Help! Beste vriend met nare bijsmaak.

Graag wil ik hier mijn hart luchten m.b.t. mijn beste vriend.
Ik noem hem hier Jaap. Uiteraard is dat niet zijn echte naam.

Ik ken Jaap nu zo'n 20 jaar en we schelen iets minder dan een jaar.
Toen ik jaap leerde kennen was hij al anders dan anderen. Ballet was wat hem bezig hield naast het roken van jointjes. We trokken veel op samen en hadden een hoop lol. Samen gamen, gitaar spelen, wiet roken en bier drinken.

De daarop volgende jaren gebruikten we ook regelmatig drugs. Xtc, mdma, paddo's en later ook cocaïne.
Jaap kon zich altijd iets meer beheersen dan ik. Hij ontfermde zich dan over mij, wanneer ik weer eens te grenzeloos was geweest.

Een echte solide vriendschap!

Nu jaren later zijn we nog steeds goed bevriend, maar ik merk aan hem dat hij ontzettend veel stress in zich heeft en dat leidt regelmatig tot extreme woede uitbarstingen. Ik weet niet hoe ik daarmee om moet gaan.
Jaap heeft altijd voor me klaar gestaan en toen ik in scheiding lag stelde hij zijn woning beschikbaar voor mij. Regelmatig lagen we in de clinch. Onze ritmes liepen totaal niet synchroon. Wat er voor zorgde dat ik een beetje op mijn tenen ging lopen.

Uiteindelijk ben ik bij hem weg gegaan nadat ik hem vriendelijk had bedankt en gezegd dat het voor onze vriendschap beter was dat ik elders ging wonen.

Jaap kreeg weer wat rust, ik kreeg weer wat rust.

Na enige tijd kreeg ik een nieuwe vriendin waarmee ik een kind gekregen heb. Mijn leven weer op de rails maar wel een ander leven dan Jaap van mij gewend was.

Zo'n 1 keer per week zien we elkaar nog en vaak is de spanning dan om te snijden. Zijn energie vult de hele ruimte en ik trek dat niet meer.

Een paar jaar geleden verloor hij zijn moeder en met zijn relaties is het ook vaak bijzonder turbulent en van korte duur. Hij doet vaak lullig over mijn vriendin en probeert vast te houden aan vroegere tijden. lees: mij claimen voor avondjes en zich opdringen wanneer ik iets leuks plan.

Laatst vertelde ik hem dat het mij een gaaf idee leek om naar Zweden te gaan voor 2 weken, om daar te gaan survivallen met mijn zoon.
Hij was hevig gepikeerd dat ik hem niet mee vroeg.

Ik heb het idee dat hij een persoonlijkheidsstoornis aan het ontwikkelen is en heb geen idee hoe ik daarmee om moet gaan.

Als ik dat probeer te bespreken, wuift hij dat van tafel om vervolgens kleinerende opmerkingen te maken naar me.

Ik zit echt een beetje in de rats wat dat betreft. Hij heeft altijd voor me klaar gestaan en dat maakt dat ik enorm loyaal naar hem ben. Het begint me alleen wel op te breken.

Gister vertelde ik hem aan de telefoon dat ik 15 dagen niet geblowd heb en dat ik me er heel prettig bij voel.
Zijn letterlijke woorden waren "Goed voor je".

Jaap lijkt moeilijk tegen verandering te kunnen.

Ik kan hier nog een hele lijst aan vervelende ervaringen opschrijven maar ik laat het hier nu even bij. Wellicht gaat het verhaal verder in de reacties.

Bedankt voor het lezen. Ik heb het hiermee even geventileerd.

Ik heb mijn stukje tekst zojuist even door de CHAT-GPT gegooid.
Dit kwam er uit:

