Nu is mijn vraag dus: hoe herken je of je psychotisch geworden bent door LSD? Ik heb hier online niet duidelijk iets over kunnen vinden.
Een psychedelische trip en een psychose zijn inderdaad moeilijk van elkaar te onderscheiden. Beide worden gekenmerkt door hallucinaties, wanen en verwarring. Toch kunnen er ook verschillen zijn.
Zo komen bij een psychotische episode vaker kenmerken zoals dissociatie/katatonie voor, waarbij iemand niet of moeilijk aanspreekbaar is. Er wordt ook wel eens gesproken over 'negatieve' symptomen. Dus emoties of gedrag wat je eigenlijk zou verwachten bij een normaal functionerend persoon, maar dat niet meer aanwezig lijkt te zijn.
Ook is verwarde spraak meestal duidelijker aanwezig bij iemand die een psychose heeft. Het gaat dan om heel rare associaties maken, zoals het spreken in rijmwoorden die verder logisch niet zoveel met elkaar te maken hebben. Maar verwarde spraak kan ook bestaan uit de afwezigheid van woordgebruik wat normaal wel zou moeten voorkomen, dus bijvoorbeeld heel korte zinnen maken die taalkundig eigenlijk niet meer kloppen. En een heel duidelijk kenmerk is als mensen blijven doordenderen: de hele tijd ergens op door blijven redeneren, maar nooit terugkomen bij het eerste punt.
Bijvoorbeeld:
'Ik had groene wortels verzameld want ik kreeg de opdracht om daarmee mensen in de gaten te houden om zo tegenwicht te bieden aan de CIA die in Egypte bezig is met een coup, maar die moest mislukken want er is een christelijk complot'.
Het voorbeeld begint met groene wortels, en eindigt in een christelijk complot, maar er is niks wat die zaken daadwerkelijk met elkaar in verband brengt.
Uiteindelijk is het ook een kwestie van in hoeverre iemand (nog) functioneert. Als jij op de dansvloer mensen tegen hun borst staat te schoppen omdat je denkt dat ze bezeten zijn, dan krijg je eerder het stempel 'psychose', dan wanneer je stil in een hoekje blijft zitten overtuigd te zijn van dat mensen bezeten zijn. Vooral dat laatste kenmerk is onderscheidend bij een LSD-trip, omdat mensen dan al vrij snel weer functioneel zouden moeten worden. De grootste verwarring duurt misschien een uur of 4-6. Maar daarna zou je toch wel een opleving moeten zien in hoe functioneel mensen weer worden. Mede daarom wordt er in de praktijk meestal gewacht met een diagnose totdat tripmiddelen uitgewerkt zouden moeten zijn. Omdat het anders ook niet heel veel zin heeft om mensen als psychotisch te bestempelen.
Om even hardop na te denken: kan LSD-ervaring misschien alleen maar psychotisch zijn als je een aanleg hebt voor schizofrenie of als het al vastgesteld is dat je schizofrenie hebt? Er is al benoemd in dit topic dat iets pas een LSD-psychose is als je, nadat het uitgewerkt is, je nog steeds hallucineert of wanen ervaart. Dat zou dan toch betekenen dat je voldoet aan de kenmerken van schizofreniforme stoornis en, als je na 6 maanden nog steeds klachten ervaart, dat je zelfs voldoet aan de kenmerken van schizofrenie? Schizofrenie kan door van alles aangewakkerd worden, zo ook door drugs, dus in dat geval kan je in sommige gevallen denk ik wel degelijk spreken over een LSD-psychose, denk ik.
Er moet wel onderscheid gemaakt worden tussen schizofrenie en een psychotische episode. Schizofrenie is weliswaar een stoornis die gekenmerkt worden door steeds terugkerende psychoses. Maar schizofrenie heeft een heel typisch ziektebeeld, wat niet per se overeenkomt met een psychotische episode. In deze reactie op een ander topic heb ik wel eens wat meer uitgelegd over hoe schizofrenie ontstaat:
(..)
