Wietverslaving, opnieuw in dezelfde val

Het begon allemaal met onschuldig wiet roken, wat al snel resulteerde in hevig wietgebruik dag in dag uit. Ook tabak roken deed ik als een ketter. Nou ben ik al een jaar gestopt met tabak en wiet, maar nou ben ik bang dat ik afgelopen maand mezelf voor de gek aan het houden ben. Ik ben in precies dezelfde val gelopen als waar ik eindelijk uit ben ontsnapt. Tabak doe ik nog steeds niet, maar wiet... ik weet niet wat het is, maar Allen Carr werkt niet meer voor mij. Het is een methode die 'succesfully applied to all drug addictions' is, maar op de een of andere manier kan ik het niet meer helder krijgen.

Afgelopen week ook een verdomd nare ervaring gehad met wietmuffins uit de coffeeshop. 0,5 gram naar binnen gewerkt met als resultaat kotsmisselijk worden en van de ene paranoide gedachte in de ander schieten. Gedachtes als 'wat doe je met je leven?' en 'Je bent een junk'. Vreselijk.

Waarom werkt Allen Carr niet meer voor mij? Het is een methode waarvan ik wéét dat hij werkt. Het fascineert mij hoe makkelijk ik gestopt ben met roken, en vervolgens met blowen. Ik had nergens last van. Maar hoe kan het, met de kennis die ik nu heb, dat ik in exact dezelfde val ben gelopen als waar ik uit ontsnapt ben, maar er niet in slaag deze methode toe te passen?

Hey L-123-R,

Als je eenmaal een verslaving hebt gehad dan blijft die in je hoofd zitten, dat gaat nooit meer weg. Je hebt nu een behoorlijke lange periode achter de rug waarin het je gelukt is om te stoppen, Allen Carr heeft daar schijnbaar goed bij geholpen. Maar in die tijd dat je niet gebruikte is die verslaving nog altijd aanwezig in je hoofd en het enig doel wat die heeft is opnieuw gaan gebruiken en is altijd bezig nieuwe omweggetjes te vinden om jou te overtuigen dat je weer een jointje moet nemen of wat dan ook. Je kunt het een beetje vergelijken met een antibioticakuur die niet meer werkt omdat de bacteriën resistent zijn geworden, en dat is wat er nu ook in je hoofd is gebeurt. Je verslaving heeft een manier gevonden om de Allen Carr methode te omzeilen en daarom werkt het momenteel niet meer voor jou. De Allen Carr methode op zich werkt wel (denk ik, geen ervaring mee) maar nu even niet. Zelfde verhaal met bijvoorbeeld diëten, er zijn duizenden soorten diëten en ze werken allemaal wel maar zijn vaak van korte duur.

Als ik jou was zou ik Allen Carr even loslaten, staar je er niet blind op. Er zijn zo veel methodes om te stoppen, je moet gewoon weer opnieuw aan de slag gaan en natuurlijk, dat is niet makkelijk. Kijk naar wat er gebeurt is waardoor je weer in die val bent gelopen. Wat is er aan voorgevallen en hoe zijn de weken verlopen voordat je weer bent begonnen. Vaak kun je daar veel uithalen.

Ik vind het wel boeiend om te lezen omdat ik zelf nu ook wel in een periode zit waaruit blijkt dat de manier waarop ik de laatste maanden bezig ben geweest nu even niet meer werkt. Ik heb nog geen terugval gehad of iets dergelijks maar weet wel dat ook ik het weer anders moet gaan aanpakken. Voordat het weer misgaat of als het misgaat is het een kwestie van kijken wat er is gebeurt en je weer aanpassen aan de situatie. Want dat doet verslaving ook.

Je kan een tabaksverslaving niet vergelijken met een cannabisverslaving. Hoe je er zelf over denkt is heel belangrijk en hoe je er zelf instaat. Het maakt niet veel uit wat je gebruikt om af te kicken modules, Allen Carr en dergelijke zijn hulpmiddelen en uiteindelijk moet je het zelf doen. Maar je moet ook echt willen stoppen met blowen ook diep van binnen anders lukt het niet.

