Ben ik verslaafd of is er meer aan de hand?

Aangenaam iedereen, ik ben Fundamenteel.

Ik vraag me af of ik nu verslaafd ben aan cannabis of het gewoon medisch gebruik. Ik ben drie jaar in professionele behandeling geweest om te stoppen met cannabis. Naar het einde toe ben ik doorverwezen naar een psychiater en die gaf mij meteen medicatie tegen prikkels. Ik ben nooit psychotisch van cannabis geweest, maar heb wel door de alcohol en het nuchter vallen enkele psychotische periodes gekend. De diagnose volgde snel, autisme en ADHD.
Als ik blow is dat totaal onzichtbaar. Dan kan ik communiceren, inleven en ervaar ik geen levensprikkels. Eens ik stop met blowen kan ik niet meer normaal functioneren. Dan verlies ik mezelf en kan ik obsessief tekeer gaan. Ik kan me niet meer inleven, geen empathie meer. Ik kan dan niet gamen, schaken, niet lezen, gewoon niets.

Ik ben in een relatie en mijn vriendin schuwt mijn nuchter persoon. Ze heeft me stoned leren kennen en houdt van mijn stoned figuur. Ik ben in totaal 2 a 3 maand nuchter geweest en dat vond ze de slechtste periode van heel onze relatie. Het is sterker dan mezelf, ik ben snel geprikkeld. Is dit wat een verslaving doet of is dit mijn autisme? Ik ken veel mensen die zonder problemen konden stoppen met blowen. Ik ben zo géén.

Daarom vraag ik me af, ben ik nu verslaafd of gebruik ik het gewoon om mijn beperkingen leefbaar te houden? Ik denk het laatste, maar misschien leef ik in denial?

Je kunt toch ook tegelijk verslaafd zijn en zelf mediceren? Ik zie niet in waarom die twee elkaar uit zouden moeten sluiten.

Daarbij, als jij echt meer voordelen van je cannabis gebruik hebt dan nadelen dan zie ik ook niet direct in wat het probleem is. Kijk, natuurlijk is in principe geen drugs of medicatie het best maar wanneer de voordelen opwegen tegen de nadelen dan kun je dus misschien maar beter blijven gebruiken.

Uiteindelijk zul je jezelf moeten afvragen en onderzoeken wat nou nadelige effecten van je gebruik zijn en wat blijkbaar bij autisme of adhd hoort. Een psycholoog of psychiater zou je hier toch het best mee kunnen helpen. De medicatie gaf je niet de voordelen die je wel met cannabis ervaart?

De medicatie werkt, maar werkt niet zo goed als cannabis. De combinatie van beide bedient mij het beste, medicatie en een jointje. Als ik 's morgens één joint rook kan ik de hele voormiddag alles aan, geen prikkels. Maar neem ik enkel medicatie vermijd ik het openbaar vervoer als de rotte pest.
Mijn psychiater heeft al tussen de lijnen laten merken dat ik beter blijf blowen. Mijn psycholoog was anti drugs, maar erkende wel dat ik er beter van werd. Ook mijn vriendin heeft mij liever onder invloed van cannabis omdat we dan normaal kunnen communiceren. Dan prikkelen bepaalde thema's me niet en kan ik ieder gesprek aan.

Dus ja, de voordelen wegen op. Het enige nadeel is de kostprijs. Verder heb ik er geen klachten over.

Fundamenteel zei:

Dus ja, de voordelen wegen op. Het enige nadeel is de kostprijs. Verder heb ik er geen klachten over.

Klik om te vergroten...

En de psychiater kan je medicinale cannabis voorschrijven? Dan krijg je misschien nog een deel vergoed van de verzekering. Alhoewel ik ook niet helemaal weet of ze dat überhaupt vergoeden.

