Verslaafd? Ja, aan vluchten.

Bij iedereen verloopt het anders? Wat dan?
Bij mijn ervaringen juist niet...en daarom werkt een klinische opname vaak erg goed, omdat de medewerkers juist de rode draad kennen, en gericht hulp kunnen geven...

De weg die je bewandeld van gebruiker naar probleem gebruiker, daarna in herstel en clean blijven.

Tussen probleemgebruiker en herstel staan nog: ellendig, verloederd gebruiker, volledig verloederd misbruiker, mogelijk herstel..

Zou hier graag even op in willen haken, heel herkenbaar verhaal.
Zelf een jaar klinisch opgenomen geweest, persoonlijkheidsstoornis vastgesteld, maar sinds een jaar ben ik voor mijn gevoel weer terug bij af. En zoals hierboven beschreven dat escapisme is heel herkenbaar, weet op het moment ook niet hoe ik hier uit kom. Wel aangemeld bij GGZ instelling, lange wachtlijst, word er wanhopig van.
Het erge is dat ik me heel bewust ben van mijn vluchtgedrag, maar het me niet lukt om hier verandering in aan te brengen. Zie dat veel mensen reageren dat juiste hulp het beste is, maar hoe dan als je elke keer op een wachtlijst word gezet en maar dagen moet tellen totdat je terecht kan?

Dat lange wachten geeft m.i. aan, dat de nood hoog is, en ook bij velen aan de deur geklopt heeft.
Helaas, dat is nu eenmaal zo.
Let wel, bij alle hulpverlening geldt, dat de medewerkers je de weg kunnen wijzen, die je het beste kunt nemen, maar uiteindelijk moet je alles zelf doen.
Niemand doet het voor je. Echt, helemaal niemand!
Je komt alleen, en je gaat alleen.
Maar laat je zeer zeker de weg wijzen.
De beste weg is vaak niet de gemakkelijkste!

Patrona zei:

Zou hier graag even op in willen haken, heel herkenbaar verhaal.
Zelf een jaar klinisch opgenomen geweest, persoonlijkheidsstoornis vastgesteld, maar sinds een jaar ben ik voor mijn gevoel weer terug bij af. En zoals hierboven beschreven dat escapisme is heel herkenbaar, weet op het moment ook niet hoe ik hier uit kom. Wel aangemeld bij GGZ instelling, lange wachtlijst, word er wanhopig van.
Het erge is dat ik me heel bewust ben van mijn vluchtgedrag, maar het me niet lukt om hier verandering in aan te brengen. Zie dat veel mensen reageren dat juiste hulp het beste is, maar hoe dan als je elke keer op een wachtlijst word gezet en maar dagen moet tellen totdat je terecht kan?

Klik om te vergroten...

Ik sta ook op de wachtlijst voor opname dubbel diagnose.
Eind van de maand eindelijk mijn intake gesprek, en daarna is het nog 2 maanden wachttijd.
Je bent zo 4 tot 6 maanden verder tot je eindelijk de hulp krijgt die je nodig hebt.
Ik heb wel elke week een gesprek en online behandeling tot de opname start.

Je weet van je zelf wel welke keuze je moet maken....
Ga naar de huisarts om te beginnn3en maak een plan wat je voor hulp wilt en waar!

Groetjes

Allereerst:
Accepteer eerst, welke problemen je idd, en daadwerkelijk hébt
En daarna krijg je ruimte om verder te gaan.
Accepteer je deze niet, dan is elke verdere hulpverlening waardeloos.

Als je het doet om te vluchten dan weet ik niet of het de juiste manier is om drugs te gebruiken.
Ik gebruik drugs om mijn leven te verijken.
Ik denk dat dat een heel verschil is....

Verrijken?
Idd. Als drugs bij jou zó werken, dan is een probleem met deze stoffen niet het meest belangrijke , maar wat speelt er misschien als bijkomstigheid bij?
Geldproblemen? Of gezondheid?
Of helemaal niets , en zit er ergens anders iets wat minder prettig is, in de weg?

Legio Patria Nostra zei:

Verrijken?

Klik om te vergroten...