Hej L-123-R

Ik herinner me jouw topics nog wel! Ik heb ze doorgelezen toen ik zelf besloot om te stoppen. Ik heb nu zelf ook een kleine terugval gehad, maar ik merk dat ik dat niet meer wil.

Ik weet niet of ik ooit op een normale manier met wiet om kan gaan, dus het is misschien beter om nuchter te blijven.

Over je vraag, misschien ben je te streng voor jezelf? Ik heb gemerkt dat ik de laatste maanden ergens stress heb opgebouwd en toen ik wiet kreeg aangeboden heb ik eigenlijk direct gebruik gemaakt van de situatie. De 1e keer gaf het mij 'helaas' wel weer voldoening, daarna merkte ik dat ik het gebruikte om die ene speciale ervaring te proberen te herbeleven (wat natuurlijk onmogelijk is). Ik heb er door leren inzien dat ik gebruik om even uit het normale weg te kunnen vluchten, maar waarom?

Ik kan alleen maar beamen wat Svali zegt.. staar je niet blind op de methode van Alan Carr en besef je dat je het een jaar lang goed hebt gedaan. Alles gaat met vallen en opstaan, dus ook het omgaan met je verslaving. Ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb, maar tegelijkertijd wil ik het wel aangaan..

Succes de komende tijd!

L-123-R zei:

Afgelopen week ook een verdomd nare ervaring gehad met wietmuffins uit de coffeeshop. 0,5 gram naar binnen gewerkt met als resultaat kotsmisselijk worden en van de ene paranoide gedachte in de ander schieten. Gedachtes als 'wat doe je met je leven?' en 'Je bent een junk'. Vreselijk.

Klik om te vergroten...

Het eten van cannabis maakt dosering veel lastiger en daarmee is het effect moeilijk te voorspellen. Ik kan hier verder niet uit opmaken dat je weer een probleem hebt. Het was vast vervelend, maar die ervaring is nu weer voorbij toch?

In je post geef je niet aan hoeveel wiet je nu gebruikt. Hoeveel is dat? en hoe vaak? Rook je het of eet je het alleen maar? Als je rookt, gebruik je er dan wel tabak bij of rook je puur?

Svali zei:

Als je eenmaal een verslaving hebt gehad dan blijft die in je hoofd zitten, dat gaat nooit meer weg.

Klik om te vergroten...

Dit wordt vaak gezegd en ik begrijp wat er bedoeld wordt, maar ik twijfel er sterk over. Het is namelijk een self-fullfilling-prophecy. Door te zeggen dat verslaving nooit meer over gaat, gaat het natuurlijk ook niet over. Je zegt dan namelijk ik ben verslaafd geweest, dus ik ben een verslaafde. Ieder gebruik of iedere gedachte eraan zal je dan koppelen aan het feit dat je verslaafd bent. En wordt daarmee een bevestiging van deze gedachte.

Neemt niet weg dat je verslaafd bent geweest of nog in de afkick zit. Dat is wat anders. Maar ergens moet er een punt komen dat je zegt dat je niet meer verslaafd bent. Dan is een gedachte aan drugsgebruik gewoon weer iets menselijks. En dan is een keertje gebruiken ook niet weer een probleem (mits je dat verantwoord doet). En ja daarbij moet je wel opletten, want blijkbaar was je voor je verslaafd was al een persoon die het in zich had verslaafd te worden en mogelijk ben je dat nog steeds. Maar is niet iedereen dat en is het niet altijd zaak om op te letten wat je doet?!?

En ja ik besef dat dit gevaarlijke/onconventionele uitspraken zijn tegen (ex)verslaafden. Maar aangezien je het ook in je had om te stoppen, ben je blijkbaar meer dan alleen een (ex)verslaafde en heb je naast zwakheden blijkbaar ook kwaliteiten. Stoppen is immers wel een stop waar je kwaliteiten voor nodig hebt. Ik vertrouw erop dat de meeste in staat zijn hierover na te denken en de discussie aan te gaan.

Tufnut zei:

In je post geef je niet aan hoeveel wiet je nu gebruikt. Hoeveel is dat? en hoe vaak? Rook je het of eet je het alleen maar? Als je rookt, gebruik je er dan wel tabak bij of rook je puur?

Klik om te vergroten...

