Ik zoek... weet ik niet. Steun?

Ik ben ook gestopt met 'af en toe' een jointje te roken met bepaalde vrienden, die dagelijks roken, omdat ik heb ingezien dat veel smoren mensen enorm pessimistisch en donker van gedachten maakt. Ik kan mij vergissen, maar de levensvreugde verdwijnt al sneeuw voor de zon bij veel en langdurig blowers. Misschien een extra reden en/of motivatie om te minderen/stoppen. Groetjes

Pessimistisch, maar vooral afgevlakt zou ik zeggen. Je wordt het gauw zat ja, met zulke mensen omgaan.

Stoppen met die handel en even sterk in je schoenen staan. Hard zijn voor je zelf. Dat is nodig soms en dat is soms ook niet erg. Zelf tijdje ook veel geblowd (dagelijks) maar kon er zo mee stoppen. Nu ook gestopt....of ik doe het tenminste niet meer omdat ik niet echt verslaafd was? Was het ook echt zo vergeten: oh, ik heb al 3 weken niet geblowd...mwah niet zo veel behoefte eigenlijk.

En als je gestopt bent, eventjes wat meer werken en ga een maand of 3 naar Thailand backpacken. Ga nog naar Vietnam en andere omliggende landen. Maak dingen mee. Ga een leuke berg beklimmen daar, door de jungles.

Waarom? Omdat je leven nu niets inhoudt. Je werkt een beetje en je blowt. Er zit geen "spanning" of "ervaringen" in je leven momenteel. Logisch dat je het drie keer kut vindt. Vriend van mij is laatst 2 en een halve maand naar Thailand en omliggende landen geweest en komt terug als een ander persoon. Zo veel levenslust. Wilt nu nog meer reizen.

Maak wat mee, echt het kost niks. Heb retour tickets kunnen krijgen voor 500 euro. Het kost je daar gemiddeld 30 euro per dag als je een beetje goedkoop leeft.

Echt, iets mee maken geeft je levenslust mile:

Dag allemaal, bedankt voor jullie tips/reacties.
Ondertussen bijna een weekje verder en ik voel me al wel iets beter. Het eten gaat nog niet zoals ik wil maar er zit zeker verbetering in. Ik probeer mezelf af te leiden met mijn familie bezoeken en wandelen. Ik had gisteren wel een momentje waarop ik heel erg graag een jointje wilde roken, omdat dan de situatie waar ik in zat, me niet meer zou boeien. Sigaretje gerookt en besloten om te gaan wandelen.

Dit is eigenlijk ook een beetje een bewijs voor mezelf dat ik weldegelijk discipline heb... ik moet alleen getriggerd worden.

Nog ruim een week en dan zou ik van mezelf wel weer een jointje mogen roken. De nieuwe regel is alleen ná 22.00 uur. Maar dat zie ik dan wel weer. Weet ook niet zeker of het heel verstandig is, maar als ik denk aan algehele onthouding word ik paranoia, dus vond ik deze manier wel een goede.

22:00 word 21:45 enzovoort.
Lijkt me verstandig een halef niets te doen.
Gebruik je wel andere drugs alcohol of medicijnen momentteel?

Waarschijnlijk ben je er wel van bewust maar de meeste mensen met cannabis afhankelijkheid zijn meestal eveneens (tot even grote hoogte) verslaafd aan nicotine / tabak.

Zelf heb ik nooit cannabis afhankelijkheid ervaren maar wel afhankelijkheid naar andere soorten drugs (voornamelijk stimulanten, dissociatieven en opiaten). Wel heb ik 2 goede vrienden die in het verleden wiet gerelateerde problematiek ervoeren waarvoor beiden zich destijds hebben laten opnemen. Naar mijn en hun ervaring valt sterk te merken dat ze door hun wietgebruik heel inactief in het leven gingen staan en doordat ze het vaak gebruikten om stress te onderdrukken dat ze met momenten zeer paranoïde en opvliegerig konden worden. Ook wel slaapproblemen omdat ze wiet als 'inslaper' gebruikte.

Tegen één van de wietverslaafde vrienden heb ik ook wel eens gezegd dat ik soms liever had gehad dat hij een amfetamineverslaving had omdat hij in dat geval nog eens iets zou uitvoeren met zijn leven. Dat is een uitspraak die puur in het moment werd gemaakt maar toch.

