Ik hou van mijn vriend maar hij is verlaafd

Dag lezers,

Ik ben via verschillende zoek tochten op deze website beland.. Heb er veel verhalen gelezen en kwam tot de conclusie dat er verschillende mensen in het zelfde schuitje zitten of hebben gezeten.. Vandaar na lang wikken en wegen nu ook mijn verhaal omdat ik toch wel goede adviezen zie en hopelijk tips kan krijgen bij mijn eigen situatie .

Mijn vriend en ik zijn inmiddels meer dan 1,5 jaar samen. We hebben veel goede tijden, heel veel! Maar een steeds terug komend feit is zijn speed gebruik.. In het begin deed ik af en toe ook echt mee en was het lang leve de lol ( voor mij gold dat wel alleen voor de weekenden dat ik vrij was ) ik werk zelf als verpleegkundige en door mijn verantwoordelijke baan gebruik ik ipv dagelijks , af en toe een keer speed .. Gemiddeld eens in de 2 maanden. Voor mij is het dan ook recreatief gebruik ( weekendje doorhalen samen )

Mijn vriend daar in tegen gebruikt dagelijks.. De precieze hoeveelheid weet ik niet omdat ik dat niet weet ( we wonen niet samen, maar zijn wel aan het kijken naar een huisje voor ons 2 en )

Het hele speed gebeuren heeft veel weerslag op onze relatie, ik vernam steeds meer prikkelbaarheid, nachten door gaan met iets onbenulligs ( in mijn ogen ) amper slapen om vervolgens weer naar het werk te gaan.. Daar in te zakken en weer een bommetje te nemen.. Dit ging en gaat maar door..

Vorig jaar zouden we op vakantie gaan naar kroatie , naïef als het klinkt had ik niet het idee dat het zo erg was.. Maar toen we bijna zover waren kwam toch wel aan het licht dat we speed mee moesten nemen omdat hij niet zonder kon.. Ik was hier boos en verdrietig over, en vooral machteloos.. Na veel ruzie en tranen hadden we besloten het mee te nemen. Met als afspraak na de vakantie zou hij minderen/ afkicken / stoppen .

Nu zijn we een jaar verder.. 2 weken voor we op vakantie gaan ( wederom naar Kroatië ) en is het gebruik nog dagelijks... Ik geef toe het gebruik is al velen malen minder.. Maar nog steeds iedere dag!

3 maand geleden had ik hem de keuze gegeven , of je kapt er mee of ik ben weg.. En omdat ik snap dat het niet in 1 keer kan heb ik hem tot de vakantie gegeven.. Hem aangeboden te helpen, te minderen, gezond eten koken, genoeg slapen , des noods hulp van buiten af.. Maar veel werd afgedaan met ... " ik red het wel, maak je geen zorgen" het komt wel goed..

Maar dat idee heb ik niet.. Hij weet dat als het over een paar weken niet is veranderd wij ieder ons eigen weg gaan.. En dat willen we beide niet, we houden super veel van elkaar maar op deze manier door gaan is vooral voor mij iets wat ik niet wil.. Over een maand word ik 32 jaar en ik wil een man die kan functioneren zonder die rommel.. Een man waar ik op kan bouwen, een vader voor mijn " kindje "

Ik heb zoveel opties aangeboden, adviezen geven, dat ik op begin te raken. Ik wil hem niet kwijt maar weet niet wat ik kan of moet doen?!

Lieve groetjes Bibi

Vervelend zeg. Hij zal eerst moeten gaan beseffen dat hij een probleem heeft en dit durven toegeven. Dat is heel moeilijk, vaak moet iemand die verslaafd is de gevolgen zien voor het echt doordringt. Jullie hebben het vaak genoeg besproken zo te zien. Ik denk dat je hem een ultimatum zult moeten stellen en vertellen wat je hier hebt geschreven. Als hij de keuze krijgt tussen speed en jou weet je wat je waard bent.