Neen dat kan hij niet doen. Ik ben Belg. Voor MS patiënten hebben ze hier wel medische cannabis, maar dat is zo'n spray die je in je mond moet spuiten. Echte medische cannabis in topvorm bestaat hier niet.
Ik heb laatst 200 euro betaald voor 15 gram wiet. Ik ben niet meer bij die dealers gegaan. Ik ben nu al een week nuchter simpelweg omdat ik het financieel niet meer aankan.
Vrienden moedigen me aan om te telen, maar de risico's, de gevolgen eraan verbonden maken me een beetje schuw.

Dat cannabis verslavend werkt, ja, dat kan. Op psychisch niveau.
In jouw geval vermoed ik dat je blijkbaar beter functioneert met cannabis dan zonder. Is het een idee om CBD-olie te proberen? Ik weet niet in hoeverre dat beschikbaar is in België. Ik vind het altijd jammer dat er zo'n taboe ligt op (medicinale) cannabis terwijl al lang en breed is bewezen dat het wel degelijk positief kan uitpakken bij verschillende aandoeningen. ADHD bijvoorbeeld, cannabis remt de prikkels wat meer waardoor je meer tijd krijgt om te ademen.
Verslaafd of niet, ik zou cannabis blijven toepassen als medicatie. Wellicht kun je olie bestellen via een coffeeshop. Telen is inderdaad behoorlijk riskant dus dat zou ik niet doen. Als ik het zo lees vermoed ik dat de combinatie autisme en ADHD ervoor zorgt dat jij eigenlijk geen tijd krijgt om de prikkels uit je omgeving te verwerken waardoor je "overbelast" raakt. Vergelijk het met een computer die ineens 1209473875 taken tegelijk uit moet voeren; die loopt ook vast. En om het te vergelijken; ik slik medicatie die ook verslavend werkt (fysiek en mentaal) maar zonder functioneer ik niet. En die medicatie is eigenlijk riskanter dan een jointje. Oftewel; schijt aan de maatschappij en doen wat goed voelt voor jou.

Bij mij geeft cannabis ook enkele lichamelijke klachten als ik stop met blowen. Het past mijn eetpatroon en slaapritme aan. Mijn stoelgang is ook geheel anders wanneer ik niet blow. Moest het mij niet zoveel beter maken, stoppen zou heel gemakkelijk zijn. Maar ik kan slapen, eten, goed naar de wc, goede relaties onderhouden en het leven baas.

Ik heb zo'n olie geprobeerd, maar ik merkte er niets van. Ik had zo'n vloeistof voor een elektronische sigaret gekocht. Een gewone joint pakt het beste uit. Het eten werkt ook heel goed, maar dat is zo lichamelijk dat ik niets meer gedaan krijg. Met een uphigh ben ik klaar voor de wereld. Geen prikkels en alles op een rijtje.

Je beschrijving over een overbelaste computer is een goede beschrijving. Als er teveel na elkaar gebeurt en ik teveel prikkels opstapel kan ik crashen. Dankzij medicatie is dat nu zonder de gepaarde angst, maar het blijft zwaar. Ik heb minder angsten en voel me in de dag beter in mijn vel. Maar ik neem lage dosissen. Doordat ik nog zo prikkelbaar kan zijn is het natuurlijk niet altijd even aangenaam voor mijn omgeving. Ik sluit me snel af en dan is er geen bereiken meer aan. Hoe verder in tijd hoe meer ik me afsluit en hoe dieper ik in mijn hoofd zak. Tot ik mij eentje blow... dan komt alles weer op on/aan en ga ik mij excuseren tegen mijn vriendin omdat ik zo afwezig was in onze relatie en bloeien wij weer helemaal open.
Enige nadeel, het is zo'n reteduur product en het is niet meer binnen handbereik zoals vroeger.

Fundamenteel zei:

Aangenaam iedereen, ik ben Fundamenteel.

