Verslaafd aan 3mmc

Nihilist88 zei:

Ik verdraag de niet serotonine/entactogene stims dan beter mbt vaker gebruik. MDMA, 6-APB, 4-FMA, 3-CMC, 3MMC,...heb ik al moeite mee om 2wekelijks te nemen, jij geeft je lichaam er dagelijks van langs.

Klik om te vergroten...

Je bedoelt het wellicht op een andere manier maar dit komt deels op mij over als een advies. Een advies aan iemand die verslaafd is aan 3-MMC ga jij adviseren om wellicht over te stappen op een ander middel? Ik zou hier voorzichtig mee zijn.

HappyMind zei:

Je bedoelt het wellicht op een andere manier maar dit komt deels op mij over als een advies. Een advies aan iemand die verslaafd is aan 3-MMC ga jij adviseren om wellicht over te stappen op een ander middel? Ik zou hier voorzichtig mee zijn.

Klik om te vergroten...

Ohnee da was totaal ni de intentie van mijn reactie/advies. Wou eerder het serotonine geval benadrukken en dat ik en velen daar lichamelijk pak gevoeliger op reageren, dan drugs die inwerken op je dopamine en noradrenaline. Elke dag pep of coke is uiteraard evenzeer te mijden.

Probeer echt te stoppen met het dagelijks gebruik van 3-mmc! Hoe goed het nu ook nog gaat, hoe slecht het uiteindelijk toch met je kan aflopen.

Een goede vriend van mij had dezelfde gedachten “ach.. van een paar bommetjes per week heb ik geen last, en ik functioneer prima”. Diezelfde vriend lag niet veel later op de IC met een hartstilstand! (na ongeveer een jaar regelmatig gebruik van 3-mmc).

Ikzelf vermijd Cathinones volledig. Verdiep je alsjeblieft wat ze met je lichaam doen.

Zo ging mijn amfetamine verslaving ook de eerste jaar tot anderhalf jaar. Alleen maar positieve effecten, amper een kater en ik had genoeg aan een mini puntje of bommetje. ik kon ook prima eten en slapen erop. Ergens wist ik dat ik slecht bezig was maar ik had wel vertrouwen in mezelf dat ik kon stoppen als ik dat wilde. Opeens ging het allemaal heeel snel bergafwaarts. Nachten overslaan, niet meer kunnen stoppen tot het op is of totdat je zo uitgeput bent dat je alles door de wc spoelt uit onmacht. Alleen nog maar gebruiken om de bijwerkingen en katers te onderdrukken, combineren met benzo's ook. Allemaal van die dingen waar je over leest en denkt, gaat mij niet gebeuren, totdat je er midden in zit en niet meer terug kan. Begin dit jaar hulp gezocht en sindsdien nog steeds in recovery. Ik strijd nog steeds tegen de cravings, terugvallen en demotivatie/depressie.

Jou gaat dit ook overkomen als je niet op tijd stopt. Wat je doet lijkt gecontroleerd gebruik maar de omslag gebeurd zonder dat je het zelf door hebt. Je brein gaat wennen aan het beloningsgevoel wat de extra dopamine je geeft. Je legt nu een heleboel connecties vast in je neuronen gebaseerd op dat gevoel en hoe je het makkelijk kunt verkrijgen door het middel te nemen. Je hersenen gaan dat niet meer vergeten, die weten nu wat ze moeten doen om een bepaalde tekort op te vullen. Dit is simpelweg hoe de hersenen werken, bij iedereen. Vergelijk het maar met het hebben van een hongergevoel en hoe je instinctief/onbewust weet dat je moet eten en vaak ook onbewust naar de koelkast of kast gaat om wat te pakken.
Daarnaast zijn de hersenen ook altijd uit op homeostase (balans) dus zullen je receptoren vroeg of laat gaan downregulaten om te compenseren voor de hoeveelheid serotonine en dopamine met als gevolg dat je zonder het middel nog amper plezier en motivatie kunt voelen. Tot het punt dat je zelfs met het middel niet meer goed voelt.

Kans is nihil dat je naar de adviezen gaat luisteren maar ik garandeer je dat je dit niet heel lang gaat volhouden zonder dat je de nadelen gaat ervaren ookal voelt dat nu niet zo.

Snuffelaar zei:

Verslaving wroet zich steeds dieper en wordt hoe langer hoe moeilijker te verslaan.

Klik om te vergroten...

Een verslaving ontstaat nooit zomaar ineens. Zoals snuff mooi verwoord, het is geleidelijk en je zakt steeds meer en meer naar beneden.

Of je verslaaft bent of niet dat kunnen wij niet bepalen. Maar je gebruikt al jaren een psychoactieve stof. En zoals het spreekwoord luidt: “there is no such thing as a free meal”. Hiermee bedoel ik, het constant uitputten van je neurotransmitters, ook al is het niet extreem, gaat je lichaam altijd betalen. Er komt een punt dat die dosering nu niet meer goed werkt. Dan verhoog je de dosering. En dan begint de verslaving.

Elke addict is toch nooit begonnen met zijn eerste sigaret of biertje en dat hij daarna dacht: “dit ga ik later geleidelijk aan steeds meer verhogen tot ik niet meer zonder kan”.