#1
Ik vind natuurwetenschappen best overrated. Ja, ze kunnen heel indrukwekkende hoeveelheden significante cijfers meten en met zeer kleine p-values uitrekenen hoe bepaalde fenomenen met elkaar verband houden. MAAR, dat kan alleen in kunstmatige omgevingen waarin alle andere factoren worden weggecijferd.Dat begrijp ik hoor. En echte wetenschappers zoals Esther Croes weten waarschijnlijk toch wel dat de sociale wetenschappen niet zoveel voorstellen 😉
Zo sprak ik laatst een promovendus in de plantkunde die enorm ingewikkelde onderzoeken deed naar het optimaliseren van de nutriënten-absorptie van maisplanten. Toen vroeg ik aan haar of ze in haar PhD ook nog een natural experiment deed om te kijken of de optimalisatie van mais-voeding zich ook zo gedraagt in de bodem (aangezien haar aanbevelingen zo ook gebruikt zullen worden). Daarop zei ze: 'oh, nee, nee! Dan zou ik met veel meer factoren rekening moeten houden!'
En dat is dus een groot probleem met dat soort wetenschappen. Ze nemen realisme als ontologie en lineair reductionisme als epistemologie, maar reflecteren daar niet op, en extrapoleren vervolgens hun bevindingen naar contexten waar zulke ontologieën en epistemologieën mogelijk helemaal niet zo passend zijn. En dan nog het lef hebben dat sociaal wetenschappers niet zeker zijn over hun bevindingen omdat ze allerlei factoren niet kunnen uitsluiten.. Dat klopt natuurlijk. Maar dat is wel hoe de wereld werkt. En (goede) sociaal wetenschappers reflecteren op de beperkingen die voortvloeien uit de methodologie.