Ik vraag me af of ik nu verslaafd ben aan cannabis of het gewoon medisch gebruik. Ik ben drie jaar in professionele behandeling geweest om te stoppen met cannabis. Naar het einde toe ben ik doorverwezen naar een psychiater en die gaf mij meteen medicatie tegen prikkels. Ik ben nooit psychotisch van cannabis geweest, maar heb wel door de alcohol en het nuchter vallen enkele psychotische periodes gekend. De diagnose volgde snel, autisme en ADHD.
Als ik blow is dat totaal onzichtbaar. Dan kan ik communiceren, inleven en ervaar ik geen levensprikkels. Eens ik stop met blowen kan ik niet meer normaal functioneren. Dan verlies ik mezelf en kan ik obsessief tekeer gaan. Ik kan me niet meer inleven, geen empathie meer. Ik kan dan niet gamen, schaken, niet lezen, gewoon niets.

Ik ben in een relatie en mijn vriendin schuwt mijn nuchter persoon. Ze heeft me stoned leren kennen en houdt van mijn stoned figuur. Ik ben in totaal 2 a 3 maand nuchter geweest en dat vond ze de slechtste periode van heel onze relatie. Het is sterker dan mezelf, ik ben snel geprikkeld. Is dit wat een verslaving doet of is dit mijn autisme? Ik ken veel mensen die zonder problemen konden stoppen met blowen. Ik ben zo géén.

Daarom vraag ik me af, ben ik nu verslaafd of gebruik ik het gewoon om mijn beperkingen leefbaar te houden? Ik denk het laatste, maar misschien leef ik in denial?

Klik om te vergroten...

Hey Fundamenteel

Ik zit met soortgelijke vragen. Niet per se met een diagnose (autisme, adhd), maar ik merk ook dat de stress en angsten relatiever worden als ik blow. Ik ben chiller, kan focussen, bloei helemaal open, en zit niet constant in mijn hoofd te piekeren of zorgen te maken.
Maar ik zat dus met dezelfde soort vragen. Wuif ik dan niet al mijn problemen weg? Weiger ik de 'realiteit' onder ogen te zien, en ben ik gewoon verslaafd maar probeer ik het goed te praten met 'ja maar,..'
Op dit moment zie ik geen reden om mijn wietgebruik (dagelijks 1-2 joints, weekend/vrienden meer) te stoppen. Voor zover ik weet lijdt hier niets onder (buiten natuurlijk de portemonnee), en uit je post leid ik af dat dat ook voor jou geldt.

De laatste tijd zit ik wat dingne op te zoeken over cbd olie, en dat lijkt me eigenlijk een prima alternatief.
Je wordt er niet high van, maar hebt wel de voordelen van cbd. (al heb ik dan ook weer ergens anders gelezen dat sommige net goed gaan van thc...)
Spijtig dat het bij jou toen niet veel effect had. Maar bedoel je dan een vloeistof voor een elektronische sigaret 'met cannabis smaak' of werkelijk cbd olie?
Ik lees vooral dat je de druppels onder de tong doet. Ik weet niet of het in een elektronische sigaret doen, hetzelfde effect zou hebben.

Met wiet is het zo dat wanneer je het dagelijks neemt je na een tijdje niet meer weet hoe het is om je normaal te voelen. Je kunt jezelf heel goed wijs maken dat er voor jou geen nadelen aan zitten, maar kun je jezelf daarin vertrouwen? Ik denk van niet, want je bent de hele tijd in een niet heldere staat. Je weet niet eens meer hoe het is om echt helder te zijn.

Dat je op het moment dat je high bent minder last hebt van je geestelijke kwalen en daarom zou concluderen dat wiet een oplossing is, is wel degelijk je problemen uit de weg gaan. We (me including) zijn zo gewend dat als er (fysiek of geestelijk) ongemak is, dat we daar direct verlichting voor beginnen te zoeken. Maar staan we daarmee onze echte heling niet in de weg?

Als iemand die zichzelf jarenlang dagelijks verdoofd om geen geestelijk ongemak te voelen die tijd had besteedt aan met een heldere geest kijken, onderzoeken waarom zijn/haar denkproces in negatieve patronen verloopt, kon wellicht de bron van het probleem gevonden worden zodat er iets aan gedaan kon worden.

