Hoogzwanger en mijn vriend verslaafd....

Hallo,
Ik wil even mijn verdriet kwijt.
Ik ben momenteel hoogzwanger en moet binnen 1,5 week bevallen.
Mijn vriend, ook de vader van mijn kindje, is verslaafd aan base coke en daarbij het gebruik van heroïne als hij coke gebruikt.
Ik ben TEN EINDE raad en weet niet meer wat ik moet doen...
Dit duurt nu al 2 jaar. Hij is een jaar geleden een paar dagen opgenomen geweest, maar hield dit niet vol.
Hij gebruikt niet dagelijks, maar wanneer zijn inkomen is gekomen is hij een paar dagen, soms 1,5-2 weken totaal de weg kwijt en onvindbaar. En daarna is hij weer een tijdje heel normaal en gebruikt niets...
Hij huilt er veel om en hij voelt zich smerig en elke keer beloofd hij weer verbetering, maar ik zie er niets van. Zolang hij geen geld heeft, kan hij ook niets kopen. Van mij krijgt hij al tijden NIETS meer.
Ik voel me zoooo machteloos! Terwijl ik nu bezig moet zijn met mijn kindje, ben ik dag en nacht bezig met zijn verslaving.
Heeft iemand advies of tips om hier mee om te gaan?
Ik heb hem vandaag de deur gewezen en gezegd dat ik het niet meer aan kan en hij pas contact met me hoeft op te nemen als hij een half jaar clean is. Maarja... ik weet toch dat dit niet dé manier is. Ik hoop op die manier dat hij misschien voor zijn kleine meissie wilt afkicken, maarja... heb té veel hoop gehad de afgelopen jaren... En zelf zegt hij niet verslaafd te zijn, maar het doet uit verveling...
HELLLLP!!!

Ik heb hem vandaag de deur gewezen en gezegd dat ik het niet meer aan kan en hij pas contact met me hoeft op te nemen als hij een half jaar clean is. Maarja... ik weet toch dat dit niet dé manier is.

Klik om te vergroten...

Waarom niet? Je wil je kind hier toch niet aan bloot stellen? Er zij geen manieren om hier mee om te gaan, gewoon niet mee omgaan. Zodra hij clean is zou ik hem pas bij het kind laten. En op dit moment hoor jij je als moeder alleen met het kind bezig te houden i.p.v. je druk te maken over dingen waar het kind nu al hinder van kan ondervinden, laat staan als het geboren is.

Heel veel sterkte ermee!

Ik zeg ook dumpen die handel, denk aan je kindje!!! Dat is wel wat belangrijker dan zo'n flapdrol. Je kan toch wel voor jezelf zorgen, doe dat dan!

Klopt, je hebt ook helemaal gelijk. Daarom is hij hier de laatste maanden ook niet meer en woont hij bij zijn ouders. Ik wil inderdaad geen man in mijn huis die helemaal high is. Daarbij komt dat hij dan ook érg agressief is. Mijn keuze is allang uit gegaan naar mijn kind. Maar vind het gewoon vreselijk dat de situatie zo is. Je zou het liefst samen in het ziekenhuis je kindje voor het eerst in je armen nemen en normaal papa en mama spelen. Sta er dus alleen voor, en dat alleen vanwege die ***** drugs!!

In het algemeen kan worden gezegd dat verslaving een ziekte is en dat het loslaten van een verslaafde niet de beste oplossing is. Aan de andere kant is leven met een verslaafde een straf en is eindeloos doorgaan daarmee zeer destructief voor degene die naast de verslaafde leeft. Kortom een moeilijke situatie.

Voordat je de drugs de schuld krijgt is het misschien goed om de hele situatie eerst van een afstandje te bekijken. Als er al 2 jaar gedoe is rond drugs dan heb je op zijn minst zelf ook een verantwoordelijkheid. Ik wil absoluut niet de schuld in jouw schoenen schuiven, maar je bent er natuurlijk wel zelf bij geweest toen je zwanger werd.

Ik vraag me af hoe de verslaving van je vriend er precies uitziet. Hoe vaak gebruikt hij en wat? Waar haalt hij het geld ervoor vandaan? Hoe veranderd zijn gedrag ervan? Vanwwaar de eerdere opname?
Wat is jouw rol in jullie relatie en in zijn gebruik/misbruik? Waarom heb je hem precies nu de deur uitgezet?

Ik snap dat je aan al deze vragen niet direct iets hebt, maar aan het advies laat het hem zelf maar uitzoeken heb je ook niet veel. Uiteindelijk is het wel de vader van je kind (neem ik aan). Advies zonder de situatie iets beter te kennen is moeilijk te geven als je het mij vraagt.