Als hij om je geeft en het probleem durft te erkennen, probeer hem zo veel mogelijk te steunen tijdens het stoppen. Mocht hij niet stoppen, dan kun je vervelend genoeg beter voor je eigen toekomst kiezen. Zo te zien wil je kinderen in de toekomst en een speedverslaafde vader is niet ideaal zacht gezegd.

Sterkte ermee en laat het vooral weten als je vragen hebt of wat kwijt wil!

Vervelend om te horen. De keuze tussen een partner en drugs klinkt vanuit een nuchter standpunt heel logisch en gerechtvaardigd en dat is het ook zonder twijfel maar voor een verslaafde werkt de realiteit anders. Het geeft niet aan wat jij voor hem waard bent. Ik kan uit ruime ervaring vertellen dat een actieve verslaafde onbewust altijd nog kiest voor zijn verslaving. Mensen snappen vaak niet hoe een verslaafde moeder de fles niet kan laten staan voor haar bloedeigen kinderen, maar dat is wel de realiteit.

Hij zou zeker voor jou willen stoppen als hij echt van je houdt en uit je verhaal kan ik opmaken dat dat ook zo is. Maar dergelijke ultimatums werken niet omdat het stoppen uit hem zelf moet komen. Hij moet uit zichzelf willen stoppen en niet om iemand anders tevreden te houden. Het heeft er niks mee te maken dat hij niet genoeg van je houdt maar alles met de verslaving op zich. De drang naar speed heeft een groot gedeelte van hem ingenomen en die zal er alles aan doen om weer die volgende lijn of bommetje te krijgen. Dat is verslaving.

Dwingen, ultimatums, dreigen met weggaan enz. zijn vaak geen manieren om een verslaving te stoppen. Praat met hem, toon begrip en duw hem niet weg. Maak duidelijk dat je er voor hem bent en dat je alles zal doen om hem te helpen ook al zal je wel eens teleurgesteld worden. Kijk eens op deze websites:

http://verslaafdaanjou.nl/
http://www.mijnpartnerisverslaafd.nl/
http://www.drugsinfoteam.nl/tips-hulp/o ... ps-advies/

Er is geen makkelijke uitweg helaas en het zal voor jullie beiden zwaar worden. Bespreek de mogelijkheid van een opname, want er zijn tegenwoordig veel goede klinieken die hiermee kunnen helpen.

Leer jezelf ook aan je eigen grenzen te stellen. Tot hoe ver kan je gaan en waar ben je toe bereid? Als je er zelf kapot aan gaat heeft het natuurlijk geen zin, voor jullie beiden niet. Dus zorg eerst voor jezelf en werk daarna aan het probleem.

Heel veel sterkte!!

Bedankt voor jullie reacties!! Ook zo vlot al

Ik weet ook dat ultimatums misschien niet helpen, maar zou echt niet weten wat dan wel? Want praten, huilen , idd bij hem weggaan helpt allemaal niet! Dat weet ik maar ergens houd het toch een keer op? Al de energie, het verdriet en de machteloosheid...
hij moet het zelf eerst inzien en dat doet hij ergens ook maar hij duwt het weg, maakt het minder erg dan dat het is. Het is alleen dat ik zo niet meer verder kan, steeds weer ga ik over mijn eigen grens, want ik wil hem niet kwijt. En het gaat nu al beter, het is echt geminderd . Hij is nu al zo ver en als ik wegga dan gaat hij toch weer meer gebruiken ( zijn eigen woorden ) maar dit proces duurt nu al maanden..

Ik probeer er over te praten met hem, lees veel op internet over hoe afkicken gaat wat de verschijnselen zijn.. Wat we beter wel kunnen doen en of niet. Maar steeds meer kom ik tot het besef dat ik er meer mee bezig ben dan hij. Hij is bang dat hij zonder de speed niets meer waard is, geen energie meer heeft en niets meer kan.

