jcutter zegt:
Jou antwoord vind ik goed, maar het was niet precies waar ik op doelde. ik doelde namelijk in zijn geheel, waar is de fout begonnen en daaruit zijn weer ziekelingen ontstaan
Erik zegt:
das ingewikkeld... kan er wel wat verder over tikken
Waarom hebben veel jongeren gedragsproblemen vraag je je af. Daar is moeilijk een eensluidend antwoord op te geven. Er kunnen verschillende oorzaken ten grondslag liggen aan gedragsproblemen. Ten eerste is er binnen de ontwikkelingspsychologie een discussie tussen 'nature'en 'nurture'. Dit betekent dat er verschillende stromingen zijn binnen de psychologie. De ene gaat er van uit dat problemen vooral liggen in de genen, de andere gaat er vanuit dat problemen vooral ontstaan door opvoeding. Weer andere stromingen zien een combinatie tussen opvoeding en genen.
Tegenwoordig wordt Erikson veel aangehaald. Erikson is iemand die veel geschreven heeft over ontwikkelingspsychologie en identiteitscrisis bij jongeren. In de fase tussen het kind-zijn en het volwassen moeten jongeren veel leren, verkennen, experimenteren. Hoe maak ik ruzie, hoe leer ik zelfstandig worden, welke toekomst staat mij te wachten, hoe ga ik met seksualiteit om zijn voorbeelden. Dat gaat met vallen en opstaan. Om hier een gezonde identiteitsontwikkeling door te maken heeft een jognere een veilige basis nodig. Deze basis is veelal het gezin.
Juist daar gaat het soms mis. Onvoorspelbare thuissituaties, weinig structuur, kinderen die verantwoordelijkheden op zich (moeten) nemen die neit bij hun leeftijd passen (incest, moeder troosten als vader slaat, het huishouden doen omdat moeder ernstig ziek is, etc.) kunnen er voor zorgen dat het ontbreekt aan veiligheid en komt er een stop op de gezonde ontwikkeling. Jongeren moeten dan meer voldoen aan andersmans verwachtingen in plaats zelf te kunnen experimenteren. Op een zeker moment in het leven breekt dit op.
Verder kan een gebrek aan veiligheid er ook voor zorgen dat jongeren blijven hangen experimenteergedrag, de identiteitsverwarring. De durf en veiligheid om verder te gaan ontbreekt. Deze jongeren zijn veel met zichzelf bezig en kunnen moeilijk relaties aangaan met andere mensen. Zo zijn er nog meer varianten, maar belangrijk om te noemen is zeker ook de negatieve identiteit. Jongeren verzetten zich tegen iets of iemand (een autoritair persoon, bijvoorbeeld de vader of de leraar of bijvoorbeeld de maatschappij). In het vroegere leven is er dan vaak onvoldoende ruimte, respect geweest voor de jongere. Voor hem/haar rest er dan niets anders dan zich te doen gelden door zich te vereenzelvigen met bijvoorbeeld de autoritaire vader en zich ook agressief te gaan gedragen. Dit wordt ook wel de roulerende rekening genoemd, oftewel de vicueze cirkel. De zoon begaat dezelfde fout als zijn vader, en waarschijnlijk zal ook het kleinkind de fouten overnemen.
Gelukkig ontwikkelt het overgrote deel van de jongeren zich, ook na bovenstaande strubbelingen volgens een gezond patroon. Bovenstaande voorbeelden zijn deel nature omdat identiteitsontwikkeling hoort bij de normale ontwikkeling van de jongere, aan de andere kant speelt ook opvoeding een grote rol in het ontstaan van problemen rond identiteitsontwikkeling.
Andere oorzaken van gedragsproblemen kunnen liggen in aangeboren ziektes, aandoeningen en syndromen. Dit kunnen psychiatrische ziektebeelden zijn, persoonlijkheidsstroornissen, maar ook hersenziekte of aandoeningen als ADHD en PDD-Nos. Naast het feit dat bovenstaande zaken aangeboren kunnen zijn, kan bijvoorbeeld ook stress tijdens de zwangerschap van invloed zijn, of alcohol, tabak of drugsgebruik door de zwangere moeder. Tenslotte kan iemand ook tijdens het leven aandoeningen ontwikkelen die voor gedragsproblemen zorgen. Een hersenschudding, een ongeluk, hersenvlies- of oorontstekingen kunnen bijvoorbeeld zorgen voor ADHD of PDD-Nos.Door wat iemand in zijn leven meemaakt kan zich een persoonlijkheidsstoornis ontwikkelen, bijvoorbeeld door traumatische gebeurtenissen.
Vroegtijdige onderkenning en ingrijpen is erg belangrijk.Liefst zo licht en zo kort mogelijk. Helaas worden veel problemen door ouders of instanties niet gezien of is er onvoldoende samenwerking. het is nu eenmaal moeilijk om een jongen van 16 op het rechte pad te krijgen dan te beginnen bij een kereltje van 3.
Hmzzz... voelt net of zit ik weer in de collegebanken. Zo even genoeg?