Bedankt voor het delen van je verhaal en het ventileren van je gevoelens. Het klinkt alsof je in een lastige situatie zit met je beste vriend Jaap.
Het is begrijpelijk dat je loyaal bent aan hem vanwege alles wat hij voor je heeft gedaan, maar het is ook belangrijk om te kijken naar wat het beste is voor jou en je gezin. Het lijkt erop dat Jaap veel stress en woede heeft en dat dit invloed heeft op jullie vriendschap. Het is niet gezond voor jou om constant spanning en stress te ervaren wanneer jullie elkaar zien.
Het is begrijpelijk dat Jaap moeite heeft met veranderingen en het kan moeilijk zijn om hem te confronteren met zijn gedrag. Echter, als zijn gedrag negatieve gevolgen heeft voor jou en je gezin, is het belangrijk om grenzen te stellen en jezelf te beschermen. Misschien is het een idee om met hem te praten over je zorgen en gevoelens en te kijken of jullie samen tot een oplossing kunnen komen.
Als hij niet openstaat voor een gesprek of als zijn gedrag blijft voortduren, kan het nodig zijn om afstand te nemen om jezelf te beschermen. Het kan moeilijk zijn om een vriendschap te beëindigen, maar soms is het beter om afscheid te nemen van mensen die negatief zijn voor ons leven en ons welzijn.
Ik hoop dat dit advies je een beetje helpt en dat je een manier vindt om met deze situatie om te gaan.



Dank voor het antwoord. Jaap zijn emoties zijn vaak erg extreem. Is hij blij, dan is hij extreem blij. Zo blij dat het gemaakt, nep, psychotisch overkomt. Datzelfde geldt voor wanneer hij boos is. Zijn emoties zijn absoluut niet stabiel en wanneer er een foto van hem gemaakt wordt kan hij ook nooit normaal lachen bijvoorbeeld. Hij staat dan ook eigenlijk altijd als een idiote clown op foto's. Over compenseren tot en met. Ik weet niet precies hoe ik het noemen moet.



Het klinkt alsof Jaap moeite heeft om zijn emoties te reguleren en dat dit leidt tot extreme uitingen van blijdschap of boosheid. Dit kan een teken zijn van een onderliggend probleem, zoals een stemmingsstoornis of een persoonlijkheidsstoornis. Het kan ook een bijwerking zijn van het gebruik van drugs in het verleden.
Als je je zorgen maakt over zijn gedrag, is het misschien een goed idee om met hem te praten over je bezorgdheid. Geef hem voorzichtig feedback en benadruk dat je je zorgen maakt om hem. Het kan ook helpen om hem aan te moedigen om hulp te zoeken bij een professional, zoals een psycholoog of psychiater, om hem te helpen zijn emoties beter te begrijpen en te reguleren. Het is belangrijk om te onthouden dat je alleen kunt aanbieden om te helpen en dat het uiteindelijk aan hem is om te beslissen of hij hulp wil zoeken.

Ugh... Lastig man...

Vooral het feit dat hij eerst wel echt een vriend van je was. Echte vriendschap kenmerkt zich denk ik toch wel door niet transactioneel te zijn, oftewel niets van de ander te willen. En het kenmerkt zich ook door het beste voor de ander te willen en dat lijkt hij zo te lezen niet (meer) zo te zijn.

Het kan lastig zijn als het niet zo goed gaat met jezelf, met je eigen leven, om dan nog steeds het beste voor een ander te willen. Je eigen kopje is dan leeg, dus hoe kun je aan de ander geven? Ik heb het zelf in lichte mate meegemaakt met mijn beste vriend, waarin ik degene was die niet oprecht vriendschappelijk meer was. Toen hij een vriendin kreeg had hij opeens bijna geen tijd meer voor mij. Eerder gingen we samen op vakanties, nu was dat ineens over. Eerder spraken we vaak af, nu zagen we elkaar bijna niet meer. Daarnaast zat ik niet lekker in mijn vel over mezelf, mijn baan, etc. Eerlijk gezegd had ik toen wel zoiets van: and what about me? Waarom geef je mij geen aandacht meer? Wat natuurlijk iets willen van de ander is. Dat was gelukkig maar even zo, ik heb het toen na een tijdje geaccepteerd en toen was er niet meer dat gevoel dat ik werd overgeslagen en kon er gewoon weer echte vriendschap zonder eisen zijn. Soms zien we elkaar maanden niet, maar dat doet niets af aan de kwaliteit van onze vriendschap wanneer we wel samen zijn.

