Hoi allemaal, ik lees al een tijdje op het forum mee, ben al een tijdje lid ook, maar laatste tijd lijkt het universum me een beetje in de maling te nemen, en ik begin nu toch te denken of alles een beetje aan mij ligt...ik heb veel trauma en pech gehad in mijn leven, volstrekt bizarre gebeurtenissen en handelingen waarvan ik mijzelf als kleuter als afvroeg of het zo hoorde voor de rest van mijn leven, laat staan "als ik later groot ben"... Van een volslagen idiote jeugd als oudste van 3 kinderen waarbij alle aandacht uitging naar mijn jongere broertje en zusje, tot het verlies van mijn eerste vriendinnetje na een ramp in de 2e klas van de middelbare school, tot het overlijden van mijn eerste vriendinnetje aan anorexia op mijn 20e tot. .god verzint het niet of het overkwam me. Burn out in, depressie uit, slag en stoot, ik kwam eruit. Tot de volgende mep..
Hallo, ik ben Tom, 32, drugsexperimenteur sinds mijn 19e. Begonnen met uppers, nooit lekker gegaan op wiet, meteen begonnen met coke, xtc, dmt, speed (in die volgorde), tot ik op mijn 26e als buschauffeur zijnde werd gemolesteerd en mijn vlammetje bijna gedoofd werd. Nooit verbanden gelegd met mijn childhood als gepest dikzakje met het brilletje (wat ik intussen al jarenlang niet meer was). Altijd relatief optimistisch gebleven ondanks alles wat mij overkwam. Na regen komt zonneschijn toch?
Nu na een jarenlange spirituele zoektocht naar de oorspronkelijke ik ben ik gegroeid tot een identiteitsloze zwerver die zichzelf toch vorm heeft weten geven door ellende aan te horen van anderen (roll over Tyler Durden!!) met veel mescalinesessies, ayahuasca, paddo's en 1 op 1 sessies met hartsbroeders) en dit is gaan relativeren. Maar men zegt altijd dat je je eigen situatie gaat aanpassen naarmate je zelfkennis aandoet... Nu denk ik dat ik mijn karmapunten naar mijzelf toe wel aardig heb moeten verdienen door mijn eigen ellende te delen, vermenigvuldigen, en te moeten verwerken door realistisch vergelijkingsmateriaal op de schaal te moeten leggen en conclusies te trekken...
Maar toen ik van de week mijn eerste vakantie in 12 jaar had in Roemenië, ik in de lokale thermen/sauna onder een palmboom ging liggen die daar al 25 jaar stond te groeien en te bloeien, en uitgerekend toen ik eronder ging liggen en de onderste tak besloot af te breken boven mijn smoel,..
Hoeveel pech kan ik nou nog handelen?!?!
Ik ben compleet ingestort. Dat er 2 vrienden overleden bij de MH17-,ramp, okee... Dat die motorrijder onder mijn auto kwam nadat ie werd geschept door de auto die voor mij reed...okee... Maar is dit soms een samenzwering van het universum tegen mij? Zou dit soms een straf zijn omdat ik zoveel drank en drugs gebruik?
Of moet ik eens stoppen na te denken over al deze shit en moet ik me gewoon niet aanstellen?
Jullie enige vergelijkbare gedachten?