#1
Dit is zo herkenbaar, ik wil met mijn hand door mijn scherm duwen en terug in de tijd gaan om me zelf een keihard kets te geven, ik was zo'n vervelend jong vroeger.Ben nog maar 18 dus technisch gezien nog een kutpuber maar als ik kijk naar m'n gedrag van toen ik jonger was schaam ik me enorm. Vooral wat ik tegen en over m'n ouders gezegd heb. Was ook laptopverslaafd, asociaal als de pest en in de 4e (havo) kreeg 'k net voor de kerstvakantie een email van school dat 'k 250 uur aan school had gemistZoals Harry hierboven zegt, 'tis maar een fase maar zeg dat vooral niet tegen hem :P Heeft hij vrienden? Misschien heeft hij alleen online vrienden en is hij daarom zo aan z'n laptop gehecht (ben d'r ook geweest). Het moment dat 'k 1 goede vriendin kreeg ben ik pas een beetje normaal gaan doen, m'n gedrag momenteel siert me niet (drugsgebruik en de gevolgen van dien) maar persoonlijkheid en manieren zijn omhooggeschoten in die 3-4 jaar, puur en alleen omdat 'k mensen om me heen had die 'k 'nadeed' qua omgang. Een baantje heeft mij ook enorm geholpen hoe gestoord 'k er ook van werd af en toe, als het mogelijk is zou ik hem aansporen om een baantje te nemen waar je met mensen om moet gaan, al is het drie uurtjes per week. Eigen geld verdienen (en daarmee een gevoel van onafhankelijkheid), betere omgang met de mensen om zich heen (dat beleefd moeten doen gaat zich in je nestelen). Hoop dat je een beetje iets hier aan hebt. Weet iig dat hij zich over een paar jaar waarschijnlijk schaamt, en probeer vooral dan een gesprek aan te kaarten. Puber zijn is lastig op zich, met pubers valt weinig te praten over het algemeen zonder dat het in geschreeuw overgaat.