#1
Tijdens een trip gaan je zintuigen op 200% staan en willen soms nog wel eens in elkaar over gaan (synesthesie). Je hersenen verwerken veel meer prikkels.
Je emoties zijn veel intenser en bepalen (vooral richting en in de piek) eigenlijk je mood. Daarom is een goede setting en goede tripgenoten erg belangrijk. Het is in mijn mening beter een emotie die je voelt uit te zitten en volledig te ervaren dan proberen een bepaalde emotie te krijgen of je er tegen te verzetten. Bij zowel goede als slechte emoties kun je soms namelijk tot de wortel toedringen van de emotie zelf en daar bewust van worden. Daar kun je dan vervolgens veel van leren.
De ervaring van een trip hangt in mijn mening enorm af van hoe jij de dingen bekijkt. Externe gebeurtenissen en mede tripgenoten beinvloeden je trip alleen in zoverre dat jij ze dat láát doen. Het is mijn mening dat wanneer de trip is begonnen je alles gewoon moet accepteren zoals het is. Jezelf, anderen, de externe gebeurtenissen etc. Als je je druk maakt, bang voelt, slecht voelt etc. tijdens een trip kan dat je overdonderen. Vooral in de piek van de trip. Maar in mijn ervaring is het alleen zo dat je rationeel kan blijven zeggen dat de trip je emoties aan het versterken is, en dat je op een gegeven moment weer richting nuchterheid gaat, waar vanzelf een rationele oplossing zal komen voor een probleem. Dus hoef je geen zorgen te maken op het moment dat iets gebeurt. Alles is gewoon zoals het is. Op zo'n moment kun je je ook 1 voelen met alles/een voelen met de natuur etc. En als je in een positieve spiraal komt pure euforie voelen. In mijn ervaring zelfs zo erg dat je kan janken van geluk ^^
Zo kun je bijvoorbeeld tijdens het urineren de ervaring zo ranzig mogelijk maken als je wil. Je kunt je verliezen in hoe onhygienisch ontlasten bijvoorbeeld is en zo in een spiraal van gore gedachtes en bijkomende emoties komen. Maar je kunt het ook zien als een heel mooi proces van je lichaam en de natuur om jou in leven te houden met de juiste stoffen en minus de onnodige stoffen. Hoe geniaal het eigenlijk wel niet is allemaal.
Zo kun je als je opgesloten wordt je enorm druk maken over dat je ergens vast zit en dat daar een oplossing voor moet komen. Je kut gaan voelen dat je nu niet meer naar buiten kan en je verliezen in een spiraal van negatieve emoties. Maar je kunt het ook accepteren als dat het nou eenmaal gebeurd is, en dat er vanzelf een (veel) nuchter moment komt waarop er een oplossing zal komen voor het 'probleem'. En gewoon genieten van wat er nog meer is in de trip.
Zo kun je door alle beesten die binnen zitten en de beestjes die op je arm kriebelen verliezen in een gedachtegang van hoe ranzig ze zijn en dat ze in je kleren kunnen zitten en kunnen steken en dat dat voor een vervelend gevoel en minder fijne emoties kan zorgen. Maar je kan ze ook zien als gewoon onderdeel van de kringloop van de natuur en als organismes die in principe een mens nooit zodanig kwaad kunnen doen dat er iets ergs gebeurt en maar een beetje dom tegen lampen aanfladderen.
In een trip lijkt het soms dat je elkaar naadloos begrijpt en geen woorden nodig hebt. Ik denk dat dat ook zo is op de volgende manieren:
- Lichaamstaal wordt VEEL beter opgepikt door je zintuigen, taal is minder nodig
- Je hebt minder last van de mechanismes die een mens heeft om realiteit te bepalen
- Je hebt minder last van de mechanismes om je zelfbeeld te bepalen
- Je staat meer open voor wat iemand anders te vertellen heeft
Bijvoorbeeld de behoefte om je realiteit vast te stellen, je behoefte om gelijk te krijgen, je behoefte om bevestiging te krijgen, je behoefte om begrepen te worden en nog meer van zulke dingen. Natuurlijk verschilt het al per persoon in hoeverre je die behoeftes normaal gesproken hebt, maar tijdens een trip kun je die in mijn ervaring herkennen en dismissen. Dat brengt dan rust.
Taal kan, zeker in de piek, soms alleen maar de situatie vermoeilijken of onduidelijker maken. Dit natuurlijk door hoe iemand dan weer tegen wat er gezegd wordt aan kijkt en welke emoties diegene bij zichzelf daardoor laat ontstaan. Tijdens een trip moet je daarom altijd subtiel omgaan met de woorden die je zegt, en vooral de klank daarvan. Zelf had ik in deze trip: hoe harder ik piekte, hoe minder behoefte ik had aan taal en spreken en simpelweg wilde voelen. Je accepteert gewoon alles zoals het is en geniet. Muziek helpt daar ook enorm bij.
Spiritueel gezien kun je ook ervaringen hebben, maar ik waag me er niet aan of dat dan ook spiritueel is of gewoon random shit/emoties/verbeeldingen.