Niet dat ik hier heilig in ben. Woensdag schoot het me in mijn nek en hier heb ik nu een aantal dagen s'avonds wat wiet voor gevaped. De laatste maanden gebruik ik praktisch geen wiet meer en nu viel me op hoe snel ik mezelf alweer ga vertellen dat ik vandaag ook wel weer kan nemen, want gisteren ging ook prima. Mijn hele helderheid en oordelend vermogen is drastisch verminderd door dat spul. Je kunt jezelf gewoon niet vertrouwen want het verlaagd je bewustzijn. Wiet is niet een of ander wondermiddel. Het helpt je tot op een bepaald niveau en laat je dan hangen. En het neemt je je meest waardevolle bezit af: je bewustzijn/helderheid/oordelend vermogen. Ik zou er niet te licht over denken, zeker niet met dagelijks gebruik.

Mindless zei:

Met wiet is het zo dat wanneer je het dagelijks neemt je na een tijdje niet meer weet hoe het is om je normaal te voelen. Je kunt jezelf heel goed wijs maken dat er voor jou geen nadelen aan zitten, maar kun je jezelf daarin vertrouwen? Ik denk van niet, want je bent de hele tijd in een niet heldere staat. Je weet niet eens meer hoe het is om echt helder te zijn.

Klik om te vergroten...

Dit was mijn probleem toen en ook van vele andere dagelijkse blowers denk ik. Als je lang genoeg dagelijks blowt en verslaafd bent, neem je de negatieve bijwerkingen/klachten voor lief. Die accepteer je op den duur als zijnde normaal. Als je eerlijk naar jezelf kijkt en voelt besef je dat je eigenlijk elke dag wat moe bent en niet nuchter. Ook al heb je die dag nog niet geblowd. Zo zijn er wel meer klachten die altijd aanwezig zijn en geaccepteerd worden door je verslaving.
Ik merkte dat pas echt toen ik een flinke tijd gestopt was. Dan merk je hoe goed je slaapt zonder, en dat je echt uitgerust wakker wordt.
Ook ik hield mijzelf lang voor de gek dat het “niet slecht was” voor me. Maar dagelijks blowen is gewoon niet goed. Wat je jezelf ook wijs maakt.

Mindless zei:

Met wiet is het zo dat wanneer je het dagelijks neemt je na een tijdje niet meer weet hoe het is om je normaal te voelen. Je kunt jezelf heel goed wijs maken dat er voor jou geen nadelen aan zitten, maar kun je jezelf daarin vertrouwen? Ik denk van niet, want je bent de hele tijd in een niet heldere staat. Je weet niet eens meer hoe het is om echt helder te zijn.


Dat je op het moment dat je high bent minder last hebt van je geestelijke kwalen en daarom zou concluderen dat wiet een oplossing is, is wel degelijk je problemen uit de weg gaan. We (me including) zijn zo gewend dat als er (fysiek of geestelijk) ongemak is, dat we daar direct verlichting voor beginnen te zoeken. Maar staan we daarmee onze echte heling niet in de weg?


Als iemand die zichzelf jarenlang dagelijks verdoofd om geen geestelijk ongemak te voelen die tijd had besteedt aan met een heldere geest kijken, onderzoeken waarom zijn/haar denkproces in negatieve patronen verloopt, kon wellicht de bron van het probleem gevonden worden zodat er iets aan gedaan kon worden.


Niet dat ik hier heilig in ben. Woensdag schoot het me in mijn nek en hier heb ik nu een aantal dagen s'avonds wat wiet voor gevaped. De laatste maanden gebruik ik praktisch geen wiet meer en nu viel me op hoe snel ik mezelf alweer ga vertellen dat ik vandaag ook wel weer kan nemen, want gisteren ging ook prima. Mijn hele helderheid en oordelend vermogen is drastisch verminderd door dat spul. Je kunt jezelf gewoon niet vertrouwen want het verlaagd je bewustzijn. Wiet is niet een of ander wondermiddel. Het helpt je tot op een bepaald niveau en laat je dan hangen. En het neemt je je meest waardevolle bezit af: je bewustzijn/helderheid/oordelend vermogen. Ik zou er niet te licht over denken, zeker niet met dagelijks gebruik.