Ik rook gemiddeld 1 tot 2 joints per dag. Puur. Tabak roken heb ik afgezworen. Ik ben vaak 8 uur per dag stoned, de rest van de dag ben ik aan het herstellen van het gebruik. Afgelopen maand is ongeveer de langste tijd dat ik nuchter ben geweest... 20 uur ongeveer. Maar zelfs dan ben ik chronisch moe, heb ik een enorme zelfhaat gecreëerd tegenover mijzelf en lukt het me maar niet om voor het leven te stoppen.

Tufnut zei:

blijkbaar was je voor je verslaafd was al een persoon die het in zich had verslaafd te worden en mogelijk ben je dat nog steeds.

Klik om te vergroten...

Sorry, maar daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik geloof, en let daarbij op, het is een gedachte waar ik misschien weinig bewijs voor heb, ik geloof dat er niet zoiets bestaat als verslavingsgevoeligheid. Het is de drug die me verslaafd maakt, en niet mijn karakter. Niemand heeft een drug nodig tot ze beginnen met gebruiken. Voordat ik blowde had ik geen cravings en voelde ik me niet leeg... het is de drug die het veroorzaakt. Ik wil niet zeggen dat ik niet verantwoordelijk ben voor mijn gebruik, absoluut wel. Ik wil alleen zeggen dat in mijn ogen verslavingsgevoeligheid niet bestaat. De meest intelligente persoon kan verslaafd raken. Het heeft volgens mij niets te maken met het karakter van de persoon, maar de (weliswaar foute) beslissingen in het leven.

Tufnut zei:

Dit wordt vaak gezegd en ik begrijp wat er bedoeld wordt, maar ik twijfel er sterk over. Het is namelijk een self-fullfilling-prophecy. Door te zeggen dat verslaving nooit meer over gaat, gaat het natuurlijk ook niet over. Je zegt dan namelijk ik ben verslaafd geweest, dus ik ben een verslaafde. Ieder gebruik of iedere gedachte eraan zal je dan koppelen aan het feit dat je verslaafd bent. En wordt daarmee een bevestiging van deze gedachte.

Klik om te vergroten...

Een self-fulfilling prophecy is natuurlijk altijd tricky, maar het werkt hier aan twee kanten. De groep verslaafden die jaarlijks terugvallen is gigantisch, mede doordat men denk er van af te zijn. Door de verslaving als chronisch te zien leert men om zich er altijd bewust van te zijn dat de kans op een terugval aanwezig is. Zat mensen die nog na twintig jaar onthouding alsnog weer gaan gebruiken en de verslaving is dan vaak weer gelijk aanwezig.

Verslaving wordt door veel wetenschappers nu ook gezien als een neurobiologische afwijking. Die ontstaat niet door drugsgebruik maar die is al aanwezig.

http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?f=41&t=46768#p1136935

L-123-R zei:

het is de drug die het veroorzaakt.Ik wil niet zeggen dat ik niet verantwoordelijk ben voor mijn gebruik, absoluut wel.

Klik om te vergroten...

Je kan niet zeggen dat drugs je verslaving veroorzaakt om daarna te beweren dat je zelf verantwoordelijk bent voor je gebruik. Dat is gewoon een absolute tegenstelling. Daarnaast duw je jezelf in een slachtofferrol door te zeggen dat drugs de oorzaak is van je problemen en praat je jezelf een schuldgevoel aan door te zeggen dat je zelf verantwoordelijk bent. Zo kom je er nooit uit natuurlijk.

Svali zei:

L-123-R schreef:
het is de drug die het veroorzaakt.Ik wil niet zeggen dat ik niet verantwoordelijk ben voor mijn gebruik, absoluut wel.

Klik om te vergroten...

Je kan niet zeggen dat drugs je verslaving veroorzaakt om daarna te beweren dat je zelf verantwoordelijk bent voor je gebruik. Dat is gewoon een absolute tegenstelling. Daarnaast duw je jezelf in een slachtofferrol door te zeggen dat drugs de oorzaak is van je problemen en praat je jezelf een schuldgevoel aan door te zeggen dat je zelf verantwoordelijk bent. Zo kom je er nooit uit natuurlijk.

Klik om te vergroten...

