#1
Dat is zeker het allerbelangrijkste geloof dat er bestaat!!!
Inkoppertje hoor.
Is geloven het medicijn voor onze eenzaamheid?
24 antwoorden
14 weergaven
18-5-2026
Inkoppertje hoor.
#2
aangezienreligies als hoofdzaak dienen om mensen het juiste pad te tonen.
Religies zijn sociale constructies om antwoorden te geven op levensvragen en een raamwerk voor rituelen.
Als ze worden gebruikt om het "juiste pad" te tonen is dat niet automatisch een goede zaak.
Moderne liberale geloofsgemeenschappen kunnen wel eenzaamheid verminderen door collectief de taak op zich te nemen eenzamen bij te staan.
#3
Denk dat sowieso 1 van de grootste, zo niet de grootste reden dat mensen zich aansluiten bij een geloofsgemeenschap, het ergens bij horen is. Het samenkomen als gemeenschap en hetzelfde geloven. Denk dat er heel veel mensen zijn die daarom blijven komen en stiekem niet echt geloven in wat er allemaal gepredikt wordt in de kerk. En geef ze eens ongelijk. Zelfs kleine kinderen hebben vaak al door dat het meeste slechts de oppervlakkige uitvoering van rituelen is. Als kinderen zich gaan vervelen, is dat voor mij vaak een teken dat volwassenen rare spelletjes spelen die er niet echt toedoen. Dingen doen, omdat dit nou eenmaal is hoe we hier op deze plek traditioneel dingen doen. Eigenlijk weten we dat ook wel, maar met een beetje goede moed blijven we toch maar luisteren, want dat is het juiste om te doen. Tenminste, dat is het gevoel dat ik altijd kreeg toen ik vroeger mee moest naar de kerk...Moderne liberale geloofsgemeenschappen kunnen wel eenzaamheid verminderen door collectief de taak op zich te nemen eenzamen bij te staan.
Het echte zoeken naar God, naar het Goddelijke. Dat gebeurd denk ik maar weinig in religieuze gemeenschappen. Het is bijna allemaal ritueel en sociale samenkomst van gelovigen. Als je een echte zoeker bent, dan kom je denk ik toch bij persoonlijke spiritualiteit uit. Ik heb zelfs verhalen van monniken gelezen die zeiden dat de rituelen en tradities van het Christendom hun ware zoektocht compleet in de weg stonden en zij dit allemaal moesten verwerpen om hun echte zoektocht door te zetten. Reguliere religie is bedenksels en rituelen om de massa die content is met een gemeenschap van gelijkgestemden en de sociale interactie die daaruit voortkomt, tevreden te houden.
En aan de ene kant, als dat mensen gelukkig maakt en hoop geeft, waarom ook niet. Alleen is er altijd weer dat willen opdringen aan anderen...
#4
Het zal vast zo zijn hoor maar 1 zo'n hiƫroglief met een wietblad (kan ook een slecht getekende palmboom zijn oid) zegt natuurlijk niks.In Egypte gebruikten ze wel cannabis enkele duizenden jaren geleden.
Of gebruikte ze ook helikopters en spaceshuttles of onderzeeƫrs?
OT:
Verschillende "geloven" werden misschien meer ontstaan omdat we dingen wilde verklaren die op dat moment onverklaarbaar waren.
Omdat wij mensen alleen iets met onszelf kunnen vergelijken, mede door onze dualistische denkwijze, koppelde wij mensen er persoonlijkheden aan vast die verantwoordelijk werden gehouden voor alle onverklaarbare dingen of gebeurtenissen. Deze werden nog later, goden genoemd. Nog weer later ontstonden er religies om deze goden te aanbidden. Weer wat later (zeg in de jaren 300 na chr. want toen ontstonden de eerste staatsgodsdiensten) kwamen sommige erachter dat het een geweldig instrument is om mensen bang te maken en te onderdrukken. Het gaf ook recht anderen als "minder" te zien of zelfs te vermoorden omdat deze niet in dezelfde goden met daarbij behorende religie geloofden.
De aantrekkingskracht van religie is dan ook vaak angst. Angst om niet beschermd te worden door de hoge heren van de op dat moment heersende geloof/religie. Maar ook angst om in de hel te komen als je er niet in geloofde. Hier zou angst om alleen te zijn ook best 1 van de redenen kunnen zijn. Want je voelt je natuurlijk minder eenzaam als je samen met vele anderen in hetzelfde gelooft en dan ook nog eens daarvoor samenkomt om dat geloof te aanbidden. Bijvoorbeeld in de kerk of moskee.
Ergens voor velen vind ik het wel goed dat het er is. Maar het blijft gewoon jammer van het opdringerige of de vooroordelen van andere geloven en dat het zo vaak als machtsinstrument of excuus wordt gebruikt.
Ikzelf geloof niet zo in een god zoals in wat voor geloof of religie dan ook wordt gepredikt. Ik geloof meer in een soort kosmisch bewustzijn (ja..en in @Mezelf
#5
Ik denk dat hedendaagse religie ook niet meer te vergelijken is met de manier waarop het ervaren werd bij het stichten ervan. Mensen waren destijds heel anders en veel afhankelijker van elkaar. Tegenwoordig leven we in een vrij individualistische maatschappij en mijn inziens is dat ook een bron van veel problemen die momenteel spelen. Burn-outs/depressies enzovoorts zijn bijna net zo normaal geworden als een verkoudheid, en dat is wel een beetje raar natuurlijk (maar dat kan aan mij liggen). Het leven is te gericht op het bereiken van doelen, in de vorm van geld/banen/sociale status en de mens vergeet daarin voor zichzelf te zorgen. Dat is, denk ik, de werkelijke bron van eenzaamheid. Je zult er pas te laat achter komen of er leven na de dood is, of het leven nut had, waarom we er zijn (als je er ooit achter komt). Dus waarom nu een antwoord willen vinden? Zou je anders leven als je 100% zeker is dat het wel of niet waar is?
Om een quote erin te gooien;
Om een quote erin te gooien;
van Douglas Adams uiteraardāI'd far rather be happy than right any day."
"And are you?"
"No. That's where it all falls down, of course."
"Pity", said Arthur. "It sounded like rather a good lifestyle otherwise.ā