Klik om te vergroten...

De Dunne zei:

Dit was mijn probleem toen en ook van vele andere dagelijkse blowers denk ik. Als je lang genoeg dagelijks blowt en verslaafd bent, neem je de negatieve bijwerkingen/klachten voor lief. Die accepteer je op den duur als zijnde normaal. Als je eerlijk naar jezelf kijkt en voelt besef je dat je eigenlijk elke dag wat moe bent en niet nuchter. Ook al heb je die dag nog niet geblowd. Zo zijn er wel meer klachten die altijd aanwezig zijn en geaccepteerd worden door je verslaving.

Ik merkte dat pas echt toen ik een flinke tijd gestopt was. Dan merk je hoe goed je slaapt zonder, en dat je echt uitgerust wakker wordt.

Ook ik hield mijzelf lang voor de gek dat het “niet slecht was” voor me. Maar dagelijks blowen is gewoon niet goed. Wat je jezelf ook wijs maakt.

Klik om te vergroten...

Dank voor jullie reactie!
Wat jullie zeggen is grotendeels waar topicstarter en ik mee zitten.
Ik denk dat cbd olie een alternatief is dat de moeite is om te proberen.
Als ik het internet en mensen moet geloven (heb het zelf nog niet gebruikt), dan zou dit ook helpen tegen stress en ocd.
(Ik ben trouwens zeer benieuwd naar de impact ervan op mijn blowgebruik. Gezien geestelijke verslaving inhoudt dat de omgeving/vrienden/gewoonte van het rollen/roken ook een onderdeel is van de verslaving.)

Verder valt het me op dat jullie geen onderscheid maken tussen dagelijks 2 joints roken of dagelijks de ene na de andere joint roken. Vat ik het goed op als ik denk dat jullie vooral het aspect van 'dagelijks gebruik' zeg maar 'afkeuren? Zonder dat er voor jullie een verschil is tussen dagelijks 1 of 10?
Ik wil graag de vergelijking maken met aandoeningen waarbij mensen een middel nodig hebben om te functioneren (mentaal en/of fysiek). Als ze klachten hebben omdat hun lichaam niet 'naar behoren' functioneert, zijn daar middelen voor om ervoor te zorgen dat die mensen een draaglijker leven hebben.
(ik hoor hier graag jullie mening over)

Ik zie hierin een dunne lijn tussen gebruik en misbruik, tussen gebruiken omdat het je helpt en misbruiken omdat je het leuk vindt om high te zijn.
Het kan trouwens ook perfect zijn dat je baat hebt bij cbd, maar alsnog wietverslaafd bent (omdat je het linkt met vrienden, sociaal zijn, verveling, gewoonte,...)

Ik vind het interessant wat je vraagt: gaan we door ons te verdoven onze heling niet in de weg?
Ik ben ermee akkoord als je zegt dat verdoving heling in de weg staat. Want om te helen moet je net durven voelen en de pijn die je wil verdoven net confronteren.
Met je stelling zet je het dagelijks wietgebruik op dezelfde voet als bijvoorbeeld een alcoholverslaving, zichzelf willen verdoven om ‘weg te lopen van de problemen’.
Maar als de topicstarter ervaart dat hij bij wietgebruik de effecten van zijn autisme/ocd vermindert, staat dat voor mij niet op gelijke voet als high/verdoofd willen zijn.
Als wiet helpt bij mensen die ocd/autisme hebben, dan is dat niet omdat ze verdoofd zijn, maar meer omdat de cannabis helpt om de werking van de cannabinoiden in hun brein te ‘regelen’.

