#1
De vuistregel is dat zuivere zouten heel lang goed blijven, maar dat basen en oplossingen snel(ler) vergaan.
Uiteraard zijn er heel veel uitzonderingen op deze vuistregel.
Maar als je dus zuiver ALD-52-tartraat hebt, een wit poeder, en je bewaart dat droog en donker en koel dan is de verwachting dat het decennia goed blijft.
Dat is wel een probleem met LSD: die stof wil alleen kristalliseren als het heel zuiver is. De base van lsd is vrij reactief, dus die vergaat snel. Mijn hypothese is dat er veel onzuivere lsd op de markt is, die niet goed kristalliseert, en daardoor ook weer snel vergaat.
Maarja, kom maar eens met bewijs om deze hypothese te ondersteunen..
Ga je de LSD / ALD-52 oplossen in water dan kan het gemakkelijker reageren met stoffen in het water. Ook kan er in de oplossing een bacteriële verontreiniging ontstaan die ook niet zo leuk is om binnen te krijgen. Om die reden wordt voor oplossingen soms propyleenglycol (PG) gebruikt aangezien bacteriën daar niet echt in willen groeien. Probleem met PG is dat nier alle stoffen er goed in willen oplossen.
Sowieso is er bij alle nieuwe psychoactieve stoffen natuurlijk geen onderzoek gedaan naar de houdbaarheid. Dus je kunt alleen met een hele hoop aannames iets zeggen. Zekerheid is er niet. En het valt te verwachten dat er een hoop uitzonderingen zijn op de vuistregel.
Zo is DMT als gekristalliseerde base nog redelijk stabiel, om maar wat te noemen.
Uiteraard zijn er heel veel uitzonderingen op deze vuistregel.
Maar als je dus zuiver ALD-52-tartraat hebt, een wit poeder, en je bewaart dat droog en donker en koel dan is de verwachting dat het decennia goed blijft.
Dat is wel een probleem met LSD: die stof wil alleen kristalliseren als het heel zuiver is. De base van lsd is vrij reactief, dus die vergaat snel. Mijn hypothese is dat er veel onzuivere lsd op de markt is, die niet goed kristalliseert, en daardoor ook weer snel vergaat.
Maarja, kom maar eens met bewijs om deze hypothese te ondersteunen..
Ga je de LSD / ALD-52 oplossen in water dan kan het gemakkelijker reageren met stoffen in het water. Ook kan er in de oplossing een bacteriële verontreiniging ontstaan die ook niet zo leuk is om binnen te krijgen. Om die reden wordt voor oplossingen soms propyleenglycol (PG) gebruikt aangezien bacteriën daar niet echt in willen groeien. Probleem met PG is dat nier alle stoffen er goed in willen oplossen.
Sowieso is er bij alle nieuwe psychoactieve stoffen natuurlijk geen onderzoek gedaan naar de houdbaarheid. Dus je kunt alleen met een hele hoop aannames iets zeggen. Zekerheid is er niet. En het valt te verwachten dat er een hoop uitzonderingen zijn op de vuistregel.
Zo is DMT als gekristalliseerde base nog redelijk stabiel, om maar wat te noemen.