ik zat laatst ook al te denken aan al die zonnige dagen dat ik heerlijk roezend op ene rustig strandje lag met de hond .. kreeg dr spontaan trek van lolz
en eerlijk is eerlijk dat waren ook heerlijke dagen .. gewoon een beetje careless coke roken en dan paranoia een paar rondjes tijden voor ik weer lekker met wat bruin in het zonnetje ging chillen tot ik me verveelde en daarna hetzelfde ritueel voltrok .... de hond vond het zeker niet erg, die houdt wel van buitenspelen.
Maar ik kan me ook herinneren dat sommige van die dagen begonnen met enorme buikpijnen, krampen, gal kotsen, leegzweten en urenlang het gevoel hebben van dood te gaan ... De welbekende keerzijde van de medaille ...
ik ben mijn hele leven zo onafhankelijk als de pest geweest, totdat ik met coke en heroine begon, toen werd ik niet alleen afhankelijk van die middelen, maar ook van mn ouders en ook van hoe moet je het noemen het algehele gevoel van iets moeten doen omdat je anders ziek wordt .. dat geeft een spanning.. een soort angst. Een angst die zeer verblindend en versuffend werkt. Stapje bij beetje ben je met niets anders meer bezig dan met die drugs. En dat is denk ik vooral de reden dat ik die zak van twintig gram zou laten staan (hoop/denk ik)
steeds meer ga je ervanuit dat mensen je willen gebruiken of dat je mensen moet gebruiken, gewoon omdat je je steeds meer in een wereld begeeft, die deze waardes uitdragen. Voor sommigen is dat een prima visvijver om in te leven, voor mij voelt het als een vogelkooitje.
ik wil weer die ouwe vrije blije ariekanarie zijn en dus ben ik die zoveel mogelijk. Dat geeft een heel fijn gevoel. Tis geen roes, maar wel een soort innerlijke blijheid en rust en dat gevoel dat geeft in mijn ogen geestelijke vrijheid .. en dus niet zoals een vogeltje in een, overigens zeer mooi, gouden kooitje, dat niet meer kan doen dan wachten tot zn voedsel wordt gebracht .. het enige dat je als heroineverslaafde uiteindelijk zal doen is achter dope aan jagen, gewoon omdat je wordt gedwongen door die innerlijke dopeduivel en das iets wat ik eigenlijk gewoon niet wil. Niet voor een snelle kick of heftige rush en ook niet voor een veilige en warme roes.
Het is me nu meer dan eens bewezen dat ik 1 van degenen ben die niet om kan gaan met het af en toe gebruiken van deze middelen. Dat liep elke keer uit op elke dag gebruiken en de verslavingsellende van dien. Ik hoop dat ik dat kan blijven onthouden