Aan- en/of opmerkingen welkom!
Je emoties zijn veel intenser en bepalen (vooral richting en in de piek) eigenlijk je mood. Daarom is een goede setting en goede tripgenoten erg belangrijk. Het is in mijn mening beter een emotie die je voelt uit te zitten en volledig te ervaren dan proberen een bepaalde emotie te krijgen of je er tegen te verzetten. Bij zowel goede als slechte emoties kun je soms namelijk tot de wortel toedringen van de emotie zelf en daar bewust van worden. Daar kun je dan vervolgens veel van leren.
De ervaring van een trip hangt in mijn mening enorm af van hoe jij de dingen bekijkt. Externe gebeurtenissen en mede tripgenoten beinvloeden je trip alleen in zoverre dat jij ze dat láát doen. Het is mijn mening dat wanneer de trip is begonnen je alles gewoon moet accepteren zoals het is. Jezelf, anderen, de externe gebeurtenissen etc. Als je je druk maakt, bang voelt, slecht voelt etc. tijdens een trip kan dat je overdonderen. Vooral in de piek van de trip. Maar in mijn ervaring is het alleen zo dat je rationeel kan blijven zeggen dat de trip je emoties aan het versterken is, en dat je op een gegeven moment weer richting nuchterheid gaat, waar vanzelf een rationele oplossing zal komen voor een probleem. Dus hoef je geen zorgen te maken op het moment dat iets gebeurt. Alles is gewoon zoals het is. Op zo'n moment kun je je ook 1 voelen met alles/een voelen met de natuur etc. En als je in een positieve spiraal komt pure euforie voelen. In mijn ervaring zelfs zo erg dat je kan janken van geluk ^^
Zo kun je bijvoorbeeld tijdens het urineren de ervaring zo ranzig mogelijk maken als je wil. Je kunt je verliezen in hoe onhygienisch ontlasten bijvoorbeeld is en zo in een spiraal van gore gedachtes en bijkomende emoties komen. Maar je kunt het ook zien als een heel mooi proces van je lichaam en de natuur om jou in leven te houden met de juiste stoffen en minus de onnodige stoffen. Hoe geniaal het eigenlijk wel niet is allemaal.
Zo kun je als je opgesloten wordt je enorm druk maken over dat je ergens vast zit en dat daar een oplossing voor moet komen. Je kut gaan voelen dat je nu niet meer naar buiten kan en je verliezen in een spiraal van negatieve emoties. Maar je kunt het ook accepteren als dat het nou eenmaal gebeurd is, en dat er vanzelf een (veel) nuchter moment komt waarop er een oplossing zal komen voor het 'probleem'. En gewoon genieten van wat er nog meer is in de trip.
Zo kun je door alle beesten die binnen zitten en de beestjes die op je arm kriebelen verliezen in een gedachtegang van hoe ranzig ze zijn en dat ze in je kleren kunnen zitten en kunnen steken en dat dat voor een vervelend gevoel en minder fijne emoties kan zorgen. Maar je kan ze ook zien als gewoon onderdeel van de kringloop van de natuur en als organismes die in principe een mens nooit zodanig kwaad kunnen doen dat er iets ergs gebeurt en maar een beetje dom tegen lampen aanfladderen.
In een trip lijkt het soms dat je elkaar naadloos begrijpt en geen woorden nodig hebt. Ik denk dat dat ook zo is op de volgende manieren:
- Lichaamstaal wordt VEEL beter opgepikt door je zintuigen, taal is minder nodig
- Je hebt minder last van de mechanismes die een mens heeft om realiteit te bepalen
- Je hebt minder last van de mechanismes om je zelfbeeld te bepalen
- Je staat meer open voor wat iemand anders te vertellen heeft
Bijvoorbeeld de behoefte om je realiteit vast te stellen, je behoefte om gelijk te krijgen, je behoefte om bevestiging te krijgen, je behoefte om begrepen te worden en nog meer van zulke dingen. Natuurlijk verschilt het al per persoon in hoeverre je die behoeftes normaal gesproken hebt, maar tijdens een trip kun je die in mijn ervaring herkennen en dismissen. Dat brengt dan rust.
Taal kan, zeker in de piek, soms alleen maar de situatie vermoeilijken of onduidelijker maken. Dit natuurlijk door hoe iemand dan weer tegen wat er gezegd wordt aan kijkt en welke emoties diegene bij zichzelf daardoor laat ontstaan. Tijdens een trip moet je daarom altijd subtiel omgaan met de woorden die je zegt, en vooral de klank daarvan. Zelf had ik in deze trip: hoe harder ik piekte, hoe minder behoefte ik had aan taal en spreken en simpelweg wilde voelen. Je accepteert gewoon alles zoals het is en geniet. Muziek helpt daar ook enorm bij.
Spiritueel gezien kun je ook ervaringen hebben, maar ik waag me er niet aan of dat dan ook spiritueel is of gewoon random shit/emoties/verbeeldingen.
Aan- en/of opmerkingen welkom!