Wat ik in jouw stukje lees, doet het wel laten lijken alsof er wat meer aan de hand is met je vriend. Ik ben het dan ook eens met die berichten die je van die CHAT-GPT hebt gekregen: soms moet je een moeilijke keuze maken en iets wat schadelijk kan zijn voor jezelf en je naasten loslaten om jezelf en je naasten te beschermen. Als er nou duidelijke tekenen waren dat hij het besef heeft dat hij niet meer vriendschappelijk is tegenover jou dan zou het anders zijn. Maar bijvoorbeeld alleen al die opmerking over jouw 2 weken stoppen met wiet. Dat is geen vriendschap meer. Dat is niet meer het beste willen voor jou.

Maar erg lastig ja

Ja man, zeker sterk die antwoorden van de Chat GPT. Ik denk dat ik me daarbij aansluit. Probeer Jaap uit te leggen dat je teveel stress voelt en denkt dat het iets mijn zijn veranderde/ negatievere persoonlijkheid temaken heeft en dat je hem aanraad er goed over na te denken/ hulp te zoeken (negatieve zaken uit zijn leven te halen..) en dat je misschien wat afstand nodig hebt deze jaren..

Zijn ups en downs..:
Gebruikt hij nog veel uppers en downers?
Zit hij in de clinch met zijn werk?

Sterkte en veel vrienden ga eigen richting totdat kinderen het huis uit zijn en dan gaan ze weer leuke dingen samen doen.

Mindless zei:

Echte vriendschap kenmerkt zich denk ik toch wel door niet transactioneel te zijn

Klik om te vergroten...

Inderdaad. Op het moment dat er verwachtingen zijn, "ik deed dat toen voor jou, nu wil ik dat je dit voor mij doet", is geen vriendschap maar een kenmerk van handel.

Mindless zei:

Toen hij een vriendin kreeg had hij opeens bijna geen tijd meer voor mij

Klik om te vergroten...

Dit is dus het grappige. Ik ben diegene die de vriendschap in stand lijkt te houden. Kom met voorstellen en wanneer ik dat niet doe, hoor ik niets van hem. Wanneer hij het druk heeft en ik doe een voorstel om af te spreken kan hij zelfs kwaad worden omdat ik geen rekening houdt met zijn "drukke schema". Heel bizar.

Mindless zei:

Wat ik in jouw stukje lees, doet het wel laten lijken alsof er wat meer aan de hand is met je vriend.

Klik om te vergroten...

Dat idee heb ik zeer sterk ja.

Mindless zei:

Maar bijvoorbeeld alleen al die opmerking over jouw 2 weken stoppen met wiet. Dat is geen vriendschap meer.

Klik om te vergroten...

Die opmerking raakte mij ook echt en heeft er aan bijgedragen dat ik het hier neer gepend heb.

Manu76 zei:

Zijn ups en downs..:
Gebruikt hij nog veel uppers en downers?
Zit hij in de clinch met zijn werk?

Klik om te vergroten...

Het enige wat hij dagelijks doet en zo goed als de hele dag is wiet roken.

Sporadisch een lijntje coke, maar dat is eigenlijk te verwaarlozen.

Manu76 zei:

Sterkte en veel vrienden ga eigen richting totdat kinderen het huis uit zijn en dan gaan ze weer leuke dingen samen doen.

Klik om te vergroten...

Dankjewel. Ik blijf proberen het te combineren maar zijn gedrag maakt het erg lastig voor me, omdat het veel energie kost. En zoals hier boven al beschreven heb ik mijn handen vol aan het gezinsleven en mijn eigen koers stabiel te houden.

Maargoed, loyaliteit staat bij mij zeer hoog op de agenda en ik laat hem dan ook niet zomaar vallen.

Vrienden door dik en dun.

AudioAddict zei:

Dit is dus het grappige. Ik ben diegene die de vriendschap in stand lijkt te houden. Kom met voorstellen en wanneer ik dat niet doe, hoor ik niets van hem. Wanneer hij het druk heeft en ik doe een voorstel om af te spreken kan hij zelfs kwaad worden omdat ik geen rekening houdt met zijn "drukke schema". Heel bizar.

Klik om te vergroten...

Dit is wel heel raar ja.

AudioAddict zei:

Maargoed, loyaliteit staat bij mij zeer hoog op de agenda en ik laat hem dan ook niet zomaar vallen.

Vrienden door dik en dun.

Klik om te vergroten...

Snap ik goed. Er moet wel echt heel wat gebeuren voordat je een echte vriend laat vallen. Het is ook goed mogelijk dat dit een fase is en jullie later nog vele jaren goede vriendschap zullen hebben. Vergeven is belangrijk.