Maar zoals ik zei, die twee sluiten elkaar niet uit. Dat het zou helpen, betekent niet dat je niet wietverslaafd bent.
Vandaar lijkt het me interessant om te onderzoeken bij jezelf of deze effecten van ocd enz zouden verminderen als je bijvoorbeeld cbd olie zou nemen.

Twee of tien joints per dag, het is beide in mijn ogen misbruik (mits er geen sprake is van gebruik voor pijnbestrijding). Tien per dag is wel een stuk extremer natuurlijk.

Als je dan toch wiet wilt gebruiken, dan is een enigszins verantwoorde manier om dat te doen imo de frequentie aanhouden van psychedelica gebruik. 1 keer in de zoveel tijd. Niet elke dag, zelfs niet elke week, maar 1x in de maand bijvoorbeeld. Op die manier is het effect maximaal en de bijeffecten minimaal. Wiet is op die manier zelfs redelijk psychedelisch te noemen.

Het is vooral een cultureel ding dat we menen dat wiet iets is om heel regelmatig te doen. Dit betekent niet dat dit ook een heilzaam iets is om te doen.

Ik heb nu even geen tijd om overal op in te gaan, maar ik geloof er niet zo in dat mensen 'hard-wired' zijn voor bijvoorbeeld adhd of autisme. Dit zijn imo psychosomatische klachten en daarmee zijn "behandelingen" als (medicinaal) wietgebruik slechts symptoombestrijding en uitstel van echte heling.

Kan heel goed samen gaan lijkt me, verslaafd zijn en zelfmedicatie toepassen.

Ik weet hier het fijne niet van (nu ook te weinig tijd om me erin te verdiepen, jammer want zeer interessant) maar weet wel dat er inderdaad onderzoek is gedaan waaruit naar voren kwam dat bepaalde genetische mutaties ons endocannabinoïdensysteem kunnen afremmen en dat dit een rol speelt bij symptomen van autisme.

(Even opgezocht: onderzoek is van Földy, Malenka, en Südhof, 2013, gepubliceerd in Neuron.)

Dat veilige doseringen cannabis de symptomen van autisme zouden verminderen is dus helemaal niet gek gedacht, al lijkt me dat er nog veel te weinig onderzoek gedaan is om te kunnen constateren dat cannabis ook daadwerkelijk een effectieve behandeling is, gezien de nadelen die het ook zal hebben. De vraag is natuurlijk ook of de huidige medicijncombinaties die mensen krijgen tegen dit soort aandoeningen veel beter zijn.

@Mindless: het is zeker deels symptoombestrijding, dat geldt ook voor medicatie. Zou sowieso altijd samen moeten gaan met therapie (of andere manieren van heling als die beter bij je passen). Alles alleen maar willen oplossen met stofjes is nooit een goed idee.

Ik denk dat cannabis in veel gevallen een beter alternatief is dan wat er uit de farmaceutische hoek komt.

Maar in hoeverre kan gesproken worden van een geneesmiddel, een medicijn? Mensen die cannabis gebruiken, blijven het gebruiken. Het middel maakt ze niet gezond, maar verlicht tijdelijk de klachten. Er schijnen hier uitzonderingen op te zijn, maar in de regel blijven mensen cannabis gebruiken zonder dat ze echt genezen worden.

Mindless zei:

Ik denk dat cannabis in veel gevallen een beter alternatief is dan wat er uit de farmaceutische hoek komt.

Maar in hoeverre kan gesproken worden van een geneesmiddel, een medicijn? Mensen die cannabis gebruiken, blijven het gebruiken. Het middel maakt ze niet gezond, maar verlicht tijdelijk de klachten. Er schijnen hier uitzonderingen op te zijn, maar in de regel blijven mensen cannabis gebruiken zonder dat ze echt genezen worden.

Klik om te vergroten...

Dat is inderdaad de vraag ja: neem je het ene probleem niet weg, om er een ander probleem voor in de plaats te geven... En welk van de twee problemen is dan ongezonder.

Ja inderdaad. En dan zowel fysieke als geestelijke gezondheid.