Ja zeker even een weekendje naar een leuk feest. Daarna een after weer nieuwe inzichten gekregen in het leven. Even uit de sleur. En daarna weer nuchter!
Het verijkt mijn leven, het is een aanvulling!
Geen negatieve effecten zoals verslaving dus het verijkt mijn leven heerlijk.

Ik ben blij dat er stoffen zijn die het leven mooier maken

Net als eten trouwens.
Ik hou van heerlijk eten en koken.
Genieten van de kleine dingen.
Niet alleen maar leven om te overleven.
Maar het maximale er uit halen.

Als dat bij iemand niet zo werkt dan zou ik zeggen stop er mee...

Legio Patria Nostra zei:

Dan kan ik he zeggen, dat jij een bevoorrechte persoon bent.

Klik om te vergroten...

Ik mijn omgeving doet bijna niemand dat om te vluchten en heeft het een extraatje.
Net als mensen elke week naar de kroeg gaan maar wij doen het met drugs.

Iedereen heeft een goede baan een gewoon leven.
Als je moet vluchten voor je leven zal je eerst je problemen moeten oplossen zonder drugs en daarna kan je kijken of er een middel is dat je verder kan helpen.

Maar goed ieder persoon is verschillend en leeft zijn leven op zijn eigen manier dus ja wat kan je er van zeggen.
Ik deel gewoon mijn mening en hoe ik het zie.

Revolutionair zei:

Ik mijn omgeving doet bijna niemand dat om te vluchten en heeft het een extraatje.
Net als mensen elke week naar de kroeg gaan maar wij doen het met drugs.

Iedereen heeft een goede baan een gewoon leven.
Als je moet vluchten voor je leven zal je eerst je problemen moeten oplossen zonder drugs en daarna kan je kijken of er een middel is dat je verder kan helpen.

Maar goed ieder persoon is verschillend en leeft zijn leven op zijn eigen manier dus ja wat kan je er van zeggen.
Ik deel gewoon mijn mening en hoe ik het zie.

Klik om te vergroten...

Beetje naïef Revo!

Er is ook een groot verschil met jouw favoriete middeltjes en bv. elke dag coke gebruiken!

Iedereen begint met drugs als recreant!
Nu loopt alles zoals het hoort te gaan in jouw leven en geniet daar ook van he!

Maar bijvoorbeeld als er iets ingrijpends gebeurt zoals het overlijden van je vriend/vriendin wil je dat even vergeten.
Die pijn etc. Helaas werkt harddrugs daar goed voor....

Is een voorbeeldje...

Justme83 zei:

Beetje naïef Revo!

Klik om te vergroten...

Omdat het in jou omgeving zo werkt ben ik naïef?
Ik leg gewoon uit dat het niet voor iedereen zo werkt.
En zeker niet in de party scène waar ik mij begeef...

Het is niet voor iedereen het zelfde, ik belicht gewoon mijn kant.
Jammer dat je dat je dat niet snapt

Legio Patria Nostra zei:

Allereerst:
Accepteer eerst, welke problemen je idd, en daadwerkelijk hébt
En daarna krijg je ruimte om verder te gaan.
Accepteer je deze niet, dan is elke verdere hulpverlening waardeloos.

Klik om te vergroten...

Maar wat nou als je precies weet waar je valkuilen liggen, als je precies weet wat je triggers zijn en dat je na jaren therapie echt wel weet wat je moet doen maar dat het niet lukt?
Merk dat ik zelf enorm last heb van dat ik wel weet wat ik zou moeten doen, maar dat het me oprecht niet lukt. En misschien kom ik dan wel nu over als een of ander hopeloos kind die niet weet wat die moet doen, maar soms voelt dat wel zo.
Merk dat ik alles wat ik geleerd heb toen der tijd moeilijk kan toepassen. Zeker als je gaat kijken naar 'rationele' gedachtes en je 'impulsieve, oude gedrag' gedachtes.

Dat is een beetje mijn struikelblok

Dat hele verhaal met vluchten klopt in mijn ogen sws niet.
Vluchten is als je je spullen pakt en je schuldeisers probeert te ontlopen of weg gaat van je famillie en contacten verbreekt.

