Hoe ga ik om met verslaafde vriend?

Hallo lieve forumleden,

Ik zit met een lastige situatie en ik hoop dat jullie me kunnen helpen. Het gaat over een goede vriend van me die in mijn ogen gezien kan worden als “functionerend alcoholist”. Ik noem hem voor het gemak even Bob.

Bob en ik kennen elkaar al meer dan 20 jaar. Nog uit de tijd dat we samen op de universiteit zaten. We waren echte “drinkenbroeders”. Samen naar feestjes en overal als laatste uit de kroeg geveegd worden. Ik heb in die periode een tijdje gehad dat ik circa 60 (standaard)glazen alcohol dronk per week. Veel te veel natuurlijk. Maar we waren jong, hadden de tijd van ons leven en herstelden snel. Na een jaar of twee begon mijn alcoholconsumptie te dalen. Een vriendin, vast werk en later twee mooie dochters zorgde voor nog minder drankgebruik.

Bij Bob is dat anders gegaan. Tijdens een depressie, tijdelijke werkloosheid en het uitblijven van een langdurige relatie bleef het alcoholgebruik hoog. Anderhalf jaar geleden vertelde hij me, in vertrouwen, dat hij circa 12 flessen wijn per week drinkt. Ik ben, naast een belangrijke ex, de enige die hiervan op de hoogte is. Ik schrok me kapot maar heb mijn schrik niet teveel laten merken in de hoop dat hij open zou blijven naar mij toe.

Bob heeft na een korte werkloze periode al heel lang een baan, een eigen huis en vrienden. Hij functioneert zo op het oog prima. Maar ondertussen drinkt hij enorm veel en verwaarloosd hij zijn huishouden. In dusdanige mate dat zelfs ik niet meer in zijn huis mag komen. Anderen werden al eerder geweerd… Als ik Bob zie of spreek vraag ik soms hoe het gaat met het drinken. Dan komt er meestal een antwoord dat het “stabiel” is. Ik durf dan meestal niet verder te pushen uit angst dat ik hem dan helemaal kwijt raak. Ik maak me echt zorgen over zijn alcoholgebruik. Het is een hartstikke intelligente en sociale jongen maar hij neigt naar het depressieve en gebruikt de drank volgens mij om daaraan te ontsnappen.

Zijn er op dit forum mensen die mij kunnen vertellen hoe ik hiermee om moet gaan? Ik heb op dit moment het gevoel dat ik hem “wegduw” als ik te hard push. Maar als ik niets doe voel ik me een waardeloze vriend. Kennen jullie mensen met een drankprobleem of heb je zelf een alcoholverslaving gehad? Ik wil graag horen hoe ik hiermee om kan gaan.

Elk stukje advies is welkom!

Hee Eik,

Tof dat je je zo betrokken voelt bij je vriend, dat siert je!

Maar je zegt het eigenlijk zelf al: als je te hard probeert iemand te helpen dan push je iemand juist weg. Sowieso is het niet heel empathisch om jouw opvatting aan hem duidelijk proberen te maken.

Beter is het om een luisterend oor aan te bieden. Wat speelt er nou in zijn leven? Voor welke gevoelens wil hij graag vluchten? Heeft hij een toekomstbeeld? En hoe zit het met zijn gevoel van eigenwaarde?

Dat zijn wel dingen waar je -heel voorzichtig- naar kunt vragen. Maar realiseer je: hij zal het zelf moeten doen.

Het is een valkuil om iemand met een verslaving koste wat kost te willen helpen. Dat kan eigenlijk twee kanten verkeerd op werken. Het kan óf gebeuren dat je jezelf voor zijn karretje spant. Je zet je dan in voor iemand die daar niks voor terugdoet en wat uiteindelijk ook weinig resultaat heeft. Dan verdwijnt dus je energie in een zwart gat. Een andere uitkomst van de valkuil om te willen helpen is dat je hulp niet (goed genoeg) werkt. Dan kan die persoon jou verantwoordelijk houden voor het falen; dan krijg je een toxische relatie.

Dus houd zeker contact, bied een luisterend oor. En je kan echt wel een keer zeggen dat je je oprecht zorgen maakt. Maar doe dat wel voorzichtig en besef je dat het wel zijn eigen leven is.

Hier lees je meer tips:

Mijn broer is verslaafd geweest, weliswaar aan wat anders, maar wat ik geleerd heb is dat je iemand die verslaafd is niet kan helpen als hij zelf niet wil. Het moet echt vanuit hemzelf komen. Tot die tijd kan je inderdaad het beste luisteren naar zijn problemen, en misschien voorzichtig vragen of hij bereid is om wat te doen aan dat drinken.

Let ook op de manier hoe je vragen stelt, daarin is al snel een oordeel te horen. Het fijnst voor hem is als die niet wordt veroordeeld.

Succes. Hij heeft maar geluk met zo'n lieve vriend als jou.