GHB duivel

Hallo,
Mijn eerste bericht hier, wat ik had verwacht een heel ander soort bericht zou zijn /worden dan dit, namelijk van iemand die verslaafd is al jaren. Aan verschillende middelen.
Oa. ghb.
En ik geloof dat ik dit account aanraakte op de datum dat ik letterlijk niet meer wist na uitbehandeld/weggestuurd/afgewezen te zijn geweest bij ziekenhuizen /detoxcentra/ afkickklinieken/ verslavingszorg en dubbeldiagnose was niet voor mij want ik had geen dubbel diagnose. Het was meer iets als een triple of 123450diagnose.
Uitkomst in elk geval: Ik was nergens te helpen. Ik Kon wel naar huis .
Nou of ehh. Dat toch ook eigenlijk niet. Want mijn huis staat bekend als dfugspamd.
Enfin,
Nu is het een week of twee weken verder.
Ik heb de hoop op hulpverlening eigenlijk voorgoed opgegeven.
Ik weet niet goed hoe ik heb (over)leefd tot net. Tot ik net weer van mezelf of mijn gaba receptoren met oa. alcohol/veel diazepam/ lyrica/ topiramaat proberen wijs te maken dat t zo wel goed ging komen. Dat ik geen hulp hoefde verder bij stoppen met GHB . Ik heb in 3 dagen afgebouwd wat veel te snel was.
Ik deed het in de kliniek ook in 16 dagen met stabilistadagen.

Nu kan ik met zekerheid zeggen
GHB is een duivel
Ik heb het zojuist weer gehad en "hoef" zolang het "bestaat" niet het leven onder ogen te zien. Nee lekker half zombie state verdoofd op standje careless "leeft" soms best aangenaam.

Maar ik ben er zelfs of/ook zo van overtuigd dat dit is wat ik dus ook niet meer wil.
Ik wil leven. Geen haakjes, geen dubbele boodschappen erin.
Wat is nou leven?


Mag ik met 29 jaar nog leren ervaren wat leven is?

Ik stuur je morgen een pm dan kunnen we ff babbelen 👍🏻 Ik hoop dat je wat positieve reacties krijgt en dat je de avond een beetje oké doorkomt. Ik erken een hoop van jou verhaal in die van mij. Mankeer ook duizend dingen waarvan verslaving er 1 is. Zit ook 🔒 in substanties. Mentaal en fysiek.

Het is nooit te laat om te leren ervaren wat echt leven is! Je hebt nog zo ontzettend veel tijd voor je...

Geef de moed niet op!

Reble zei:

@FredKroket Ja. Ben ik heel zeker van.

Verder wil ik even het volgende kwijt;
Wat en hoe ik afgelopen nacht gepost had was niet mijn manier hier het forum 'binnen te komen'.

Ik gebruikte even mijn gevoelsmoment om eindelijk te durven beginnen. Iets, een post, een begin.
Maar ik wil me graag even redelijk voorstellen nog. Een wat chronologischer en duidelijker beeld geven van wie ik ben.
En ik wil een excuus geven naar mensen voor wie mijn berichten misschien zelfs een trigger zijn. (mocht dat zo zijn, geef me dat ajb aan) Dan wijzig ze namelijk.

Verder bedankt dat ik hier tot nu toe mag zijn.

Mew

Klik om te vergroten...

Het is krachtig om gevoelens te delen want kwetsbaarheid is een kracht! En iets van je afschrijven kan helpend zijn. Dus maak je niet druk over "hoe je binnen kwam". Welkom!

Bedankt.
Zover het nu binnenkomt (in mijn zo on hold staande mindset)

Ik ben nu halverwege terug van mijn dealer.
En een dosis (gift) ghb verder. Om de 2 uur. Mijn reis heen en weer duurde 4 uur .
Je lijf zet letterlijk de klok.
Ik zeg hier een hoop dingen die al op het forum staan maar ik censureer even helemaal niks. Misschien dat dat namelijk kan helpen het probleem in zijn wekelijkse omvang te kunnen begrijpen met zijn allen.
Ik was O ongeveer een halfuur geleden rond halfeen 's nachts dus, op A' dam Centraal. Ik merkte aann mijn lijf dat het diazepam (minstens ) nodig had.
Maarja dat is thuis.. [(Reble, weet je nog wel wat je doet? Wat moet je doen? Ga even rustig zitten. Je aansluitende trein ging nog lang niet geloof ik en anders..,,...,.)] Woh. Toen stopte mijn trance achtige stand en besefte ik dat ik dus gewoon de ghb moest nemen. Niet teveel. Ik ben namelijk wel nog steeds een vrij kwetsbaar persoon die met een grote hoeveelheid drugs het land door doorcrosst. Ik had -gewoon omdat het kan- een tequila biertje gehaald bij de kiosk in Amsterdam en harder ook een broodje bij gekocht. Die eet ik nog op zo.
Dat biertje had ik alleen gemixt met die ghb

Ben je echt klaar om te stoppen?

@FredKroket Ja. Ben ik heel zeker van.

Verder wil ik even het volgende kwijt;
Wat en hoe ik afgelopen nacht gepost had was niet mijn manier hier het forum 'binnen te komen'.