Tot mijn 23e had naast een havo diploma vrijwel niets bereikt qua opleiding en liep hier structureel op vast. Ondertussen 4 jaar later heb ik qua opleiding meer bereikt dan ik ooit durfde te dromen. Dit zie ik ook wel vaak terug bij kennissen / vrienden, het zijn echter denk ik verhalen die je niet vaak zult horen omdat er veel schaamte, laag zelfbeeld en andere negatieve emoties aan kleven.
Wat ik na die 4 jaar heb doen beseffen is dat 'succes' enorm afhangt aan je zelfvertrouwen / zelfbeeld. Dat en het cliché van vaak op je bek durven te gaan.

Als je vanaf je 17e al regelmatig tabak en wiet rookt kan ik me haast niet anders voorstellen dat deze gewoonte veel moeite kost te overkomen en beter niet onderschat kan worden. Meer dan 80% van de rokers geeft aan voor hun 19de een vaste rookgewoonte te hebben ontwikkeld. Het ontwikkelen van verslaving is aanzienlijk sterker tijdens de 'tienerjaren'.

Je kunt de voordelen en nadelen van je gebruik afwegen maar uiteindelijk geldt met alle drugs dezelfde regel, namelijk dat alles dat omhoog gaat ook weer naar beneden komt. De voordelen die je er uit haalt zullen uiteindelijk de tegenovergestelde richting op werken, het is altijd de moeite waard.

Probeer je te focussen op de voordelen die het minderen oplevert, voornamelijk vrijheid van lichaam en geest.
Wandelen doet voor mij altijd wonderen wanneer ik cravings krijg naar middelen. Als je je er niet te ongemakkelijk bij voelt helpt het ook om er over te praten (/relativeren) natuurlijk.

Als je zelf echt wilt zal het uiteindelijk wel lukken, ongeacht hoe snel je de opbouw inzet, succes!
PS: als je steun zoekt zul je op dit forum veel gemotiveerde mensen vinden. mile:

Ik heb geen idee naar wat ik op zoek ben, maar ik zou graag mijn verhaal willen delen.

Ik ben een jongevrouw van 23 die nu ongeveer 6 jaar verslaafd is aan wiet (haze-soorten), met een stopperiode van een half jaar.

Ik ben het gebruiken van wiet gewoon beu. Ik heb het gevoel alsof ik veel dingen misloop; relaties, nieuwe vriendschappen, familie. Ik heb weinig zin in dingen, ben gestopt met school. Ik werk nog wel een aantal uur per week.

Ik voel me gewoon een ontzettende loser. Iemand die geen gebruik heeft gemaakt van haar capaciteiten. Suicidale gedachtes zijn mij niet vreemd, maar allé, dat zijn ze voor niemand.

Maar in het half jaar dat ik gestopt was merkte ik ook weinig verschil. Ik besteedde weliswaar meer tijd aan familie, maar het effect wat ik verwachtte (meer initiatief, minder lui) bleef uit. Ik werd niet ineens een fitgirl ofzo. En ik kon nog steeds niet kiezen wat ik nou wilde met school.

En de eerste dagen/week van het stoppen... jezus. Extreem zweten, niet kunnen slapen, emotioneel wrak, werkelijk niks door je keel krijgen of binnenhouden.

Daar zit ik dus echt niet op te wachten, om dat allemaal weer mee te maken.

Maar ik ga het wel doen. Ik voel dat ik afstand neem van mijn eigen familie, ik voel de controle over mijn leven wegglippen en ik voel mij vooral zwaar depressief onder deze omstandigheden.

En dat terwijl ik een jointje eigenlijk niet eens zo erg vind. Ik bedoel kom op, het is een plant en ik heb me er nooit slecht door gevoeld. Direct dan. Indirect word ik misselijk als ik niet gebruik, ik word bij vroeg opstaan misselijk, ik verander in een boze wolf als ik de kans niet krijg om te gebruiken. En dat kan ik dan weer wel vergelijken met de stopperiode. In de stopperiode kwam ik meer dan 5 kilo aan (voor mij is dat iets positiefs), ik had een goede eetlust, zat een stuk lekkerder in mijn vel en vooral emotioneel had ik overal controle over. Als er iets gebeurde wat me van slag maakte, kon ik daar erg rationeel mee omgaan en veel makkelijker loslaten dan wanneer ik dagelijks blow. Gek hè?

