#1
Gisteren avond was het dan zover.
Een wel heel domme fout gemaakt. Ongelooflijk. Dat heb ik geweten!
Ik voel het nu nog..wolkjes nevel in mijn hoofd..
Na een partij zoeken vond ik het eindelijk: een zakje met 2fdck, al maanden onaangeroerd.
Er zat nog ruim 200 mg in.
Aangezien het al ouder was, en ik deze stof eerder al eens had genomen maar er niets van merkte, ging ik er maar vanuit, dat ik om enig effect te krijgen een flinke bom moest nemen en dat deed ik.
180 mg.
Hier van uit gaan is dus echt stupide, zoals dat al snel zou blijken..
Ik was net gaan zitten, enige minuten later kwam de trip keihard binnen gerold. Gedreund eigenlijk, de grond trilde ervan!
O jee, dacht ik, ik heb een catastrofale fout gemaakt, dit is veel te veel geweest! Nu heb ik een o. d. Te pakken en nu maar hopen, dat het goed gaat...
En een minuut of 5 daarna, donderde ik met heel veel energie die zich verplaatste, de onafwendbare K - Hole in...
Alleen in mijn hoofd gebeurde er van alles, ik voelde mijn benen niet meer, en ik was ervan overtuigd dat ik eraan zou gaan.
Nou interesseert mij dit niet zoveel, sowieso niet, maar de manier waarop dus wél.
Er kwamen wat visuals voorbij, en daarna werd het een diepe trip.
Razend snel...
Er kwam een oranje licht, heel apart, en ik dacht nu sterker dan ooit, dat dit dan toch de enkele reis ging worden en ik was op een soort van veld, oranje gekleurd, waar het heel goed toeven was.
Ik meende in de verte al oude bekenden te zien die mij wenkten zo van kom maar hier, hier is geen pijn, hier zijn er geen zorgen meer...
Toen ik mijn ouders vaag zag, ging ik op weg, erheen dus, maar iemand anders hield me tegen en zei zoiets van: tot hier toe, en niet verder. Nu nog niet. Ga terug!
Terug dat veld op, en alles bleef oranje gekleurd en ik vond het jammer maar deze man had wellicht gelijk.
De sfeer om mij heen werd wat onplezierig maar ik voelde wel dat ik niet een dodelijke o.d. had genomen maar dat het wel weer goed zou komen..
Langzaam nam de intensiteit af. Maar lopen ging nog lange tijd niet, en mijn evenwicht was ook ver te zoeken.
Dit duurde dus echt lang...
Vervolgens stopte de trip.
Alleen nog de bodyload was over, en hij was tamelijk zwaar, ook.
Naar mijn idee en beleving was ik uuuuren "weggeweest " maar het tegendeel bleek het geval te zijn.
De hele trip plus k-hole had 10 (!) minuten geduurd..
En zo kom ik nu tot de uitleg van de letters K.K. die in de aanhef van deze tripreport staan..
Die staan voor : Korte K-Hole.
Niet iets wat ik nog eens wil meemaken, louter en alleen als waarschuwing bedoeld, zet ik dit relaas hier neer.
Fout was: ervan uitgaan dat "de kracht eraf was" en daarom veel te hoog gedoseerd, dus.
Dom, dom.
Zat ik nou echt op het randje?
Bijna echt fataal teveel? Op de uiterste grens gezeten?
Wie zal het zeggen.
Weten jullie het misschien?
O ja, Charon heb ik nergens kunnen vinden, Mindless.
Waarschijnlijk bestaat hij alleen in de Griekse Oudheid.
Een wel heel domme fout gemaakt. Ongelooflijk. Dat heb ik geweten!
Ik voel het nu nog..wolkjes nevel in mijn hoofd..
Na een partij zoeken vond ik het eindelijk: een zakje met 2fdck, al maanden onaangeroerd.
Er zat nog ruim 200 mg in.
Aangezien het al ouder was, en ik deze stof eerder al eens had genomen maar er niets van merkte, ging ik er maar vanuit, dat ik om enig effect te krijgen een flinke bom moest nemen en dat deed ik.
180 mg.
Hier van uit gaan is dus echt stupide, zoals dat al snel zou blijken..
Ik was net gaan zitten, enige minuten later kwam de trip keihard binnen gerold. Gedreund eigenlijk, de grond trilde ervan!
O jee, dacht ik, ik heb een catastrofale fout gemaakt, dit is veel te veel geweest! Nu heb ik een o. d. Te pakken en nu maar hopen, dat het goed gaat...
En een minuut of 5 daarna, donderde ik met heel veel energie die zich verplaatste, de onafwendbare K - Hole in...
Alleen in mijn hoofd gebeurde er van alles, ik voelde mijn benen niet meer, en ik was ervan overtuigd dat ik eraan zou gaan.
Nou interesseert mij dit niet zoveel, sowieso niet, maar de manier waarop dus wél.
Er kwamen wat visuals voorbij, en daarna werd het een diepe trip.
Razend snel...
Er kwam een oranje licht, heel apart, en ik dacht nu sterker dan ooit, dat dit dan toch de enkele reis ging worden en ik was op een soort van veld, oranje gekleurd, waar het heel goed toeven was.
Ik meende in de verte al oude bekenden te zien die mij wenkten zo van kom maar hier, hier is geen pijn, hier zijn er geen zorgen meer...
Toen ik mijn ouders vaag zag, ging ik op weg, erheen dus, maar iemand anders hield me tegen en zei zoiets van: tot hier toe, en niet verder. Nu nog niet. Ga terug!
Terug dat veld op, en alles bleef oranje gekleurd en ik vond het jammer maar deze man had wellicht gelijk.
De sfeer om mij heen werd wat onplezierig maar ik voelde wel dat ik niet een dodelijke o.d. had genomen maar dat het wel weer goed zou komen..
Langzaam nam de intensiteit af. Maar lopen ging nog lange tijd niet, en mijn evenwicht was ook ver te zoeken.
Dit duurde dus echt lang...
Vervolgens stopte de trip.
Alleen nog de bodyload was over, en hij was tamelijk zwaar, ook.
Naar mijn idee en beleving was ik uuuuren "weggeweest " maar het tegendeel bleek het geval te zijn.
De hele trip plus k-hole had 10 (!) minuten geduurd..
En zo kom ik nu tot de uitleg van de letters K.K. die in de aanhef van deze tripreport staan..
Die staan voor : Korte K-Hole.
Niet iets wat ik nog eens wil meemaken, louter en alleen als waarschuwing bedoeld, zet ik dit relaas hier neer.
Fout was: ervan uitgaan dat "de kracht eraf was" en daarom veel te hoog gedoseerd, dus.
Dom, dom.
Zat ik nou echt op het randje?
Bijna echt fataal teveel? Op de uiterste grens gezeten?
Wie zal het zeggen.
Weten jullie het misschien?
O ja, Charon heb ik nergens kunnen vinden, Mindless.
Waarschijnlijk bestaat hij alleen in de Griekse Oudheid.
