Een jaar geleden poste ik dit bericht en nu we een jaar verder zijn valt me weer hetzelfde op in de media van de DPG groep.
En weer een offensief tegen met name Decibel dat afgelopen weekend in Hilvarenbeek is behouden.
Dagelijks negatieve berichtgevingen over geluid, drugs, overlast en natuurlijk geen positieve berichten behalve door sommige reageerders.
Hetze is een groot woord maar het is wel opvallend hoe er al dagen op ingehakt wordt met in mijn ogen stemmingmakerij.
Je zou haast gaan beloven dat er complotten van toepassing zijn om festivals zo in discrediet te brengen dat festivals in de ban gaan. Drugs gebruik wordt ook regelmatig aangehaald en in sommige reacties van ongelooflijke nitwits schrijft mendat er maar politiehonden ingezet moeten worden bij de toegang om nog strenger te controleren…hoe ziek is dat.
We weten allemaal dat we wat nuttigen op een feestje en dat er nauwelijks tot geen ongeregeldheden zijn in tegenstelling tot feestjes met hoog alcohol gebruik.
Kan er me toch wel kwaad over maken, de kortzichtigheid, de onwetendheid, vooroordelen en buitengewone stupiditeit .
Maar ja gezien de woke waanzin van de maatschappij tegenwoordig zal ik er maar aan moeten wennen.
Je moet niet vergeten dat de journalistieke kwaliteit bij het AD zéér laag is. Eigenlijk is het meer een marketingmachine die zo efficiënt mogelijk kliks moet genereren, weliswaar door een imago proberen hoog te houden van een journalistiek platform dat een groot maatschappelijk belang dient. Anders zouden mensen het AD op de stapel van reclamefolders gooien. Persoonlijk denk ik dat het AD juist meer schade berokkent aan onze samenleving dan dat het problemen voorkomt, vanwege de hyperfocus op snel en sensationeel nieuws wat vooral interessant moet klinken zodat het veel pageviews oplevert. Die verhalen hoef je nauwelijks te checken, want als het niet blijkt te kloppen kun je later ook gewoon een follow-up schrijven die dan weer allerlei extra kliks oplevert. Diepgewortelde maatschappelijke problemen zorgvuldig uitpluizen, en aankaarten op een manier die toegankelijk is voor een groot publiek, daar is geen geld voor. Dat zou te weinig advertentie-inkomsten opleveren.
Het betreurt me om dat te zeggen, want ik denk dat (goede) journalistiek essentieel is in een democratische rechtstaat, en ik weet ook zeker dat de meeste mensen die journalistiek werk doen heel gemotiveerd zijn om hun werk goed te doen. Waarom zou je anders veel te hard werken voor een onzeker bestaan met een te laag salaris?
Wat het probleem is van nieuwsmedia, en met name (regio)kranten, is de politiek-economische structuren waarop die gebaseerd zijn. Vraag je maar eens af waarom een miljardair zoals Christian van Thillo een belangrijk deel van zijn vermogen investeert in de media-industrie. Eigenlijk is dat een heel slechte investering, want journalistiek rendeert nauwelijks en is vaak zelfs verlieslijdend. Er is dus een andere reden waarom het interessant is voor superrijken om nieuwsmedia op te kopen
(for the record: DPG Media heeft nu 25-90% van de markt in handen, afhankelijk van het soort medium). Enerzijds is dat natuurlijk een prestigeproject, zo van: kijk eens wat ik allemaal doe om de wereld te verbeteren
(waarbij ik best wil geloven dat de eigenaar van DPG Media dat oprecht van zichzelf denkt). Maar anderzijds is het natuurlijk interessant om een groot deel van het medialandschap te bezitten omdat je dan -heel subtiel- de publieke aandacht kunt sturen.
Laatst was er een biografie over de eigenaar van DPG Media verschenen (De Belg, ook
hier te luisteren als podcast met de schrijver). En daarin staat beschreven dat Van Thillo zelf juist benadrukt dat hij zich niet mengt in het redactionele proces. Dat is deels onwaar, want in het boek staat een gecheckt verhaal dat hoofdredacteuren wel eens telefoontjes krijgen dat ze een bepaald artikel in het vervolg niet meer moeten publiceren. Maar veel belangrijker is dat Van Thillo kan bepalen hoeveel aandacht redacties hebben voor wat voor soort onderwerpen. Hoeveel fte er op een bepaalde redacties zitten, en welke deelredacties er worden opgericht, dat zijn juíst zaken waar eigenaren over gaan (in samenwerking met de raad van bestuur en hoofdredacteuren). Journalisten van de krant kunnen alleen over een onderwerp schrijven als ze er tijd voor krijgen van hun baas. Het is ook precies daar, in de budgetten en de organisatiestructuur, waar de macht zit.
Wat je bijvoorbeeld ziet is dat titels als het AD enorm focussen op persberichten van politie en het Openbaar Ministerie (OM). Bij veel kranten is de helft van de gepubliceerde online berichten geschreven op basis van een persbericht van die organisaties. Zulk nieuws kan je makkelijk en snel produceren. Nou is het zo dat 'misdaad' ook relatief goed scoort qua kliks en kijkcijfers, omdat het veel elementen heeft van een goed verhaal: er zit spanning in, emotie, impact op betrokkenen, en niet te vergeten.. een onderliggende boodschap over goed en kwaad. Ik denk dat precies die impliciete morele boodschap voor een belangrijk deel het belang van superrijke mediamagnaten dient. Via kranten, websites, tv, en radio worden mensen continu gewezen op 'misstanden' in de samenleving. En miljardairs gaan natuurlijk niet hun vermogen investeren in een krant die tot op de bodem uitzoekt hoe neoliberaal kapitalisme en witteboordencriminaliteit leiden tot een gebrek aan sociale mobiliteit, onderdrukking van individuele vrijheden, en duurzaamheidsproblemen. Terwijl objectief gezien dat soort praktijken véél meer impact hebben op de samenleving dan wat jongeren die op een festival staan te dansen met een pil in hun mik.
Ik denk dus niet dat er een verborgen agenda is van samenzwerende journalisten die stiekem bezig zijn om festivals en drugs te verbieden. Maar ik denk dat dat wel de uitwerking kan zijn, doordat er enorme macht- en marktconcentraties zijn die enkelingen in staat stellen om te bepalen op wat voor soort misstanden een groot deel van de samenleving zich op zal focussen. Ik denk ook dat dat soort dingen meestal impliciet gaan, en verborgen worden in heel abstracte cijfertjes, contracten, afspraken of gewoontes. Veel betrokkenen zullen waarschijnlijk niet echt stilstaan bij de uitwerkingen van hun keuzes. Bovendien doen veel mensen 'gewoon' de dingen 'zoals het hoort'. Vanuit dat oogpunt is het logisch dat je focust op drugs als misstand, want het is waarschijnlijk ook de meest veelvoorkomende vorm van criminaliteit. Je kunt je natuurlijk afvragen of het juist om die reden wel zo verstandig is om drugs te criminaliseren en een zero-tolerancebeleid te voeren. Maar ik denk dat het voor de investeerders beter is als het AD continu van ophef naar ophef springt zonder al te veel werk te stoppen in complexere vragen over wat nou precies rechtvaardig is.