^Dit

L-123-R zei:

Ik rook gemiddeld 1 tot 2 joints per dag. Puur. Tabak roken heb ik afgezworen. Ik ben vaak 8 uur per dag stoned, de rest van de dag ben ik aan het herstellen van het gebruik. Afgelopen maand is ongeveer de langste tijd dat ik nuchter ben geweest... 20 uur ongeveer. Maar zelfs dan ben ik chronisch moe, heb ik een enorme zelfhaat gecreëerd tegenover mijzelf en lukt het me maar niet om voor het leven te stoppen.

Klik om te vergroten...

Dat is niet schokkend veel, maar het is wel dagelijks. Als je je er niet prettig bij voelt moet je dat dus niet doen. Je bent eerder gestopt, dus dat kan je weer. Maar je moet het wel willen. Als je liever tegen je zelf wilt gaan lopen bitchen, prima, maar geef dan niet de wiet de schuld.
Je zegt dat je 8 uur stoned bent en de rest van de dag moet herstellen. Rook je in de ochtend dan? Zo ja, dan is dat ook niet echt een verstandige manier van gebruiken. Je moet eerst je dingen doen en dan pas gaan chillen, hè! en als je begonnen bent en daarna niet meer dan 20 uur nuchter bent geweest heb je ook niet echt geprobeerd verstandig er mee om te gaan.

Dit is wel een beetje makkelijk praten van mezelf. Ik heb ook teveel geblowd en ben ook teruggevallen. Ik vond dat ik moest minderen toen het m'n leven negatief beinvloedde en ben toen ook geminderd en gestopt. Dit had eerder gemogen.
Hierbij is stoppen tijdelijk want definitief stoppen weiger ik. Na opnieuw te zijn begonnen moet je echter wel oppassen dat je niet weer in je valkuil valt; je zwakte is mss minder omdat je 'm kent, maar weggaan gaat ie niet.

In die zin ga ik dan ook wel mee met jou Svali, maar om daarmee verslaving een chronische ziekte te noemen gaat me toch te ver. Maar daar gaan we nog wel eens de discussie over aan. Ik herinner me uitspraken van een bekende authoriteit op dit vlak die ik eerst op wil zoeken.

Tufnut zei:

Ik herinner me uitspraken van een bekende authoriteit op dit vlak die ik eerst op wil zoeken.

Klik om te vergroten...

Penn & Teller?

Het is voorbij met de excuusjes, ik moet gewoon stoppen, en niet lopen bitchen. Svali, jij weet hoe het is om verslaafd te zijn... en je weet ook wat dat met een mens kan doen. Ik koos er niet voor, maar nu is het te laat en ga ik echt stoppen.

L-123-R zei:

Ik koos er niet bewust voor, maar nu is het te laat tijden ga ik echt stoppen.

Klik om te vergroten...

Het is nooit te laat! Goede keuze aangezien je blijkbaar niet gelukkig bent met je gebruik (danwel misbruik).

Moet je zien wat ik vond in een oud topic van mijzelf:

Anyway, ontopic. Ik ben inderdaad nog steeds gestopt. Ik rook niet meer, en ik blow niet meer. Ik heb er totaal geen moeite mee. Om eerlijk te zijn, ik kan me niet voorstellen dat het ooit moeilijk is geweest. Ik weet dat er verslaafde mensen zijn die zich hierdoor onzeker gaan voelen maar dat is niet mijn bedoeling. Het is allemaal doodeenvoudig. Maar ik weet dat een verslaafde in paniek leeft. Zijn wereld is niet echt. Ik had dan blowen als drug, en kan me dus niet in andere drugsverslavingen verplaatsen. Maar ik geloof heilig, nee ik WEET dat het stoppen met een drugsverslaving niet moeilijk hoeft te zijn.

Klik om te vergroten...

Dat is dus precies wat er gebeurt als iemand verslaafd raakt. Er komen excuusjes, andere dingen worden de schuld gegeven, vluchtgedrag... het moet toch eens afgelopen zijn? Oh, nu ik dit stukje zo lees weet ik precies weer hoe ik me voelde. Ik was zo trots dat het me gelukt was!

Bespeur ik hier een sprankje hoop?