Friends . To be or not to be?

CuriousExplorer zei:

Wat jij nu omschrijft zou ik schrijven op de vraag "Moet je partner" ipv "Moeten je vrienden".

Een partner is op dat gebied iets meer vechtlust waard voor mij.

Klik om te vergroten...

Ja idem hier hoor. Maar een echte vriend is dan voor mij ook zo iemand zonder de affectie. Maar dan gewoon zonder elkaar veel te horen. Ik vind vriendschap iets wat je eig bijna nooit tegenkomt ofzo. Tis ook te zien wat vriendschap is voor iemand he.

Een echte vriend is iemand waarmee je een fantastische klik hebt.

En zal wanneer nodig:

- Je op je plek zetten
- Bereid zijn je te helpen

Javelin zei:

Moeten onze vrienden, als ze echte vrienden zijn, altijd bij ons blijven en alles van ons accepteren, zoals onverantwoord gebruik van drugs, constant gezeik en negativiteit die ontstonden door depressie , PTSS enz ,zelfs als het ten koste gaat van hun eigen emotionele welzijn?

Klik om te vergroten...

Als ze échte vrienden zijn, dan hebben ze het te accepteren en zetten ze hun ego voorlopig even aan de kant. Ze willen hulp, dus moeten ze bereid zijn deze te erkennen. Zo niet, dan strandt het.

Javelin zei:

Na aanleiding van een paar commentaren in de andere topic, heb ik besloten om deze aan te maken.


Mijn vragen aan jullie zijn de volgende:


Hoe beschrijven jullie een echte vriendschap?


Moeten onze vrienden, als ze echte vrienden zijn, altijd bij ons blijven en alles van ons accepteren, zoals onverantwoord gebruik van drugs, constant gezeik en negativiteit die ontstonden door depressie , PTSS enz ,zelfs als het ten koste gaat van hun eigen emotionele welzijn?


Wat vinden jullie van julliezelf als vrienden?

Klik om te vergroten...

Echte vrienden staan altijd voor je klaar. zeker zodra ze de mogelijkheid hebben om je te kunnen helpen. Doen ze dat niet of vinden ze zichzelf belangrijker zijn het wel "vrienden" maar geen Vrienden (tuurlijk kunnen ze aardig/leuk zijn op een feest of chillings maar als ze geen rekening met je houden zijn ze geen goeie vrienden)

TeveelKaas zei:

Echte vrienden staan altijd voor je klaar. zeker zodra ze de mogelijkheid hebben om je te kunnen helpen. Doen ze dat niet of vinden ze zichzelf belangrijker zijn het wel "vrienden" maar geen Vrienden (tuurlijk kunnen ze aardig/leuk zijn op een feest of chillings maar als ze geen rekening met je houden zijn ze geen goeie vrienden)

Klik om te vergroten...

Begrijp ik je goed? Moeten echte vrienden je belangrijker vinden dan zichzelf?

Echte vrienden, blijven echte vrienden en blijven je steunen door dik en dun. Ookal kan het soms pijnlijk zijn en kan jullie relatie veranderen bijvoorbeeld door drugsgebruik of andere negativiteit zoals je zegt net als een Depressie.

Het kan moeilijk zijn als je niet weet hoe hiermee om te gaan en is het dus ook logisch dat je afstand van elkaar gaat nemen op zo'n moment. Misschien veranderd jullie contact van dagelijks naar eens in het half jaar.

Dus in zekere zin kan de vriendschap zeker wel verzwakken of kapot gaan maar ik blijf erbij ookal heb ik een goede vriend jaren niet gezien en heeft ie me door een hoop ellende gehaalt, het blijft altijd mijn maat.

Bij echte vrienden kan ik mijzelf zijn. Gewoon sociaal doen kost mij energie, echte vrienden geven energie. Die accepteren je zoals je bent maar zijn bruut eerlijk. Van die vrienden die je graag wilt opzoeken jaloezie moet niet bestaan. Zijn ook de mensen waar ik van leer. Soms zie ik dat achteraf in, de grootste vibe krijg ik als ik samen met iemand in hetzelfde proces zit. Dat bind toch ofzo.

Depressie is een lastige ik ben er zeker voor mijn vrienden als ze een depressie hebben. Na een tijd merk ik wel of het mijzelf opbreekt.

Er is al eens eerder een vriendschap stuk gegaan omdat deze vriendin in de depressie bleef hangen. Dat klinkt niet echt aardig van me maar 2 jaar lang alleen maar ellende horen brak mij op. Ik verwacht echt niet dat een depressieve vriendin er positief instaat. Maar als iemand er niet uit wilt komen en in een slachtofferrol blijft dan is het soms beter om mijn eerlijke replý niet te geven.

Dat zegt trouwens meer over hoe ik en die ander in het leven sta dan de depressie zelf. Je kan best even afstand nemen als je zelf word meegetrokken in de negativiteit. Maar soms geeft het ook aan hoe veel ik verschil ( te veel ) met iemand.

Zelf geloof ik wel nog in échte vriendschap, al wantrouw ik altijd mensen die zeggen dat ze veel vrienden hebben. Wat is hun definitie van vriendschap dan?

Maar natuurlijk heb ik me ook al, zowel positief als negatief, vergist in mensen. Laatst nog...

Sommigen weten dat ik een oogje had op een Russische collega, wel die heb ik eens leren kennen zie...

Toen ik twee weken geleden op de grond op mijn werk lag na hartproblemen (stress enzo weet je), vond zij het niet beter dan vlak naast me te staan en tegen één of andere trut (die niet eens direct bij ons werkt, wel in dezelfde groep) te staan leuteren over het feit dat ik een junk ben. Letterlijke woorden. Gans de uiteg over hoe ze me naar de bureau brachten na een tijd van de kaart te zijn en al.

Ja ik ben te ver gegaan in mijn cokegebruik tot voor enkele maanden zelfs nog, maar je hebt NIKS over mij te oordelen.

Ze heeft naden op werkelijk zielige wijze verschillende keren geprobeerd van m'n bff te spelen, en heeft ook wel gezegd (half dronken) dat niemand mij veroordeelde en dat we allemaal vrienden zijn.

Met zo iemand wil ik niks meer te maken hebben, op het professioneel blijven na dan natuurlijk.

Dus nogmaals: dit leek een goede vriendschap te kunnen zijn, maar helaas is het vuile rotte valse tik.