DrugsForum.nl

01-01-2024, 00:00

#1

Dan kan ik he zeggen, dat jij een bevoorrechte persoon bent.
Want vele, vele anderen gebruiken om...te vluchten.
Mij heeft het bijna nooit verrijkt. Nee. Integendeel.
Als ik op de toog eens alles zou kunnen neertellen, wat het mij allemaal gekost heeft, dan kunnen we met zijn allen een jaar naar een tropisch paradijs.
Zonder meer.

01-01-2024, 00:00

#2

Poll:
Wie drinkt er alcohol omdat het o zo lekker smaakt?
Of
Omdat het gevoel (de flash) zo lekker is..
Je kunt in dit kader óók zeggen:
Je zorgen gaan eventjes een stukje weg.
Vooruit. Geef eens een eerlijk antwoord,!!
Optie 2 was dus de mijne.
En als het drinken hierom gaat, zou je eigenlijk er direct mee moeten stopp

01-01-2024, 00:00

#3

Heel herkenbaar in het "beloningssysteem" wat geestelijk getriggerd wordt bij gebruik van in mijn geval cannabis, is wel het gegeven dat je naar" het kunnen belonen van jezelf nav een goede prestatie", is ook het gaan zoeken daarnaar. Dus, het gaan zoeken naar iets wat een beloning rechtvaardigt zogezegd.
Een soort van "legitieme" reden zoeken, om Een extra joint op te kunnen steken.
Juist bij cannabis had ik dit "streven"....

01-01-2024, 00:00

#4

Het leven is ook niet makkelijk. Ervoor vluchten vind ik een logische reactie, al zorgt confrontatie voor persoonlijke groei, en daar heb je op lange termijn veel meer aan. In je leven kom je levenslessen tegen die je moet afmaken. Voor mij is dat ons doel hier op aarde.

01-01-2024, 00:00

#5

@2hard
Verslaving is nogal complex. Zelfwaarde, zelfvertrouwen en ook heel belangrijk binding zijn factoren die dat allemaal beinvloeden. Hard roepen dat je ziek bent en nooit genezen kan worden is natuurlijk wel een goed excuus om in dat alles of niets verhaal te blijven hangen.
Uiteraard is er een lichamelijke factor, bij middelenmisbruik maak je allerlei verbindingen aan in je hersenen die lastig te negeren zijn, maar onmogelijk is het niet.

Mensen kunnen veranderen. Ik was zelf altijd zo'n alles of niets verhaal, maar het lukt me steeds beter om de balans te vinden.

Ik heb jaren lang maar wat aangerommeld met ambulante hulp bij verslavingsinstanties, psychologen huisartsen etc om mijn omgeving te laten zien dat wel opgelost word.

Klik om te vergroten...

Je moet het voor jezelf willen, niet voor een ander want dan werkt het niet

01-01-2024, 00:00

#6

acht.zes zei:

Je moet het voor jezelf willen, niet voor een ander want dan werkt het niet

Klik om te vergroten...

Ja dat zeg ik toch!

Eerst moet je erkennen bij je zelf dat je een probleem hebt! (Verslaving meestal)
En als je daarvan af wilt zijn er genoeg mogelijkheden!
Roepen dat je ziek bent en niks onderneemt om te herstellen zal je niet verder helpen. Daar kom je zelf wel achter in je strijd.

01-01-2024, 00:00

#7

Woke-up-sticky zei:

Heel veel statements zonder onderbouwing. Ook spreek je jezelf tegen wat betreft genetisch bepaald/ erfelijkheid en het feit dat toen je leven beter werd deze erfelijkheid ineens onderdrukt totdat er iemand langskwam?

Je hebt het antwoord al gegeven. Toen je thuis situatie normaliseerde deed je dat zelf ook.

Klik om te vergroten...

Ik snap je feedback niet helemaal...
Kan je concreet zijn?

Ik deel mijn ervaring, en bij iedereen verloopt het anders.
Ik ben benieuwd jouw ervaring.

01-01-2024, 00:00

#8

Bij iedereen verloopt het anders? Wat dan?
Bij mijn ervaringen juist niet...en daarom werkt een klinische opname vaak erg goed, omdat de medewerkers juist de rode draad kennen, en gericht hulp kunnen geven...

01-01-2024, 00:00

#9

De weg die je bewandeld van gebruiker naar probleem gebruiker, daarna in herstel en clean blijven.

01-01-2024, 00:00

#10

Tussen probleemgebruiker en herstel staan nog: ellendig, verloederd gebruiker, volledig verloederd misbruiker, mogelijk herstel..

01-01-2024, 00:00

#11

Zou hier graag even op in willen haken, heel herkenbaar verhaal.
Zelf een jaar klinisch opgenomen geweest, persoonlijkheidsstoornis vastgesteld, maar sinds een jaar ben ik voor mijn gevoel weer terug bij af. En zoals hierboven beschreven dat escapisme is heel herkenbaar, weet op het moment ook niet hoe ik hier uit kom. Wel aangemeld bij GGZ instelling, lange wachtlijst, word er wanhopig van.
Het erge is dat ik me heel bewust ben van mijn vluchtgedrag, maar het me niet lukt om hier verandering in aan te brengen. Zie dat veel mensen reageren dat juiste hulp het beste is, maar hoe dan als je elke keer op een wachtlijst word gezet en maar dagen moet tellen totdat je terecht kan?

