@Paasei
Ik heb helaas dezelfde weg als jou bewandeld. 3 jaar gebruik. Ik wist net als jou dondersgoed dat ik verslaafd was aan oxycodon en de roes. Met name de euphorie. Ik praatte mezelf ook aan dat ik “legaal” bezig was omdat ik het immers van de huisarts kreeg.
Als ik zelf niet aan de bel had getrokken zat ik er nog steeds aan. Bij mij konden ze ook niets vinden, helemaal niets. Zo ineens hadden ze de oplossing. Ik werd geopereerd en was er stellig van overtuigd dat het weg was. Ik had mijn oxycodon thuisgelaten. Toen ik na de operatie wakker werd was het er vrijwel meteen weer.
Ik ben me toen gaan verdiepen in oxycodon. Ik kwam er achter dat als je stopt met oxy, je oude pijntjes heftiger dan ooit terug kwamen. Ik was immers 3 jaar mijn pijn receptoren voor de gek aan het houden.
Na 7 dagen clean zijn verdween het probleem waarvoor ik 3 jaar heb gebruikt als sneeuw voor de zon. Soms heb ik er nog last van maar dan is het hooguit een half uur.
Oxycodon is niet altijd slecht, zeer zeker niet. Voor mij was het zoals hier al eerder is gezegd: “one way ticket to hell”
Voor buitenstaanders had ik ook het perfecte leven. Een droombaan, een prachtig gezin. De perfecte papa... echter leefde ik van inname moment naar inname moment.
tijdens mijn gebruik deed ik alles en was niets te gek. Toen ik zelf ging afbouwen heb ik zelf afgebouwd van 240 mg naar 70 mg. Vanaf dat moment heb ik verslavingszorg hulp ingeschakeld.
note: mijn vrouw bewaarde mijn oxycodon en legde een dosis voor me klaar. Zonder haar hulp had ik het zelf nooit gered.
Ik heb een ijzersterke wilskracht en doorzettingsvermogen.. maar niets is sterker dan oxycodon.
Zoek kracht uit dit forum, zoek hulp bij vrienden/familieleden of uw partner.
Alles wordt beter, alles komt goed. Het gaat alleen tergend langzaam!!!
Samen met mij zijn er op dit forum nog enorm veel mensen die oxycodon verslaving de rug toegekeerd hebben!!
stay strong !!!