Ik hoop alleen wel dat hij snel genoeg zal inzien wat hij mogelijk aan het weggooien is, want hoe graag je iemand ook wilt behouden en vergeven, er zijn bepaalde grenzen aan iemand's gedrag.

De afgelopen tijd heb ik veel gelezen over persoonlijkheidsstoornissen, omdat dit mij al langer bezig houdt.

Ondanks dat ik heel voorzichtig ben met het geven van labels, lijkt het er sterk op dat Jaap misschien wel eens last zou kunnen hebben van een Narcistische persoonlijkheidsstoornis.

Maarja, uit literatuur blijkt dat zoiets al vanaf de geboorte in je systeem zit, dus zou zijn negatieve afwijkende gedrag had dan al veel eerder opgevallen moeten worden. En buiten dat heeft hij ook vaak momenten dat hij wel degelijk met kritiek op zijn persoon aan de gang gaat..

Heel erg lastig. Vooral wanneer je er niet voor geleerd hebt.

Mindless zei:

want hoe graag je iemand ook wilt behouden en vergeven, er zijn bepaalde grenzen aan iemand's gedrag.

Klik om te vergroten...

Inderdaad. Het elastiekje wordt steeds verder opgerekt, maar er komt een moment dat de rek er uit is en het knapt.

AudioAddict zei:

De afgelopen tijd heb ik veel gelezen over persoonlijkheidsstoornissen, omdat dit mij al langer bezig houdt.

Ondanks dat ik heel voorzichtig ben met het geven van labels, lijkt het er sterk op dat Jaap misschien wel eens last zou kunnen hebben van een Narcistische persoonlijkheidsstoornis.

Maarja, uit literatuur blijkt dat zoiets al vanaf de geboorte in je systeem zit, dus zou zijn negatieve afwijkende gedrag had dan al veel eerder opgevallen moeten worden. En buiten dat heeft hij ook vaak momenten dat hij wel degelijk met kritiek op zijn persoon aan de gang gaat..

Heel erg lastig. Vooral wanneer je er niet voor geleerd hebt.

Klik om te vergroten...

Ik kan natuurlijk niets met zekerheid zeggen, omdat ik geen dokter/psycholoog ben en daarnaast ook maar een tekst op internet aan het lezen ben, maar van wat ik lees, denk ik niet dat je vriend een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft, mede om de reden die jij noemt, dat hij eerder wel open stond voor kritiek.

Neem niets van me aan, maar bij mij schoot even binnen: mogelijk BPD? (Borderline) Daarbij kunnen narcistische trekken voorkomen, zonder dat het een fullblown narcist betreft. Stemmingswisselingen spelen hier een grote rol, impulsiviteit, intense boosheid, sterke verlatingsangst. Vaak heeft een borderliner ook een "favoriete persoon", waar diegene zijn mood in extreme mate van af laat hangen.

Ik noem maar wat hoor. Het kwam laatst voorbij en schoot me nu even te binnen. Voor hetzelfde is het dit helemaal niet.

En nog even een draai.. je bent zelf net 2 weken gestopt met blowen. Daar verwacht ik ook wat veranderingen in perspectief.
En je vriend kan best wel wat "depressief" worden van dagelijks blowen op de lange termijn.
Neem maar even wat afstand als je je niet lekker voelt in zijn nabijheid.
Voor hetzelfde geld is het zeer tijdelijk.
Op naar de 3 weken!

Heel erg bedankt voor jullie bijdrage.
Verschillende inzichten geven stof tot nadenken en ik kan hier zeker wat mee.

Wat betreft het borderline stukje van @Mindless, dat is ook zeker mogelijk.
Heb dichtbij twee mensen meegemaakt die gediagnosticeerd waren met borderline en inderdaad, nu je dit zo zegt, vertoont hij diezelfde trekjes.

Nogmaals dank en ik houdt jullie op de hoogte!

In 20 jaar kan een hoop gebeuren. Hier kun je je vriendschap op aanpassen (als de ander dit ook prima vindt).