Sinds vrijdag middag heeft hij nu niets meer gehad en hij hoopt dit het hele weekend vol te houden, uiteraard slaapt ie veel..de vorige keer lag hij een week op bed, nu heeft hij weer een baan, dus ik hoop dat hij de dagen dat hij werkt het volhoud, zijn ritme aanpast en er ook echt voor gaat. Ik heb gezorgd voor een koelkast vol met gezond eten vitamine C maar de rest moet hij zelf doen

Buiten de speed om is het een super lieve man, ook voor zijn dochtertje maar de reserves raken op, bij mij en bij hem

Svali zei:

De keuze tussen een partner en drugs klinkt vanuit een nuchter standpunt heel logisch en gerechtvaardigd en dat is het ook zonder twijfel maar voor een verslaafde werkt de realiteit anders.

Klik om te vergroten...

Ik sprak puur uit nuchter oogpunt inderdaad, heb het gelukkig zelf nooit meegemaakt. Bedankt voor je aanvulling/correctie Svali.

Iemand voor het blok zetten heeft inderdaad niet veel zin en je moet vooral zorgen dat je hem wilt helpen en hem dus niet dwingt. Over het ultimatum wat ik noemde, dat is misschien niet helemaal de manier hoe je het moet brengen , maar er zal toch op één of andere manier moeten doordringen dat de tijd om er iets aan te doen nu is. Er moet iets door de verslaving heen in de emotie prikken, om het besef op gang te krijgen...

Hele goede en duidelijke uitleg van Svali vind ik. Uiteindelijk zal hij zichzelf moeten ontdoen van zijn eigen excuses. Ik wens je ook veel sterkte!

SmartieAndMe zei:

Als hij om je geeft en het probleem durft te erkennen, probeer hem zo veel mogelijk te steunen tijdens het stoppen. Mocht hij niet stoppen, dan kun je vervelend genoeg beter voor je eigen toekomst kiezen. Zo te zien wil je kinderen in de toekomst en een speedverslaafde vader is niet ideaal zacht gezegd.

Klik om te vergroten...

+1
Het is heel moeilijk om een verslaafde te laten stoppen. Dwingen werkt niet, maar een verslaafde maar blijven helpen ook niet. Uiteindelijk zal jou vriend toch uit zichzelf moeten beslissen om te stoppen, Bibi. Als hij wil minderen is het belangrijk hem daarin te steunen. Als hij niet wil minderen kun je hem beter verlaten, uiteindelijk moet je dan gewoon voor jezelf en je kindje kiezen, zodat hij jullie niet meesleept de put in. Veel sterkte iig.

Heftig zoiets.. dat hij ook daadwerkelijk speed meenam op vakantie vind ik bizar omdat hij daarmee ook jou in de problemen kan brengen.

Ik snap wel dat je hem steeds weer een kans wil geven en het is ook goed dat je hem blijft steunen maar laat het niet ten koste gaan van jezelf zoals anderen al beschreven.
Als verpleegkundige heb je sowieso al veel te maken met andere mensen hun problemen en als je vriend dan thuis ook nog zoveel energie vraagt dan gaat dat op den duur niet goed komen.

Je blijft hem steeds weer kansen geven maar ik vraag me of het geen water naar de zee dragen is.
Ik ben zelf ook erg ´moederlijk´ in relaties maar het moet niet zo zijn dat je een hulpverlener-patiënt-relatie krijgt zegmaar. Het is geven en nemen..

Jij wilt een toekomst opbouwen en dat is goed van je, maar hij zal ook initiatief moeten tonen.
Je zult hard voor hem moeten zijn. Werkt hij? heeft hij een vorm van dagbesteding?

Vraag hem om vandaag nog te stoppen, en samen met jou doelen op te schrijven die hij wilt bereiken. Bijvoorbeeld 1 maand gestopt, dagje weg met z'n tweetjes?

Toon geen medelijden als het niet lukt, maar juist veel waardering als hij gestopt is. Dat werkte bij mij altijd goed.

Lukt het dan nog niet? Dan raad ik je echt aan om afstand te nemen, jij verdient beter.
En vergeet jezelf niet, gun jezelf ook genoeg ontspanning in deze zware tijd