1 jaar clean

Ondanks dat ik een poos (jaren) zeer weinig gebruikte, en er ook niet heel veel stijging in zat ben ik toch veslaafd geraakt aan heroine. Lichamelijk stoppen was nooit erg moeilijk voor me, de griep en vermoeidheid mag geen naam hebben tov waar anderen doorheen gegaan zijn.
Mentaal was het veel moeilijker om Hero los te laten. Tot op de dag van vandaag droom ik er met regelmaat van.

Na gesprekken met deskundigen ben ik naar Narcotics Anonymous gegaan. Opmerkelijk dat ik daarover nog nooit gelezen heb hier, ik kan het een ieder echter aanraden. Het betekende voor mij dat ik ook gestopt ben met alcohol. Volledige Abstinentie, zoals het mooi heet. Ik heb dus niet alleen een jaar geen hero meer gerookt maar ook geen druppel gedronken.

Verslaving is een state of mind. Ieder heeft een favoriete drug, maar de ziekte is mentaal. Los van het stofje wat je tot je neemt. Wij verslaafden (degene die zich zelf (nog) niet verslaafd noemen zijn meestal de meest afhankelijken) kunnen gewoon niet omgaan met stemmingsveranderende middelen. Er is helaas maar 1 oplossng: helemaal vanaf blijven

Na een moeilijke start van de cleantijd (saaiigheid, de dope missen) gaat het me nu erg goed. Ik heb een beter leven als voorheen, ik geniet van alledaagse dingen. Maar belangrijker: het leven heeft zich verdiept, ik ga het niet meer uit de weg met een dikke druppel op een folie.

Ik wens alle stoppers veel sterkte, ga eens langs bij een NA meeting in de buurt. Er zijn een hoop mensen voor wie het niks is. Er zijn er die het soft, sektarisch en religieus vinden. Ook prima.
Ik wil alleen dat jullie weten dat het bestaat, het heeft mij geholpen. en belangrijer: het helpt me nog elke dag.

oke,..heel goed,

Ik verbaasde me er ook over dat er zo weinig bekendheid aan wordt gegeven. Waarschijnlijk juist door de anonimiteit.
Toen ik in 2002 helemaal clean was, ook van de meet, had ik juist heel veel behoefte om met mensen in kontakt te komen die in hetzelfde schuitje zaten. Mensen die ook clean zijn geworden en hun verhaal over het gevecht om weer "normaal"te leven.
Centrum Maliebaan had niks te bieden op dat gebied en blijkbaar wisten ze ook niet van het bestaan van de NA. Later vond ik het drugsforum en dat gaf al veel herkenning.
Totdat ik een paar maanden geleden ook in kontakt kwam met de NA. De eerste keer vond ik het erg leuk, leuke lui, en vooral veel herkenning. Heb er een paar leuke kontakten aan.
Maar soms vond ik het ook weer minder en dacht; wat doe ik hier. Ik geef het wel een kans en ga nog zeker een aantal keren. De ene groep is leuker dan de andere. In Zwolle zit zeker een NA.
Ik geloof wel in de verbondenheid die kracht kan geven. Verslaving is volgens hun de ziekte van het isolement. En het is volgens mij juist zo belangrijk ,als je niet meer gebruikt, om je weer verbonden te voelen met de mensen om je heen. De steun krijgen van mensen die precies weten wat je doormaakt. Het werken aan de 12-stappen om jezelf weer te leren kennen en te werken aan een positief leven. Want ik denk ook dat vooral het mentale proces het meest zware is, wat veel verslaafden toch onderschatten denk ik. Teveel gericht op het lichamelijke deel , maar het stuk daarna, al die onderliggende denk/gedragsprocessen maken het vaak dat mensen weer terugvallen en wat het leven zonder dope ook moeilijk maakt. Voor sommige mensen kan het programma van de NA een hulp zijn. Je kunt allicht een keer gaan kijken, je bent als verslaafde erg welkom.

nvt

Onder http://www.na-holland.nl/NANL-start.htm bij bijeenkomsten kan je een meetingslist downloaden. Ik was zelf ooit in Deventer en Zuthpen. Vond ik heel tof, ik kan dan eindelijk eens Hollands praten. (Ik woon in het buitenland).
Zwolle is vrijdag om 8 uur blijkt uit de lijst.