Even een voorbeeld van mij zelf:
Ik heb nog 2 vrienden van de HBO. We waren jarenlang vrijwel dagelijks samen. In mijn volwassen leven ben ik ondertussen behoorlijk veranderd (op een positieve manier), maar hierdoor zit ik niet meer helemaal met hun op 1 lijn.
De vriendschap is daardoor bekoeld, en we komen nog zelden bij elkaar (max. 2-3 keer per jaar).
Maarr...die 2-3 keer per jaar is dan wel hartstikke gezellig. Maar meer dan dit hoeft ook niet. Ik voel niet de behoefte om deze frequentie te verhogen naar bijv. maandelijks of zelfs wekelijks. En we weten dit van elkaar. Het is goed zo.

Wollukker zei:

In 20 jaar kan een hoop gebeuren. Hier kun je je vriendschap op aanpassen (als de ander dit ook prima vindt).

Even een voorbeeld van mij zelf:
Ik heb nog 2 vrienden van de HBO. We waren jarenlang vrijwel dagelijks samen. In mijn volwassen leven ben ik ondertussen behoorlijk veranderd (op een positieve manier), maar hierdoor zit ik niet meer helemaal met hun op 1 lijn.
De vriendschap is daardoor bekoeld, en we komen nog zelden bij elkaar (max. 2-3 keer per jaar).
Maarr...die 2-3 keer per jaar is dan wel hartstikke gezellig. Maar meer dan dit hoeft ook niet. Ik voel niet de behoefte om deze frequentie te verhogen naar bijv. maandelijks of zelfs wekelijks. En we weten dit van elkaar. Het is goed zo.

Klik om te vergroten...

Iemand zei tegen me: het is niet een echte vriend als je niet steeds bij elkaar over de vloer bent, dagelijks contact hebt en allerlei dingen samen onderneemt.

Onzin. Het is de kwaliteit die de echte vriendschap bepaald. Soms kun/wil je door verschillende levensstijlen niet meer zo vaak met elkaar afspreken, maar als het goed zit, zit het goed en ben je met die echte vriend wanneer je weer afspreekt weer zo moeiteloos op elkaar afgestemd alsof er geen tijd is verstreken.

Niemand kan op afstand iets definitiefs zeggen over wat er met je oude maat aan de hand is en zeker het maken van inschattingen over het wel of niet lijden aan persoonlijkheids- of stemmingsstoornissen kun je het beste met een korrel zout nemen. Dit mag zelfs een psycholoog of psychiater die Jaap niet persoonlijk onderzocht heeft niet doen. Speculeren kan natuurlijk wel helpen, maar beschouw wat anderen en ik zeggen dus vooral als speculatie.

Een narcistische persoonlijkheidsstoornis lijkt mij ook niet aan de orde. Het woord narcist wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt om mensen die (in de publieke sfeer) iets anti-sociaals doen te beschrijven. Natuurlijk kan iemand narcistische trekken hebben, maar om werkelijk in aanmerking te komen voor de diagnose moet iemand een patroon van antisociaal gedrag vertonen dat zo duidelijk is dat dit in jouw jeugdjaren met Jaap al op zou zijn gevallen. Het is mogelijk om een relatie op te bouwen met iemand met deze stoornis, maar dat je de relatie van twintig jaar als 'altijd solide' hebt ervaren (afgezien van de afgelopen tijd dan) en Jaap als iemand die 'altijd voor je klaar heeft gestaan' is door de aard van deze stoornis praktisch onmogelijk. Je zou natuurlijk kunnen stellen dat de stoornis zich kortgeleden ontwikkeld kan hebben bij Jaap, maar dit lijkt mij ook sterk; een narcistische persoonlijkheidsstoornis ontwikkelt zich vrijwel altijd in de tiener- of adolescentiejaren en er is überhaupt discussie over of de stoornis nog na de adolescentiefase zijn intrede kan maken.