Wat ik denk is:

Het geluk dat ervaren wordt bij wiet: dat is wat heelt. Dat is wat de capaciteit heeft voor genezing van lichaam en geest. Wanneer je happy bent, zal je lichaam (en je geest) beter functioneren. Hoe dieper het geluk hoe optimaler, hoe gezonder en natuurlijker het functioneren. Maar wiet is een eindige ervaring.

Wiet geeft je een paar sprongen in het zwembad, maar je mag niet in het diepe. En om vijf uur moet je eruit.

Mindless zei:

Ja inderdaad. En dan zowel fysieke als geestelijke gezondheid.

Wat ik denk is:

Het geluk dat ervaren wordt bij wiet: dat is wat heelt. Dat is wat de capaciteit heeft voor genezing van lichaam en geest. Wanneer je happy bent, zal je lichaam (en je geest) beter functioneren. Hoe dieper het geluk hoe optimaler, hoe gezonder en natuurlijker het functioneren. Maar wiet is een eindige ervaring.

Wiet geeft je een paar sprongen in het zwembad, maar je mag niet in het diepe. En om vijf uur moet je eruit.

Klik om te vergroten...

hier kan ik je even niet goed volgen. "Het geluk dat ervaren wordt bij wiet, dat is wat heelt"

Overigens geldt ook het omgekeerde: als je lichaam en geest goed functioneren, zal je ook happy zijn.
Denk aan depressie waarbij het vooral gaat om verbindingen in je hersenen die niet vlot genoeg functioneren.
Kan liggen aan omgeving, mentaal enz, maar kan evengoed zijn omdat simpelweg een stofje in de hersenen niet naar behoren functioneert.
Kan je ook verklaren waarom wiet een eindige ervaring is? (verdoving staat heling in de weg, vandaar dat je uitspraak 'geluk dat wordt ervaren bij wiet, heelt' mij nogal in verwarring brengt.)

Verder vind ik het straf dat je autisme onder psychosomatische klachten categoriseert en bijgevolg denkt dat het iets is dat je kan 'genezen'. Denk dat autisten veeleer 'leren' zich aan te passen, of het draaglijker voor zichzelf maken..
Maar over adhd zijn er idd wel twijfels.
't Blijft in essentie hetzelfde natuurlijk: iemand functioneert niet goed in zijn omgeving, hoe kan die er mee omgaan?

Nu ik het zo teruglees is het inderdaad niet helemaal duidelijk gezegd.

Wat ik bedoelde is dat wiet niet heelt, maar geluk zelf. En geluk zit niet in een plantje, het is er al (in ons). Wiet mag onze barrières dan even verlagen, maar het geluk zelf is al aanwezig.

Maar je kunt geluk vinden zonder goed functionerend lichaam en geest. Beide zullen beter gaan functioneren, maar dan is geluk toch primair? Het kan toch niet zijn dat je voor je geluk eerst de eisen stelt dat je lichamelijk en geestelijk gezond moet zijn?

Waarom ik de hele stap van nadenken over stofjes in hersenen oversla heb ik al een aantal keren uitvoerig beschreven op het forum en zal ik niet weer doen, maar het komt erop neer dat ik dat een overbodige gedachtegang vind. Ik kan direct beginnen bij geluk, daar heb ik geen kennis van de werking van hersenen voor nodig. Ik geloof dat geluk primair is en dat je daar dus kunt starten. Geloof in afhankelijkheid van een stofje in je hersenen kan dat alleen maar in de weg gaan staan.

Wiet is een eindige ervaring omdat het grenzen heeft. Het houdt een keer op. Maar het misverstand was dat geluk afhankelijk was van wiet op dat moment, wat het niet is.

Dat is misschien nogal een uitspraak dat autisme psychosomatisch zou zijn. Maar ik zeg niet meer dan dat ik niet geloof dat iemand 'hard-wired' zou zijn voor een dergelijke aandoening. Dat je niet zomaar even iemand geneest van autisme is duidelijk, maar alsnog denk ik: het is software, niet hardware.