nvt

Mijn psych heeft me aangeraden ook naar de NA te gaan, maar ik durf helemaal niet te gaan. Ben bang dat mensen me uitlachen als ik zeg dat ik verslaafd ben aan allerlei middelen. weet dat er verschillende meetings in de buurt zijn, als ik wil kan ik iedere dag wel ergens naartoe gaan, maar de stap is me te groot. Nou wil een vriend me wel brengen en dan wacht ie buiten op me. MIsschien is dat een idee.

Heb ook gemaild met de buitenveldertgroep is ook een zelfhulp groep, maar ja zelfde probleem durf er niet naar toe.

Kan je ook gewoon een keer langsgaan zonder wat te zeggen, of moet je meteen met je verhaal komen?

nvt

hoi arizona,
ga er gewoon eens heen, kijk of het wat voor je is, als je wat wilt vertellen kan dat maar het moet niet, je bepaalt zelf wat je kwijt wilt en wat niet hoor.
1 ding is zeker, er is niemand die je uitlacht en niemand die het niet begrijpt.
het is wat minder anoniem dan hier natuurlijk maar de mensen daar zitten in een zelfde soort schuitje als jij en als je het nix vindt ga je niet meer, maar alle hulp is welkom toch ?
ik ben nooit bij een n a geweest maar ik heb wel een tijd bij de therapeut waar ik nu nog loop groepstherapie gehad, daar was ik de enige exjunk, maar problemen zijn problemen en we hebben elkaar goed kunnen helpen.

Als je ergens niet bang voor hoeft te zijn is het wel om uitgelachen te worden.
Echt niet, iedereen is verslaafd dus als ze jou uitlachen lachen zich zichzelf uit.
En wat je allemaal gebruikt hebt daar gaat het helemaal niet over, het gaat over herstel.
Je hoeft helemaal niks te zeggen als je dat niet wilt. Sommige mensen hebben er heel veel steun aan, je krijgt een boekje met de tel.nrs. van de mensen die daar zijn en je kunt elkaar altijd bellen. Maar sommige mensen vinden het niks. Maar dat kun je alleen voor jezelf uitmaken als je gaat. Je zult je zeker niet onwelkom voelen.

Hey, dank voor jullie reacties. Vandaag bij psych geweest, heb een telnummer gekregen van NA. Dat ga ik eerst maar's bellen. Heb gezegd dat ik nog even wil wachten met er naar toegaan, want ben nu nog te bang, maar wil met een paar weken toch 's proberen. Wil een groep uitzoeken die hier niet in de buurt is, zodat de kans, dat ik bekenden tegenkom verkleind wordt.

Over 2 weken heb ik een introductie bij een ander soort groep (niet verslavingsgerelateerd) dan kan ik 's kijken hoe dat gaat; een groepmeeting, wellicht als ik dat een paar keer gedaan heb de stap durf te nemen om naar een NA meeting te gaan.

nvt

Ik wil graag reageren op de angst om naar binnen te gaan.
Je vriend hoeft niet buiten te wachten. Hij kan er bij zijn en (eventueel) zeggen: "ik begeleid mijn vriend". Komt best vaak voor. Gisteren nog zat er een zus van een jongen bij.

Er zijn bij NA nauwelijks regels: Je mag komen zonder iets te zeggen, je mag komen in een Burka en een sportbroek. Met of zonder schoenen. Je mag denken wat je wil. Je hoeft ook niet Clean te zijn. Het gaat om het verlangen om clean te worden. Je mag in god geloven, je mag er ook nog over vertellen. Maar je kan ook vertellen dat je dat helemaal niks vindt, en er geen snars van geloofd. Je hoeft ook niet te zeggen: "ik ben verslaafd". Als jij wilt zeggen "ik ben niet verslaafd", dan zeg je dat. Het kan ook dat je het niet weet: dan zeg je dat.