Een stof tot je nemen zodat je dingen anders gaat zien zou ik eerder een verandering van mood noemen.
Je blijft in de zelfde situatie met de zelfde baan en zelfde huis alleen je neemt iets waardoor je dingen anders ziet en anders benaderd.
Je gaat dus helemaal nergens heen.
Je zet je mind op andere gedachtes dat soms zelfs een positieve uitwerking kan hebben.
Maar natuurlijk ook een negatieve uitwerking kan hebben.

Dat zullen ze zeker zo in een kliniek noemen.
Net als verslaafd zijn zogenaamd een ziekte is.
En psychedelica soorten drugs verboden zijn.
Ik noem dat staats termen!
Het tegenhouden van het bewust zijn van de mens.
Laatst daar een filmpje over gezien dat @Mindless had gedeeld volgensmij.

Als je elke dag wat wil gebruiken dat betekend dat je een andere mindset wilt hebben.
Het woord vluchten vind ik daar niet echt van toepassing want dan ga je het ook verkeerd benaderen en los je je het niet op.
Je wilt veranderen!
Dat moet me denken aan een quote die ik heel erg sterk vond..

Is het gebruik van middelen, die je een andere "mindset" geven, zoals jij dit beschrijft , als je het zwaar hebt, geen vlucht uit de realiteit?
Volgens mij wél.
Volgens mij is het beginnen van middelengebruik lang, lang niet altijd "recreatief". Toen ik het erg zwaar had, zijn er meerdere mensen geweest, die met het een of ander aankwamen met de woorden:
Hier heb ik iets voor je. Het zal je helpen om deze tijd te boven te komen.
Dat was beslist geen hoofdpijnpoedertje....
En zeker geen "recreatief " middeltje.

Legio Patria Nostra zei:

geen vlucht uit de realiteit?

Klik om te vergroten...

Nee dat vind ik niet, omdat je die avond wat heb gebruikt zijn de problemen dan weg? Nee je zal ze nog steeds moeten oplossen.
En b.v. met Ketamine en lsd dan kan ik dingen op zijn plek laten vallen er nog beter mee om gaan.

Het grappige is dat een psychiater je wel zal beoordelen over je drugsgebruik en het vluchten zal noemen.
Maar je daarna doodleuk aan de antidepressiva zet en dat dan niet vluchten noemt maar een hulpmiddel.

Terwijl dat zelf jaren na het stoppen van het gebruik je emoties kan afvlakken.
Dus het is maar hoe je het bekijkt en of je wilt meegaan in ons laatste religie 'psychologie' dat bepaald wat goed is en slecht is.
Of dat je liever je eigen ding doet.

En zoals ik net al zei, het kan ook negatief uitpakken dat je echt vluchtgedrag gaat vertonen en door de drugs geen rekeningen meer betaald en deurwaarders gaat ontwijken en contact met famillie en vrienden verbreekt.
Dan kan je praten over vluchen van de realiteit.
Maar als je gewoon wat gebruikt en je faced je problemen nog steeds en je staat er nog steeds je werkt en je zorgd nog steeds voor je gezin. Dan heb je er voor gezorgd dat je een andere mindset hebt.
Maar je bent nergens heen gevlucht.

Mee eens, Als je het op deze manier bekijkt.
Wat mijzelf aangaat, ik ben wel degelijk gevlucht. Jazeker.
Eerst voor een zwaar emotioneel gebeuren, door met drugs deze emotie weg te drukken, en ja, dat helpt niet, je rugzak gaat overal mee naartoe, en vervolgens in krijgsdienst.
Ook al geen oplossing.
Nee wel heb ik er enkele zeer goede vrienden aan overgehouden.
En dan.. terug. En.. erdoorheen.
Voor zover dat dan ging.
Dit had ik eerder moeten doen dus.
Maar, achteraf is rijk worden geen kunst!
En tegenwoordig... het gaat, zoals het gaat.

Revolutionair zei:

Nee dat vind ik niet, omdat je die avond wat heb gebruikt zijn de problemen dan weg? Nee je zal ze nog steeds moeten oplossen.

Klik om te vergroten...

Dan kan het nog steeds wel een vlucht zijn. Waarom drinken veel mensen alcohol bijvoorbeeld? Toch vaak deels om even niet aan verantwoordelijkheden te hoeven denken?

Misschien (nog) niet extreem vluchtgedrag, maar alsnog een soort vlucht van dingen.