Tufnut zei:

Voordat je de drugs de schuld krijgt is het misschien goed om de hele situatie eerst van een afstandje te bekijken. Als er al 2 jaar gedoe is rond drugs dan heb je op zijn minst zelf ook een verantwoordelijkheid. Ik wil absoluut niet de schuld in jouw schoenen schuiven, maar je bent er natuurlijk wel zelf bij geweest toen je zwanger werd.

Ik vraag me af hoe de verslaving van je vriend er precies uitziet. Hoe vaak gebruikt hij en wat? Waar haalt hij het geld ervoor vandaan? Hoe veranderd zijn gedrag ervan? Vanwwaar de eerdere opname?
Wat is jouw rol in jullie relatie en in zijn gebruik/misbruik? Waarom heb je hem precies nu de deur uitgezet?
.

Klik om te vergroten...

Het speelt nu zo'n 2,5 jaar. 2,5 jaar Geleden is hij begonnen met Basecoke en heroïne. Op een gegeven moment, na zo'n 3 maanden, was hij lichamelijk verslaafd geraakt aan de heroïne en kon hij niet meer zonder en takelde gigantisch hard af!!

Hij krijgt een wajong uitkering. Hij is 100% arbeidsongeschikt door iets wat hem in het verleden is gebeurd. Een traumatische ervaring. Ik denk dat dit ook mee speelt in het verhaal, aangezien hij hier de laatste maanden heel erg mee bezig is en omhoog komt. Zijn uitkering is zeer laag, nog geen 1000 euro per maand.

Hij kocht zo veel drugs, dat al zijn geld binnen een aantal dagen op was, basecoke schijnt nogal duur te zijn. De heroïne was niet zo duur en had hij nodig. We woonde toen ook al niet meer samen, omdat we uit elkaar groeide en ik dat leven niet wilde.

Hij kreeg een huisje, maar is daar na zo'n 6 maanden uitgezet, wegens huurachterstand. Hij had niets meer. Hij verkocht alles wat er in het huis stond, wat ik met mijn stomme kop ook voor hem gekocht had. Zijn tv, bank, koelkast, gasfornuis... alles verkocht hij.
Hij verzon de raarste dingen om aan geld te komen. Hij heeft ik weet niet hoeveel mensen op gelicht, zelfs drugsdealers. Zo kwam hij toch bijna dagelijks ook aan zijn coke.

Door dat hij zóveel gebruikte had hij psychoses/waanideeen en was hij zéér agressief naar iedereen toe. Hij heeft mij ook meerdere malen geslagen en bedreigt.

Ondanks alles bleef ik toch pushen dat hij hulp nodig had. Op sommige dagen, als hij zich een beetje "goed" voelde,zag hij dat zelf ook wel in. Hij heeft toen hulp gezocht bij het GGZ.
Na een aantal gesprekken kon hij opgenomen worden op een detox afdeling in Den Haag/Pernassia. Hij hield dit niet vol en is na 3 dagen weer weg gegaan.

"Gelukkig" kwam hij toen een aantal maanden vast te zitten voor openstaande boetes. Hij is toen een soort van afgekickd.

Toen hij vrij kwam, vorig jaar aug. ging het goed. Hij gebruikte niet en was een heel ander persoon. Ik ben toen zwanger geraakt. Niet gepland (maar nu super blij). Na een tijdje kwam hij toch weer dealers tegen en heeft weer een keer gebruikt. En toen begon de ellende weer.

Het is gelukkig niet zo heftig als in het begin van zijn gebruik, toen was het maanden achter elkaar, elke dag. Nu gebruikt hij alleen als hij zijn geld krijgt en maakt het dan gelijk helemaal op (dus ook nog wel veel op een dag!) Zodra het op is, heeft hij weer ontzettend spijt en huilt bij iedereen uit.

Hij gebruikt dus base coke en heroïne. Als hij gebruikt, kan hij zo'n 300-500 euro op een dag opmaken. Ontzettend veel dus!!

Dit gaat nu al zo'n 5 maanden weer. Hij weet ook trouwens elke keer weer geld overal vandaan te halen als hij weer een tijdje "droog" staat. Krijgt hij wel weer iets van de belasting, dan heeft hij daar weer recht op... relatief kleine bedragen, maar die gaan binnen een paar uur op....

Ik probeerde hem continu te redden en maar hulp te zoeken... maar ik kan het niet meer.
Zolang hij zelf niet geholpen wilt worden, is er volgens mij niets aan te doen.

