluiten wat we verder zouden doen.
Maar na 1 dag en de Cold-Turkey afkick van jarenlang 1 gram Heroine per dag IV knakte ik 's Nachts en besloot me maar uit de Detox te laten kicken, door mijn voorraad naar binnengesmokkelde Hashish aan te spreken,(in een opengeschroefd cassette-bandje
![:openmouth:]()
) en open en bloot in de koffiekamer een dikke joint te rollen.
Maar niemand kwam...
Dus nog maar 1 gerold en nog 1, maar nog steeds niemand om me eruit te schoppen!
Geen nachtcontrole, nix! Ondanks dat je je kamer niet mocht verlaten, toch de hele nacht door de gangen gedoold en trappen gelopen, tegen die stomme restless legs.
Maar wel gebleven.
We mochten s Avonds op het afgesloten dakterras, en al snel ging ik daar staan blowen terwijl de leiding lekker TV zat te kijken.
Heb dat blowen wel alleen gedaan, om niet iemand anders in de verleiding te brengen.
Dagelijkse urinecontroles, maar ik was bang dat ze zouden merken dat mijn THC gehalte steeds gelijk bleef. Daarom op dag 2 een beker met urine verstopt in mijn kledingkast.
Elke morgen moesten we ons geheel uitkleden, tot onze onderbroek en kregen een badjas aan.
Elke dag had ik een plastic bekertje met een laagje van die zelfde urine verstopt in mijn onderbroek en wisselde deze met het nieuwe lege bekertje, om dat vervolgens in hun testbuisje te gieten...
![:openmouth:]()
Wel steeds gewacht tot ze de kraan opendraaiden ,omdat ze dachten dat ik het moeilijk vond om te piesen terwijl er iemand keek, om het kraken van het bekertje tijdens het wisselen te maskeren.
Nooit iets gehoord over afwijkende waarden!En geconcludeerd dat er dus helemaal niet getest werd.
Binnen een week hadden we door dat door een stuk tissue tussen het magneet slot van de buitendeur te doen, deze deur de gehele nacht openkon. Dat was totdat een flinke regenbui de tissues doorweekte, en die deur helemaal niet meer open kon.
Het medicijn verstrekkingbeleid was ronduit slecht, verkeerde medicijnen,te lage doseringen, te laat uitgedeeld etc.
En geen pijnstillers toegestaan, waarna mijn ouders iig Ibuprofen mee hadden genomen voor mij. Dat hielp veel tegen mijn hoofd en rugpijn en heb daar ook anderen mee kunnen helpen.
Momenten van afzondering of liggen tijdens de dag waren niet toegestaan.
Verder kreeg ik 5 verschillende adviezen na mijn 3 weken van geheel intern voor meerdere jaren tot dagbehandeling.
Ik koos ervoor om de wijde wereld in te gaan, en heb meerdere jaren geen opiaten gebruikt daarna, en nooit meer fanatiek IV gebruikt.
Ik moet bekennen dat de hulpverlening een lachertje was, en dat mijn grootste motivatie om te blijven het grote aantal "afhakers"was dat op mijn pad kwam.
21 mensen werden opgenomen en verdwenen weer op eigen initiatief binnen een dag of 2 in die 3 weken.
Waaronder een meisje, dat definitief haar dochterje niet meer zou mogen zien, als ze de detox niet afmaakte...
![:(]()
..en toch ging ze...
Ben later nog eens terug geweest voor een detox, na een terugval, en toen kwam 1 van die gasten van de eerste keer ook weer binnen op die eerste dag.
Ze leken onze rebellie niet weer te willen tolereren en ik werd alleen maar afgezeikt en steeds gewezen op het feit, dat ik nu wel moest weten hoe het er daar aan toe ging...
Binnen 4 dagen haakte ik af.
Zoals elders te lezen bleek ik een spirituele ervaring nodig te hebben waarna ik een persoonlijke relatie met God heb gekregen, in een betrokken kerk, waarin ik tot op de dag van vandaag nog steeds op terugval, ook na het nodige struikelen, dat bij mijn leven lijkt te horen.
Dit heeft voor mij de hulp, de hoop en steeds vernieuwde kracht gebracht ,die ik in de hulpverlening niet vinden kon.
Waarschijnlijk is er veel veranderd sinds mijn ervaring, want dit verhaal komt uit de oude doos, van vroegah, zo'n 15 jaar geleden.