Een borderline persoonlijkheidsstoornis of bipolaire stoornis hangt sowieso wat nauwer samen met het gedrag dat je beschrijft, maar meer dan dat kun je op afstand eigenlijk niet zeggen. Ook deze stoornissen leiden doorgaans tot extreme uitingen, waarbij momenten ontstaan dat er geen land met iemand te bezeilen is en iemand zichzelf totaal niet meer kan beheersen. Ik heb zelf toevallig een gezin boven me wonen dat een dochter heeft die aan een van deze stoornissen lijdt en die gaat in haar emotionele uitbarstingen zo wild tekeer dat ik zelden rust heb en er al een aantal keer politie bij betrokken is geweest. Ook weet ik van clinici die cliënten met dergelijke stoornissen behandelen dat als ze iets hebben gedaan om het vertrouwen van een cliënt te schaden, zoals even niet bereikbaar zijn op een moment dat de nood voor contact bij de cliënt hoog was, dit nog maanden- al dan niet jarenlang gespreksonderwerp kan blijven in hun sessies. Natuurlijk heeft elke stoornis een spectrum en kunnen de uitingen ook minder extreem zijn, maar mijn punt is dat dit dus wel echt heftige stoornissen zijn die meestal niet toepasbaar zijn op iemand die sinds kort antisociaal gedrag is gaan vertonen.

Misschien is er daadwerkelijk sprake van de ontwikkeling van een ziektebeeld bij Jaap. Misschien ook wel niet. Zijn gedrag kan ook gerelateerd zijn aan wat er de afgelopen jaren of op dit moment allemaal wel en niet in zijn leven speelt. Misschien is hij wel diepongelukkig en is de enige sociaal acceptabele manier voor hem om zijn verdriet te uiten door in woede uit te barsten, een uiting die jongens/mannen wel vaker verkiezen boven een uiting van verdriet en die juist wijst op weggestopt verdriet. Wat er met Jaap aan de hand is is uiteindelijk giswerk. Ik denk dat je je daarom het beste vooral kunt focussen op het gesprek met hem aan blijven gaan om erachter te komen waar al zijn onvrede, woede, verdriet en alles wat er nog meer bij komt kijken vandaan komt. Hechting lijkt een centraal thema te zijn waar het bij hem knelt, dus het is belangrijk dat hij die hechting juist voelt als je met hem praat. Laat dus vooral op het moment dat je het over jullie relatie en gedrag hebt merken dat hij nog net zo belangrijk voor je is als hij altijd geweest is en spreek je waardering voor hem uit. Als je hem die zekerheid biedt en hij zich veilig en vertrouwd kan voelen is de kans dat het een succesvol gesprek wordt waarmee je iets kunt veel groter. Veroordeel liever niet en probeer niet zelf tot conclusies te komen, dit werkt vaak averechts. Ook stel ik voor jezelf kwetsbaar op te stellen. Het makkelijkste is om in mindere mate of zelfs helemaal niet te laten merken in hoeverre hij jou heeft geraakt met zijn manier van doen, maar we hebben over een evolutieproces van miljoenen jaren juist een emotioneel arsenaal meegekregen met als functie om andermans empathie te activeren en de mogelijkheid te bieden begripvol te kunnen zijn. Daarbij geef je daarmee impliciet aan dat je om jullie relatie geeft.

Succes met alles. Het is een vervelende situatie en het zou jammer zijn als een decennialange vriendschap hier aan ten onder gaat. Hopelijk kun je iets met het advies dat het forum je heeft gegeven.

AudioAddict zei:

Graag wil ik hier mijn hart luchten m.b.t. mijn beste vriend.
Ik noem hem hier Jaap. Uiteraard is dat niet zijn echte naam.

Ik ken Jaap nu zo'n 20 jaar en we schelen iets minder dan een jaar.
Toen ik jaap leerde kennen was hij al anders dan anderen. Ballet was wat hem bezig hield naast het roken van jointjes. We trokken veel op samen en hadden een hoop lol. Samen gamen, gitaar spelen, wiet roken en bier drinken.

De daarop volgende jaren gebruikten we ook regelmatig drugs. Xtc, mdma, paddo's en later ook cocaïne.
Jaap kon zich altijd iets meer beheersen dan ik. Hij ontfermde zich dan over mij, wanneer ik weer eens te grenzeloos was geweest.

Een echte solide vriendschap!

Nu jaren later zijn we nog steeds goed bevriend, maar ik merk aan hem dat hij ontzettend veel stress in zich heeft en dat leidt regelmatig tot extreme woede uitbarstingen. Ik weet niet hoe ik daarmee om moet gaan.
Jaap heeft altijd voor me klaar gestaan en toen ik in scheiding lag stelde hij zijn woning beschikbaar voor mij. Regelmatig lagen we in de clinch. Onze ritmes liepen totaal niet synchroon. Wat er voor zorgde dat ik een beetje op mijn tenen ging lopen.

