Broertje van 15 verslaafd aan wiet

Hoihoi,
Mijn broertje van net 15 jaar is verslaafd aan wiet. Vannochtend kwam mijn vriendje nog voor school langs en toen betrapte hij mijn broertje er op dat hij (het was tien over 8 ) een joint op stak om te roken op de fiets. Ook blowt hij zelfs wel eens gewoon in de tuin voor het slapen gaan en verder gewoon in tussenuren en na school enzo met vrienden. Mijn ouders weten er van maar ze doen niets, omdat ze niet weten wat ze moeten doen. Ze willen niet zijn geld afnemen omdat ze bang zijn dat hij dan gaat stelen/dealen. Verder valt er niet echt te praten met mijn broertje, hij heeft schijt aan alles en zegt regelmatig in heftige gesprekken dat hij hoopt dat mijn ouders dood gaan enz. Wel hebben ze uiteindelijk de ouders van zijn vriendengroep ingeligt, maar die hebben allemaal gezegd dat zij het zelf niet doen en dat alleen mijn broertje het doet, wat natuurlijk niet waar is. Ik vind gewoon dat hij moet stoppen met blowen en dat mijn ouders veel meer moeten doen, hij mag savonds bijvoorbeeld gewoon nog naar vrienden waarvan ze weten dat die blowen. Probleem is ook dat mijn moeder ook af en toe blowt (niet om het goed te praten maar ze heeft een heel heftig leven gehad en mijn broertje heeft echt niks te klagen) en mijn broertje heeft ADHD. Ik denk dat de enige oplossing is professionele hulp, maar misschien dat jullie nog een andere oplossing weten? Want volgens mij wil hij geen professionele hulp. Alvast bedankt!

Niet zo'n beste situatie. Maar de eersten die hier moeten ingrijpen zijn de ouders. Ook al is hij onhandelbaar en heeft overal maling aan, is dat geen reden om geen actie te ondernemen. Op deze manier wordt voor hem de weg vrij gemaakt om verder te gaan met zijn verslaving en zal het van kwaad tot erger gaan. Uiteindelijk is het zeer goed mogelijk dat hij dan over gaat tot zwaardere drugs (bijv. speed wat je veel ziet bij mensen met ADHD) en dan wordt het alleen maar moeilijker. Dus er zal gewoon ingegrepen moeten worden voordat het te laat is.

In de verwensingen naar zijn ouders kan ik wel merken dat je broertje een gebrek aan aandacht ervaart van zijn ouders, of in ieder geval een bepaald soort aandacht mist. Je zegt dat je moeder een zwaar leven heeft gehad. Kinderen pikken dat op en dragen die problemen met zich mee. Dat gebeurt al vanaf zeer jonge leeftijd. Je kan dan wel zeggen dat hij niks te klagen heeft, maar ergens mist hij iets en probeert die leegte te vullen door zich tegen je ouders af te zetten en door drugs te gebruiken.

Keiharde maatregelen van je ouders zullen waarschijnlijk alleen maar averechts werken, maar ergens zal er wel een stukje begrip gekweekt moeten worden ten opzichte van je broertje. En dat zal echt door je ouders moeten gebeuren. Professionele hulp zal inderdaad geen zin hebben, want daar moet je zelf aan toe zijn. Het zal dus echt van je ouders afhangen...

Ergens denk ik ook dat de wiet niet de enige schuldige is, volgens mij zit die jonge kei hard in z'n puberteit.
Vroeger had ik ook schijt aan alles en iedereen, bij heftige gesprekken met me ouders heb ik ook dinge gezegd die eigenlijk echt niet door de beugel konden dit is volkomen normaal lijkt me op zijn leeftijd.
Hoelang blowt je broertje al? want ik blow ook al van me 14e maar ben pas echt verslaafd geraakt op me 18e denk ik als het al niet later was, die wietverslaving gaat echt niet snel hoor ( al spreek ik uit me eige ervaring).
Verder denk ik dat wanneer je broertje uit z'n puberteit komt het mischien van zichzelf zal oplossen. Een puberbrein is zich nog aan het ontwikkelen en heeft soms moeite met rationeel denken.
Wel is het zo dat drugs tijdens de puberteit niet echt goed zijn omdat je brein nog in ontwikkeling zit.

grts

beetje overdreven toch ...
je wordt ten eerste al niet verslaafd aan wiet en ZEKER NIET op je 15'de ...

Qbase zei:

beetje overdreven toch ...
je wordt ten eerste al niet verslaafd aan wiet en ZEKER NIET op je 15'de ...

Klik om te vergroten...

je kan WEL verslaafd worden aan wiet laat dat ff duidelijk zijn.

Dat kan zeker en het beschreven gedrag is daar op zijn minst een voorbode van. je kunt daar echter niet veel meer aan doen, dan benoemen dat je je zorgen maakt, aangeven dat je denkt dat het beter is om niet de hele dag door te blowen. Ook is grenzen stellen belangrijk. In feit zouden inderdaad je ouders dat moeten doen. Helemaal verbieden gaat geen zin meer hebben, maar zeggen dat het iig niet overdag mag gebeuren geeft hem wel richting Daarnaast wat Svali zegt over aandacht. Ook een schoppende puber heeft aandacht en liefde nodig. Jij kan je grenzen stellen door aan te geven dat je bv niet wil dat hij stoned met je ergens heen gaat ofzo. Ook jij moet niet ineens het onderste uit de kan willen, maar je kan wel telkens aangeven dat je wil dat het anders zou gaan en op sommige punten dus ook echt een grens hanteren. Als voorbeeld zou je kunnen zeggen dat je hem niet stoned op je kamer wil zien. Let er wel op dat hij zich als persoon gewenst blijft voelen. Stel slechts het gedrag ter discussie.

Qbase zei:

beetje overdreven toch ...
je wordt ten eerste al niet verslaafd aan wiet en ZEKER NIET op je 15'de ...

Klik om te vergroten...

omfg waar heb je die "wijsheid" vandaan? Zelfbedacht? Je kunt overal, maar dan ook overal verslaafd aan raken. Als je maar de ziekte van verslaving hebt......

Qbase zei:

beetje overdreven toch ...
je wordt ten eerste al niet verslaafd aan wiet en ZEKER NIET op je 15'de ...

Klik om te vergroten...

Totaal onjuist!!
Je kan dan misschien niet lichamelijk verslaafd raken aan wiet, maar zeker wel geestelijk!