vaste afspraak met jezelf ivm blowen

Misschien is dit het domste topic over advies ooit, maar ik ben wanhopig en zet het toch even hier neer.

Ik heb een verleden met verslaving van cannabis/tabak. Ik ben sinds 2 maanden gestopt met cannabis en 3 weken gestopt met roken en ook nog eens 6 weken gestopt met koffie . Dit allemaal omdat ik last van teveel emotionele mood swings wat nu echter veel beter is.

Maar sinds dat ik dus gestopt ben met alles heb ik soort van leeg gevoel binnen. Beschrijven kan ik niet, maar het is meer van een soort van down gevoel en als ik aan weed denk word ik er helemaal vrolijk van. Ik wil dan eigenlijk ook eens in de week een joint gaan roken puur ter ontspanning en dat van te voren goed met mezelf afspreken. Het lijkt dan dat ik veel beter in me vel ga zitten als ik iets heb. Roken wil ik niet en me lam zuipen ook niet en kwam dus uit op een joint per week. Ik heb soort van gedachte dat ik mezelf dan oplaad en weer tegen al die stress en spanning kan.

Het is idioot om het te vragen, maar wat denken jullie erover en iemand die dit herkent en mij advies kan geven? Meer mensen die dit doen na verslaafd te zijn geweest?

Dit is zeker geen dom topic hoor, vind het juist een goed topic.

Mischien kan je die 'leegte' eerder opvullen door een goede/leuke hobby te zoeken, iets waar jij je voor de volle 100% in kan vastbijten, iets wat je met hart en ziel doet.
Verder vind ik wel dat je op de goede weg zit, hoewel sommige mensen het wel kunnen van 1jointe op de week te roken na een verslaving, al lijkt dit me geen goed plan omdat je nog niet zolang gestopt bent.
Dus denk dat het al snel niet meer bij 1jointje/week blijft al kan het ook anders.

Zelf kamp ik ook met een wiet-verslaving dus eigenlijk zou ik deze raad beter op mezelf toepassen maar heb nog niet al te veel nadelen ondervonden om echt de knoop door te hakken.

hopelijk ben je er iets mee, grts.

Ik zelf ben goed verslaafd aan wiet. Nog steeds. Een aantal dagen geleden, vorige week zaterdag had ik ook het lege gevoel. Was al een tijdje gestopt (wat zal het zijn, bijna 3 weken geloof ik?) en ik dacht bij mezelf: 'Ik rook alleen op zaterdag één jointje. Vijfje gehaald, eentje gerookt, en huppakee, ik was weer bij af. Paar uur later nog eentje gerookt. Ik schaamde me diep, maar deed het toch. De volgende dag weer. En daarna weer. Ik kon mezelf wel voor me kop schieten dat ik dit had gedaan. Nou moet ik wel zeggen dat ik vandaag en gister dus niet heb geblowd. En ja het is weer even moeilijk als toen, hoewel ik wel weet dat ik kán stoppen.

Hoe dan ook, ik probeer je duidelijk te maken dat recreatief blowen gewoon erg lastig is. Dat is het in elk geval voor mij. Ik ken je niet, en weet niet welke factoren allemaal meespelen, maar ik probeer je alleen duidelijk te maken dat als je eenmaal verslaafd bent, of bent geweest, af en toe blowen gewoon veel moeilijker is dan helemaal stoppen met blowen. Ik lees dat je al 2 maanden gestopt bent met cannabis. Erg goed, en respect daarvoor. Ik denk dat je het wel kan. En je kan heel trots zijn op jezelf dat je zegt: 'Ok, ik ben verslaafd (geweest) en ik wil niet meer verslaafd zijn. Ik ga recreatief proberen te blowen'. Ik zal dat niet kunnen, in dat opzicht zou je sterker zijn dan mij.

Succes kerel, je kan het wel. Vind het voor jezelf uit wat je kan en wat je niet kan. Terugvallen is niet erg, als je merkt dat recreatief blowen toch niks voor jou is, stop dan. Lukt het je wel, dan mag je enorm trots zijn op jezelf.