Ik heb mensen gesproken die anderhalf jaar niet gesproken hebben voordat ze iets zeiden. Dat is prima, je hebt er ook (zoals ikzelf) die vroeger meer vertelden en tegenwoordig liever luisteren.

Je hoeft geen angst te hebben. Come, as you are.

Als je de groep bij jou om de hoek niks vind: check eens een andere meeting. Als je het allemaal te nabij is: ga eens naar een international meeting. Daar praten ze Engels, en zijn het meer expats, immigranten enzovoort.

NA doet niet aan werving. Dit is dan ook geen commercial, we proberen niemand over te halen. Je komt als je wilt. Niet meer, en niet minder. Als je niet komt, even goede vrienden. Na zet in geen geval een voet tussen de deur. Wij willen niemand bekeren. Iedereen doet wat hij zelf wil, wat hij zelf denkt dat goed voor hem of haar is.

De meeting over 2 weken is afgesproken, daar ga ik sowieso naar toe. Mijn psych heeft dit geregeld, gisteren uitnodiging ontvangen en de dag daarvoor heb ik nog een gesprek met psych.

het is goed te lezen dat je iemand mee mag nemen, dat zal voor mij enorm schelen en ook dat je niet clean hoeft te zijn, want dat ben ik inmiddels niet meer. (hoewel ik het tot een minimum beperk en geen tramadol/codeine/alcohol neem, alleen amfetamine +wiet)

Heb ook van de week even een update van de verslavingskliniek gehad, de begeleiding laat nog zeker 4 weken op zich wachten. Het is wel jammer ben 2 maanden clean geweest dit jaar, denk wel eens als er toen meteen aansluitend opvang was geweest, had ik het misschien wel gered, maar nu werd de eenzaamheid te groot en hop uiteindelijk weer naar de middelen gegrepen. nou ja ooit komt er een moment dat ik het allemaal zo zat ben, dat ik de dope links kan laten liggen.

beste f,
ik las dat je naar een n a zou gaan, ben je geweest en ben je al overgestapt op de bup?
ik hoop echt voor je dat het lukt joh! verwacht niet teveel tegelijk maar doe het rustig aan, dan zal je zien dat alles op een gegeven moment beter gaat.
kijk naar mij en als ik het kan, kan jij het ook
xjes

nvt

ik moet toch ff wat kwijt: heb net met de NA gebeld en mag idd iemand meenemen nou dat maakt het allemaal een stuk makkelijker.. ga woensdag naar een meeting toe hier in de buurt toch maar en 's kijken of dat wat voor me is. Wow dat ik heb gebeld, kan het me amper voorstellen dat ik dat durfde.. op naar de volgende stap dan maar he.. Thnx Fuller voor je reactie

hoi f,
je hebt gelijk dat jezelf belangrijker bent hoor.
naar mijn idee moet het wel lukken begin juli klaar zijn, ik was van 20 mg in 2 weken naar 0, dat was vooral de laatste week klote en de eerste 2 weken op 0 waren nog erger maar daarna ging het toch beter hoor en dat was zonder buprenorfine, het duurt alleen wel ff voordat je weer normaal slaapt, ik had zolpidemtartraat gekregen van mijn huisarts, geen benzo maar wel goed.
ik slik ze nu al bijna niet meer( hooguit 2 x in de week een halve) dus je ziet hoe snel het gaat

arizona,
goed dat je gebeld hebt, het begin is er nu en je kan alle hulp en begrip goed gebruiken hoor
suc6

nvt

hey f,
vraag er maar eens naar bij je huisarts, het helpt echt en je hebt je slaap hard nodig hoor!
en ik weet als je er middenin zit het zwaar klote is maar ik ben nu 2 mndn verder en voel me prima en met bup is het een stuk draaglijker hoor.
ik denk dat je echt de n a een kans moet geven, ik heb gemerkt dat ik het heel prettig vond er hier over te kunnen praten omdat men je begrijpt (dan bedoel ik de mensen die een heroine/coke/meet verslaving hebben gehad en niet de huppelkutjes die alles nog stoer vinden) en ik heb er zelfs hele leuke contacten aan over gehouden, das ook belangrijk hoor !!
suc6 en ik hoor wel van je hoe het verder gaat