Er zijn zoveel voordelen bij stoppen en zo weinig nadelen. Maar ik vind het gewoon zó lekker.

Het ideale scenario is om de eerstvolgende 3 dagen in een coma te belanden en daarna prinsheerlijk met honger wakker te worden, en alle verschijnselen als sneeuw voor de zon zijn verdwenen.

Maar misschien is het ook goed om even te moeten bikkelen. Het voelt als een straf dat ik weer begonnen ben, en die zal ik dan moeten accepteren.

Wat zijn jullie ervaringen met stoppen met hardcore wietgebruik?

Vervelend voor je. Het is goed dat je inziet dat je meer uit je leven kan halen dan dat je nu doet, alleen moet je er wel voor werken, een fitgirl worden moet je hard voor werken. Probeer wat structuur aan te brengen, zelfde tijdstippen eten, dingen fixen zoals meer werktijden of familie.

De lichamelijke klachten moet je maar onder ogen zien als straf, je bent immers verslaafd. Niemand komt zonder enig nadeel uit een verslaving. Als je maar doorzet kom je der wel.

Mijn ervaring is te vergelijken met die van jou, alleen iets minder hevig. Laat je familie je helpen, zo bouw je tegelijkertijd een betere band met ze op.

Succes, laat je even weten wat je gaat doen en hoe?

Mijn vader blowt zelf ook, dus daar heb ik heel veel steun aan. Kan echt over alles met hem praten. Heb nu vooral veel last van het emotionele en het niet kunnen eten.

Ik ga inderdaad proberen om te beginnen met simpele structuur: op tijd in en uit bed en op vaste tijden eten. Ik denk dat dit wel een opstapje is tot meer initiatief nemen.

Het zit nu nog vol op in mijn lichaam en vanavond wordt eigenlijk de eerste echte test. Gelukkig moet ik werken tot 9 uur en zou ik kunnen besluiten om iedere dag om 11 uur naar bed te gaan. Filmpje kijken en dan is de avond ook weer voorbij.

Ik zal proberen over een paar dagen nog een update toe te voegen.

Bedankt voor je reactie!

Ik zou om half 11 naar bed gaan. Tussen 11 en 1 kan je het beste in je diepe slaap komen (en dus daadwerkelijk goed uitrustellen/herstellen). Dat is iets wat je zelf moet bepalen maar het is 1 tip.

Structuur en routine werkt bij veel mensen goed dus wellicht ook bij jou. Kijk even naar jezelf en vraag je af waar jij gemotiveerd van word, hou dat voor je en koppel het aan het stoppen met blowen, misschien motiveert het je dan nog meer.

Ik denk dat de grootste uitdaging voor jou is te ervaren dat het leven ook leuk kan zijn zonder je jointje. Je hebt geluk, het wordt weer beter weer, dus ga lekker naar buiten en probeer een beetje meer te genieten. Zodra jij jezelf hebt laten zien dat je de 1e week zonder al te veel problemen bent doorgekomen, kan je jezelf daaraan vastklampen. Naarmate de tijd vordert zul je het normaal vinden dat je bent gestopt. Dan wordt het er een beroep gedaan op je doorzettingsvermogen.

Het probleem is dat ik me zo ziek voel die eerste dagen...
Ik moest van 16.30 tot 21.00 werken en ben een half uur eerder naar huis moeten gaan omdat ik 2 keer had overgegeven op werk. Onderweg nog een keer en nu thuis ook. Ondertussen is de spuug een beetje aan de rode kant dus het is flink geirriteerd bij mijn slokdarm...
Een psycholoog van een afkickkliniek vertelde me dat wiet weldegelijk lichamelijk verslavend is, maar dat het wel makkelijker is om 'af te kicken', omdat je je naar verloop van tijd beter gaat voelen.
Maar voor nu... wauw. Ik ben al wel erg moe dus ik heb wel hoop dat het slapen gaat lukken. Maar voor de rest, pff.