#1
Ik ben nu op dag 43 van het stoppen met roken en ondanks dat ik ook zeer goeie dagen heb gehad is mijn stoppen met roken van sigaretten en vapen echt bruut af en toe. Zo vaak pogingen gedaan om te stoppen dat ik een patroon zie.
Bij geluk in dit geval heb ik nauwelijks verplichtingen meer. Hierdoor mag ik eindelijk van mezelf alle tijd en strijd geven om deze rot verslaving boven op te komen.
Op dit moment zit ik op het verste punt (niet in dagen gek genoeg) van mijn afkick waar het vorige keren op brak. Mijn lichaam denkt dat ik door immense stress doorheen gaat. Maar wat ik heb geleerd de vorige stoppoging en ook deze keer is dat de stress komt van ontiegelijk veel spierpijn. Mijn lichaam kan de pijnprikkel uitschakelen maar reageert er dan op andere manieren op, zonder dat ik doorhad wat er met me mis was.
Ik zit nu een paar dagen aan de pijnstillers waarbij ik met de dag steeds sterkere en hogere doseringen slik. Het is echt vervelend. Maar ik ben blij dat ik nu weet wat er aan de hand is. Ik hoop dat het tijdelijk is en dat ik er doorheen kom. De vorige stoppoging probeerde ik het met Ibuprofen op te lossen maar mentaal reageerde ik helemaal niet goed op de Ibuprofen. Ik werd er uiteindelijk verward van.
Nu zit ik aan de Naproxen en daar reageer ik mentaal beter op. En nu zit ik op het enge punt van mijn afkick dat ik niet weet wat het gaat brengen. Waar gaat mijn lichaam nu allemaal mee komen zodat ik toch weer aan het roken ga?
Ik kan er nooit zo goed tegen dat mensen vinden dat stoppen met roken makkelijk is omdat het henzelf makkelijk afging. Bij mij is het echt zwaar. Ik kan er eigenlijk wel boos van worden dat ik een moeilijke dag 43 heb. Ik wil ook gewoon eens door met mijn leven.
Bij geluk in dit geval heb ik nauwelijks verplichtingen meer. Hierdoor mag ik eindelijk van mezelf alle tijd en strijd geven om deze rot verslaving boven op te komen.
Op dit moment zit ik op het verste punt (niet in dagen gek genoeg) van mijn afkick waar het vorige keren op brak. Mijn lichaam denkt dat ik door immense stress doorheen gaat. Maar wat ik heb geleerd de vorige stoppoging en ook deze keer is dat de stress komt van ontiegelijk veel spierpijn. Mijn lichaam kan de pijnprikkel uitschakelen maar reageert er dan op andere manieren op, zonder dat ik doorhad wat er met me mis was.
Ik zit nu een paar dagen aan de pijnstillers waarbij ik met de dag steeds sterkere en hogere doseringen slik. Het is echt vervelend. Maar ik ben blij dat ik nu weet wat er aan de hand is. Ik hoop dat het tijdelijk is en dat ik er doorheen kom. De vorige stoppoging probeerde ik het met Ibuprofen op te lossen maar mentaal reageerde ik helemaal niet goed op de Ibuprofen. Ik werd er uiteindelijk verward van.
Nu zit ik aan de Naproxen en daar reageer ik mentaal beter op. En nu zit ik op het enge punt van mijn afkick dat ik niet weet wat het gaat brengen. Waar gaat mijn lichaam nu allemaal mee komen zodat ik toch weer aan het roken ga?
Ik kan er nooit zo goed tegen dat mensen vinden dat stoppen met roken makkelijk is omdat het henzelf makkelijk afging. Bij mij is het echt zwaar. Ik kan er eigenlijk wel boos van worden dat ik een moeilijke dag 43 heb. Ik wil ook gewoon eens door met mijn leven.