Uiteindelijk ben ik bij hem weg gegaan nadat ik hem vriendelijk had bedankt en gezegd dat het voor onze vriendschap beter was dat ik elders ging wonen.

Jaap kreeg weer wat rust, ik kreeg weer wat rust.

Na enige tijd kreeg ik een nieuwe vriendin waarmee ik een kind gekregen heb. Mijn leven weer op de rails maar wel een ander leven dan Jaap van mij gewend was.

Zo'n 1 keer per week zien we elkaar nog en vaak is de spanning dan om te snijden. Zijn energie vult de hele ruimte en ik trek dat niet meer.

Een paar jaar geleden verloor hij zijn moeder en met zijn relaties is het ook vaak bijzonder turbulent en van korte duur. Hij doet vaak lullig over mijn vriendin en probeert vast te houden aan vroegere tijden. lees: mij claimen voor avondjes en zich opdringen wanneer ik iets leuks plan.

Laatst vertelde ik hem dat het mij een gaaf idee leek om naar Zweden te gaan voor 2 weken, om daar te gaan survivallen met mijn zoon.
Hij was hevig gepikeerd dat ik hem niet mee vroeg.

Ik heb het idee dat hij een persoonlijkheidsstoornis aan het ontwikkelen is en heb geen idee hoe ik daarmee om moet gaan.

Als ik dat probeer te bespreken, wuift hij dat van tafel om vervolgens kleinerende opmerkingen te maken naar me.

Ik zit echt een beetje in de rats wat dat betreft. Hij heeft altijd voor me klaar gestaan en dat maakt dat ik enorm loyaal naar hem ben. Het begint me alleen wel op te breken.

Gister vertelde ik hem aan de telefoon dat ik 15 dagen niet geblowd heb en dat ik me er heel prettig bij voel.
Zijn letterlijke woorden waren "Goed voor je".

Jaap lijkt moeilijk tegen verandering te kunnen.

Ik kan hier nog een hele lijst aan vervelende ervaringen opschrijven maar ik laat het hier nu even bij. Wellicht gaat het verhaal verder in de reacties.

Bedankt voor het lezen. Ik heb het hiermee even geventileerd.

Klik om te vergroten...

Ik zou hem gewoon precies dit bovenstaande vertellen: goed verhaal.

Je bent met hem begaan, en je wil hem graag helpen. Maar dat helpen mag ook niet ten koste van jou gaan. Jij hebt nu eenmaal een gezin waarvoor je ook moet zorgen.

Als hij de waarheid niet trekt dan is dat heel zuur, voornamelijk omdat je veel aan hem hebt gehad. Maarja, welke vriend wil nou dat je hem voorliegt..? Lijkt me ook niet echt de vriendschap die hij heeft verdiend.

Dank voor jullie uitgebreide reacties, ik kan daar zeker iets mee. Zoals ik al zei kijk ik uit met het geven van labels, zoals hierboven beschreven, zelfs de meest geleerde doen dat niet zomaar.

Aan de andere kant speelt dit al langer, al enkele jaren zelfs, en hebben we momenten gehad dat we goed konden praten. Helaas lijkt de wispelturigheid toe te nemen én daarbij, zet ik dit verhaal niet zomaar online.

Een van de laatste keren dat ik hem ontmoette, hoorde ik via de telefoon al dat hij in behoorlijk gestresste staat was. Ik nam mij daarbij voor om iets vrolijker te doen dan ik al was, in de hoop de negatieve sfeer die hij mee zou brengen wat te doen temperen.

Het bleek een daad van wanhoop.
Binnen enkele momenten na binnenkomst was de spanning om te snijden en merkte ik dat het mij zelfs lichamelijke ongemakken bracht.

Mijn hart ging te keer en ik kon hem niet aankijken. Verschrikkelijk.
Op zulke momenten wordt ik ondergesneeuwd door zijn negativiteit, terwijl ik, al zeg ik het zelf, toch een behoorlijk dominant persoon ben van nature.

Zoals gezegd geef ik niet zomaar op en neem ik jullie adviezen van harte aan en ga daarmee aan de slag.

Nogmaals dank en wie weet zie ik hem vanavond..