Hey allemaal,
Gister is er het een en ander voorgevallen in verband met de cokeverslaving van mijn oudere broer. Ik voel me toch een beetje schuldig, en heb toch even wat meningen nodig.
Ik denk dat ik intussen ongeveer een jaar weet dat mijn broer aan de drugs zit. Hij woonde toen nog op zichzelf, maar kwam steeds vaker te laat op werk of bleef weg van verjaardagen. Ik deed mn DrugsForum gebruikersnaam eer aan en kwam erachter dat het gaat om cocaïne. Ik weet niet hoeveel er in een envelopje zit, maar ik denk dat het om zo'n 1-2 per dag gaat. Heb hem sindsdien natuurlijk een klein beetje in de gaten gehouden qua gezondheid en slaap. Dit is absoluut niet om hem te controleren, maar meer om te checken dat hij veilig blijft.
Nu kwam ik gisteravond vanuit mijn kamer beneden, en keek recht in de witte cokesnor van mijn broer. Mijn ouders en vriendin viel het niet op, maar het was erg duidelijk, dus was bang dat hij alsnog 'betrapt' zou worden. In ons huis staat dat ongeveer gelijk aan op straat staan. Dan heb ik liever dat hij het van mij hoort, en weet dat ik het weet.
Toen ik weer op mijn kamer zat, besloot ik hem toch te appen dat hij eens onder zijn neus moest wrijven. Hij reageerde erg ontkennend en 'snapte het niet'. Hierbij heb ik ook heel duidelijk gemaakt dat ik thuis niks zou vertellen etc. Toen hij het weer 'niet snapte' heb ik opgebiecht dat ie een envelop op de badkamer had laten liggen.
Daarna heb ik hem nog even appjes gestuurd dat ik thuis niks vertel, het veilig is bij mij en hij altijd bij me terecht kan als hij wil praten. Hier heeft hij dan niet meer op gereageerd, dus ik spreek/zie hem pas vanavond na zijn werk.
Kan ik nu nog iets voor hem doen? Heb ik dit goed aangepakt? Communicatie vind ik lastig, haha.
Trouwens!! Mocht het nu totaal ongepast zijn om dit zo gedetailleerd te posten, please let me know
Ik denk dat je, voor nu, goed gehandeld hebt, maar ik zie wel een paar elementen in je verhaal waar ik me zorgen om maak.
Waarom ik vind dat je goed gehandeld hebt, is wat Dupont al aangeeft. Je hebt een liefdevolle opening gecreëerd om het er eerlijk over te hebben. Laten zien dat het mogelijk is om hierover te praten.
Waar ik me wel zorgen om maak. En dat speelt misschien nog niet meteen in deze fase, maar gaat wel snel een rol spelen. Is het feit dat je hem checkt en het hand boven het hoofd houd.
Je schrijft dat je hem niet controleert, maar puur even checkt of hij veilig is. Dit is controleren.
Dat is niet raar hoor. Je maakt je zorgen, bent nieuwsgierig of het nou wel klopte wat je hebt gezien, etc. Maar op de langere termijn zijn dit wel dingen die je op kunnen breken. Zoiets als dit kan namelijk obsessief raken waardoor je als het ware 'verslaafd raakt aan de verslaafde'.
Ik zeg niet dat dit nu aan de hand is. Maar dit kan wel gaan spelen als dit nog een tijdje zo door gaat. Ik zie dit soort gedrag veel terug bij de verhalen die ik hoor van leden van de NAR-ANON. Het is volkomen normaal gedrag, maar op termijn niet gezond en niet helpend voor je eigen mentale welzijn.
Het andere deel, de hand boven het hoofd houden. Slaat op het feit dat je het geheim wilt houden voor de rest van het gezin.
Nogmaals, in deze fase lijkt me dat ook goed op zijn plek. Maar dat moet een keer ophouden. Als je iemand blijft beschermen, zal hij ook nooit de volledige nadelen gaan merken van zijn verslaving. Nu is dit nog vrij onschuldig, maar het kenmerk aan verslaving is dat grenzen oprekken. Zowel voor de verslaafde zelf als voor zijn omgeving.
Zo zijn er maar genoeg naasten die hun verslaafde toch maar geld geven als ze het nodig hebben 'want anders gaan ze misschien wel stelen of andere criminele dingen doen'.
Maar dat is misschien precies wat diegene moet doormaken om te zien dat dat het niet waard is.
Dus nogmaals, ik denk dat je voor nu goed gehandeld hebt, maar ik zou je als advies mee willen geven om na te denken waar jouw grenzen met hem liggen.
Wat accepteer je wel? Wat accepteer je niet?
En handhaaf die grenzen dan ook. Gaat hij over die grenzen heen, houd hem dan de hand niet boven het hoofd, maar laat hem de gevolgen van zijn acties doorvoelen. Dat zijn juist de momenten waarop de verslaafde tot inkeer kan komen. Anders verzacht je de pijnlijke kant van verslaving voor hem, waardoor hij langer door kan blijven gaan in actief gebruik.
Succes en sterkte!
Mocht het ooit nog verder uit de hand lopen. Weet dan ook dat er plekken zijn zoals de NAR-ANON maar ook andere zorgverlening voor naasten. Het is er helaas nog te weinig denk ik. Maar er zijn mondjesmaar wel plekken waar je terecht kan als naaste van een verslaafde en waar je steun uit kan halen.