01-01-2024, 00:00

#12

Dat lange wachten geeft m.i. aan, dat de nood hoog is, en ook bij velen aan de deur geklopt heeft.
Helaas, dat is nu eenmaal zo.
Let wel, bij alle hulpverlening geldt, dat de medewerkers je de weg kunnen wijzen, die je het beste kunt nemen, maar uiteindelijk moet je alles zelf doen.
Niemand doet het voor je. Echt, helemaal niemand!
Je komt alleen, en je gaat alleen.
Maar laat je zeer zeker de weg wijzen.
De beste weg is vaak niet de gemakkelijkste!

01-01-2024, 00:00

#13

Patrona zei:

Zou hier graag even op in willen haken, heel herkenbaar verhaal.
Zelf een jaar klinisch opgenomen geweest, persoonlijkheidsstoornis vastgesteld, maar sinds een jaar ben ik voor mijn gevoel weer terug bij af. En zoals hierboven beschreven dat escapisme is heel herkenbaar, weet op het moment ook niet hoe ik hier uit kom. Wel aangemeld bij GGZ instelling, lange wachtlijst, word er wanhopig van.
Het erge is dat ik me heel bewust ben van mijn vluchtgedrag, maar het me niet lukt om hier verandering in aan te brengen. Zie dat veel mensen reageren dat juiste hulp het beste is, maar hoe dan als je elke keer op een wachtlijst word gezet en maar dagen moet tellen totdat je terecht kan?

Klik om te vergroten...

Ik sta ook op de wachtlijst voor opname dubbel diagnose.
Eind van de maand eindelijk mijn intake gesprek, en daarna is het nog 2 maanden wachttijd.
Je bent zo 4 tot 6 maanden verder tot je eindelijk de hulp krijgt die je nodig hebt.
Ik heb wel elke week een gesprek en online behandeling tot de opname start.

Je weet van je zelf wel welke keuze je moet maken....
Ga naar de huisarts om te beginnn3en maak een plan wat je voor hulp wilt en waar!

Groetjes

01-01-2024, 00:00

#14

Allereerst:
Accepteer eerst, welke problemen je idd, en daadwerkelijk hébt
En daarna krijg je ruimte om verder te gaan.
Accepteer je deze niet, dan is elke verdere hulpverlening waardeloos.

01-01-2024, 00:00

#15

Als je het doet om te vluchten dan weet ik niet of het de juiste manier is om drugs te gebruiken.
Ik gebruik drugs om mijn leven te verijken.
Ik denk dat dat een heel verschil is....

01-01-2024, 00:00

#16

Verrijken?
Idd. Als drugs bij jou zó werken, dan is een probleem met deze stoffen niet het meest belangrijke , maar wat speelt er misschien als bijkomstigheid bij?
Geldproblemen? Of gezondheid?
Of helemaal niets , en zit er ergens anders iets wat minder prettig is, in de weg?

01-01-2024, 00:00

#17

Legio Patria Nostra zei:

Verrijken?

Klik om te vergroten...

Ja zeker even een weekendje naar een leuk feest. Daarna een after weer nieuwe inzichten gekregen in het leven. Even uit de sleur. En daarna weer nuchter!
Het verijkt mijn leven, het is een aanvulling!
Geen negatieve effecten zoals verslaving dus het verijkt mijn leven heerlijk.

Ik ben blij dat er stoffen zijn die het leven mooier maken

01-01-2024, 00:00

#18

Net als eten trouwens.
Ik hou van heerlijk eten en koken.
Genieten van de kleine dingen.
Niet alleen maar leven om te overleven.
Maar het maximale er uit halen.

Als dat bij iemand niet zo werkt dan zou ik zeggen stop er mee...

01-01-2024, 00:00

#19

Legio Patria Nostra zei:

Dan kan ik he zeggen, dat jij een bevoorrechte persoon bent.

Klik om te vergroten...

Ik mijn omgeving doet bijna niemand dat om te vluchten en heeft het een extraatje.
Net als mensen elke week naar de kroeg gaan maar wij doen het met drugs.

Iedereen heeft een goede baan een gewoon leven.
Als je moet vluchten voor je leven zal je eerst je problemen moeten oplossen zonder drugs en daarna kan je kijken of er een middel is dat je verder kan helpen.

Maar goed ieder persoon is verschillend en leeft zijn leven op zijn eigen manier dus ja wat kan je er van zeggen.
Ik deel gewoon mijn mening en hoe ik het zie.

01-01-2024, 00:00

#20

Revolutionair zei:

Ik mijn omgeving doet bijna niemand dat om te vluchten en heeft het een extraatje.
Net als mensen elke week naar de kroeg gaan maar wij doen het met drugs.

Iedereen heeft een goede baan een gewoon leven.
Als je moet vluchten voor je leven zal je eerst je problemen moeten oplossen zonder drugs en daarna kan je kijken of er een middel is dat je verder kan helpen.

Maar goed ieder persoon is verschillend en leeft zijn leven op zijn eigen manier dus ja wat kan je er van zeggen.
Ik deel gewoon mijn mening en hoe ik het zie.

Klik om te vergroten...

Beetje naïef Revo!

Er is ook een groot verschil met jouw favoriete middeltjes en bv. elke dag coke gebruiken!

Iedereen begint met drugs als recreant!
Nu loopt alles zoals het hoort te gaan in jouw leven en geniet daar ook van he!

Maar bijvoorbeeld als er iets ingrijpends gebeurt zoals het overlijden van je vriend/vriendin wil je dat even vergeten.
Die pijn etc. Helaas werkt harddrugs daar goed voor....

Is een voorbeeldje...

Verslaafd? Ja, aan vluchten.

Een reactie plaatsen