Ik gebruikte even mijn gevoelsmoment om eindelijk te durven beginnen. Iets, een post, een begin.
Maar ik wil me graag even redelijk voorstellen nog. Een wat chronologischer en duidelijker beeld geven van wie ik ben.
En ik wil een excuus geven naar mensen voor wie mijn berichten misschien zelfs een trigger zijn. (mocht dat zo zijn, geef me dat ajb aan) Dan wijzig ze namelijk.

Verder bedankt dat ik hier tot nu toe mag zijn.

Mew

Iets verder iets over mezelf, soort voorstellen wat ik beloofd had;
Ik ben geboren in Utrecht. Ik was ernstig prematuur (te vroeg) en dysmatuur (te licht voor het aantal weken) en kwam uiteraard gelijk in de couveuse terecht in het ziekenhuis. iets dat in 29 jaar geleden nog zeer uitzonderlijk was want baby's in zo'n toestand overleefden het eigenliik niet of zeer slecht.
Punt waar ik naartoe wil is echter: Ik heb het overleefd. Ik schijn mijn beademingsbuis eruit te hebben getrokken, uiteindelijk (ik lag aan alle slangetjes en tubes wat je kan bedenken) zat ik te trekken en het leek volgens de artsen toen wel alsof ik die dingen niet 'wilde'! Like "hup , sodemieter ff op ermee, ik wil het -Zelf Doen!-"
En ik ben uiteindelijk als kind en jongvolwassene opgegroeid als normaal /(en getest als) hoogbegaafd kind.

Maar ik kwam in de problemen.
*Binnen het gezin maar daar heb ik het liever nu niet over.
*Buiten mijn gezin en daar ondervind ik dagelijks nog ernstige hinder van. Onder te verdelen in
[psychische stoornissen (DIS, PTSS, angststoornis) waarschijnlijk ook een dwangstoornis, ik zet constant alles recht, ben extreem perfectionistisch.

《Vind het daarom ook lastig hier op het forum te beginnen (het moet oa. chronologisch) en te posten (ik moet het goed doen) en kan over een post enorm lang doen ( typ veel en uiteindelijk dubbele zinnen, en wartaal wat ik allemaal verbeter maar soms eerder en soms wat later geef ik dat uiteindelijk wel op en , druk ik "send"... Zodat ik dit forum kan gebruiken voor anderen (en ook als ik een klein beetje toekomst gericht kijk denkp ik dat me dit soort lijkt haast wel ee. soort dagboek bijhouden.
niet altijd overigens) versterkt door drugsmisbruik, en mijn drugsmisbruik verergert wanneer ik in begandeling ben/was voor mijn psychiatrische stoornissen wat me eigenlijk dat ticket "uitbehandeld in de GGZ heeft opgeleverd al vrij vroeg. Toen ik 19 was las ik al vooor het eerst woorden als 'chronisch' en 'niet behandelbaar' in mijn behandelplan).

Dit gaf mij destijds een enorme vechtlust. Maar ik zie nu in dat ik niet meteen en ten goede van mijzelf ben gaan vechten. Ik ben anderen gaan helpen waarbij oprechte misstanden aan de hand waren gekomen.

---- 08.03 uur Hiertussen zit een tijdgat van een uur of 3, en ik moet me ineens haasten naar een huisartsenafspraak.---

Beste forummers, tijdens dat vechten binnen de GGZ vooral constructief voor anderen maar intussen weinig of geen tijd overhouden voor mijn eigen behandelingen, toch inziens dat ik een steeds donkerder pad wel indwalende was. Heb ik uiteindelijk constructief hulp gevraagd bij een ervaringsdeskundige van NA waarvan ik wist dat hij ook werkzaam was binnen een dubbel- diagnose kliniek. Ik had nu de afgelopen +/- 7 jaar aangestruggeld met drugs en later drank en ten tijde van het contact met hem verschillende drugs en voornamelijk vodka en bevond me zo diep dat ik niet meer kon functioneren. Ik had schulden (nu pas ontdekt hoeveel), Enfin, het heeft toen een halfjaar geduurd tot ik in die kliniek zat.
Dit was van half 2020 tot begin 2021.

Ik ben hier erg goed geholpen en op 3 terugvallen na bijna 7 maanden clean geweest en het waren heel mooie maanden waarin ik langzaam uitvond dat ik voetballen leuk vind, wandelen, hardlopen, muziek met een goede bas. Een klein beetje structuur kreeg in playlists maken. Generatie x/Y/Z die dat in 2018 niet heeft
Goed, ik sluit af want ik moet echt naar de huisarts nu. Maar zo ging in een notendop ook nog een beetje mijn eigen bewustwording van hoe kan het dat ik vanaf mijn 13e in de GGZ zit en vanaf mijn 16e opgenomen (wel kamers/studio's/appartementjes tussendoor gehad maar belandde telkens weer in instellingen voor kort of lang en legde zeker in die eerdere jaren vooral de oorzaak buiten mijzelf.
Toen ik in die dubbel diagnose kliniek zat was ik 27 en was ik boos op niemand, zeker geen GGZ maar wel op mezelf.

Wie die mij leest wil ik zeggen; bedankt, en mijn story continues.

Tot later