#1
Ik was een "moeilijke" puber, omdat 1) allebei mijn ouders me emotioneel compleet verwaarloosd en getraumatiseerd hebben (en verder ook nauwelijks voor me zorgden, maar er was wel iemand anders die de zorg op zich nam) 2) mijn moeder me wijs gemaakt had dat ik dom en narcistisch was en ik dus altijd vanuit onzekerheid handelde en niet goed kon reflecteren op mezelf en 3) ik me door niemand in me nabije omgeving begrepen voelde. Ik was super depressief en suïcidaal, dus ik spijbelde heel veel en had daarom ook een tijdje gezeik op school. Uiteindelijk hebben ze maar geaccepteerd dat ik er vrijwel nooit was, nadat ik 18 geworden was, maar anders had ik misschien bureau HALT achter m'n reet aan gehad. Ik sliep meestal overdag (altijd dutjes als ik uit school kwam, want mijn slaapritme was om te janken) en 's nachts ging ik dan meestal LoL spelen, dus ik had ook iedere dag ruzie met mijn verzorgster. Ik was vooral gewoon een hele gevoelige en verdrietige puber, wat geleid heeft tot de opgefokte (doch aardig beheersde), wraaklustige jongvolwassene die ik nu ben.