Schizofrenie wordt veroorzaakt door een combinatie van verschillende genetische factoren en omgevingsfactoren. Zo zijn mensen met schizofrenie vaak (uitzonderlijk) intelligent, creatief, en extravert. Het probleem is dat het brein van mensen met schizofrenie in de pubertijd te veel dopamine gaat produceren, waardoor tolerantie optreedt en het brein steeds ongevoeliger wordt voor dopamine. Dat heeft als backlash dat er hallucinaties kunnen optreden; een beetje zoals wanneer je een paar dagen wakker bent van de speed en shadow people begint te zien. Een van de theorieën is dat mensen met schizofrenie die dopamine-dip (onbewust) merken, en mede daardoor drugs gaan gebruiken. Onderzoeken tonen namelijk stelselmatig aan dat mensen met schizofrenie veel vaker drugs gebruiken dan controlegroepen. Het probleem is alleen dat die drugs de symptomen verergeren en ook kunnen leiden tot neurotoxiciteit wat verder kan bijdragen aan permanente veranderingen aan het brein; waardoor mensen met schizofrenie steeds terugkerende psychoses hebben. Met name cannabisgebruik (in de adolescentie) lijkt een risicofactor te zijn voor het ontwikkelen van psychoses. Hoewel er geen sprake is van een oorzakelijk verband tussen cannabis en schizofrenie en er ook mensen zijn met schizofrenie die nog nooit hebben geblowd. Sowieso is dit een versimpelde weergave aangezien er enkele tientallen genen een rol spelen, een stressvolle omgeving in de jeugd een belangrijke voorspeller is, en er ook nog zaken onduidelijk zijn over andere mogelijke oorzaken.
Maar dat stukje van de dopamine is wel duidelijk.
Mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie zijn relatief ongevoelig voor dopamine, waardoor de kalmerende effecten van antihistamine kunnen gaan overheersen.
Antihistamines werden in de jaren '50 ontdekt, en bleken al snel als medicijn te werken voor mensen met schizofrenie. Dat antihistamines een dempende werking hebben werd per ongeluk ontdekt door psychiaters die het middel aan hun patiënten gaven als kalmeringsmiddel zodat ze tijdens therapiesessies wat gemakkelijker openlijk konden spreken. Mensen met schizofrenie bleken daar extra gevoelig voor. Wat opmerkelijk was destijds. Uiteindelijk is daar veel onderzoek naar gedaan, en zo is gebleken dat er een sterke samenhang is tussen dopamine en psychoses. Zo werden ook de eerste antipsychotica ontdekt die dopamine-antagonist zijn en dus de werking van dopamine blokkeren. Helaas hebben de medicijnen daardoor ook een versuffend effect en kan je er zwaarlijvig van worden doordat de stofwisseling langzamer gaat werken.
In de tussentijd is er echter nog veel meer bekend, en er blijken allerlei andere fenomenen een rol mee te spelen. Zo speelt serotonine ook een rol, waarom nieuwere varianten van antipsychotica (zoals seroquel) ook affiniteit hebben voor serotonine.
Daarom zou ik wel met klem willen vragen of je vriendin alsjeblieft geen MDMA wil gebruiken. Want dat is echt niet goed voor haar. MDMA wordt in verder gezonde personen verband gebracht met het ontstaan van bijvoorbeeld derealisatie, wat ook een kenmerk kan zijn van een psychose. Sowieso verstoort MDMA de chemische balans in het brein voor dopamine en serotonine, waardoor de kans op een psychotische episode groter wordt. Antipsychotica helpen om zulke toestanden te voorkomen. En ik snap dat dat vervelend is, want zulke medicijnen hebben veel bijwerkingen, en juist de creatieve, en extraverte kant van de persoon die het neemt wordt gedempt, waardoor je het idee kan krijgen dat je niet meer echt jezelf bent. Maar psychotische episodes zijn nog veel vervelender omdat die allerlei (sociale, juridische en individuele) problemen opleveren.
Voor een psychotische episode an sich is er geen biochemische verklaring. In principe is er niet één oorzaak, maar is er meer sprake van allerlei risicofactoren die zouden kunnen meespelen. Zo is stress een belangrijke factor, net als gebrek aan slaap, heftige emotionele gebeurtenissen zoals een relatiebreuk of overlijdensgeval, en drugsgebruik. Bij een psychotische episode blijft de oorzaak vaak onbekend (al kan erover worden gespeculeerd). Terwijl bij schizofrenie er dus een ingewikkelder samenspel is tussen genetische factoren, omgevingsfactoren tijdens de adolescentie, en blijvende veranderingen in het brein. Dat betekent echter niet dat zulke veranderingen ook plaatsvinden bij een psychotische episode.
@OtherShore maar is het niet inherent aan een psychose dat het schadelijk is voor je brein en dat het permanent je cognitie schaadt? Want voor zo ver ik weet is dat niet iets wat LSD op zichzelf teweegbrengt. 't Is een van de veiligste drugs die er is.
Er zijn mensen die een (drug-induced) psychotische episode meemaken, maar daarna weer gewoon als vanounds functioneren.
Wel is het zo dat mensen die ooit een psychotische episode hebben meegemaakt veel voorzichtiger moeten zijn met tripmiddelen en stressfactoren. Want bij hen is de kans dat ze opnieuw een psychotische episode meemaken veel groter.
www.npostart.nl
/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2023/09/data104967226-881fe6.jpg)
www.nrc.nl