Hoogzwanger

"Tufnut zei: Voordat je de drugs de schuld krijgt is het misschien goed om de hele situatie eerst van een afstandje te bekijken. Als er al 2 jaar gedoe is rond drugs dan heb je op zijn minst zelf ook een verantwoordelijkheid. Ik wil absoluut niet de schuld in jouw schoenen schuiven, maar je bent er natuurlijk wel zelf bij geweest toen je zwanger werd. Ik vraag me af hoe de verslaving van je vriend er precies uitziet. Hoe vaak gebruikt hij en wat? Waar haalt hij het geld ervoor vandaan? Hoe veranderd zijn gedrag ervan? Vanwwaar de eerdere opname? Wat is jouw rol in jullie relatie en in zijn gebruik/misbruik? Waarom heb je hem precies nu de deur uitgezet? . Klik om te vergroten... Het speelt nu zo'n 2,5 jaar. 2,5 jaar Geleden is hij begonnen met Basecoke en heroïne. Op een gegeven moment, na zo'n 3 maanden, was hij lichamelijk verslaafd geraakt aan de heroïne en kon hij niet meer zonder en takelde gigantisch hard af!! Hij krijgt een wajong uitkering. Hij is 100% arbeidsongeschikt door iets wat hem in het verleden is gebeurd. Een traumatische ervaring. Ik denk dat dit ook mee speelt in het verhaal, aangezien hij hier de laatste maanden heel erg mee bezig is en omhoog komt. Zijn uitkering is zeer laag, nog geen 1000 euro per maand. Hij kocht zo veel drugs, dat al zijn geld binnen een aantal dagen op was, basecoke schijnt nogal duur te zijn. De heroïne was niet zo duur en had hij nodig. We woonde toen ook al niet meer samen, omdat we uit elkaar groeide en ik dat leven niet wilde. Hij kreeg een huisje, maar is daar na zo'n 6 maanden uitgezet, wegens huurachterstand. Hij had niets meer. Hij verkocht alles wat er in het huis stond, wat ik met mijn stomme kop ook voor hem gekocht had. Zijn tv, bank, koelkast, gasfornuis... alles verkocht hij. Hij verzon de raarste dingen om aan geld te komen. Hij heeft ik weet niet hoeveel mensen op gelicht, zelfs drugsdealers. Zo kwam hij toch bijna dagelijks ook aan zijn coke. Door dat hij zóveel gebruikte had hij psychoses/waanideeen en was hij zéér agressief naar iedereen toe. Hij heeft mij ook meerdere malen geslagen en bedreigt. Ondanks alles bleef ik toch pushen dat hij hulp nodig had. Op sommige dagen, als hij zich een beetje "goed" voelde,zag hij dat zelf ook wel in. Hij heeft toen hulp gezocht bij het GGZ. Na een aantal gesprekken kon hij opgenomen worden op een detox afdeling in Den Haag/Pernassia. Hij hield dit niet vol en is na 3 dagen weer weg gegaan. "Gelukkig" kwam hij toen een aantal maanden vast te zitten voor openstaande boetes. Hij is toen een soort van afgekickd. Toen hij vrij kwam, vorig jaar aug. ging het goed. Hij gebruikte niet en was een heel ander persoon. Ik ben toen zwanger geraakt. Niet gepland (maar nu super blij). Na een tijdje kwam hij toch weer dealers tegen en heeft weer een keer gebruikt. En toen begon de ellende weer. Het is gelukkig niet zo heftig als in het begin van zijn gebruik, toen was het maanden achter elkaar, elke dag. Nu gebruikt hij alleen als hij zijn geld krijgt en maakt het dan gelijk helemaal op (dus ook nog wel veel op een dag!) Zodra het op is, heeft hij weer ontzettend spijt en huilt bij iedereen uit. Hij gebruikt dus base coke en heroïne. Als hij gebruikt, kan hij zo'n 300-500 euro op een dag opmaken. Ontzettend veel dus!! Dit gaat nu al zo'n 5 maanden weer. Hij weet ook trouwens elke keer weer geld overal vandaan te halen als hij weer een tijdje "droog" staat. Krijgt hij wel weer iets van de belasting, dan heeft hij daar weer recht op... relatief kleine bedragen, maar die gaan binnen een paar uur op.... Ik probeerde hem continu te redden en maar hulp te zoeken... maar ik kan het niet meer. Zolang hij zelf niet geholpen wilt worden, is er volgens mij niets aan te doen. Waarom ik hem bleef helpen? Deze man heeft een tijdje heel erg veel geluk gehad in zijn leven, hij deed veel en had bakken met geld. We genoten letterlijk van het leven, op een goede manier. Hij had een afschuw tegen verslavingen, gebruikte geen drugs of alcohol. Daarvan ken ik hem... Dat je dan zo iemand zoooo klein ziet... Het breeeekt mijn hart. Ik weet dat hij zoveel meer kan in zijn leven. Het lijkt wel of hij is een neerwaardse spiraal zit en er niet meer uit kan komen. En ik weet dat het een ziekte is en dat is dan ook de reden dat ik hem ben blijven steunen. Maar ik kan echt niet meer...... Met de deur uit gezet bedoelde ik eigenlijk meer dat ik het contact verbreek. Hij is hier nu niet meer welkom. Hij woont al tijden bij zijn ouders, makkelijk voor hem, in een grote stad... Ik denk ook dat zolang ik hem blijf steunen, hij maar denkt dat het toch elke keer weer goed komt en dus kan blijven doorgaan met dit. Ik wil hier niet weer zelf onder gaan lijden en over een paar dagen mijn kindje.... Maar ik vind het vreselijk moeilijk!!!"

"Hallo, Ik wil even mijn verdriet kwijt. Ik ben momenteel hoogzwanger en moet binnen 1,5 week bevallen. Mijn vriend, ook de vader van mijn kindje, is verslaafd aan base coke en daarbij het gebruik van heroïne als hij coke gebruikt. Ik ben TEN EINDE raad en weet niet meer wat ik moet doen... Dit duurt nu al 2 jaar. Hij is een jaar geleden een paar dagen opgenomen geweest, maar hield dit niet vol. Hij gebruikt niet dagelijks, maar wanneer zijn inkomen is gekomen is hij een paar dagen, soms 1,5-2 weken totaal de weg kwijt en onvindbaar. En daarna is hij weer een tijdje heel normaal en gebruikt niets... Hij huilt er veel om en hij voelt zich smerig en elke keer beloofd hij weer verbetering, maar ik zie er niets van. Zolang hij geen geld heeft, kan hij ook niets kopen. Van mij krijgt hij al tijden NIETS meer. Ik voel me zoooo machteloos! Terwijl ik nu bezig moet zijn met mijn kindje, ben ik dag en nacht bezig met zijn verslaving. Heeft iemand advies of tips om hier mee om te gaan? Ik heb hem vandaag de deur gewezen en gezegd dat ik het niet meer aan kan en hij pas contact met me hoeft op te nemen als hij een half jaar clean is. Maarja... ik weet toch dat dit niet dé manier is. Ik hoop op die manier dat hij misschien voor zijn kleine meissie wilt afkicken, maarja... heb té veel hoop gehad de afgelopen jaren... En zelf zegt hij niet verslaafd te zijn, maar het doet uit verveling... HELLLLP!!!"