Ik ben zelf niet verslaafd, maar wel ervaring met afspraken maken met jezelf hoeveel je mag hebben. Mijn ervaring is dat je daar heel veel zelfdiscipline voor nodig hebt. Van tevoren maak ik dan een weloverwogen beslissing betreffende hoeveel ik van mezelf mag hebben. Maar als ik dan eenmaal bezig ben en ik ga lekker, kan die afspraak me ineens niks meer schelen en heb ik de neiging zoveel te pakken als ik wil. Desnoods de volgende dag weer. Ik moet eigenlijk gewoon heel weinig in huis hebben, want als het in huis is kan ik er niet van afblijven, een beetje snoepen wordt dan zegmaar zoveel snoepen tot ik tegen de grens loop en ik niet harder wil.

Maar dat ben ik, misschien hebben andere mensen meer zelfcontrole, maar ik denk dat je het jezelf zo alleen maar moeilijker maakt. Succes iig!

vandaag dus weer de vierde dag na me terugval, en niet geblowd. En toch sluipt de gedachte er weer in: 'Ah joh, spreek gewoon af eentje nu, daarna weer ff niet meer'. Ik wil dat ik kan geloven dat ik dit kan, maar nee. Waarom is het toch zo godskolere frustrerend allemaal? Ik wil ook afspraken kunnen maken, en ze ook na kunnen komen. niet eerlijk

Je moet die afspraak gewoon met jezelf maken, je moet het niet van jezelf willen. Als je het namelijk 'wil', hou je je er aan vast en in dit geval klamp je je vast aan het idee

Je wil even niet blowen, dan is dat toch prima? Vroeger kon je ook zonder blowen, waarom op dit moment dan niet? Hou jezelf niet voor dat je stopt met blowen, in plaats daarvan is het beter om je bezig te houden met het feit dat je nu even niet blowen hoeft.. Het verschil tussen willen, moeten en kunnen

Wat ik deed toen ik stopte met blowen was best eenvoudig,

als ik een joint had gerookt ging ik gewoon even denken waarom ik het nu deed.
Het kwam er gewoon op neer dat ik wat verslaafd was, want als ik me verveelde dacht ik aan wiet,
en als ik geblowd had toen niet, of als ik en mn vrienden niets te doen hadden gingen we maar blowen, daar werd het zogezegd gezelliger van, omdat je wat te doen had en op dat moment niet aan blowen dacht.

Dus toen ging ik zelf stoppen, ging bij mijn vrienden zitten en het was gewoon even gezellig als altijd, na een maand gewoon hetzelfde. Na een tijdje waren er 3 mensen al gestopt uit mijn groep en allemaal hadden we bij de andere gewoon niet geblowd, Nu denk ik ook als ik me verveel of iets anders aan het doen ben ook niet meer aan wiet, nu ga ik automatisch iets anders doen.
Als elke je elke keer, als je niet aan het blowen bent, gewoon iets gaat doen, na een half uur, heb je dat al volgehouden, bijvoorbeeld, iedereen zegt altijd dat het na 2 maanden of langer moeilijker word maar dat is niet waar.

Hopelijk heb je er wat aan, en ga je even experimenteren waarom je blowd en gebruik je die reden om te stoppen, zo makkelijk is het.

Ik kan me ook volledig in jou situatie vinden, heb al vaak proberen te stoppen met blowen (blow nu al 4-5 jaar zo goed als dagelijks)

Heb ook al problemen gehad met ouders/lief omdat ik blowde (eentje was in hun ogen al verslaafde junkie , zucht...) en ik moest maar stoppen ermee, kost wat kost
Toen heb ik dus ook inspanning gedaan om te stoppen, niet voor mij maar voor hun. Dat kon ik zo'n 2-3 weken volhouden en dan dacht ik telkens weer: waarom ben ik nu weer gestopt met blowen?

Om dan te beseffen dat ik mij beter voel als ik blow, zelfs dagelijks belemmert het mij niet als ik maar nadenk over wanneer ik blow en zorg dat ik doe wat ik wil en moet doen.
Dus dan begon ik telkens weer opnieuw, ook altijd maar half met deze gedachte en half met de gedachte minder te blowen (voor mijn ouders, omdat ik hen ook niet graag kwaad zie)
Uiteindelijk ging ik toch altijd weer dagelijks blowen, denk dat dat patroon altijd terug komt als je ooit dagelijks geblowd hebt.

Spijtig voor degene die er vanaf willen.
Ben blij dat ik er geen problemen mee heb (buiten dan andere mensen die gewoon een drama maken omdat het "drugs" is), ik functioneer nog steeds perfect en ben geen stresskip zoals velen anderen. Dagelijks blowen moet geen probleem zijn, zolang je weet wat je doet vind ik.

Grtz