Waarom ik hem bleef helpen? Deze man heeft een tijdje heel erg veel geluk gehad in zijn leven, hij deed veel en had bakken met geld. We genoten letterlijk van het leven, op een goede manier. Hij had een afschuw tegen verslavingen, gebruikte geen drugs of alcohol. Daarvan ken ik hem...
Dat je dan zo iemand zoooo klein ziet... Het breeeekt mijn hart. Ik weet dat hij zoveel meer kan in zijn leven. Het lijkt wel of hij is een neerwaardse spiraal zit en er niet meer uit kan komen.
En ik weet dat het een ziekte is en dat is dan ook de reden dat ik hem ben blijven steunen.
Maar ik kan echt niet meer......

Met de deur uit gezet bedoelde ik eigenlijk meer dat ik het contact verbreek. Hij is hier nu niet meer welkom. Hij woont al tijden bij zijn ouders, makkelijk voor hem, in een grote stad...

Ik denk ook dat zolang ik hem blijf steunen, hij maar denkt dat het toch elke keer weer goed komt en dus kan blijven doorgaan met dit.
Ik wil hier niet weer zelf onder gaan lijden en over een paar dagen mijn kindje....
Maar ik vind het vreselijk moeilijk!!!

Kan me voorstellen! Denk dat hij zwaar verslaafd is in die periodes dat hij gebruikt, echt alle symptomen; dus ligt aan de keuzes die jezelf maakt met je (gezonde) grenzen afbakenen, of hij de wil heeft om te veranderen of dat inzicht krijgt dat weet ik ook niet.
Heb jezelf niet gebruikt en hoe staat het met de gezondheid van aankomend kroost?

Hallo lieve mensen,

Ik ben niet hoog zwanger pas 2 maanden maar heb wel een probleem maar weet niet wat ik moet doen als ik naar mijn ouders zou gaan weet ik het antwoord al spullen pakken en weg wezen.
Mijn vriend gebruikt altijd coke als hij gaat drinken maar zijn gedrag veranderd erdoor we zijn 7 jaar samen waar van we 1 jaar uitelkaar zijn geweest de dag dat we weer bij elkaar kwamen hebben we afspraken gemaakt zoals dat hij niet meer zou gebruiken ik wil geen man die gebruikt als ik het eerder wist had ik geen relatie begonnen nu ik eenmaal van hem hou is het moeilijk afstand te nemen nu ben ik zwanger en hij gaat gewoon lekker door met snuiven en zuipen ook doordeweeks ik heb tegen hem gezegt als je blijft gebruiken ga ik bij je weg hij overtuigde me bij hem te blijven en te stoppen NIET dus maar ik ben heel boos en heb rust nodig geen stress wat moet ik doen.
In mijn ogen heeft hij gewoon schijt aan mijn en doet hij lekker wat hij wilt ik wil geen kind meer van hem ik heb mijn twijvels want ik ben niet zoeen vrouw die wilt gaan zeggen je mag je kind niet zien dan maar geen kind maar ik kan het niet weghalen heb 2x miskraam gehad en wil dol graag met hem een gezin en het normale leven maar ik vindt dit niet een vader voor een kind als gebruiker als hij gebruikt dan moet ik altijd huilen en ben zo boos dat ik hem wil slaan schoppen alles erop en eraan maar dan pak ik me spullen en ga naar me ouders huis en doe alsof er niks aan de hand is en lig daar dan in me oude kamer te huilen en te denken dat ik geen kind meer wil van hem en dat sorry gedoe van hem heb ik niks aan want hij doet het de eerste beste keer dat hij 1 biertje drinkt weer coke in zijn neus ik ben het zat en weet echt niet meer wat ik moet doen

Heeft iemand tips want stoppen doet hij toch niet...

Alvast bedankt gr

Als je zelf zegt dat hij toch niet gaat stoppen, is de oplossing dan wel kneitermoeilijk maar ontzettend voor de hand liggend: bij hem weg gaan. Weet je zelf ook. Met mensen die geen moeite doen valt niks te beginnen.
Als hij serieus is en voor jou en jullie kind hiermee wil stoppen, en je merkt dat aan zijn gedrag, dat hij er zijn best voor doet (het kan gebeuren dat 'ie terugvalt, ondanks goede voornemens) dan kan je hem ook serieus nemen. Maar zo lang die dat niet doet valt er niet zoveel mee te beginnen lijkt mij.
Ik bedoel, zo lang hij hiermee door gaat, wat moet je er dan nog mee? Voor jezelf kiezen lijkt me belangrijker. En vooral ook voor je kindje kiezen. Geef je grenzen aan en dan mag hij uitzoeken wat hij daarmee doet, vind ik.

Meetings....dat is naar mijn mening het beste medicijn.

Hij moet natuurlijk zelf willen....

http://www.na-holland.nl/public/NANL-start.htm