#1
Ik kom sinds enkele maanden (weer) bij een psychiater, en sinds een maand zit ik een aantal keer per week in groepstherapie. Dit in verband met depressie, angst en dwang-gedachten die ik al sinds mijn 12de heb, maar sterk toegenomen zijn de laatste jaren. Dit is een gedragstherapie waarbij je met verschillende onderdelen anders leert omgaan met denken en daardoor ook handelen.
Heel verhaal maar wat ik me nou toch wat over verbaas, is de acceptatie van mijn drugsgebruik.
Ik ben daar vanaf het begin vrij open over geweest. En merk eigenlijk dat ik toch verbaas dat de acceptatie toch veranderd lijkt te zijn. Zolang je het recreatief doet, het je behandeling niet in de weg zit, en daar niet high of doodmoe komt aanzetten word er eigenlijk niks meer over gezegd dan dat je in het weekend een biertje (of 40) drinkt.
Is dit nou uniek, of word het verschil tussen recreatief alcohol en recreatief drugsgebruik niet meer zo beoordeeld als vroeger? (Ja, ik ben al 39, ik kan me herinneren dat drugs echt onder een dik taboe lagen)
Was gewoon even nieuwsgierig tijdens mijn insomnia nachtje
Heel verhaal maar wat ik me nou toch wat over verbaas, is de acceptatie van mijn drugsgebruik.
Ik ben daar vanaf het begin vrij open over geweest. En merk eigenlijk dat ik toch verbaas dat de acceptatie toch veranderd lijkt te zijn. Zolang je het recreatief doet, het je behandeling niet in de weg zit, en daar niet high of doodmoe komt aanzetten word er eigenlijk niks meer over gezegd dan dat je in het weekend een biertje (of 40) drinkt.
Is dit nou uniek, of word het verschil tussen recreatief alcohol en recreatief drugsgebruik niet meer zo beoordeeld als vroeger? (Ja, ik ben al 39, ik kan me herinneren dat drugs echt onder een dik taboe lagen)
Was gewoon even nieuwsgierig tijdens mijn insomnia nachtje